Archief

DINSDAG 5 JUNI 2007

Dag 9 Prémery-Nevers
Vertrek 09.00 Aankomst 12.15
Afstand km 37,72
Hoogste snelheid 51,00
Gem. snelheid 16.47
Fietstijd 2u17min
Slaapplaats Hotel F1 29,00 euro zonder ontbijt

Vanochtend kwam ik de toiletten binnen op de camping en toen zei een mijnheer tegen mij: Goedemorgen Barneveld. Hij bleek ons van gezicht te kennen en ook van het leger. Had gewoond in de Primulastraat, woonde nu op de Vaarst. Grappig, hè, dat je toch in den vreemde nog mensen uit je voormalige woonplaats tegenkomt. Wat die mensen 3 maanden op die camping moeten is ons een raadsel want er is echt helemaal niks, ook niet in het plaatsje zelf. Om te fietsen in de omgeving is ook zwaar want het is erg heuvelachtig dus als je niet getraind bent is dat haast niet te doen en ook niet zo leuk denk ik. Het gesprek kostte wat tijd maar ja, dat is het leuke van een camping. Zijn vrouw kwam ook nog even kijken.

In beginsel kwam ze mij niet bekend voor maar later herinnerde ik me haar wel van het dorp. Spulletjes weer ingepakt (het gaat alweer wat sneller dan de eerste keer) tent weer even te drogen gelegd want die is aan de binnenkant kletsnat van het condens. Toen rond 9u weggereden. Toch nog een aanvaardbare tijd voor de camping. Het begon, na 3km, weer met een stevige klim. Je bent dan nog niet echt ingefietst dus is het heel zwaar. Er waren ook wel wat lekkere afdalingen maar ja, na een afdaling komt meestal weer een klim, das nou zo jammer. Andersom meestal ook dus in feite zit je steeds voor niks te klimmen want je moet toch weer naar beneden. We hadden voor vandaag een korte rit gepland omdat we wilden internetten en Nevers bekijken. We waren rond het middaguur bij de F1. Het hotel wat er iets voor lag, hotel Europa, leek net zo iets, was 3 euro duurder maar had wel toilet/douche op de kamer. Het was jammer genoeg al vol vanwege een congres dus we schrokken alweer en dachten dat f1 dan ook wel vol zou zijn. Gelukkig was dit niet het geval. De fietsen mochten niet op de kamer maar na overleg met de vrouw van de beheerder kregen we de sleutel van een soort tuinhuisje waar hun spullen stonden en ook hun fietsen en mochten we ze daarbijzetten. Het paste allemaal net. We vonden het in ieder geval heel aardig en attent van de mensen. Een broodje gegeten aan tafel voor F1. Daarna naar het centrum gefietst en een stadstourtje gedaan. Het centrum was niet echt indrukwekkend. Wel gezellig met een paar leuke dingen om te bekijken en veel winkels maar ja, ik kan toch niks meenemen dus winkelen is even niet aan de orde. Het was trouwens behoorlijk warm geworden, zo rond de 29graden. Wat boodschapjes gedaan bij Aldi en daarna nog even doorgefietst naar intermarche want die heeft toch meer sortering.
Wederom weer brood gegeten voor de deur van het hotel. Het was nog te vroeg om ergens te gaan eten en we wilden niet weer helemaal terug fietsen. Daarna maar weer naar boven om eens lekker vroeg naar bed te gaan. Tot morgen.

WOENSDAG 6 JUNI 2007

Dag 10 Nevers-St Amand Montrond
Vertrek 08.15 Aankomst 14.30
Afstand km 87.69
Hoogste snelheid 41.70
Gem. snelheid 17.22
Fietstijd 4u58min
Slaapplaats Pelgrimshuis 10,00 euro (Vrijwillige bijdrage) zonder ontbijt

Het gewone ochtendritueel gevolgd. Het was zonnig dus dat was alweer meegenomen. Onze fietsen uit het hok gehaald en voor de deur van het hotel beladen. We hoefden in ieder geval niet al te veel te sjouwen met de tassen. Maar weer op weg. Het was deze keer eens allemaal vrij vlak met hier en daar een heuveltje, maar dat was allemaal goed te doen. Het leek zelfs of we de wind, die af en toe langs kwam, in de rug hadden op sommige trajecten. Om 12u weer getracht om iets te eten te vinden in een restaurant. We kwamen er 2 naast elkaar tegen, beiden gesloten op woensdag. Bakker gezocht, gesloten op woensdag. Lekker allemaal weer. De proviandtas dan maar weer geopend. Geroosterde broodjes, boter en worst en een blikje tonic. Voldoende maar af en toe wil je toch wel eens iets anders. Tegenover de bakker stond gelukkig een bankje dus daar onze lunch maar verorberd. Toen moesten we nog 35km naar St. Amand Montrond. Het was

