De wandeling.
Een van de jongste GR's in Vlaanderen is de Streek-GR Groene Gordel. De topogids vermeldt een eerste druk van 2024, maar dat is geschiedenisvervalsing: zijn we daar in de voorbije jaren niet al te vaak mee geconfronteerd? Zelf waren we nog min of meer betrokken bij de eerste uitgave van zo een 14-tal jaren geleden toen we vrij onverwachts maar graag mochten instaan voor de bewegwijzering van het deel Halle (Alsput) - Groenendaal. Maar ik vermoed dat er kort daarop een soort paleisrevolutie bij de GR Vlaams-Brabant heeft plaatsgevonden, want er verdwenen bekende namen en er kwamen onbekende nieuwe in de plaats. Zelf gaven we het na enkele jaren op: een piraat verknoeide ons zorgvuldige en bewust bescheiden werk in het Zoniënwoud maar meer nog verdween de hartelijkheid in de contacten met de Brabantse afdeling. Misschien staan we daardoor vandaag eerder kritisch tegenover het nieuwe traject - overigens is een flink stuk van het oorspronkelijke overeind gebleven. Tussen het station van Halle en dat van Groenendaal liggen er 20.620 km. De aanpassingen zouden verbeteringen moeten zijn (en dat zijn ze soms ook, in het Krabos annex Zavelput, in het gebruik van andere dreven in het Zoniënwoud). Maar soms vervangen nieuwigheden de oude toestand zonder echte verbetering: ik ken de streek vrij goed en ik zie zo waar men kansen voor een echte verbetering heeft laten liggen: het park in Rode is bijvoorbeeld verschrikkelijk, met zicht op appartementen en over brede stroken beton. Maar kom, het geheel voldoet zeker wel, getuige onze score van 16/20. De TWQ bedraagt 59% en dat is niet mis in de verkavelde rand. Uiteraard speelt het Zoniënwoud een niet te miskennen rol in score en TWQ.

Nog even dit: vermoedelijk tot eind maart 2026 mag je tegen het einde van de tocht de bewegwijzering niet volgen. Het is tekenend voor deze tijd dat de gpx wel aangepast is, de bewegwijzering ter plaatse niet. Nochtans is de regel nog altijd dat de bewegwijzering ter plaatse voorrang heeft… Dat ze niet altijd even logisch is, bewijst een foto van deze reeks. Dat is wel een extreem geval, maar op andere plaatsen lijkt het toch ook niet altijd eenduidig. Wij gingen vroeger op pad met verf en kwast en die enkele aanduidingen die we nog aantroffen - bijna allemaal in goede staat - waren ongetwijfeld van onze hand (of van de piraat in het bos…). Stickers hadden we mee als ondersteuning waar nodig. Tegenwoordig worden alleen nog stickers gebruikt: dat heeft heel wat nadelen: ze komen makkelijk los (tientallen hebben we er gezien onderweg met gekrulde zijvlakken, ze zijn gemakkelijk te saboteren en je kunt ze lang niet op alle materialen gebruiken. Dat laatste leidt ertoe dat de sticker te vroeg of te laat aangebracht wordt, bij gebrek aan deugdelijke ondergrond. Een streepje verf zou dat allemaal oplossen. En wij hebben de omleidingsroute gevolgd: zie kaart NGI en kaart routeyou.

En nog dit: toen de GR pas aangepast was, nam men met name in Halle de oude bewegwijzering niet weg. Ik meldde dat aan het secretariaat en kreeg te lezen dat men wachtte op beter weer. Nu, 2 jaar later, hangen de stickers nog altijd her en der in het Halse en dat is bijzonder verwarrend.

De Molenbeek, hier tussen Dworp en Alsemberg.

Een van de vele vijvers in Sint-Genesius-Rode.

Het weer.
Het begon somber met de zon die nog een laag cirrostratus weg moest warmen, maar plots werd het mooi: licht bewolkt, niet te fris (7°) maar wel met een matige oostenwind, die we er liever niet bij hadden gehad.


De stafkaarten.
31/5-6 Halle (2020) - 39/1-2 Tubize (2021) - Ukkel (2020)

Hoe we er geraakten.
Eigenlijk passeert de GR voor onze voordeur, maar we busten toch naar Halle om daar het vertrekpunt uit de topogids op te zoeken. Voor de terugrit waren er uiteraard de S-treinen tussen Ottignies en Brussel, met scherpe aansluitingen in Etterbeek.


Een beetje geschiedenis.
Alle informatie over het station van Groenendaal vind je hier. Ik zou er zelf niets aan kunnen toevoegen. Het is altijd al een indrukwekkend gebouw geweest dat men spijtig genoeg nog altijd laat verkommeren. En die aansluiting met de hippodroom van Groenendaal was 1 km lang en stond geboekstaafd als lijn 161B. De refertesnelheid was 40 km/u. Ik herinner me vooral de wissel waarmee van de lijn 161 afgetakt werd - in de bocht - en die waarschijnlijk niet echt geschikt was om tegen 130 km/u (de refertesnelheid van lijn 161) bereden te worden, want de schokken waren toch wel bedenkelijk.

De verbinding.

 *Essenbeek 's Hertogenbos

En wat we beleefden.
Dat het allemaal vierkant draait bij De Lijn wordt nog maar eens bewezen bij de heenrit. Haltelink, Buzz en de app van De Lijn geven dezelfde info: eerst op tijd, dan 2 minuten te laat en uiteindelijk zelfs 5 minuten te laat. We staan nog maar net aan de halte als de bus al aankomt: 7 minuten te vroeg en het busnummer geeft uitsluitsel: dit is niet de vorige bus, maar wel de bus die we voorzien hadden. Dat hij 7 minuten te vroeg rijdt is al erg genoeg - zie de berichtgeving in de kranten van de voorbije dagen - maar dat de informatie compleet fout is, is zo mogelijk nog erger.

De terugreis begint met een zoektocht naar de ingang van het station van Groenendaal. Op hgbtf is er net een stevige discussie aan de gang over de zin van toegangspoortjes in de stations, maar dat is hier niet nodig. Voor je de toegang gevonden hebt, is de drang tot het uithalen van allerlei streken al lang voorbij. Wij missen in elk geval ei zo na onze trein, die gelukkig met 1 minuut vertraging rijdt. We kunnen nog net instappen in het allerlaatste rijtuig van de trein die uit twee desiro's bestaat. Dat we helemaal achteraan zitten komt ons mogelijk nog slecht uit in Etterbeek, met de beklimming en de afdaling van 2 trappen en een krappe aansluiting in het verschiet. Als enige medereizigers in de eersteklasfdeling hebben we twee ouderen (zoals wij dus) en je ziet haar denken: "Wat komen die hier doen?" De rollen omgekeerd, oh ironie. De rit verloopt wel vlot en we komen tegelijk met de S-trein naar Geraardsbergen op perron 4 aan. Ook deze trein rijdt stipt en we komen zelfs iets te vroeg in Halle aan.

