Berichten van 7 januari 2013 tot 13 januari 2013

Vrijdag 11 januari

Opstaan om 7h30 klinkt vroeg maar in België is het nu al een uur later. Nadat we gisteren een rustdag namen besluiten we vandaag verder te trekken, eerst  ontbijten daarna ons dagelijks toilet en de haren wassen. We moeten ervan profiteren nu het water hier gratis is en dan op weg Het is ondertussen wel al bijna 10 h onderweg stoppen we bij een Lidl om verse broodjes te kopen rap iets naar binnen gespeeld en terug verder. Deze avond wilden we op het ons vertrouwde plaatsje in Alcacer do Sal overnachten en als bij wonder wist ons Sari de weg en loodste ons in een goede 3 h hierheen. We zagen een paar campers op de parking van de Lidl staan met zoals de Nederlanders gewend zijn, hond en zeteltjes erbij, dit vond ik al geen goed teken maar toen we in het centrum van Alcacer aankwamen leek mijn vrees gegrond, de hoofdstraat lag volledig open en ons geliefd parkeerpleintje was niet meer. Gelukkig vonden we aan de andere kant van het water nog een ruime parkeerplaats. Niets te vroeg want zweten dat we deden. Tot nu toe hadden we nog steeds onze dikke trui en ons winterbotten aan maar daar het hier 22 graden was buiten leken we in de auto te verhitten. Gelukkig konden we ons een beetje behelpen met de airco. We hebben meteen al onze winterkleren opgeborgen en die voor de zomer in de plaats gelegd want we zien de komende weken voor het eerst hoopvol tegemoet.

Dinsdag 8 januari

Mijn echtgenoot was het eerst wakker, Op zijn gsm was het al bijna kwart na acht. Het was 0° en een dikke mist. Gisterenavond hadden we al een bakker gevonden en terwijl ik koffie maakte deed mijn echtgenoot zen ochtendwandeling langs de pastelaria . Na het ontbijt vertrokken we met Sari  als gidsrichting Salamanca. Voor we op de autovia waren nog snel diesel bijgetankt aan 1,36 dus duidelijk duurder dan in Frankrijk en goedkoper hebben we nog geen diesel gezien. We besloten om rond de middag ergens op een niet nader te bepalen parkeerplaats een eenpansmaaltijd klaar te maken maar toen we afreden aan uitrit 99 Palencia  zagen we La Chamorra restaurante_ Cafetaria-Tienda staan en de plannen waren direct gewijzigd. De maaltijden waren er goed en goedkoop en er was zelfs wifi. Daarvan moesten we uiteraard profiteren. Hoe dichter we bij Salamanca kwamen hoe meer de zon erdoor kwam. We staan nu op  Parking de la Santísima Trinidad ook een parking gevonden op de site campercontact. Het is hier heel rustig aan het water. We zijn van plan hier ook morgen te blijven Mijn echtgenoot is ondertussen de omgeving al eens aan het verkennen zodat hij morgen zonder al te veel zoeken een warme bakker vind. Ik wil voor de rest van de dag eens gezellig computeren en anders niks niemendal doen.