inmiddels aardig heet geworden. Mijn rug is geloof ik wel een beetje verbrand. Aangekomen in het plaatsje zijn we gelijk, na nog even terug gereden te zijn naar Le Clerc om een frisse, koude melk te kopen (1.05euro) maar het VVV gegaan en daar gevraagd of ze slaapgelegenheid hadden voor pelgrims. Dit was er, weer bij de franciscaner zusters. Een beetje hetzelfde als in Vézelay, alleen is het hier wat ouder en vuiler en minder onderhouden. De bedden zien er ook niet zo netjes oud en zakken een beetje door, maar ja, alles beter dan het kleine tentje. Er is ook een grote keuken waar je kunt koken en een etenskast met wederom allerlei spulletjes en gelukkig ook koffie + apparaat. Verder zijn er 3 slaapvertrekken, 1 toilet en 1 douche. Het gebouw is apart van het gebouw waar de zusters bivakkeren.
Gauw even een wasje gedaan want er was een tuin met drooglijnen en knijpers. Onze fietsen stonden onder een afdak. Het verblijf hier is gratis maar je kunt doneren, wat we uiteraard natuurlijk zullen doen. Daarna in het dorp onze spullen voor het ontbijt van morgenochtend gehaald. Even thuis neergezet en toen naar Mac Do gefietst want we wilden nu wel weer eens een frietje en een hamburger is ook op zijn tijd wel eens lekker. De menu’s zijn ’s-avonds in de restaurants een stuk duurder dus dat doen we niet. Nog even bij de Lidl binnengewipt die we onderweg naar Mac Donald tegenkwamen, maar ja, we hadden alles al in huis dus hebben daar niks meer gekocht(te duur want bij Lidl is het natuurlijk veel voordeliger).Toen we aan onze big Mac zaten begon het ineens te gieten. Jammer voor ons wasje. Peet zei nog: misschien heeft de zuster het wel binnengehaald maar dat kon ik niet geloven. Het was wel zo, ze had alles keurig onder het afdakje gehangen. Hoe zorgzaam en attent. Nu zitten we lekker aan een bakkie koffie. Heerlijk hoor, na zoveel dagen zonder.
Nu nog even douchen en dan maar weer gereed maken voor de nacht. Er is altijd best nog wel veel te doen tijdens de avonduren. Tassen weer inpakken, dagboek schrijven, bidons uitspoelen en nog wat van die kleine karweitjes. Dan is het zo weer 10u en bedtijd
Welterusten.

DONDERDAG 7 JUNI 2007

Dag 11 St Amand Montrond-La Châtre
Vertrek 08.45 Aankomst 14.45
Afstand km 59.68
Hoogste snelheid 55.34
Gem. snelheid 15.53
Fietstijd 3u52min
Slaapplaats Pelgrimshuis 10,00 euro

Na ons ontbijtje nog een kopje koffie gezet, nu was de gelegenheid er dus wel even lekker. De boel een beetje opgeruimd en wat aangeveegd. Het was gelukkig droog maar wel zwaar bewolkt en erg vochtig.
Ons parcour was toch wel weer zwaar. Niet al te steile hellingen maar van die ‘plakwegen’ waarbij je het gevoel hebt dat je aan de weg zit vastgeplakt of er in wegzakt. De omgeving was een beetje saai. Wel veel van die ‘bosjes’ witte koeien die je liggen/staan aan te staren als je voorbij komt. Ik heb een belletje aan mijn tasje hangen dus horen ze mij altijd aankomen. Onze golden retriever heeft, met haar grote ogen en roze neus, toch wel iets weg van zo’n koe (ocharm).
Tussen de middag een

restaurantje gevonden voor de lunch maar het viel heel erg tegen. Het was n.l. lever. Normaal vind ik het heerlijk en lust Peet het niet, deze keer was het andersom. Ik kreeg het niet weg en werd er misselijk van terwijl Peet het opat. Ik bedacht later dat het wel eens lams lever geweest kon zijn want ik herinnerde me het menu en daar stond iets op van agneau. Bah, bah, bah. Er zaten uienringen bij, gebakken, wel lekker maar weinig dus daar kon je ook je honger niet mee weg eten. Afijn, al met al was het niet veel bijzonders, maar we waren weer uitgerust en het wijntje was tenminste wel lekker. Het was na 3 dagen weer eens een warme lunch en als het dan tegenvalt is het een dubbele tegenvaller. Rond 3uur aangekomen bij het VVV in La Châtre. Gevraagd naar kamers voor pelgrims. Hadden ze inderdaad, gratis, maar pas om 6uur open. Dat was een beetje vervelend dat we nog zo lang moesten wachten, maar ja, het zij zo. Er ging al een kwartier om bij het VVV want ik ben 3x naar binnen geweest, iedere keer was er weer iets anders wat we wilden weten. Er was ook nog een fietser uit Duitsland. Daar even een praatje mee gemaakt. We zijn, om de tijd te doden, maar naar de supermarkt gegaan en vast onze boodschappen gedaan en daarna gaan internetten (2euro p/u) Om 17.45u stonden we voor de deur van het pelgrimsverblijf. Het lag achter de kerk. De beheerder kwam er toen ook al aan. Een beetje een raar typetje, ongeschoren, weinig woorden. Er zijn 4 bedden, er is een tv, een grote transistorradio, een wasbak, een kast met borden en bestek en blikjes eten maar geen vuur om te koken. We zijn weer met ons tweeën. We kregen lakens en een handdoek en …..eten. Om 19.15u kregen we van de beheerder een hapjespan vol met cous cous. We vonden het niet lekker, waarschijnlijk was het ook uit blik want er zaten van die vieze bonken vlees in. We hebben er wat van gegeten en een groot deel in een plastic zakje gedaan en dat de volgende ochtend buiten weggegooid. Ik vond het sneu om alles te laten staan. Hoe is het mogelijk dat dit alles gratis is, eten, onderdak, lakens en handdoeken.
Morgenochtend om 6.30u krijgen we ook nog een kan koffie werd ons medegedeeld en om 07.30u moeten we weg zijn. Wel avontuurlijk hoor, leuker als in een onpersoonlijk hotel waar alles eigenlijk hetzelfde is en natuurlijk een stuk goedkoper. Ook hier stond weer een potje voor donatie.
Zo, nu maar weer slapen want morgen wordt een zware klimdag.