En het lot lijkt ons vandaag gunstig: we hadden ons al voorbereid op een dik half uur overstaptijd, maar plots komt er toch een R55 met een achttal minuten vertraging. Te allen tijde je ogen openhouden, één van de motto's van de OV-gebruiker. Dat is niet wat de buschauffeur doet, want die verslikt zich in een van de omleidingen die hier in de krokusvakantie welig tieren. Als hij 3 reizigers lost bij de halte Essenbeek Kasteelstraat zien we die op hun stappen terugkeren, in de richting van de ten onrechte overgeslagen halten. Hoe vaak loopt het eigenlijk verkeerd bij De Lijn met die omleidingen? En zouden die reizigers ook tevreden zijn over hun laatste rit? Want dat is natuurlijk de truc met die reizigersenquêtes: er wordt uitdrukkelijk gevraagd naar je ervaring met de laatste rit, maar die is veelal positief en als je dat dan waarheidsgetrouw invult, kom je natuurlijk aan hoge scores. Je zou een verschillend beeld krijgen als de vraag zou zijn: hoe dikwijls liep het in de voorbije maand fout. Maar je kunt van de busreizigers natuurlijk niet verwachten dat die alles noteren, zoals ik…

De treinlectuur.
Dorothy L.SAYERS, Clouds of witness. Uit 1926, met in de hoofdrol Lord Peter Wimsey, die zijn broer van de galg moet redden.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

80% van de reizigers van De Lijn is tevreden over hun (laatste) rit. Worden die gedrogeerd voor ze instappen? Of gaat er een heimelijke kracht uit van de ontwaarders… als die werken. Mooie complottheorie…

Uitgedrukt.

Bêter benejen as beklougd. Beter benijd dan beklaagd. 

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

18-02-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

De wandeling.
Het lijkt een prima initiatief als het Davidsfonds in 2013 een wandelbox uitgeeft met als titel De mooiste dorpen van toen - 40 landelijke bestemmingen met een verhaal. Zo komen wij vandaag in Duras terecht, deelgemeente van Sint-Truiden, voor ons een redelijk onbekend terrein. Twee kastelen, een watermolen, twee dreven: het volstaat allemaal niet om de wandeling op een aanvaardbaar niveau te krijgen; daar zijn de kilometers over beton echt te lang en te saai voor. De TWQ ligt duizelingwekkend diep met 4% van de 9.42 km lange wandeling. We kwamen met onze quotering niet verder dan 5/20. Die 4 % TWQ komt dan nog helemaal op het conto van een korte dreef die ook nog eens privé is, maar volgens het wandelplan worden wandelaars oogluikend toegelaten…

Kaart NGI en kaart routeyou.

Het kasteel van Duras.

Metsterenmolen.

Meer foto's.

Het weer.
Zwaar bewolkt, 8° en toch matige ZZO-wind. Maar het bleef - zoals beloofd - droog.


De stafkaarten.

33/1-2 Zoutleeuw (2018). Het gebruikte deel is vrij volledig.

Hoe we er geraakten.
Duras ligt op de buslijn Sint-Truiden - Hasselt en dan is het verleidelijk om uit Halle overstapvrij naar Hasselt te sporen, maar dat zou neerkomen op bijna een vol uur wachten op aansluiting in Hasselt. Dan is de verbinding via Sint-Truiden een stuk aantrekkelijker.


Een beetje geschiedenis.
Wie de kaart van de streek rond Sint-Truiden bekijkt, zal wel niet verbaasd staan als ik zeg dat Duras lange tijd verstoken is gebleven van enige vorm van OV, zeker als je ook nog de beschikbare spoor- en tramlijnen onder de loupe neemt. Enerzijds was er spoorlijn 23 (Tienen) - Drieslinter - Sint-Truiden - Tongeren - (Montzen), maar die liep van Zoutleeuw via Wilderen naar Sint-Truiden. Anderzijds was er ook een tramlijn Herk-de-Stad - Sint-Truiden (1913-1948) maar die liep via Gorsem en Duras viel dus andermaal uit de bus. Het is opvallend dat de vervangingsdiensten van zowel trein als tram vrij getrouw de oorspronkelijke tracés zouden volgen. En zo zou het een hele tijd duren voor vervangingslijn 22a Duras af en toe zou bedienen. In 1963 kreeg Duras een busverbinding met Sint-Truiden: tabel 1154 met lijn 5 en tabel 1155 met lijn 30. Nieuwerkerken gold veelal als overstapstation: vandaaruit liepen 2 routes naar Sint-Truiden. Om het onderscheid met de basislijn duidelijk te maken werd de variant via Duras later 5b genoemd; nog later werd een lijnnummer 30/2 ingevoerd om dezelfde reden.
Met de basismobiliteit kwam er ook nog een belbus en een bediening door 2 lijnen van het Truiense stadsnet! Tegenwoordig, met de basisbereikbaarheid, moet Duras het stellen met een gecadanceerde buslijn 30 Sint-Truiden - Hasselt en de flexbus Limburg-Zuid.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Als je zo tegen het einde van de ochtendspits met maar 3 minuten in Brussel-Zuid aankomt, dan mag je van een succes spreken. En dan wenkt een geslaagde aansluiting met IC 3608 naar Genk. Die vertrekt precies op tijd in Brussel-Zuid, maar tot Brussel-Centraal is het twee keer aanschuiven - dat is echt wel al een tijdje geleden. Maar de 4 minuten vertraging die we daardoor oplopen hebben niet de neiging om tijdens de rest van het traject te groeien. Ook in Sint-Truiden wacht ons een ruime aansluiting. 't Buffet is een zalige plek om wat tijd door te brengen.

Onze bus heeft geen gps-gegevens en dus wordt het toch weer afwachten of hij komt. Het is een oeroude gelede uit 2006 en zonder enige twijfel stamt ook het interieur uit die tijd. Ongelooflijk dat De Lijn met dergelijke bussen moet blijven rondrijden; ik kan me perfect voorstellen dat AdR in Leuven het volautomatische busje inwijdt, maar deze bus zal ze nog wel nooit van binnen gezien hebben. De bekleding van de zitjes is verschoten, op het vieze af, en zelfs de zitjes zelf hebben door jarenlang gebruik een nog nooit geziene samengeplette vorm aangenomen. Maar hij rijdt nog, zelfs min of meer op tijd…

Overigens ziet de bus van de terugrit er nauwelijks beter uit, ook al is die 2 jaar jonger. Het interieur ziet er even afgeleefd uit. Maar de chauffeur is vriendelijk en de bus rijdt op tijd. Dat moet voor de OV-gebruiker volstaan; ook nog eens frisse, niet te oude bussen zouden van het goede te veel zijn. En een kleine oproep: ik vermoed dat beide bussen tot de stelplaats Sint-Truiden behoren; het zou prettig zijn mocht iemand dat kunnen bevestigen of verbeteren.

In Sint-Truiden komt de IC naar Blankenberge nog voor ons aan het perron, maar de trein blijft hier 5 minuten staan voor de kruising met de IC naar Genk. Het is toch ongelooflijk dat lijn 21 tussen Landen en Alken nog altijd enkelsporig is. De trein bestaat uit 4 rijtuigen i.p.v. 6. Dat zal voor ons geen probleem zijn en we kunnen maar hopen dat dat voor onze collega's voorbij Brussel ook het geval zal zijn. Om nog te zwijgen over de terugrit uit Blankenberge. Er loopt onmiskenbaar iets structureels fout met de treinen die uit 4 en 6 rijtuigen M7 bestaan en zo "konvooien" van 10 rijtuigen kunnen vormen, die dan op andere momenten weer opgesplitst kunnen worden in treinen met 4 en 6 rijtuigen. Al te vaak rijden treinen rond met 4 rijtuigen i.p.v. 6 (en omgekeerd). Maar zoals gezegd: tot Brussel-Noord is alles onder controle.
In Brussel-Noord wordt het al snel duidelijk dat er belangrijke storingen zijn; en inderdaad, in Munkzwalm en in Lillois zijn er vermoedelijke zelfmoorden (al noemt de NMBS dat zelfs geen persoonsongevallen meer) en de schermen kleuren roder dan goed is voor de pendelaar. Mogelijk ligt daar ook de oorzaak voor de zware bezetting van onze IC naar Binche die uit twee vierledige stellen bestaat. Binnen hoorbereik hoor ik alvast hoe een reiziger die naar Charleroi reist de tbg aanspreekt om na te kijken wanneer hij van La Louvière naar Marchienne-au-Pont kan en een dame heeft een biljet tot Braine-l'Alleud en wil in Halle bus 114 nemen. Knap gezien, ongetwijfeld! Onnodig te zeggen dat ook eerste klas zo goed als vol zit. Eigenlijk is het wat gek om eersteklasbiljetten te kopen: op stille momenten is het niet nodig en als het echt druk wordt, kun je toch met een tweedeklasbiljet in eerste gaan zitten. Maar we komen zo goed als op tijd in Halle aan en dus zijn we algauw weer alles vergeten…

De treinlectuur.
Patrick de BRUYNE, Hoog spel.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

Winterspelen kunnen niet meer zonder kunstsneeuw. Misschien Groenland eens proberen, zolang dat nog kan.

