Niet verzonden brief.

BALOU.

Balou je bent alweer ruim zes jaar mijn poezen vriendin.                                  
Officieel is ook Charmaine je bazinnetje, maar je bent altijd bij mij op het Domein “Pluto “ waar je het zeer naar je zin hebt.                                                 
Je bent een zeer eigenzinnige poes, waar ik erg aan heb moeten wennen.                    Het liefst was je de eerste jaren alleen maar buiten, wel met mij spelen springend als een aap van tak naar tak.                                                                
Nu ben je heel veel binnen en zeer aanhankelijk!                                                   
Als het warm weer is mag je ook ‘s nachts van mij buiten.                                   
Je moet bijna van niemand wat hebben en uitzonderlijk accepteer je een ander persoon.                                                                                                               
Als mens heb ik van jou geleerd, dat ik meer aan mij zelf moet denken, ook al is deze wijsheid voor mij veel te laat gekomen!                                                         
Je bent de beste vriendjes met Brenda en Eva.

Het jagen op vogels en konijntjes is gelukkig voorbij!
Ik hoop dat ook jij nog heel lang bij mij mag blijven.

Je baasje  Evert

ECOS.

Een gedumpte vader, kan ik niet rouwen.

Als gedumpte vader kan ik niet rouwen.

Bij iedere begrafenis of crematie die ik bijwoon, sterft er iets

van binnen in mij.

Twaalfjaar geleden, hebben mijn dochters mij bij het oud vuil gezet.

Gemanipuleerd door hun gefrustreerde moeder.

Zonder enige zelf reflectie, hebben zij het contact met mij verbroken.

Intelligente dochters, maar geestelijk arm.

Jaren heb ik verkondigd dat zij mijn kinderen, een goede moeder hadden!

Nu weet ik dat dit niet zo is, daar een moeder nimmer een kind mag manipuleren, dat is heel direct “kindermishandeling”.

Toch van mijn kinderen blijven houden, is iets wat die moeder mij niet af kan nemen, net zomin als de kinderen zelf.

De spiegel is mijn God en rechter in dit leven, waar ik mij dagelijks tegenover moet verantwoorden.

Maar o het doet zo’n pijn, ondanks dat ik met opgeheven hoofd in                           de spiegel kan kijken!

Een gedumpte vader, die niet om het verlies van zijn kinderen kan rouwen, is onmenselijk en veroorzaakt brandende littekens, die bij emotionele gebeurtenissen zoals bij begrafenissen en crematies open scheuren en niet meer genezen.

Jullie vader.

DOCHTERS

Doelloos loop ik vaak rond.

In mijn geest op zoek naar jullie.

Jullie zijn zo gemanipuleerd en geïndoctrineerd.

Waar is jullie eigen gevoel en verstand.

Waar zijn jullie?

Wat doen jullie?

Hoe kunnen jullie?

Bij mij zoveel onherstelbaar leed veroorzaakt!

Hoe kunnen jullie hiermee leven?

Jullie vader.

Dochters

Het verdriet dat blijft knagen. 

Stil gaat de dag aan mij voorbij.

Vandaag is mijn hele wezen er niet bij.

Ik voel mij ongelukkig en zo intens alleen.

Mijn gedachten drijven heen.

Waarom overvalt mij regelmatig dit gevoel.

Diep in mijn hart weet ik de reden.

Van binnen schreeuw ik om mijn dochters.

Ik mis mijn dochters en weet niet waar zij zijn.

Jullie Vader.

DOCHTERS.

Als verdrietige vader dwaal ik in mijn geest.

Gedachten komen over wat is en had kunnen zijn.

Innerlijke pijn om jullie gemis beheerst mijn leven.

Ik ben door jullie verlaten en voel mij gekwetst.

Waarom hebben jullie je zo laten manipuleren?

Schaduw hebben jullie in mijn leven gebracht.

Mijn resterende levenspad is grillig en omringd door duisternis.

De kracht om zonder jullie verder te leven, is bij mij aanwezig.

Geen depressie of drank maar innerlijke rust geeft mij kracht.

Wel zou ik weer willen voelen en niet alleen mijn verdriet.

Er is steeds weer die ene vraag.

Hoe kunnen jullie hiermee leven?