VRIJDAG 8 JUNI 2007

Dag 12 La Châtre-La Souterraine
Vertrek 07.15 Aankomst 15.00
Afstand km 80.01
Hoogste snelheid 52.00
Gem. snelheid 15.12
Fietstijd 5u17min
Slaapplaats Hotel 33,00 euro

Vroeg opgestaan. De wekker liep af om 5.50u. We moesten natuurlijk op tijd weg zijn en haasten hebben we een hekel aan, en het zou een zware etappe worden dus wilden we ook daarom vroeg vertrekken.
Om precies 06.30u kwam de beheerder een kan koffie brengen. Wat een service. De bedden afgehaald en spullen weer ingepakt. Het gaat steeds sneller. Om 07.15u waren we klaar. De beheerder stond onder de douche dus hebben we gedag geroepen. Uiteraard onze donatie achtergelaten.
Het was voor de verandering weer eens zwaar bewolkt en triest maar niet koud. Ik had op tv beelden uit N. Fr. gezien met modderstromen en erg veel regen en het

weerbericht zag er ook niet al te best uit. We hebben wel het idee dat we het allerslechtste weer gelukkig steeds voor zijn. Gelukkig maar want als je vaak in de regen moet fietsen is de lol er gauw vanaf.
  Na ongeveer 5km, welke absoluut niet vlak waren te noemen (maar daar wordt in het boekje helemaal niet over gesproken, net als er over heel veel klimmetjes niets wordt gezegd) konden we gelijk weer aan het zware werk beginnen. Dit bleef eigenlijk de hele dag zo doorgaan. Soms klimmen van 8% en dat dan over 2km. Dit is echt hard werken hoor. Het water liep in stromen uit mijn haar en de kleding was ook kletsnat. Om 11.45u kwamen we door Crozant, een dorpje op 700m hoogte. Een leuk dorp, wel erg toeristisch. Bij een brasserie heerlijk gegeten. Onze jacks over de fietsen te drogen gehangen en toen we klaar waren konden we in ons shirt verder en waren de jassen weer droog. Om 14.00u brak de zon door. Toen werd het gelijk een heel stuk warmer, ik denk ongeveer 26graden.Toen was het natuurlijk helemaal zweten.
Op een gegeven moment stopten we bij een wei waar wat paarden liepen. Een paard was net bevallen van een veulentje. Dit lag op de grond, gedeeltelijk nog in het vlies. Het bewoog niet en was dood. Moeder stond het een beetje te likken en in het snoetje te bijten alsof ze wilde zeggen: kom nou, sta nou op. Het was heel triest om dit te moeten aanzien. De andere paarden (2) wilden ook komen kijken maar werden steeds weggejaagd door de moeder. We hebben mevrouw, een die uit een huis tegenover de wei kwam, erbij geroepen en zij zou de eigenaar gaan waarschuwen. We vonden dit een hele nare ervaring en hebben er de hele middag eigenlijk last van gehad. Aankomst in La Souterraine om 15.00u. Het was inmiddels zo’n graadje of 28 geworden. We hebben een leuk hotelletje gevonden voor 33euro. Er waren hier ook wel pelgrimskamers maar ze vroegen 15euro p/p . Een beetje veel voor een pelgrimskamer. Je krijgt dan het idee dat er iemand snel rijk wil worden van de pelgrim.
Even wezen internetten bij de bibliotheek. Het was gratis. Niet al te lang want we moesten ook nog boodschappen doen en het was al 18.30u. Gegeten op de kamer.
Het is nu alweer 21.00u dus voor ons weer een mooie tijd om te gaan slapen.Welterusten en tot morgen. Dit wordt, volgens het boekje, ook weer een zware dag dus we willen weer vroeg vertrekken.

ZATERDAG 9 JUNI 2007

Dag 13 La Souterraine-St. Léonard-de-Noblat
Vertrek 07.05 Aankomst 14.45
Afstand km 72.42
Hoogste snelheid 51.68
Gem. snelheid 15.39
Fietstijd 4u42min
Slaapplaats Pelgrimshuis 12,00 euro zonder ontbijt

Zoals gezegd vroeg uit bed want we wilden voor de lunch al veel kilometers hebben gemaakt. Mijn benen waren nog wel heel erg moe toen ik uit bed kwam en ook erg pijnlijk. Het was eigenlijk alweer even geleden dat mijn spieren zo pijn deden.
We vertrokken om 07.05u. Toen ik eenmaal op de fiets zat dacht ik: hoe kom ik vandaag 70km verder want het ging allemaal niet zo soepeltjes.
Het werd weer erg zwaar, te zien op de tekening in het boek. Hier staan n.l. grafieken in van de verschillende