Uitgedrukt.

…ne slechtn 'alve frang is ouveral bekost… Een slechte halve frank is overal bekend. Betekent zoveel als: hij heeft een slechte reputatie.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

09-02-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

De wandeling.
47 trajecten over GR12 hebben we er ondertussen op zitten en deze lange geschiedenis gaat terug tot 1976. Je zou dan denken dat we sommige stukken al zo goed als uit het hoofd moeten kennen, maar er zijn wel wat factoren die dat verhinderen: de lengte, oorspronkelijk Brussel - Moulin-Manteau, later uitgebreid tot Amsterdam - Parijs (maar wij hielden ons aan het Belgische gedeelte) en vooral de talrijke wijzigingen die in de loop der jaren, met elke nieuwe uitgave van de topogids, werden doorgevoerd. De recentste topogids dateert van 2023 en beslaat het deel Bergen-op-Zoom - Braine-le-Château, grensoverschrijdend dus, oei, en we zijn ondertussen in Deurne geraakt zodat we bijna 13 km verder in Ranst kunnen landen.
Van een GR die zichzelf toemeet dat ze van Amsterdam naar Parijs loopt, zou je een voortdurende hoge kwaliteit kunnen verwachten, maar dat is spijtig genoeg niet het geval. Toegegeven, het Rivierenhof is een aangenaam wandelpark, je loopt rond het Fort van Wommelgem over een mooi pad langs de "slotgracht", het natuurreservaat Zevenbergen garandeert wat verpozing tegen het einde aan en over het algemeen heeft men optimaal gebruik gemaakt van de vele voetwegen die o.a. Wommelgem nog koestert. Maar… die eerste dikke kilometer door Deurne is waardeloos, de voetwegen geraken niet los van de bebouwing en de doortochten van Wommelgem en Ranst zijn nu ook niet meteen topklasse. Toch bedraagt de TWQ 45%, wat erop wijst dat de ontwerpers toch wel hun best hebben gedaan om een bepaald GR-niveau te halen.
Toch een opmerking: de bewegwijzering is dringend aan een opfrisbeurt toe: in Deurne vonden we duidelijke lijmsporen van verwijderde (of losgekomen) stickers, die op andere plaatsen de zonnestralen slecht verteerd hebben. De geschilderde wegmarkeringen zien er vaak oud en versleten uit en de recentste (maar dus ook al oude) verfstrepen smeken om vernieuwing. Gelukkig zijn er onze kaarten (routeyou en NGI) om je op de goede weg te houden. En nog dit: in het Rivierenhof moet je bij het kasteel even een omwegje maken want daar zijn grootscheepse renovatiewerken aan de gang. Op de kaartjes (NGI of routeyou) staat de voorziene route maar de omlooproute is evident en nauwelijks langer.

Alle foto's vind je hier.

Het Rivierenhof, vlakbij Deurne: even verademen.

Het weer.
Prachtig wandelweer, zeker in het begin met nauwelijks wolken. De temperatuur lag rond 10° en de wind was matig, maar zeker niet storend.


De stafkaarten.
15/3-4 Antwerpen (2018) - 16/1-2 Zandhoven (2016). Bruikbaar, maar de wirwar aan wegjes (in het Rivierenhof) accentueert de beperking van de gebruikte schaal.

Hoe we er geraakten.
We hadden het vorige traject al bewust laten eindigen in Deurne, aan de tramhalte Deurne Van Overmeire, en dus beginnen we daar ook vandaag. De terugrit uit Ranst kan via Antwerpen-Berchem of Lier, maar de aansluitingen liggen beter in Berchem en dus kiezen we voor dat laatste.


Een beetje geschiedenis.
Ik behandelde de buslijn (en meer) al toen we in Broechem stapten:In 1889 verbond de tram Antwerpen met Broechem. Dat duurde tot 1958. In 1930 werd de lijn nog geëlektrificeerd en vijf jaar later doorgetrokken tot het centrum. In Jos NEYENS, De Buurtspoorwegen in de provincie Antwerpen lees ik dat in 1926 de eerste naoorlogse elektrificatie (Antwerpen - Wommelgem) er kwam, gevolgd door Wommelgem - Broechem op 13.02.1928. Lier werd elektrisch bereikt in 1930. De bediening met spoorauto's Oostmalle - Broechem werd stopgezet op 01.07.1950, tegelijk met de elektrische dienst tussen Broechem en Lier. Naast de gewone bronnen vond ik ook nog deze wikipediapagina over deze lijn.
Met het verdwijnen van de tram deed de bus zijn intrede: zo vonden we in het spoorboekje van 1960 een tabel 653 met een lijn Antwerpen - Broechem - Oostmalle/Lier. Vermoedelijk droeg die bus toen al het lijnnummer 42, maar het zou nog een tijd duren voor dat ook uit de dienstregelingen af te leiden was. Tabel 653 werd gaandeweg ingewikkelder, met drie lijnen 42 (Antwerpen - Zandhoven - Herentals), 42 doorgestreept (Antwerpen - Lier) en 42B (Antwerpen - Hove). Dat was allemaal nog vrij overzichtelijk, maar de basismobiliteit zorgde voor een kluwen aan schooldiensten, naast de basislijn 420, gekenmerkt door een lijnnummer dat begon met 42. Er kwam zelfs een belbus 945, maar die verdween op het moment dat in Antwerpen drastisch gesnoeid werd in het belbusaanbod.
Met de basisbereikbaarheid kwam lijn 42a met een resem schooldiensten. De meeste daarvan vonden hun oorsprong bij de realisatie van de basismobiliteit. En met de basisbereikbaarheid kwam ook de belbus terug, onder de vorm van een flexbus met heel wat halten in Broechem en ruime omgeving.

De verbinding.

 *Antwerpen Astrid Metro
** Deurne Van Overmeire
*** Ranst Gasthuisstraat
**** Berchem Station perron 1

En wat we beleefden.
IC 3207 rijdt via wat men vroeger de "ceinture" noemde tussen Vorst en Brussel-Zuid en dan krijg je een uitstekend zicht op de graffiti en de rijtuigen die eronder zitten. Zo valt hier een lange reeks M5-rijtuigen op en die gaan qua beschildering blijkbaar de weg op van de M4. Dan ziet de nieuwe dubbeldeks-TGV er wel fris uit, maar die staat dan ook in de steriele zone. IC 4508 bestaat uit 2 vierledige stellen; ik moet eerlijk zeggen dat ik met moeite (en met enige kennis van de opbouw van een mr75) eerste klas vind in stel 844 en blijkbaar ben ik niet de enige, want die zit voller dan normaal. Dat valt ook een groepje dames op dat eerst verkeerdelijk in eerste zit en vindt dat er erg veel volk in eerste reist. Maar vermoedelijk is er meer aan de hand. De dame aan de overzijde heeft geprobeerd om een eersteklassupplement te kopen, maar de tbg beweert dat hij een telefoontje gekregen heeft dat zegt dat de functie in de app niet werkt en dat ze soepel moeten zijn. (Nog soepeler?). We staan lang stil voor Mechelen, dat we 5 minuten later bereiken dan voorzien. En dat is ook het geval in Antwerpen-Centraal waar we verrassend op spoor 1 aankomen.

