VAN COCAÏNE EN CRIMINALITEIT NAAR GELOOF EN HERSTEL

Als gedetineerde leerde Wilfred Kols Gods liefde kennen in de isoleercel van gevangenis 'De Kruisberg' in Doetinchem. 🚬
Het begint met een ‘onschuldig’ lijntje snuiven in een discotheek in Den Bosch, maar het gaat snel bergafwaarts. Wilfred groeit uit tot een gevreesde junkie-crimineel die zelfs zijn eigen familie en vrienden niet ontziet in zijn honger naar geld om drug mee te kopen. Na vijftien jaar drugsgebruik en criminele delicten staat Wilfred op de lijst gezochte criminelen. Hij krijgt vier jaar gevangenisstraf, voor een opeenstapeling aan delicten. 🚬

Ik hallucineerde en was daardoor onhandelbaar. Maar zelfs in de isoleercel kwam ik niet tot rust: het geluid van de wind maakte me al angstig. Het enige wat ik had, was een sprankje hoop op de God waarover ik in de kerk had gehoord. Ik was protestants opgevoed, had zelfs belijdenis gedaan, en dacht: kom nu maar tevoorschijn, God. Na een korte stilte: “Maar ik riep niet alleen God aan. Ik vroeg ook mijn overleden opa en oma om hulp. Al was het zwarte magie: als mijn hulp maar ergens vandaan kwam. 🚬
Aansluitend leest Wilfred Het kruis in de asfaltjungle – met hetzelfde verhaal, maar dan vanuit het perspectief van dominee David Wilkerson. Daarna volgt de Bijbel. Wilfred glimlacht: “Ik noem de gevangenisperiode ook wel de beste tijd van mijn leven. Ik ging bidden. Ik kon weer huilen, nuchter nadenken over mijn fouten, maar ook over mooie herinneringen. 🚬
Een lijntje coke of een glas Bacardi-cola leverde misschien een leuke avond op, toch voel ik me de volgende ochtend niet prettig, want ik weet: dit heeft me toentertijd naar de afgrond gebracht. Ik wil rein leven – er is wel degelijk Iemand die naar mij omkijkt en mij ziet. En ik heb ontzag voor Hem. Ik doe dit niet voor mensen, ik doe dit voor God.” EO🚬



