aan.
hoogtes. Het was nevelig maar niet koud, 17 graden. Na een km of 5 ging het trappen ietsje beter maar nog niet echt soepel. Ook Peet had de km van gisteren nog in zijn benen en had wat last van zijn lies. Afijn, verstand maar weer op 0, aan andere dingen denken, niet vooruit kijken naar de berg die je moet beklimmen en maar gewoon je benen blijven ronddraaien. Leuk hé, zo’n pelgrimstocht!!!
Om een uur of 9 ging gelukkig de zon schijnen. Het werd toen ook meteen warm. Jackje uit en een topje De omgeving was weer erg mooi. Ook erg groen en dan heel veel verschillende kleuren groen. Erg veel koeien, nu de Limousin koeien, die bruin zijn. Het zijn eigenlijk maar stomme beesten. Ze liggen/staan of hangen of eten altijd in een groepje en meestal staan ze allemaal gericht naar dezelfde kant. Maar het blijft een grappig en mooi gezicht, die groepjes koeien in die groene omgeving.
Het waren lange, soms zware klimmen maar er waren ook wel lange, snelle afdalingen bij. Dan maakte je tenminste weer even wat kilometers. Het nadeel van die lange afdalingen is dat je dan weer helemaal op gang moet komen.
Rond 12.30u hadden we er al 60km opzitten en hebben we een hapje gegeten. Entrecote met rostie. Viel een beetje tegen. Toen moesten we nog een kilometer of 10. Ik hoopte zonder klimmen maar dat bleek niet het geval te zijn. Heel de weg had ik al het idee dat ik het vandaag niet zou gaan redden maar toch kwam ik, wonder boven wonder, iedere keer weer boven. Een mens kan toch veel meer als hij denkt, ook als je denkt aan het eind van je krachten te zijn, lukt het toch
weer. Kwamen nog 2 mannen tegen die de route andersom deden, dus vliegen naar Lourdes en dan terug fietsen. Vonden het na 585km ook wel behoorlijk zwaar. Hadden ook klachten over het routeboekje. Liepen tegen dezelfde dingen op als wij, onduidelijkheden, niet vermelde klimmen, rare beschrijvingen.
Rond 14.45u aankomst in St. Leonard bij het VVV. Er was een onderkomen voor pelgrims, 8 bedden, prijs tussen 5 en 10 euro, wat je zelf wilde. Het is een heel mooi onderkomen, eigenlijk een soort appartement, 3 slaapkamers, 1 huiskamer met tv en open keuken met magnetron en, verbaas je niet, een wasdroger. Ook hier in de kast weer van alles zoals rijst, koffie, macaroni, siroop, blikken eten enz.
Er zat een raar kereltje binnen, in het donker, toen wij aankwamen. Hij deed wel Het is nu 21.00u Ik ga ermee stoppen, afwassen, opruimen en naar bed.

ZONDAG 10 JUNI 2007

Dag 14 St. Léonard-de-Noblat-Uzerche
Vertrek 08.15 Aankomst 16.00
Afstand km 66.79
Hoogste snelheid 47,15
Gem. snelheid 14.46
Fietstijd 4u37min
Slaapplaats Camping 10,50 euro zonder ontbijt

Slecht geslapen door die rare vent. We waren er eindelijk achter dat het gewoon een alcoholist was die op de een of andere manier de sleutel had weten te bemachtigen. Hij had dus al het nodige bier op en zijn 2 flessen wijn waren ook leeg. Hij is op de bank tv gaan kijken en wij zijn naar bed gegaan. Ik had toch eerder moeten zien dat er iets mis was, alleen al aan zijn koppie, echt zo’n verslaafden hoofd met half verrotte tandjes en zo’n muizenbekkie. Om 00.30u werd ik ergens wakker van en moest plassen. Hij snurkte als een gek en de tv was ook nog aan. Lekker hoor. Ik heb gelijk eens even in zijn tas gekeken wat er nu werkelijk in zat. Nou, niet veel, alleen een winterjack en een toilettas. Hij rookte ook dus ik was als de dood dat hij de boel in de brand zou steken dus je slaapt niet meer rustig verder.
Om 06.30u liep de wekker weer af en om 07.00u

opgestaan. Hij snurkte nog net zo hard en lag nog steeds op de bank. Hij had blijkbaar ook nog eten gemaakt want er stond een vuile hapjespan en een vuil bord. Hij wist natuurlijk dat er op zondag niemand komt om schoon te maken dus kon hij lekker zijn roes uitslapen.
Ik moet wel zeggen dat hij verder geen herrie maakte en ons niet lastig viel. Afijn, hebben we ook weer overleefd.
We moesten de sleutel weer inleveren bij het VVV en daar heb ik een briefje aangedaan met het hele verhaal erop. Hij zou het nog allemaal kunnen verpesten voor de echte pelgrim.
Vertrokken rond 07.45u.Het begon gelijk alweer zwaar, na een snelle afdaling van 2km. Het is de hele ochtend, tot aan de lunch, zwaar gebleven Wel lange afdalingen maar erg zwaar klimmen van 2 tot 3 km. Het was bewolkt met af en toe zon maar wel warm. Om 12.30u gestopt bij een restaurant aan een meer (etang de la Piquette) Het was er erg druk, allemaal reservaties. We konden gelukkig nog buiten aan een tafeltje zitten. Heerlijk gegeten. Vooraf salade, dan entrecote met aardappelblokjes en salade, toen een witlofsalade, welke heel erg lekker was, toen een kaasschotel en een café viennoise toe. Heerlijk allemaal. Maar toen weer de fiets op. Oh ja, 2 Belgen vroegen nog even de weg want die waren ook al een paar keer verloren gereden. Wij hebben op dit stukje ook verschillende malen de weg moeten vragen. Het was allemaal erg onduidelijk in het boek en het waren allemaal kleine, smalle landweggetjes dus soms vroeg je je af: waar kom ik terecht?? Maar het was wel allemaal landelijk en schitterend van landschap.
We hadden nog een paar gemene klimmetjes, wat erg tegenviel na die heerlijke en veel te veel gegeten hebbende maaltijd, maar verder ging het veelal naar beneden.
Rond 16.00u aankomst in Uzerche, een leuk oud, toeristisch dorp. De VVV was natuurlijk al dicht en er was niks aangeplakt op de ramen over een pelgrimsverblijf. Jammer. Dan maar weer naar de camping. We hebben nog even de kathedraal bekeken en zijn toen ons huis maar weer gaan opbouwen. Bij deze camping kon je wildwaterkanoën en bergbeklimmen, verder was er eigenlijk niks. Er waren 52 standplaatsen maar er was maar 1 washok met 2 toiletten en 2 douchen, erg weinig vonden we. We hebben ons tentje geparkeerd bij een picknick tafel zodat we tenminste nog kunnen zitten. Je moest wel een trap op om naar de douche en de toiletten te gaan.
Nu maar gauw weer slapen want morgen wordt wederom een zware dag met klimmen van 3km tot 8%.