We hebben normaal gezien 12 minuten overstaptijd naar tram 5, maar eerdere ervaringen hebben ons geleerd dat dit lang niet zeker is. Nauwelijks zichtbare bordjes verwijzen naar de "metro", zonder verdere commentaar en voor we het goed en wel weten staan we opnieuw in een ondergrondse parking, die we herkennen van vorige slechte ervaringen. Uiteindelijk vinden we toch het perron waar we tram 5 naar Wijnegem moeten nemen. Onnodig te zeggen dat de voorziene tram van 10:19 ondertussen al gepasseerd is; de schade blijft wel beperkt tot 10 minuten, maar erger is het totale gebrek aan inlevingsvermogen in de geesten van de reizigers die hier niet elke dag de tram moeten nemen. Zou AdR eigenlijk zelf zonder uitgebreid escorte tot aan het perron geraken? En Schoubs? En gelijk welke werknemer van De Lijn?

Ook voor de terugrit loopt de aansluiting bus/trein bijna fout. De bus van lijn 42a pikt ons al met 4 minuten vertraging op en een diarree aan verkeerslichten zorgt er uiteindelijk voor dat we 7 minuten te laat aankomen bij de halte Berchem Station die onwaarschijnlijk ver van het station ligt. Van enige vorm van verkeerslichtenbeïnvloeding is er geen sprake: stel je voor dat die arme automobilisten zouden moeten constateren dat de bus wel en zij niet vlot(ter) vooruit kunnen.

We hebben ons er al bij neergelegd dat we de IC van 15:11 in het beste geval zullen zien rijden, maar we hebben geluk: de trein staat nog aan het perron, met open deuren. We moeten wel door een drietal rijtuigen naar eerste klas doorschuiven; we zijn al bijna in Mortsel-Oude-God als we ons kunnen installeren. De trein rijdt tamelijk stipt en dat geeft uitzicht op een goede aansluiting in Brussel-Noord. Die aansluiting wordt nog ruimer doordat IC 1937 met 5 minuten vertraging rijdt. De ironie wil dat deze trein om 16:02 moet vertrekken in plaats van om de vroegere 16:01; zou dit een van de wijzigingen zijn die het verkeer vanaf 2 februari vlotter moeten laten verlopen? Veel helpen doet het geenszins: in Brussel-Zuid komen we aan met 8 minuten…

De treinlectuur.

Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft?

Honoré de Balzac, Vader Goriot.

Ze zijn aan het tellen geslagen: plots moeten buslijnen beoordeeld worden op de gemiddelde bezetting per voertuig. In Halle steekt schoollijn 573 er met kop en schouders bovenuit. Dat is ook niet moeilijk: de bus rijdt 2 ritten per dag en zou idealiter telkens bomvol moeten zitten. Vaste gecadanceerde diensten die van ' s morgens vroeg tot 's avonds laat rijden halen met moeite de 8 reizigers per voertuig, want voor hen tellen de stille momenten wel. Kan iemand AdR en consoorten enig rekenkundig begrip bijbrengen?

Uitgedrukt.

't Is gebeurd. Eén bepaald quizmaster heeft er nog net geen geijkte uitdrukking van gemaakt. Maar wij kennen het vervolg wel: 't Es gebeud, 't pjêt ze gat oupengescheud. Het paard zijn gat is opengescheurd.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

04-02-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

14.01.2026
- Het zou vrij eenvoudig moeten zijn om van Buizingen De Hovenier naar onze halte te rijden (met een overstap) maar de aansluitende bus R55 staat als afgeschaft gemeld. En dus rijden we rond via Halle omdat daar nog net altijd iets meer te beleven valt. De aansluiting aan het station zit wel goed, ook al omdat de bussen die uit de stad komen toch altijd 2 à 3 minuten vertraging hebben door de omweg over de Misiabrug. Groot is onze verbazing als we onderweg toch de vermeende R55 kruisen, al maakt het ons qua tijd niet zo veel uit.

- In de namiddag heb ik een afspraak bij de tandarts. Bij het buitenkomen mis ik net de R55 die 3 minuten te vroeg rijdt en dan is het erg lang wachten. Dus besluit ik om met de R53 naar Halle te rijden en daar opnieuw over te stappen op de R55, net als in de voormiddag. Ik heb geluk: de R53 heeft 4 minuten vertraging en er zijn uitstappende reizigers. Ik kan nog net tot aan de voordeur lopen en die gaat plichtbewust voor me open. Ik ben welopgevoed en zeg dus mooi "Bedankt", maar de chauffeur heeft een erg slechte dag - of heeft geen cursus wellevendheid tegenover de klanten gevolgd. "Ja, ja, ik verdien mijn hemel met al die dienstjes die ik lever voor die laatkomers. En ik heb al vijf minuten vertraging." Als ik zeg dat ik van bij de tandarts kom en ik er dus niets aan kan doen dat ik bijna te laat was, haalt hij de schouders op. Alsof het noodlot er mee gemoeid is, komen er tot Halle nog een drie reizigers aangelopen, maar ze mogen wel allemaal mee. Eén keer zegt de chauffeur zelf bedankt omdat de reizigster te lomp is om dat zelf te zeggen. En bij aankomst in Halle is de bus stipt op tijd…

21.01.2026
Onze bus heeft andermaal geen gps-gegevens en dus is het bang afwachten of hij wel komt. En ja hoor, hij komt, en nog wel 4 minuten te vroeg én met de verkeerde film. De chauffeur is wel dankbaar als ik dat laatste meld. En we komen ruim op tijd aan onze halte aan…

Er is een omleiding van een week in Essenbeek, maar de chauffeur lijkt dat niet te weten Gelukkig is er van de geplande nutswerken niets te merken Maar o wee als je toevallig aan de vervanghalte staat te wachten

24.01.2026
Onze bus vertrekt meteen met 5 minuten bij de stelplaats Het Rad. Het illustreert mooi dat chauffeurs het altijd beter weten en dat ze altijd hun zin kunnen doen. Sommigen doen dat om onderweg te kunnen doorvlammen, maar in dit geval is dat niet zo: het wegverkeer en een omleiding zijn nefast genoeg om de vertraging naar 10 minuten te duwen. Onderweg moet dan ook nog een mevrouw in een rolstoel "geladen" worden. De oprijplaat laat het afweten en dan - ik vermeld het graag - toont de chauffeur zich van zijn beste kant. Hij verplaatst zijn bus zodat de rolstoel tamelijk gemakkelijk in de bus kan. (Gelukkig is er ook nog een begeleidster). In Halle stopt de bus niet aan de officiële en onzinnige halte Park van vandaag, maar ter hoogte van de vroegere inplantingsplaats van deze halte. Dat scheelt nauwelijks 20 m maar maakt het uitstappen (voor iedereen trouwens) een stuk makkelijker. Vertraging bij aankomst 12 minuten, maar een deel daarvan is te wijten aan de hulpvaardigheid van de chauffeur. Dat kunnen we hem graag vergeven.

26.01.2026
En het is weer zover: bij de NMBS en bij de TEC wordt een hele week gestaakt. Crucke noemt die van de NMBS een politieke staking en hij heeft 100% gelijk. Jammer dat de OV-gebruiker het slachtoffer moet worden. In De Morgen schrijft men Als gevolg van die staking zullen vandaag drie op de vier IC-treinen rijden. Ik zou ondanks schrijven i.p.v. als gevolg van want een onverdeeld succes kun je dit niet noemen.

