Berichten van 11 april 2005 tot 17 april 2005

Mensen vragen ons soms wel eens hoe lang we nog doorgaan.
Dat is moeilijk te zeggen , natuurlijk. Maar hopelijk kunnen we nog vele jaren zingen en optreden. Het is nog altijd onze hobby. Hier nog een recente foto die vorige zomer werd gemaakt.

Onze zoon Christophe werd geboren op 27 december 1977. Hij is dus nu 27. We hebben altijd een goede verstandhouding gehad met hem.
Over zijn leven vertel ik in één van de volgende berichten. Maar nu
reeds laat ik weten dat hij informatica en talen heeft gestudeerd en werkt
voor een amerikaanse firma. Muziek is zijn hobby. Van wie zou hij dat hebben... Samen met zijn vriendin Liesje treden ze als duo op voor trouw- en verjaardagsfeesten. Ook speelt hij vaak in restaurants, balzalen, thee-dansants, enz... Hun muziek - opgenomen tijdens een repetitie - kan je bekijken en beluisteren op zijn website www.christophe-Liesje.tk/ en dan klikken op video en dan klikken op de naam van de artiest. Veel luister- en kijkgenot...

Heel wat jonge artiesten krijgen tegenwoordig enorm veel kansen via de media om bekend te worden in heel korte tijd. Ik wens ze alvast veel sukses toe.
Maar meteen zou ik hen ook een goede raad willen geven. Opgepast : "het zijn brede schouders die het sukses kunnen dragen..." Als men zo plotseling een grote vedette is, dan is het mentaal en fysiek niet gemakkelijk te verwerken.
Voor mezelf heb ik heel lang moeten bouwen aan mijn loopbaan en in zekere zin
ben ik daar blij mee. Ik heb de tijd gehad om het sukses stap na stap te verwerken. En geloof me : dat was en is nog steeds een moeilijke taak.
Het is niet allemaal goud dat blinkt...

Samen met mijn vrouw Paulette treden wij regelmatig op voor de senioren.
We doen dat al meer dan 25 jaar met heel plezier want dat is een dankbaar publiek. Meestal is dat in de namiddag en door de week. Dikwijls gaat dat ook uit van één of ander 'college van schepenen en Burgemeester' ...

Soms zal ik in deze blog van de hak op de tak springen. Het zal niet altijd over de showbizz gaan maar ook over de dagelijkse dingen van het leven. Hier is een foto van het Hallerbos, waar wij als kinderen vaak hebben gespeeld. Over een paar weken staan de sleutelbloemen weer in bloei en dan is het bos weer prachtig. Ik hou van de natuur...

Mijn vrouwtje Paulette is altijd een grote steun geweest voor mij zowel in mijn beroepsleven als in mijn privéleven. Zonder haar had ik het niet gered. Al meer dan 35 jaar staat ze samen met mij op het podium als danseres. Zij zorgt voor de danspasjes en de kledij. Eigenlijk kennen we mekaar al van toen zij 4 en ik 7 jaar was. Ze kwam samen met haar ouders en gezin (mijn vrouw heeft 2 broers en 3 zussen) rechtover mij wonen in de Diesbeekstraat in Huizingen. We hebben nog 'verstoppertje' gespeeld, 'vadertje en moedertje', enz... Toen ze 15 jaar was
heeft ze voor de eerste keer gedanst tijdens mijn optreden samen met een vriendin van haar en dat was meteen een meevaller. En nu , na al die jaren danst ze nog bij mij... Voor mijn vrouwtje Paulette heb ik heel veel respekt.  Hierbij een foto van onze trouwdag op 3 januari 1973. We wilden zo graag een skivakantie als huwelijksreis. En dat hebben we ook gedaan. We zijn naar Serfaus geweest in Tyrol. Prachtig. We hebben ook een zoon, maar daarover later meer...