MAANDAG 11 JUNI2007

Dag 15 Uzerche-Brive
Vertrek 08.15 Aankomst 12.15
Afstand km 41.39
Hoogste snelheid 52.69
Gem. snelheid 13.38
Fietstijd 3u26min
Slaapplaats St Antonio (Soort Pelgrimshuis) 26,60 euro met ontbijt

Vanmorgen rond 07.00u eruit. Gisteravond rond 21.00u begon het te onweren, te bliksemen en keihard te regenen dus maar gauw in de tent gekropen en proberen te slapen. Ik haalde me van alles in mijn hoofd, van weggespoelde tent tot modderstromen over de camping. Ik weet wel dat ik niet meer aan een riviertje ga staan als ik weer ga kamperen. Het zal niet de eerste keer zijn dat een kalm riviertje een woest kolkende modderstroom wordt die alles meesleurt.
Gelukkig is dit alles ons bespaard gebleven en konden we deze ochtend gezond en wel weer uit ons tentje kruipen. Het is wel eng, die donderslagen boven je hoofd. Het is net of er iemand boven boos is en aan het brommen is.
Het was droog maar nog niet zo lang want

alles was nog drijfnat. Daar zit je dan met die drijfnatte tent. Gelukkig was binnen alles droog gebleven. Dit was de eerste keer dat we regen op ons tentje hebben gekregen maar het is toch aardig waterproof.
De spullen ingepakt, gelukkig kon dit op de picknick tafel en de buitentent nog even over de trapleuning gehangen. Het droogde natuurlijk voor geen meter. Maar goed, we konden ook niet gaan zitten wachten tot de tent droog zou zijn en droog blazen ging ook niet.
Rond 09.00u opgestapt na een karig ontbijt van 4 geroosterde boterhammetjes en een half blikje cola p.p. plus een banaan. Meer hadden we niet in huis. Een echt pelgrimsontbijt. De camping af en wouw: gelijk 3 km klimmen. Dat viel weer effe tegen.Toen mochten we een eindje naar beneden en weer 2 km omhoog. Ik ga nooooiiiit meer fietsen in de Dordogne.
Het waren ook nog eens vrij steile hellingen. Het was nog frisjes met wat wind. De route werd vervolgens iets vriendelijker, in de zin van niet van die zware hellingen en niet zo lang. Rond 12.15u aankomst in Brive. Het laatste stuk was ook nog behoorlijk klimmen maar heel Brive is klimmen en dalen en niet van die kleine klimmetjes, hele straten lang. Ik zou daar echt geen boodschappen gaan doen op de fiets. We hebben eerst een restaurantje gezocht en zijn gaan lunchen. Het was weer lekker. Na een bezoek aan de kathedraal, niet veel bijzonders, zijn we het VVV gaan zoeken. Zij wisten wel een slaapplaats in een huis bij de grotten van Antonius van Padua.
Dat was ook weer een vreselijke klim naar boven. Gelukkig was er een kamer vrij. Netjes, pas vernieuwd, op de tweede verdieping maar ditmaal was er gelukkig een lift. Het was niet erg sfeervol en ook niet bedoeld voor pelgrims, meer voor mensen die op retraite gaan of bezinning, of hoe je zo iets maar wilt noemen. Het leek ook net een ziekenhuisgang. Het was er ook vreselijk warm op de kamer.
De plaats waar dit huis staat is wel erg moooi. Het is een soort park met allerlei heiligenbeelden en uiteraard de grot van Antonius. Er zullen ook nog wel zusters aanwezig zijn.
Nog even door Brive gefietst. Wilde het eerst niet doen want naar beneden gaan betekent ook weer naar boven. Maar ja, op die warme kamer zitten schoot ook niet op en we wilden ook graag een biertje drinken. Er zijn wat winkels maar verder stelt het dorp ook niet veel voor. Een internetcafé gevonden en daar een uurtje getypt. Het was een vreselijk langzame verbinding. Daarna de supermarkt bezocht voor onze dagelijkse boodschappen, een biertje gedronken op terras, het was zonnig en lekker weer, toen weer terug naar onze kamer, weer die vreselijke klim van 1km, zelfs zonder bagage was het vermoeiend, eten, schrijven en naar bed.