Maandag 7 januari

Na een slechte nachtrust waren we om 7 h al in de weer. Vandaag stond de etappe Niort – Vitoria Gasteiz o p de planning. We zouden ons Sari de weg laten zoeken maar ze was nog niet in staat om ons uit Niort te halen, telkens was het hetzelfde liedje herberekenen doe niet moeilijk herberekenen, keer om maak een U drive, Sari was helemaal het noorden kwijt,Er stonden wel verkeersborden met alle richtingen (wel in het Frans) dus dachten we dan volgen we die dan maar hoofdzaak is dat we uit het centrum weg zijn. Vorig jaar hadden we hetzelfde probleem maar wist nu natuurlijk niet meer welke richting we toen genomen hebben. Opeens zagen we de naam Saintes en omdat dit richting zuiden was besloten we die wegwijzer te volgen. Maar Sari ondertussen opnieuw van deze wereld protesteerde heftig maar dit keer zouden we ons gedacht doen. Alhoewel we niet zo snel vooruit kwamen reden we door een mooie streek en kwamen we na een tijdje een eind onder Angouleme op een snelweg die ons richting Bordeaux bracht. We hadden zelfs diesel getankt bij Leclerc aan 1,30 We zouden om het even hoe laat het was stoppen op de Schell parking en daar ons middagmaal nemen. Het duurde wel langer dan gedacht door de snelheidsbeperkingen door de aanleg van een nieuwe tolweg. De autoweg lag er nog niet maar de tolhuisjes waren er wel al. Alles zou klaar zijn ergens inseptember  2014 dacht ik . Wij hopen wel dat er een vlugge route als alternatief komt. Rond 13 h konden we onze maaltijd klaarmaken, gps instellen naar de camperplaats (gevonden via campercontact. nl) in Vitoria Gasteiz en terug de baan op. Tot juist over de Spaanse grens hebben ze ons Sari haar zin gedaan maar toen vonden we het welletjes en besloten ons eigen gedacht maar eens te doen. We kozen voor de tolweg die ons achteraf gezien 1 h rijden spaarde en een heleboel kilometers. Bij de afrit Vitoria Gasteiz lieten we ons Sari haar zin doen en ze bracht ons keurig naar de camperplaats. We hadden weer eens een mooie dag gehad en we hadden zelfs de zon gezien. Nu snel eens proberen of we in het cultureel centrum internet zouden krijgen maar niet dus, we waren wel verbonden met de router maar de router gaf geen internet door, Ja er was een panne in het internet vertelde me een vriendelijke juffrouw die via haar gsm het dataverkeer getest had. We zouden wel wachten tot morgen zo dringend zouden de emails wel niet zijn en de familie had in geval van nood nog onze gsm. Daar we de vorige nacht zo slecht geslapen hadden besloten we een pilletje te nemen en morgen te blijven liggen tot het klaar werd.

Zondag 6 januari

Ring ring om 6h30 roept de wekker ons op. Eerst koffie maken en een vroeg ontbijt maken, daarna nog een kan koffie om mee te nemen. Maar waar zijn de sleutels van het camionette, of liever waar zijn die van men echtgenoot. Ik had die van mij gebruikt om onze kopkussens, dekbedovertrek en de laatste dingetjes weg te steken, maar waren zijn sleutels. Het was uiteindelijk bijna 9 h en dus 1 uur later dan verwacht dat we onze trip konden aanvangen. De GPS hadden we voor noodgevallen ingesteld op Niort, onze eerste stopplaats, maar de rit langs Parijs (waar ik erge schrik voor had) verliep uitstekend en dit bleef verder zo tot we opeens aan de terminal kwamen van een stukje tolweg, De automaat weigerde ons ticket  tot 5 maal toe terwijl achter ons al een paar auto’s stonden. Opeens moet er iemand wakker geschoten zijn want ik hoorde een stem die zei dat ze gezien had dat de automaat het ticket weigerde en ze het manueel zou invoeren ik moest de 4 eerste cijfers van het ticket nummer zeggen maar zonder leesbril gaat dat bij mij moeilijk dus ticket aan echtgenoot gegeven die het voorlas maar nu bleek ze hem niet te horen, dus hij lezen en ik herhalen en ja het lukte zelfs. Ons 2^de probleem kwam toen we  een tolweg op moesten die volgens Michelin gratis was. Daar ons Sari ingesteld was nam ze het meteen over maar het was wel krinkel de winkel door velden en bossen, soms was de weg maar ietsje breder dan onze auto. Ondertussen was het al helemaal donker en hing er op sommige plaatsen een dikke mist. Om 7h45 bereikten we ons parkeerplaatsje van ieder jaar, de naam weet ik niet maar ieder jaar rijd onze auto er als vanzelf naar toe. Bij de parkeerplaats is ook een toilet dus ideaal voor ons. Daar we s’middags warm geeten hadden werden het dit keer boterhammen met restjes van thuis. Vorig jaar had ik hier wifi maar jammer genoeg niet dit jaar. Na nog een wandelingetje was het slapen geblazen. We zouden wel zien wanneer we wakker werden.