Jullie Vader.

DOCHTERS

Doelloos loop ik vaak rond.

In mijn geest op zoek naar jullie.

Jullie zijn zo gemanipuleerd en geïndoctrineerd.

Waar is jullie eigen gevoel en verstand.

Waar zijn jullie?

Wat doen jullie?

Hoe kunnen jullie?

Bij mij zoveel onherstelbaar leed veroorzaakt!

Hoe kunnen jullie hiermee leven?

Jullie Vader.

MEN ZEGT DAT WONDEN HELEN.

Men zegt dat wonden helen

Maar een litteken blijft altijd bestaan

Zoals onverwachts de wind op komt,

zo komt de pijn en het verlangen naar jullie mijn dochters

En steeds weer doet het meer pijn

De wonden die jullie bij mij gemaakt hebben, helen niet meer

Verdriet hoort bij het leven

Maar het leven heeft mij te veel verdriet gegeven

Al het verdriet om jullie heeft mij kwetsbaar gemaakt

Maar niet gebroken

Omdat ik in de spiegel kan kijken

Jullie ook ?

ECOS

IDEALIST.

Soms voel ik voel ik boosheid in mijzelf, omdat ik een idealist ben en dat past niet in deze wereld.

Soms ben ik boos op mij zelf omdat ik anders ben, dan de meeste anderen.

Meestal kan ik dat wel aan, maar soms maakt het mij zo intens verdrietig.

Vaak denk ik was ik maar net zo egoïstisch als de meeste andere mensen, wat zou het leven dan eenvoudiger zijn.

Maar nee ik blijf een idealist tot aan mijn dood.

Ik weet en voel van binnen, dat ik nimmer alleen ben.

Dat is mijn grootste steun in mijn leven.

Ik blijf trouw aan mij zelf!

ECOS

Een kind verliezen.

Een kind verliezen, is het ergste wat een mens in zijn leven kan overkomen.

Er zijn verschillende redenen, waaraan men een kind kan verliezen.

Door middel van een miskraam.

Door middel van een ziekte.

Door een ongeluk.

Door zelfmoord.

Door manipulatie van een van de ouders.

Door ruzie.

Door verdrinking.

Door een misdrijf.

Je leven is daarna geknakt.

Het verdriet hierover zal de rest van je leven een deel van je blijven, waar je mee moet leren verder te leven.

ECOS

Afscheid

Afscheid nemen
is denken aan wat voorbij is.
Je gedachten afsluiten, mooie herinneringen inpakken voor de achterblijvers.

Afscheid nemen
is nadenken dat je niets vergeet, loskomen van het heden en vertrouwen in het hiernamaals hebben.

Afscheid nemen is stil staan, bij het verdriet
van de achterblijvers die jou lief hebben.

Verdriet  en beeld vervaagd na verloop van tijd voor de achter blijvers, maar verdwijnt nimmer bij hen voor altijd.

ECOS

DE SPIEGEL.

De spiegel is de enige die weergeeft een werkelijk beeld  van je zelf. 
                                     
Als je niet meer in de spiegel kan kijken, weet je van binnen dat er iets goed fout zit.                                                                                         

Als je in je leven veel hebt mee gemaakt en je kan dan in de herfst van je leven nog met opgeheven hoofd in de spiegel kijken, geeft dat je innerlijke rust.   
                                                                                                                                          
Als verdriet en pijn op zijn diepste punt is, groeit de kracht voor de toekomst om te overleven.                                                                                                      

Als je in de spiegel kijkt weet je wat voor fouten je hebt gemaakt, die je graag zou willen herstellen, maar zo zit het leven helaas niet in elkaar. 
                                           
Als je in de spiegel kijkt zie je al de vreugde en verdriet van uit je kinderjaren tot de dag van heden Ieder mens heeft zijn menselijke fouten daar zijn wij mens voor.                     

Vergeven is ons geleerd maar vergeten lukt bijna nooit.

ECOS

Accepteren.

Iedere dag is anders.

Niets is blijvend in het leven.

Afscheid nemen van dierbaren doet pijn en laat littekens achter.

Afscheid nemen van plaatsen waar men gelukkig is geweest,  geeft verdriet en veroorzaakt pijn.