DINSDAG 12 JUNI 2007

Dag 16 Brive-Rocamadour
Vertrek 08.45 Aankomst 16.00
Afstand km 65.00
Hoogste snelheid 47.56
Gem. snelheid 13.38
Fietstijd 4u51min
Slaapplaats La Cantou ( Pelgrimshuis) 10,00 euro met ontbijt

Na alweer een karig ontbijt (oud brood, koffie in een soepkom want daar moet je je oude brood in soppen en thee en uiteraard de jam) bij de grotten van Antoine de Padoue, waarbij steeds allerlei mensen binnenkwamen die iedereen een hand gingen geven (dit waren ouderen dus geen pelgrims) zijn we rond 07.50u vertrokken. Ik wilde daar snel weg want voelde me toch niet op mijn plaats hier.
We konden er gelijk weer tegenaan: 10km klimmen en het was echt KLIMMEN. Om Brive uit te komen moesten we door een straat die 1km zo steil omhoog ging dat we tot de helft konden fietsen en de rest moesten we

lopen. Daarna bleef het klimmen tot we een km of 10 verder waren. Toen kwam er een afdaling van 8%, een vrij lange maar heel moeilijke want het was een smalle weg, anderhalve auto breed, asfalt maar het lag vol met grind en had alleen maar bochten dus het was constant in de remmen hangen. Daarna was het eigenlijk alleen maar zwoegen en zweten want het was behoorlijk heet geworden, dit in tegenstelling tot vroeg in de ochtend. Toen reden we behoorlijk in de mist, wat eigenlijk heel gevaarlijk was want we waren niet echt goed zichtbaar. Peet reed voor mij maar ik kon hem ook niet echt goed zien. Onze achterlichten hebben we ook niks aan want daar hangt de tent voor en bij mij de matrasjes. Het was fijn dat op een gegeven moment de zon doorbrak.
Tussen Brive en Murat ligt het zwaarste gedeelte van de route. Alleen maar heuvels met weinig profijt van afdalingen.
Nog een heel leuk dorp doorgereden, Turenne, wel erg toeristisch.
Turenne is één van 100 mooiste middeleeuwse stadjes in Frankrijk. Het ligt in een cirkel op een rots en was het laatste onafhankelijke feodale leengoed in Frankrijk. Tot 1738 stond Turenne het onder de absolute heerschappij van de familie De la Tour d’Auvergne. Henri de la Tour Auvergne was maarschalk onder Lodewijk XIV en een van de grootste militairen van de moderne tijd. De enige overblijfselen van het Château de Turenne zijn de 13e eeuwse klokken en de 11e eeuwse Toren van César, van waar u een prachtig uitzicht heeft over de Cantal aan de overkant van de Dordognevallei.
Ook daar een paar Nederlanders ontmoet. Een stel met race fietsen en een mevrouw die daar woonde.
In Martel heerlijk gegeten. We hadden het idee (het boek gaf ons dit) dat het wat minder zwaar zou worden, NIET DUS. Soms staan er dingen in het route boekje waar niks van klopt en daar heb je dan verwachtingen over die ook niet uitkomen en meestal is het in het nadeel van ons. Het bleef maar zwoegen, klimmen en zweten.
Bij Hospitalet, ook een heel toeristisch dorpje, een prachtig zicht op Rocamadour, onze eindbestemming. We hebben nog even overwogen om hier te blijven maar zijn toch maar doorgegaan naar Rocamadour.
Het plaatsje is tegen de rotsen gebouwd en is enkel toegankelijk voor voetgangers, behalve dan een enkele bewoner die er met de auto in mag.
Bij het VVV geïnformeerd naar slaapgelegenheid voor pelgrims. Dit was er, alleen via een trap van 200 treden bereikbaar of omfietsen met weer 1km helling met stukken die gelopen moesten worden. Vreselijk. Maar toch, je denkt ik kan nu echt niet meer en ben aan mijn eind en zie, je komt toch weer boven.
Het is hier een groot huis met boven 8 kleine 1 persoons kamertjes voor pelgrims. Een keuken erbij met alles erop en eraan maar weinig te eten in de kast. Er zijn nog 2 andere pelgrims, 1 Italiaanse jongen en een man die we verder niet gezien/gesproken hebben. Het geheel wordt geleid door 2 zusters, waarvan 1 bijdehand en 1 die alleen maar roept en verder niet veel doet. Er zijn hier helemaal geen winkels in de zin van supermarkten, alleen restaurantjes en souvenirwinkels. We kwamen gelukkig nog wel een bakker tegen die nog net 1 stokbroodje en wat luxe broodjes had. Gelukkig staat er hier in de keuken een kruik wijn dus brood met wijn, meer hoeft het niet te zijn.
We zijn dus nog even door de straat beneden gelopen (dus weer trappen af en uiteraard weer op) en hebben de kerk en naastgelegen gebouwen bekeken. Erg mooi en interessant. De grote horde toeristen was al weg en de meeste winkels gingen ook om 6uur dicht. Uiteraard nog even een biertje genuttigd.
Boven in ons huisje ons avondeten genuttigd. De Italiaan is er nog niet dus die zal wel beneden op restaurant gegaan zijn. Jammer want ik had wel even met hem willen babbelen.
Nou, mijn handen doen pijn, ik heb inmiddels geen muisduimen maar versnellingsduimen van het schakelen en schrijven. Ik stop ermee.
Morgen begint het weer zwaar dus maar hopen dat we voldoende gerecupereerd zijn.