En ik vraag me al jaren af waarom de vakbonden geen rechtspersoonlijkheid hebben en groeperingen als treintrambus wel…

31.01.2026

De bus die we regelmatig nemen lijkt het vandaag goed te zullen doen: hij heeft de obligate vertraging waarvan we weten dat ze aan het drukke autoverkeer te wijten is, en daar moeten we ons spijtig genoeg bij neerleggen, temeer daar onze rechtse regeringen volop de kaart van de auto (en als doekje voor het bloeden ook de fiets) trekken. Maar al snel loopt het verkeerd: ik volg de bus en zie dat die de sinds enkele dagen opgeheven lange omleiding volgt langs de Waterloosesteenweg. De ervaring leert dat dit voor ons niet veel uitmaakt, maar o wee, als je toevallig aan een van de opnieuw bediende halten staat. Maar het kan nog erger: plots verdwijnt de bus van de radar en nog wat later verschijnt het ondubbelzinnige rijdt niet. Dus toch maar opnieuw de niet eens zo stoute schoenen aangetrokken voor de 4 km die ons van onze woonst tot het Halse centrum scheiden. Nog later blijkt de bus plots toch weer met een half uur vertraging te rijden. Gelukkig zijn we dan al aan onze stapoefening begonnen…
Maar De Lijn heeft nog een andere verrassing voor ons in petto: we moeten immers ook nog opnieuw naar huis. Die rit wordt uitgevoerd door Leerbeek en ik kan ze moeiteloos opsporen, dankzij (voorlopig nog - wat een verlies!) de tracker van haltelink, Buzz en de app van De Lijn. De bus staat keurig aan zijn beginhalte te wachten en het lijkt erop dat we zoals voorzien naar huis zullen kunnen. Tot ik plots merk dat de bus koers heeft gezet naar de stelplaats in Leerbeek, en inderdaad, ook deze rit wordt niet gereden! We hopen nog even dat dit allemaal valse informatie is, maar voor een keer is het allemaal correct en dus wordt het nog eens 4 km stappen naar huis, want wachten op de volgende bus zien we echt niet zitten.

Onnodig te zeggen dat het vertrouwen in De Lijn nu het nulpunt heeft bereikt, zo laag is het vertrouwen gezakt dat ik zelfs het contactformulier niet meer invul (dat zou ik vandaag dus 2 keer kunnen doen!) want ik heb geen zin om nog maar eens een bij elkaar geplakt antwoord te krijgen waar je geen stap verder mee komt.

Eigenlijk beleef ik op OV-gebied de jaren 1980 opnieuw toen de rechtse regering van toen het OV afbouwde tegen een nooit eerder gezien tempo. Decroo was toen minister van mobiliteit en die hakte stevig in op trein, tram en bus, met een ongeziene kaalslag tot gevolg. Maar wat bleef rijden was tenminste nog betrouwbaar. Nu kun je zelfs op de uitgedunde diensten niet meer vertrouwen en net als Decroo destijds vindt ADR nog dat ze goed en evident werk levert.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de stakingen, want niet alleen het beleid maar ook de vakbonden vinden in de OV-gebruiker een erg gewaardeerder punching ball. Waar hebben we het allemaal aan verdiend?

31-01-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

De wandeling.
Zo een 20 jaar geleden bracht de gemeente Rebecq in samenwerking met het NGI een wandelkaart uit met als titel Promenades et arbres remarquables. Naast wandelingen in de deelgemeenten Quenast en Rebecq zelf, werd ook een wandeling opgenomen in Bierghes en Wisbecq, goed voor 15.180 km; die volgden we vandaag. De merkwaardige bomen hebben we eigenlijk gelaten voor wat ze waren, ook al omdat de meeste foto's de bomen in zomertenue toonden en wij op deze grijze winterdag moeite hadden om ze te herkennen. Dat de TWQ amper 10% bedraagt kan verbazing wekken in een op en top rurale omgeving, maar dat is nu eenmaal de realiteit. En dat is niet eens het ergste: het Bois de Strihoux, waarvan ik sinds vandaag ook de Nederlandse naam ken: Strijthoutbos, bewijst dat niet alleen onze Kempen op veel plaatsen rotverkaveld zijn, want hier, net over de taalgrens, is het al even erg: of wat denk je van een meer dan 2 km lange kaarsrechte woondreef waarvan de nadruk eerder op de grote en erg grote huizen ligt dan op het bos. We quoteerden een schamele 8/20, wat betekent dat er hier en daar toch wel wat te beleven viel, maar dat het geheel toch wel teleurstelde.

Alle foto's vind je hier, maar bekijk alvast deze twee:

Misschien kregen we dit wel te weinig te zien.

Ferme de Glabecq

Het weer.
Rond 8:00 kwam er plots vrij dichte mist opzetten en we hadden eigenlijk al snel uitgemaakt dat er van wandelen vandaag niet veel in huis zou komen, maar even na 9:30 verdween de mist even snel als hij gekomen was. Al bleef het nevelig en betrokken, we besloten toch maar om te gaan stappen.


De stafkaarten.
39/1-2 Tubize (2021): perfect bruikbaar voor deze tocht, maar de nieuwe brug over de spoorlijn 94 ontbreekt. Je vindt ze terug in de krul op deze kaart of op deze.

Hoe we er geraakten.
We kozen bewust voor deze wandeling, in de wetenschap dat wat er reed van de treinen best bruikbaar was en dat de vijfdaagse staking van de TEC hier aan ons voorbijging omdat de "pachters" niet mee staakten. Maar veel avonturen wilden we toch niet.


Een beetje geschiedenis.
Bierghes (in het Nederlands Bierk en zich onderscheidend van Bierges bij Wavre door de h na de g) heeft tot 1984 "genoten" van een treinbediening met de stoptrein (Schaarbeek) - Halle - Edingen (en verder naar Ath, Tournai, Ronse, Kortrijk) maar geleidelijk zag het die bediening afgebouwd worden tot bijna onbruikbaar. Het was dan ook geen wonder toen de stoptreinen op lijn 94 met IC-IR volledig in de prullenmand terechtkwamen.

Het stationsgebouw overleefde nog even de afschaffing van de treinhalte, maar ondertussen is het redelijk indrukwekkende gebouw toch al vele jaren verdwenen.

Op dezelfde 10.08.1980 HLD 5107 met een semi-direct Schaarbeek - Tournai. De wissels voor de lokale bediening liggen er nog.

En ook nog HLD 5130 met stoptrein 7762 Ath - Schaarbeek, een van de stoptreinen die hier nog met M2 bediend werden. (Alle andere met autorails van de reeks 46.)

Dan ging het eigenlijk beter met de busdienst die we al in 1936 als lijn 95A terugvinden in het spoorboekje: het is een busverbinding Brussel-Noord - Brussel-Zuid - Halle - Edingen, met een 2-uurdienst als basis, maar met een uurdienst op behoorlijk wat momenten van de dag. Wel goed om weten: niet alle bussen reden door tot Edingen.
Blijkbaar veroorzaakte WO II de volledige schrapping van de buslijn, want het was tot 1952 wachten voor de bus opnieuw opdook in de tabellen en dan alleen tussen Halle en Edingen. Meer, vanaf 1953 werd hij doorgetrokken tot Mark en in 1958 tot Sint-Pieters-Kapelle. In 1961 was er zelfs een kortstondige bediening van Bever.
Vandaag moeten we eigenlijk vaststellen dat aan het parcours van lijn 471 (lijnnummer ingevoerd in 1952!) weinig of niets veranderd is. De bus volgt tussen Halle en Edingen de N7; de dienstregelingen werden wel aangepast, o.a. met een bediening van scholen in Halle en met marktbussen. Van een cadans is er geen sprake en dat is een spijtige zaak want vermoedelijk heeft de 471 een potentieel dat een opwaardering zeker zou rechtvaardigen. Het deel tussen het Lembeekse (Halse) gehucht Hondzocht heeft zeker geleden onder de komst van lijn 156 (later 2) van De Lijn Halle - Lembeek, die door de basisbereikbaarheid nu zelfs om het half uur rijdt.

