Archief
Woensdag de 18e
Onze dag verliep goed al begon die niet zo best. We moesten vroeg op en de eigenaren Tom en Amy wilden ook opstaan. Vond ik niet nodig maar Amy was er. Zelf wonen ze niet in het huis. Ik was om vijf uur opgestaan en toen ik klaar was Otto geroepen. Die kon zijn bril niet vinden. Hij heeft hem echt de hele dag op dus je zou zeggen dat hij in de kamer moest zijn. Alles overhoop gehaald en niets gevonden. Amy heeft beneden alle kussens opgetild en we hebben buiten gezocht. Niets. Ik gaf het op. Otto moest zich aankleden want de boot wacht niet. Gelukkig hebben we een reservebril bij ons. Ik deed alle rommel in de auto en dronk nog even een kop koffie met Amy. Ze had gauw kaneelbroodjes voor ons gebakken, water en vers fruit in een bakje en we konden weg. Ik ging nog een keer naar boven om de kamer nog een keer na te lopen nu die leeg was. Overal gekeken en ik sla het dekbed opzij en daar zie ik de bril. Tussen de spijlen van het bed aan het voeteneind hing die. Puur toeval dat ik het zag. Amy zou hem wel naar Marja gestuurd hebben maar dit was beter. We kwamen op tijd bij de boot. De auto mag je hier niet zelf de boot oprijden. Achterlaten met de sleutels erin en alleen de spullen die je denkt nodig te hebben neem je mee. Veel gezinnen met kinderen want het is nu grote vakantie. De kinderen kregen een spelletje en een kleurboek met potloden. Ze waren voorbeeldig aan het spelen en een paar vaders kleurden mee. Wij gingen bingo doen. Ik won een potlood en een plastic beker met vignet van de boot. De drie uur waren zo om op deze manier. Het was wel koud, geen zonnedek vandaag maar droog en later kwam de zon. Aan de overkant werden alle auto's weer naar buiten gereden en neergezet en als jouw auto kwam kon je wegrijden. Geen enkele controle maar het schijnt nooit fout te gaan. Ja, ik zag geen betere auto dus ik pakte mijn CGM maar weer. We zijn naar Milwaukee gereden en daar overnachten we. Morgen nog 200 km en dan zijn we weer bij Marja terug. Ik kreeg een mailtje van het hotel dat ze ons verwachten. Gelukkig maar.
Dinsdag de 17e
Gisteravond hebben we in het dorp gegeten. Ik vis uit het meer en dat was natuurlijk lekker. Hier was het eerste restaurant waar je een glaasje wijn dronk. Tenminste ze gingen er van uit dat je dat deed. Dus deze keer geen lege beker en vul zelf maar, deze keer een glas rode wijn. Volgens mij lijdt ik aan ontwenningsverschijnselen want ik stond meteen op z'n kop.
's Avonds in de prachtige huiskamer gezeten met koffie of thee en zelfgebakken koek. De andere gasten kwamen wel gedag zeggen maar niet bij ons zitten. Dat kwam de volgende morgen bij het ontbijt. Nog twee echtparen en wij aan de grote eettafel. Ze moesten alles van elkaar weten en ik weet het nu ook. Otto verstond er niets van. maar het was gezellig. Lekker en veel te veel gegeten. Een soort wentelteefjestaart met ei uit de oven en worstjes en fruit. Tot een uur of vier geen trek in eten of drinken. We zijn naar Ludidngton gereden om te kijken bij de ferry. Die vertrekt morgen vroeg om 8 uur en je moet er nog een uur eerder zijn dus dat wordt de wekker zetten. Maar het is makkelijk te vinden. Er is daar een prachtig strand met vuurtoren dus daar konden we wandelen. En nu zit ik weer illegaal te internetten. Buiten op het terras. Onder de parasol. Het is droog, zonnig en warm maar de wind maakt het toch fris. Niks te klagen als ik de tv bekijk en de staten ver onder ons zie. Weer een beetje geluk want vorige week schijnt het hier heel erg te zijn geweest. Mijn volgende bericht komt van de ander kant van het meer. Drie uur varen.