Wetenswaardigheden van Rocamadour:
Rocamadour is een oude stad die het verhaal vertelt van eeuwen geloof en menselijke moed. De stad kijkt uit over de rivier Alzou. Is gebouwd tegen een oprijzende rotswand van 120 meter hoog. Pelgrims komen al vanaf de 9e eeuw hier naar toe. De stad is door toedoen van maagd Maria al negen eeuwen lang voor veel mensen het symbool van hoop en geloof. Het ontstaan van Rocamadour wordt toegewezen aan het vinden van een dode inwoner. Waarschijnlijk na een goddelijke inspiratie zo luiden diverse vertellingen en geschriften. Het lichaam wordt begraven bij het altaar in de kerk. Het zou gaan om het lichaam van Amadour.Bijna 400 jaar na de ontdekking van het lichaam is het nog steeds nagenoeg ongeschonden. Vandaar dat er ook een verband wordt gelegd met een speciale spirituele of goddelijke ervaring. Eén ding is echter wel zeker en dat is dat de stad Rocamadour als Amadour is begonnen. Tegenwoordig is Rocamadour geen pelgrimsplaats meer. Wel zijn er nog vele pelgrimrelikwieën te bezichtigen in een van de vele musea. Wanneer de pelgrims in vroeger tijden de zware tocht naar Rocamadour volbrachten, kregen ze als aandenken een relikwie mee genaamd La Sportelle.
Rocamadour is ook bekend door de aanwezigheid van de Zwarte maagd. Volgens sommige geloven brengt deze ongeluk en voor andere geloven heeft de zwarte maagd een grote aantrekkingskracht. Wie heeft er gelijk? We weten het niet, wel is het vreemd dat er tot de 17e eeuw er nooit eerder geschreven is over de zwarte maagd Maria. Er worden genezende krachten aan haar toegeschreven. Vele Pelgrims hebben dan ook oog in oog met dit beeld gestaan door de vele eeuwen heen. Dat is het enige concrete wat haar aantrekkingskracht op de vele pelgrims kan verklaren.Er zijn om precies te zijn 126 verhalen over de wonderen die de zwarte Maagd Maria heeft verricht. Later wordt er dan ook een verband gelegd tussen het beeld en de wonderbaarlijke conservering van het lichaam van Amadour. In het tijdsbeeld wat destijds heerste waren het de rondtrekkende zangers, vertellers en troubadours die de wonderen van de Maagd Maria over Europa heen verspreiden. De toehoorders vertelden vervolgens op hun beurt weer de verhalen en wonderen verder door. En zo kwam Europa in beweging om Rocamadour te bezoeken hopende op een wonder of genezing. In de eerste eeuwen na het bovenstaande verhaal komen er al jaarlijks 20 tot 30 duizend pelgrims de stad bezoeken. Waaronder een later hele bekende Franse dame. Deze vrouw zocht de koning van Frankrijk op en beweerde dat zij door God was gestuurd om de Engelsen te verdrijven die Rocamadour belegerden. Het gaat om Jeanne d’Arc. Die later ook plaatsen als Chinon, Jargeau en Patay bevrijdde. Later wordt Rocamadour door oorlogen en plunderingen meerdere malen verwoest. In 1317 vervangt Paus Johannes XXII de monikken van Rocamadour door Kanunniken. Die krijgen een bescheidener inkomen dan de monniken. Indirect leidt dit tot het verval van de bedevaart. En later volgt daarop ook nog een periode genaamd “de grote pest” en de honderdjarige oorlog. Het is het einde van een tijdperk. Onder Napoleon I werd Rocamadour toevertrouwd aan de bischoppen van Tulle. Deze restaureerden de Sanctuaria en deden de bedevaart weer opleven. Een belangrijke gebeurtenis is geweest Benjamin Caillau. Hij begaf zich ernstig ziek naar Rocamadour en geneest na zijn aankomst geheel onverwachts. Na deze wonderbaarlijke genezing legt hij een gelofte af om een boek te schrijven waarmee hij zal trachten om Rocamadour weer meer bekendheid te geven. Een andere belangrijke persoon voor de wederopstanding van Rocamadour is Monsigneur Bardou. Hij is de Bisschop van Cahors en is de belangrijkste geldschieter voor de restauratiue van de stad. De kapellen worden hersteld en Rocamadour krijgt eindelijk weer de aanzien terug die het ooit heeft gehad. Dit was in een notendop de omvangrijke geschiedenis van Rocamadour. Rocamadour is momenteel meer een soort bedevaartsoord voor toeristen geworden.

WOENSDAG 13 JUNI 2007

Dag 17 Rocamadour-Cahors
Vertrek 08.15 Aankomst 15.45
Afstand km 66.69
Hoogste snelheid 54.00
Gem. snelheid 15.27
Fietstijd 4u21min
Slaapplaats Jeugdherberg 21,00 euro zonder ontbijt