De verbinding.

 * Halle Station perron 8
** Bierghes Rue de la Gare (Edingsesteenweg)
***Halle Station perron 8

En wat we beleefden.
Zoals verwacht reden de bussen van lijn 471 Halle - Edingen - Mark. Voor de heenrit viel alleen een lange, bijna horizontale barst in de voorruit van deze bus van Naway op. Maar over de rit zelf viel weinig te noteren. Zelfs pal in de voormiddag kan er verkeershinder zijn in Halle, maar de vertraging die we zo opliepen, was al gehalveerd in Bierghes. De TEC is met 2 perrons maar karig bediend in het Halse busstations. Zelfs halteborden zijn er te veel aan en uiteraard vermeldt het elektronisch vertrekbord geen bussen van de TEC. Maar dat is al beter dan het was, want nog niet zo lang geleden werd er gewoon gemeld dat er geen vertrekken waren in de komende uren... Eigenaardig genoeg staat het bushokje aan de halte in Bierghes hier toch wel een eind van de haltepaal; het is gemakkelijker om die laatste te verplaatsen dan het eerste.

De terugrit valt vrij eenvoudig samen te vatten: de bus loopt vertraging op in de 2 steden waar hij door moet. Deze bus heeft last van vervaarlijk kriepende remmen. Naway heeft op het vlak van onderhoud nooit een goede reputatie gehad, maar dat leek wat beter te gaan; de 2 mankementen van vandaag laten dan weer het tegendeel vermoeden.
Andermaal leidt de rotonde in Halle tot vertraging, maar de chauffeur "lost dit op" door rechtstreeks over de brug naar het station te rijden. Als dat allemaal al kan; zo worden 3 haltes in het centrum van Halle overgeslagen. Helemaal wraakroepend wordt het pas als hij na aankomst aan het Halse station naar de landingsbaan rijdt, waar de bussen wel eens vaker op hun volgende rit wachten; er is zelfs een speciale zone voorbehouden voor hen. Eigenlijk heet ze de Welkomstlaan, maar wij noemen ze nog altijd door haar speciale aanleg de landingsbaan, reliek uit de jaren 60 toen men eraan dacht de latere E429 pal door het dicht bewoonde centrum van de Halse wijk Sint-Rochus aan te leggen.

Na WO II werden er nog nauwelijks jongetjes met de naam Adolf opgezadeld. Zouden Vladimir en Donald dezelfde weg opgaan?

Uitgedrukt.

Moenken: letterlijk pruilen, mokken. Maar het onvolprezen woordenboek van het Asses van Lode Pletinckx voegt daar nog 2 afgeleide betekenissen aan toe. Zo kan ook het weer moenken, wat betekent dat er regen op komst lijkt te zijn; en zelfs een kachel kan moenken, wat betekent dat ze niet trekt. Prachtig toch?

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

28-01-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

De wandeling.
Er is een tijd geweest dat Vlaanderen geen enkel (!) GR-pad had, op de verlengde GR5 na, die hier als fietsroute werd gerealiseerd. De redenering was eenvoudig: lange wandelingen in lijn zonder onaangename en vervelende stukken zouden in dit deel van België onmogelijk zijn. Eigenlijk is het traject van GR131 Brugse Ommeland - Ieperboog dat we vandaag volgen, van dat laatste min of meer een illustratie. Onderweg grapten we dat je vandaag kon kiezen tussen verharde wegen zonder en met bebouwing. De TWQ lag met 15% dan ook bijzonder laag. De weidse akkers (waar we voor het eerst in ons leven machinaal schorseneren zagen oogsten!) hebben wel een zekere aantrekkingskracht en gelukkig valt het met de bebouwing al bij al nog wel mee, maar van een GR verwacht je nu eenmaal meer. Door de invoering van de basisbereikbaarheid hebben we een aanloop van net een kilometer nodig; het is sneu als je dan voorbij een halte vlak bij de GR loopt die tot flexhalte gedegradeerd is. We quoteerden 7.5/20. Leerlingen komen voor minder op straat.

Zoals gewoonlijk kun je kiezen tussen deze kaart of deze.

De rest van de foto's vind je hier.

Het weer.
Eerst vrij zonnig met wat cirrus, maar dan kwam er plots stratus opzetten: het aangename weer werd kil (6°) en winderig (3Bf) en het duurde een hele tijd voor de stratus weer optrok.


De stafkaarten.

13/1-2 Brugge (2019) - 13/5-6 Oostkamp (2019) - 13/7-8 Zomergem (2019). Op het gevolgde traject ondervonden we weinig problemen met de nauwkeurigheid van de kaarten.

Hoe we er geraakten.
Voor de heenreis moesten we naar Brugge, waar we konden overstappen op lijn 50 (de vroegere lijn 58a) die nu als een soort snelle buslijn wordt geëxploiteerd. De halte Sijsele Ziekenhuis heet nu Sijsele Sanapolis, maar als we Ben Crabbé mogen geloven zal iedereen wel altijd Ziekenhuis blijven zeggen…
De terugreis liep ook via Brugge.


Een beetje geschiedenis.

Sint-Joris, lange tijd ook Sint-Joris-ten-Distel genoemd omdat het een bedevaartsoord was waar gebeden werd tegen… distels, is een deel van Beernem. Bij de aanleg van de tramlijn Brugge - Knesselare - Ursel - Zomergem in 1904 bleef het plaatsje verstoken van openbaar vervoer, omdat de tram koos voor een rechtstreeks traject een flink stuk boven de kern van Sint-Joris. Kijk maar eens even op deze kaart. Toen de reizigersdienst in 1953 afgeschaft werd, maakte dat nauwelijks verschil voor Sint-Joris, want de vervangende bus volgde tussen Oedelem en Knesselare het historische tramtraject. De dienstregeling kon je terugvinden in tabel 786; in 1956 werd dat 801 en dat tabelnummer zou het bijzonder lang uithouden; toen men in West-Vlaanderen de lijnnummers verving door de tabelnummers bleef het nummer bewaard. De lijn werd achtereenvolgens lijn 15 (Brugge - Ursel) en later 21, dat laatste vanaf 1969.
Sint-Joris moest wachten tot 28 mei 1978 alvorens het een busbediening kreeg. Door de jaren heen werd het snelle traject geleidelijk afgebouwd en kreeg Sint-Joris meer ritten. Met de komst van de basismobiliteit werd Sint-Joris bediend door lijn 63 (vanaf 2005) en kreeg het ook een belbus 26 Beernem - Wingene. Met de basisbereikbaarheid kreeg het dorpje een gecadanceerde lijn 60 en indien gewenst een bediening met de flexbus (regio Brugge) erbovenop.
Voor een keer is dit dus een positief verhaal, dat mag ook wel eens.

De verbinding.