De moed om naar de toekomst te kijken, maakt je sterk voor het heden.

Genieten van de dag van heden, met mooie herinnering aan het verleden, dat geeft je troost en moed om positief door te gaan.

               ECOS                 

Woorden.

Woorden kunnen troost geven.

Woorden kunnen kwetsen.

Woorden kunnen hoop geven.

Woorden kunnen een gevoel uiten.

Woorden kunnen liefde uiten.

Woorden kunnen verdriet uiten.

Woorden kunnen een nood kreet zijn.

Woorden kunnen iets afwijzen.

Woorden kunnen ontzettend pijn doen

Woorden kunnen geloof openbaren.

Woorden kunnen angst oproepen.

Woorden kunnen dankbaarheid aangeven.

Woorden kunnen iets beloven.

Woorden zijn en blijven slechts woorden en vaak te snel en te gemakkelijk uitgesproken.

Als uitgesproken woorden niet gemeend zijn of niet in daden worden omgezet, dient men deze woorden niet uit te spreken, zij laten verdriet en innerlijke wonden achter.

ECOS.

NIETIG.

Wij mensen, zijn in het grote heelal nietig en slechts als een blad, die in de herfst van een boom valt.

ECOS

INNERLIJKE PIJN OM VERLIES.

Ontkenning van innerlijke niet zichtbare pijn kan jaren duren en vreet je van binnen op, zonder dat je het zelf beseft.

Pijn toelaten en accepteren, geeft je de kracht om verder te leven met deze pijn.

Het is moeilijk om te erkennen, dat deze pijn een deel van je zelf is geworden en mee gaat tot het einde van je leven.

Niets in deze wereld kan deze pijn wegnemen.

Alleen innerlijke rust kan deze pijn verzachten.

ECOS

HERFST.

De bomen schudden hun bladeren af.

Het gras stopt met groeien.

De zomerplanten sterven af.

De vogels zijn in de rui.

Een gevoel van eenzaamheid overvalt je soms.

De natuur is aan het doodgaan.

Wind en regen hebben de overhand.

Ik loop in het bos over de afgevallen bladeren.

Ik kijk naar de bomen.

De eerste knoppen kondigen zich al aan.

De natuur is niet dood.

Het nieuwe leven komt er aan.

Geniet van het leven.

ECOS

Een Email naar God

Ik heb regelmatig behoefte om met u te praten, daar ik heel veel dingen niet begrijp en daarmee worstel.                                                                                     
Waarom is er zoveel leed en ongelijkheid op deze wereld?                                       
De geestelijke van alle geloven weten hier geen antwoord op te geven en verkondigen het is de mens, die dat veroorzaakt.                                                
Als wij geschapen zijn naar uw beeld en gelijkenis, waarom zijn er dan zoveel slechte mensen, bent u dan ook een slechte God?                                 
Waarom grijpt u niet in bij ziekte, onrecht, oorlogen, honger en extremistisch daden.                                                                                                              
Als u bestaat heeft u toch een doel voor ogen gehad, met de mens en de natuur?                                                                                                                                      
Als ik om mij heen kijk, zie ik zo veel moois, weergegeven in de schoonheid van de gehele natuur alles is in harmonie, behalve het mensdom in al zijn variëteiten.                                                                                                                              
Als ik ’s avonds naar boven kijk, zie ik de schoonheid van het machtige heelal.                                                                                                                                        
 Als een kind gezond geboren wordt, is dat voor mij een onbegrijpelijk wonder, verdriet bij de geboorte van gehandicapte kinderen is niet te begrijpen!                                                                                                                         
Waarom lijden zoveel mensen honger en zijn andere mensen zo onmetelijk rijk en worden mensen te jong ziek, verliezen ouders hun kind op een veel te jonge leeftijd aan een ziekte of een ongeluk.                                                         
Kunt u begrijpen, dat ik dat alles niet begrijp?                                                          
Als u een momentje tijd heeft, wilt u mij dan alstublieft een E-mail sturen, ik zal u antwoordt dan zoveel mogelijk aan een ieder doorgeven, daar ik niet alleen met deze problemen worstel.                                                                             Mijn geloof in u ben ik nog niet kwijt geraakt en wil ik graag behouden.

 ECOS