Maandag de16e Haxygon House
Vandaag niet zo ver gereden. We zijn van South Haven naar Holland gereden. Daar moesten we toch langs en we hadden het stadje niet echt gezien. Leuk al die Hollandse namen boven de winkels. En in de winkel werden we geholpen door een meisje dat Harkema heet. Als we weer in het hotel zijn in Chicago zal ik nog wat foto's voegen bij het plaatje Holland. Maar hier gaat dat niet. We zijn terecht gekomen in een B&B in Pentwater, een klein dorp aan het water. Een prachtig landgoed met vier kamers. Wij hebben de paarse kamer gekozen. Heel comfortabel en gastvrij. Hier blijven we twee nachten en dan gaan we met de ferry over het meer naar de andere kant. We hebben het allemaal door de landlord laten boeken. Lekker makkelijk. Het hele huis is voor ons, nou ja met een paar andere gasten. Maar vanavond zitten we in de lounge bij de haard. Niet dat die nodig is het weer is goed, niet te warm. We zagen net op de TV een paar staten die vreselijk slecht weer hebben maar dat is onder ons. Zal me niet gebeuren op het meer en slecht weer.
Er is hier geen internet in het huis maar ik zit nu op de veranda en daar pik ik iets van de buurman op. Moet maar voor het weblog.
Nog meer zondag
Het was nog druk op het strand. Zondag en de kinderen hebben nu vakantie en mooi weer. Geen wind meer en de laatste zon. Je kunt je niet voorstellen dat het een meer is, net de zee. Dwars over het meer varen duurt drie uur. Gaan we ook proberen. Maar alleen met mooi weer.
de rest van de zondag
In South Haven was het prachtig mooi weer maar wel veel wind. Het hele dorp was op de pier en het strand denk ik. Achter een soort van duintjes was ook nog een festival, braderie. Heel gezellig allemaal. We zaten net in de auto om een hotel te zoeken en ik wil wegrijden hoor ik me toch een paar knallen. Meteen stilstaan en kijken. Ik schrok me rot. Het was onweer. Drie druppels regen en even een pikzwarte lucht en dat was het.
Zo nu kan ik lezen. Ik heb gisteren genoeg gedaan met al die foto's.
zondagmorgen
Foto's
Geniet ze.
Zaterdag 14 juni
En nu zijn we lekker op onze kamer en nemen een borrel op de verjaardag van Peter. Van harte.
Van voetballen merken we hier niets maar de kleinzoons zijn zeer geinteresseerd in de Europese sporten zegt Marja. Hebben ook alle apparatuur om dat te zien dus misschien kijken we nog wel een Nederlandse wedstrijd als we bij hen zijn.
Geen blog vandaag
Terwijl ik in de lobby aan mijn blog werkte had Otto een paar folders verzameld. Ik zag een sluizencomplex in het Eriekanaal. De plaatjes leken erg op onze boten en sluizen in Engeland dus het leek leuk om daar heen te gaan.
Vrijdag 13 juni
De brug over en je bent weer in Amerika. De sluizen liggen in de staat New York. Het was inderdaad net als onze vakantie in Engeland. Er gingen twee boten met schoolkinderen door de sluizen dus dat was prachtig. Vandaar zijn we naar de stad Erie gegaan. We wilden toch ook even aan het meer staan. En misschien een hotel vinden. Nou, de prachtigste huizen maar geen hotel. Redelijk dichtbij het water vonden we "lake breeze" op de tomtom. Wij daar naar toe. Het was een schattig oud dametje. Ze verhuurde heel mooie kamers, echt heel gezellig. Ze wilde geen creditcard aannemen en toen had ik gewaarschuwd moeten zijn. Geen internet natuurlijk en ook niets in de buurt toen ik het probeerde. Toch maar gebleven. Ook omdat er een wasserette was en die hadden we ook nodig. Bij Erie is een schiereiland en daar kun je helemaal overheen rijden. Leuk, aan twee kanten water. 's Avonds zaten we voor onze kamer lekker buiten en opeens werd het heel donker. Wij naar binnen. Toen kwam er een onweer. Heb ik nog niet meegemaakt. De straat overspoelde meteen en het knalde en bliksemde vlak boven ons. Ik vond het maar niks. Wilde in de auto zitten met mijn tas en laptop. Maar het liep goed af. We konden veilig slapen.