 * Brugge Station perron C3
** Sijsele Sanapolis
*** Sint-Joris Overleie
****Brugge Station perron C6

En wat we beleefden.
Onze planning was duidelijk: met IC 1907 naar Brussel-Zuid en daar overstappen op IC 530 naar Oostende. Maar als treinreiziger moet je soepel zijn en het werd dus een compleet andere reis, al moet ik toegeven dat we het met de voorziene verbinding ook gehaald zouden hebben.
Om te beginnen was er Halle, waar we de keuze hadden tussen IC 1707 (8:26), S 2257 (8:28) en de geplande IC 1907 (8:37). De S-trein viel door veel te veel vertraging meteen af - er zou een technisch probleem geweest zijn tussen Ninove en Geraardsbergen. Het werd de eerste trein, naar Tongeren, die wel met 7 minuten reed maar we voorzagen geen problemen voor de overstap.
En dan was er Brussel-Zuid: een storing aan de seinen in Vertrijk zorgde voor nogal wat hommeles. We konden zelfs nog mee met IC 1529 die zijn vertraging van 2 minuten in Tienen zag groeien tot een dik half uur in Leuven. Hij zou uiteindelijk met 33 minuten in Brussel-Zuid vertrekken en ons 27 minuten later dan voorzien in Brugge brengen. De IC naar Knokke zou trouwens ook nog gekund hebben; die zou door zijn vertraging beperkt worden tot Brugge, al hoorden we daar dat er een extratrein naar Knokke zou rijden.

Dan verliep de busreis zonder veel problemen. De halte Ziekenhuis was dan wel van naam veranderd, maar voor de rest herkenden we de plek moeiteloos. En... in Brugge werkt Aribus nog en de chauffeur noteert zelfs het vertreknummer!
Ook de terugreis verliep trouwens zoals voorzien. De bus van lijn 60 reed op tijd, maar het binnenrijden van het Brugse busstation is problematisch en dus komen we toch iets te laat aan, met een gelede bus, waar geopende ramen voor overdreven koelte zorgen.

En dan komt IC 1515. De trein bestaat uit 4 rijtuigen i.p.v. 10. ('s Anderendaags rijdt het tweede deel: 6 rijtuigen i.p.v. 10, wel met 4 AB-rijtuigen…) Het is even talmen voor we Brussel-Zuid binnenrijden, vermoedelijk omdat een lege Eurostar voorgaat.
Zelfs tussen Gent en Brussel is de bezetting nog best doenbaar, maar hoe dat verder moet voorbij Brussel? Onze laatste trein van de dag (IC 3238) heeft wel zijn voorziene samenstelling. En zo sluiten we onze eerste uitstap af met alleen maar M7-rijtuigen. Het doet terugdenken aan de tijd toen dit regelmatig gebeurde met de even alomtegenwoordige tweeledige stellen.

De treinlectuur.
Uwe Tellkamp, Der Turm.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

In Blokken zat er ondanks een erg sterke (de sterkste) kandidaat die 20 keer terugkwam en uiteindelijk sneuvelde doordat hij het woord erbarmen niet vond in de finale. Het zegt wat over onze ontkerstende samenleving…

Uitgedrukt.
Ge zoudt er een kind met een houten kop van kopen. Gezegd als je je erg ergert.

Waar Abraham de mosterd haalde.
Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

20-01-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

De wandeling.
Nu al meer dan een kwarteeuw geleden bracht de Toeristische Federatie van de Provincie Vlaams-Brabant nog regelmatig handige boekjes uit, telkens met wandelingen, weliswaar beperkt in aantal maar steevast van hoge kwaliteit. Zo waren er ook 6 wandelingen Tussen Zennevallei en Zoniënwoud en de laatste uit dat boekje heette gewoon Dworpwandeling. Dat de wandeling begon en eindigde in Dworp was daar niet vreemd aan. Tot vandaag is de bewegwijzering met rode zeshoeken zo goed als intact en zeker voor 99% bruikbaar gebleven, er was in 1997 nog sprake van houten palen met schuine kop en blauwe kleur. De wandeling is 9.39 km lang en haalt een mooie TWQ van 65%. Kaart routeyou of NGI.
Je loopt onderweg o.a. over delen van het Hendrik Consciencepad, naar verluidt het oudste bewegwijzerde wandelpad van het land, destijds onder de auspiciën van de VAB-VTB, Vlaamse Automobilisten/Toeristenbond. De roman Eene verwarde zaak speelt zich trouwens deels in de onmiddellijke buurt af. Later kom je langs het nog altijd actieve scoutskamp La Fresnaye, waar prins Boudewijn af en toe het juiste pad kwam zoeken.
Maar ook de natuur is een hoofdingrediënt van deze wandeling: allereerst is er de Steenputbeek, die in het Hallerbos ontspringt, maar er is ook nog het Begijnenbos en het pad langs de Molenbeek, een tijdje voor die met de Steenputbeek samenvloeit.
Alles bij elkaar een tocht die de moeite waard is: we quoteerden 17/20.

De sneeuwfoto's vind je hier.

Het elegante brugje over de Steenputbeek langs het Consciencepad	Het kapelletje in de Sint-Laureinsborreweg.

Het weer.
Grotendeels nevelig, tegen het mistige aan. Fris, net onder het vriespunt, maar gelukkig zonder al te veel wind. We stapten over een sneeuwdek van een 4-tal cm.

De stafkaarten.
39/1-2 Tubize (2021) - 31/5-6 Halle (2020). Voor de gevolgde wandeling nauwkeurig.

Hoe we er geraakten.
Dat was deze keer wel erg eenvoudig: de route passeert hier bij ons en voor een keer hadden we dus geen OV nodig. Goed om weten: de halte Dworp Centrumwordt bediend door de bussen van de lijnen R53 en R55.

Het moet nogal wat moeite gekost hebbenom het spoorwegnet plat te leggen, bijvoorbeeld bij het begin van WO II. In Nederland volstaan wat sneeuw en een temperatuur van enkele graden onder nul….

UItgedrukt.

oezakkern: de oorsprong is verre van duidelijk, de betekenis is dat des te meer: bij het spel bedriegen, bewust de regels overtreden, vals spelen. In het Vlaams woordenboek wordt het vermeld als haarzakken, al wordt de oorsprong bij aes-sack gelegd.

06-01-2026 om 00:00 geschreven door overweg13  

Wie zich toevertrouwt aan het OV loopt in een jaar als 2025 meer dan 50 dagen de kans dat hij ergens onverbiddelijk "vastrijdt". Ik heb er een overzichtje van gemaakt. Het maakt me treurig, want het vorige record is niet gebroken. Misschien wordt 2026 beter, want nog voor het jaar begint wordt er al een nieuwe reeks stakingsdagen aangekondigd. 

Bijlagen:
stakingen.docx (33.9 KB)   

21.12.2025      
Je hebt leugenaars die zo erg liegen dat je gewoon weet dat ze niet te geloven zijn. Dat is wat ons vandaag overkwam met onze rit op R55. Op een bepaald moment reed die zomaar even 16 minuten te vroeg en dat liep op tot 30 minuten bij aankomst. Gelukkig kon ik op de gps-tracker van haltelink de bus opzoeken - wat is het toch spijtig dat Simon ermee stopt - en zo zagen we dat de bus zich op de meest onwaarschijnlijke plaatsen bevond en als een raket van de ene plaats naar de andere raasde: voetwegjes, bossen in de buurt, het cafe-restaurant Het Kriekske, alles tegen snelheden waarbij je niet eens verkeersovertredingen moest bedenken, want té ongelooflijk. Uiteindelijk kwam de bus 2 minuten te vroeg door. Ja, ja, ook gps'en kunnen blijkbaar hallucineren.

28.12.2025
In de ruime regio zijn minstens 11 schuilhokjes van De Lijn het slachtoffer geworden van zwaar vandalisme. Volgens de politie kan dit niet, omdat het burgers treft die afhankelijk zijn van het OV. Alsof wij allemaal sukkels zijn die niet kiezen voor dat OV. Ik ken veel, veel meer automobilisten die pas echt afhankelijk zijn van hun auto…

30.12.2025
Geen halte-aankondiging vandaag in de bus, wel een reeks filmpjes uit de oude doos. De markantste is wel Draag altijd je mondmasker.