Onze dag begon weer goed. Eerst 3km klimmen, een kleine afdaling waar je weinig aan had, dan weer anderhalve km, 7%, vervolgens een afdaling en toen weer een aardig klimmetje. Eigenlijk waren de eerste 30km erg zwaar. Rond 11.30u hadden we pas rond de 32km gereden.
Bij een supermarkt wat dingetjes gekocht. Een mijnheer in een auto hield ons nog even aan. Hij vond het erg knap wat wij deden en vertelde en passant nog even dat er nog een behoorlijk zwaar stuk zou komen. De tour de France was daar ook een keer geweest. Lekker om te weten. We hadden nu ook nog eens een meevallertje, een afdaling van 20km. Dat was dus wel heel erg lekker na die zware kilometers. We moesten nog wel iets meetrappen maar haalden toch wel tussen 22 en 30km. We kregen ook nog een regenbui over ons heen maar die duurde gelukkig niet al te lang. Daarna was het weer warm.
Tussen de middag lekker gegeten. Daarna moesten we nog 18km met wat pittige klimmen erin, de eerste direct na het eten. Das altijd zo fijn, met een volle maag en 2 wijntjes.
De omgeving was soms mooi maar ook wel een beetje saai. Het leek net of je door een bos reed. De wegen zijn hier ook af en toe bar slecht. Hebben ze wel eens wat van België te zeggen maar het is hier ook niet al te best. Het asfalt is erg bobbelig en ligt vol met steentjes dus bij een afdaling moet je heel goed uitkijken. Ook de bochten zijn vrij scherp.
Aankomst hier in Cahors zo rond 15.45u. Eerst maar weer even naar het VVV. Voor de deur zaten allemaal van die rare jongelui, daklozen of zwervers, ik weet het niet, maar ze hadden allemaal een hond dus er liepen/lagen daar zo’n 8 of 9 honden. Verder hadden ze hun flesjes bier op de waterstralen van een fontein gezet. Dat dit allemaal getolereerd wordt dat snappen we niet. Voor de supermarkt zaten ook weer 2 van die kerels met grote rottweilers.
We zitten hier in een jeugdherberg. Het ziet er niet uit, allemaal vreselijk oude troep en veel dingen kapot zoals de kranen in de douche, sloten op de deur en al dat soort dingen. Als we dit van tevoren hadden kunnen bedenken waren we hier zeker niet heengegaan. Dan hadden we doorgefietst naar F1 We zitten weer eens op de derde verdieping dus lekker gesjouw om de bagage boven te krijgen. Staat er zo’n griet bij van de jeugd herberg, maar vragen of ze soms iets kan dragen, nee hoor, alleen toekijken. Ergerlijk hoor. Gelukkig is er verder niemand op onze kamer. Er staan 8 bedden en er lopen allemaal van die rare lui rond hier. Het lijken wel verslaafden die hier voor weinig geld overnachten. Wat betreft toezicht: Weinig van kunnen merken of zien. De onthaal bestaat ook uit jong personeel die, zoals boven gezegd, alleen maar staan toe te kijken hoe jij alles naar boven krijgt. Nee, in Namen was het heel wat beter en netter. Je moest ook van alles bijbetalen zoals een kussen (0.50c) of een slaapzak. De basisprijs was 10euro p/p dus niet eens zo goedkoop voor die ouwe troep.
Cahors is ook niet zoveel aan Rommelig, rare lui en niet gezellig.
We hebben nog even ge-internet. Modern spul allemaal. 2euro p/u. De jeugd zit hier allemaal een erg gewelddadig spel te spelen, zo te horen pas weer uit.
Maar het is nu weer bedtijd dus gaan we maar slapen. Ik ben niet helemaal gerust want ik heb eens lopen rondkijken en bedenken dat het toch wel erg brandgevaarlijk is hier en dan allemaal van die rare gasten. Maar afin, we moeten toch naar bed. Tot morgen.

.

DONDERDAG 14 JUNI 2007

Dag 18 Cahors-Moissac
Vertrek 07.30 Aankomst 14.15
Afstand km 65.45
Hoogste snelheid 46.00
Gem. snelheid 15.73
Fietstijd 4u09min
Slaapplaats Pelgrimshuis 12,50 euro met ontbijt

Om 07.30u vertrokken uit de jeugdherberg. We moesten gelijk beginnen met een klim van 4km maar deze was gelukkig niet zo erg zwaar. Ik zeg gelukkig want ik had erg zere benen en het ging niet echt heel soepeltjes. Gewoon fietsen ging goed maar als er inspanning bijkwam was het erg zwaar en pijnlijk. Niet leuk hoor, zo fietsen. We hadden gepland om een kilometertje of 62 te fietsen. We waren rond 12.45u bij een cafetaria vlak voor Moissac waar we gegeten hebben. Viel erg tegen, prijs/kwaliteit was niet goed. Toen we Moissac binnenreden waren er restaurantjes te kust en te keur, maar ja, dat weet je allemaal niet vooruit. We hadden wat in onze maag.
Ons gemeld bij het VVV en gevraagd naar het pelgrimsonderkomen. Ditmaal ook weer bij de zusters. Ontvangen door een vriendelijke mijnheer, een vrijwilliger. Gelukkig sprak deze man goed engels. We hebben een 2-pers. kamer en er is ook nog een kamer met 5 bedden dus daar liggen ook 2 koppels. We hebben nog even rondgefietst door het dorpje. Het is een leuk wat beter en sfeervoller als Cahors. Nog even geprobeerd te internetten maar de zaak zat vol. Toen onze boodschappen gaan doen bij de Lidl, een

plaatsje, heel half uurtje gerust en toen gegeten met de vrijwilliger en nog 1 koppel. Was erg gezellig en lekker. De man had ratatouille gemaakt. Er was wijn bij en kaas toe. Dit allemaal gratis. Er wordt uiteraard wel een donatie gevraagd/verwacht.
We zijn toen nog boven in de kapel geweest waar een zangdienst was van de zusters. Zij hebben 20 min. gezongen. Was toch wel erg mooi. Nu is het weer slaaptijd. Het heeft trouwens, tijdens ons eten, vreselijk geonweerd, gebliksemd en geregend. Dan ben je toch erg blij dat je niet in je kleine tentje ligt.
Verder was het deze dag in de ochtend zwaar bewolkt maar in de middag erg warm.