31.12.2025
Soms ligt het absurdisme op de loer. Neem nu de halte Essenbeek Hallerbosstraat. Volgens de website van De Lijn wordt die vanaf 5 januari afgeschaft, nu ja, in feite wordt ze gewoon (en terecht) een 40-tal meter verplaatst. Dat is enkele weken geleden al gebeurd, maar blijkbaar weet de dienst die voor het aanbrengen van berichten aan de haltes instaat dat niet en dus wordt aan de haltepaal van de verplaatste halte aangegeven dat deze halte vanaf 5 januari afgeschaft wordt.

31-12-2025 om 15:36 geschreven door overweg13  

De wandeling.
In 1998 verscheen bij Lannoo - in het Frans! - Promenades en Brabant wallon van de hand van ene Daniel Vanderstichelen, met 25 wandelingen in deze wat miskende wandelprovincie. We weten waar we aan toe zijn want de tocht van vandaag in Ittre is niet de eerste die ons al geïnspireerd heeft. En inspireren doet het, zo een wandelboekje uit de tijd voor het internet, door zijn volledigheid en nauwkeurigheid. Voor elke wandeling krijg je een hoop extra informatie, inclusief een nauwkeurige beschrijving van het te volgen parcours en een duidelijk kaartje. Daar komt nog eens een volledige bladzijde informatie bij over Ittre, geografisch, geologisch en historisch. Waar vind je dat vandaag nog?
De tocht is 9.130 km lang en haalt een TWQ van 65%, inbegrepen enkele mooie paadjes, de tocht langs het kanaal met een weelde aan watervogels (meeuwen, eenden, aalscholvers, ganzen en futen) en uiteraard het erg mooie bostraject in het Bois du Chapitre. Even lijkt het genieten verstoord te worden omdat we snel langs een bord moeten dat aangeeft dat bos én wegen privé zijn, maar hier kun je alles lezen over de wegen 31 en 33, als je op de foto klikt zie je het rode bord zelfs. Wij hebben ons alleszins niet laten intimideren. We quoteerden 16/20. Kaartje van routeyou of van het NGI naar keuze.
Enig minpunt was mijn fototoestel: vermoedelijk begaf de batterij het na een tijdje door de kou en de vochtigheid en ik kon alleen nog zwaar onderbelichte foto's schieten. Photoshop kon achteraf de boel enigszins redden, maar prettig is het niet. Toch deze foto's.

Er is een echte plezierhaven op het kanaal van Charleroi in Ittre. De meeste bootjes hebben dringend nood aan een lik verf. Dan weet deze aalscholver beter hoe hij zichzelf moet verzorgen en de fuut kijkt toe: hij zit voor een keer niet enkele meters diep in het water op jacht.

Het kasteel van Ittre werd in de 19^de eeuw gebouwd. Bij vorige gelegenheden liepen de koeien hier vrij rond te grazen op het reusachtige gazon voor het kasteel, maar blijkbaar heeft de kasteelheer het beheer van zijn ranch opgegeven.

Het weer.
Nevelig en betrokken, koud (net boven het vriespunt), maar gelukkig zo goed als windstil.

De stafkaarten.
39/1-2 Ittre (2021) - het gebruikte deel is behoorlijk.

Hoe we er geraakten.
Tja, als je weet dat onze eigen straat op de vermelde stafkaart voorkomt, zou het allemaal niet te moeilijk moeten zijn. En toch: voor de heenreis is er een bus van lijn 43 naar Fauquez via Ittre, voor de terugreis moeten we met de 65 naar Braine-le-Comte. Mochten we de bus van de terugrit niet gehaald hebben, dan zouden we 2 volle uren in Ittre hebben moeten ronddolen, al had ik ook al uitgevlooid dat Braine-le-Château op iets meer dan een uur uit Ittre te bereiken was; daar zouden we dan de 114 naar Halle hebben kunnen nemen.

Een beetje geschiedenis.

Op 10 december 2019 stapten we al in Haut-Ittre en buslijn 65 bracht ons toen ook al naar Braine-le-Comte. Veel kan ik daar eigenlijk niet aan toevoegen. Van de tramviaduct is nog weinig te zien en het stationsgebouw van Virginal is gesloopt.

Maar ik wil met deze link toch nog een extraatje toevoegen: het is kaart 39/2 met Ittre er nog net op en het geoefende oog herkent ongetwijfeld de tramlijn die sinds mensenheugenis vervangen is door de huidige buslijn 65. En verder zie je ook nog Clabecq, splitsingsstation van de lijnen 115 (naar Braine-l'Alleud) en 106 (op de kaart naar Erquelinnes!). En zo je wil het vroegere station van Virginal.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Het is opvallend rustig, zowel in de bus die ons naar Halle brengt als tijdens de korte rit naar Tubize. In Tubize wordt er volop aan perron 2/3 gewerkt en erg uitnodigend ziet het er niet uit, maar je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken.
Het busstation van Tubize is deels onbruikbaar omdat daar enkele dagen geleden een bus volledig is uitgebrand. (Het betrof een Iveco Crossway LE uit 2019 van de firma Naway.) Daardoor is één perron volledig onbruikbaar, maar dat roert de gemoederen minder dan die van de dame die met haar BMW de parking van de Carrefour op wil, maar in haar vrijheid belemmerd wordt door een lange vrachtwagen die moet leveren en die niet over de ruimte beschikt om vlot achterwaarts op de parking van de Carrefour te komen. Hoedje af voor de chauffeur van de vrachtwagen; de dame heeft vermoedelijk eerder nood aan een voorschrift voor psychiatrie, haar toeterconcert is gewoon buiten alle proportie.

De busrit zelf verloopt gelukkig wel erg rustig. Eigenaardig genoeg volgen de lijnen 43 en 65 in het kleine Ittre een andere reisweg. Voor de heenrit moeten we uitstappen bij de halte Église (van lijn 43), die niet bediend wordt door lijn 65. De halte École voor de terugreis ligt amper 100 m verder, maar wordt dus alleen bediend door lijn 65. Waarom het makkelijk maken als ingewikkeld ook kan? Overigens is dit misschien wel de laatste keer dat ik haltelink kan gebruiken, ook hier in Wallonië. Wat loopt dit toch allemaal vlot: het zoeken van de halte, de doorkomende ritten, de busnummers, de vertraging… alles in één oogopslag. Wat zullen we het missen, al zijn we ons ook bewust van de buitengewone inzet die het onderhoud van dergelijke site vergt.

In de lokettenzaal van Braine-le-Comte maakt een hoge fluittoon het wachten erg onaangenaam. Gelukkig komt de trein vrij snel op perron 1 aan. Ook de treinrit brengt ons in alle rust naar Halle, waar we een onmogelijk gewaande aansluiting van 2 minuten met de bus naar huis halen. Maar door de afbraak van de oude Bospoortbrug moeten de bussen al maanden rondrijden over de nieuwe Misiabrug en dat veroorzaakt steevast minstens 2 minuten vertraging, een peulschil blijkbaar voor De Lijn, want de dienstregelingen zijn nooit aangepast.

De treinlectuur.
Uwe TELLKAMP, Der Turm.
Arthur JAPIN, De man van je leven.

Zware problemen bij Eurostar vandaag. Maar het grootste probleem is niet een beschadigde bovenleiding, maar wel dat al die verwende reizigers onvoldoende informatie krijgen.

UItgedrukt.

In en uit klappen… Klappen betekent hier spreken, en in dit geval wartaal. Het kan ook betekenen: nu eens het ene dan weer het andere vertellen.

Waar Abraham de mosterd haalde.
Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

29-12-2025 om 00:00 geschreven door overweg13