Archief

MAANDAG 25 JUNI 2007

Dag 29 Puente la Reina-Viana
Vertrek 07.30 Aankomst 18.00
Afstand 64.86 km
Hoogste snelheid 39.71
Gem. Snelheid: 10.37
Fietstijd: 6u15min
Slaapplaats Refugio 7,50 euro met ontbijt (Vrijwillige bijdrage)

Rond 07.30u vertrokken uit Puente la Reina naar Estella. Eigenlijk ishet hetzelfde verhaal als gisteren. Alles bij elkaar is het veel zwaarder dan ik had verwacht. Ik kon me wel een voorstelling maken van een moeilijker pad als de weg die we 4 jaar geleden hebben gereden (toen zijn we over de normale weg gegaan) maar dat het zo zwaar zou zijn had ik toch niet verwacht.
Het landschap veranderde. Veel druivenranken en olijfbomen, gerst en haver. Wederom schitterende vergezichten. We kwamen nog een Duitser tegen die in Auxerre naast ons op de camping stond (toen ik nog met Mary onderweg was).Hij keek me ook al zo aan van: ik ken die man toch ergens van. Hij was vanaf Auxerre richting kust gegaan en was dus nu ook in Puente la Reina. Hij reed wel over de verharde weg.
We slapen vannacht in de refugio van Viana. Deze ligt tegen de kerk aan. We slapen op dunne matjes zonder kussen. (als ik dit vroeger voor mijn werk zo had moeten doen had er wel geprotesteerd geworden en nu doen we het vrijwillig). Ik heb maar een kussen gemaakt van jack en trainingsjack.
Om 20.00u naar de mis geweest, tezamen met nog 15 andere pelgrims. Tijdens de mis werden de pelgrims nog naar voren geroepen en gezegend. Dat hoort er allemaal bij en is ook heel apart. Je voelt je dan wederom een echte pelgrim.
Daarna gezamenlijk gegeten. Een tomatensalade, macaroni en fruit toe. Uiteraard wijn en brood erbij. Het was lekker en je kunt dus betalen wat je wilt.
Al met al wel weer een leuke dag. Zwaar maar met de dingetjes die je erbij beleeft toch weer een voldoening gevende dag.
Nu maar weer slapen en op naar het volgende traject.

DINSDAG 26 JUNI 2007

Dag 30 Viana-Belorado
Vertrek 08.00 Aankomst 17.00
Afstand 87.09 km
Hoogste snelheid 53 km
Gem. Snelheid: 13.73
Fietstijd: 6u20min
Slaapplaats Refugio 7,00 euro met ontbijt

Weer lekker op tijd opgestaan en ontbeten met chocomelk, stokbrood en jam. Iedereen werd hartelijk uitgezwaaid door de 2 vrijwilligers van de refugio. Een vrouw van rond de 50 en de ander zo tussen de 65 en 70. Een gedeelte tussen Viana en Logroño was over een afstand van 10km geasfalteerd dus dat schiet een beetje harder op dan trapje op, trapje af met de fiets. Verder was de weg vandaag ook goed dus geen sjouw- en klimwerk. Jammer (ha ha).
De weg was wel onverhard met steentjes dus de vele klimmetjes en afdalingen hadden toch wel weer een 'goed oppassen en veel remmen gehalte'. Van de 87km die we vandaag hebben gereden waren er 17 geasfalteerd.
In Navarette gestopt om een kopje koffie te drinken in een barretje. Dit was naast een refugio waar we (Mary en ik) 4jaar geleden hadden geslapen. Toen ik daar zat gingen er ineens allerlei klepjes in mijn hersens open en kwam alles weer terug. Leuk is dat als je dingen van 4 jaar geleden terugziet en alles komt dan weer boven. Daarna via een paar dorpjes naar Santo Domingo de la Calzada. Daar staat een kerk en in die kerk zitten een kip en een haan, bovenin in een soort van kippenhok. Er zit een verhaal achter maar dat zal ik later nog wel eens invoegen. Het is wel hilarisch als je door de kerk loopt en de haan begint ineens te kraaien. Helaas was dit nu niet te horen want de kerk was gesloten. Jammer voor Manuel want hij heeft ditnog niet gezien.
Daarna door naar Belorado. Daar was ook een refugio waar we 4 jaar geleden gekeken hebben. Toen zag het er niet erg uitnodigend uit en zijn we doorgegaan. Het was nu gerenoveerd maar we besloten toch om er niet te overnachten. Doorgereden naar het dorp waar we destijds ook geslapen hebben. Daar zag het er veel beter uit. Toen was het bezet tot de eersteetage maarnu zat alles vol tot de derde etage.
Het grootste deel van de dag is het bewolkt geweest. Manuel had nog een lekke band.
‘s-Avonds was er een gemeenschappelijke maaltijd. Ik heb er niet aan meegedaan want ik had 2 biertjes en een zak chips op dus had daar eigenlijk al genoeg aan. Bovendien zat ik achter de computer dus had even geen tijd.
Al met al is het weer een mooie dag geweest met prachtige vergezichten en ditmaal niet al te zwaar.
Welterusten.

WOENSDAG 27 JUNI 2007

Dag 31 Belorado-Burgos
Vertrek 08.15 Aankomst 13.30
Afstand 54.32 km
Hoogste snelheid 45.61 km
Gem. Snelheid: 13.60
Fietstijd: 3u40min
Slaapplaats Hostal 16,00 euro zonder ontbijt

Opgestaan om 06.30u. Rond 08.15u vertrokken richting San Juan de Ortega. Van Belorado is dat ongeveer 24 km. De start was op 750m en we moesten klimmen naar 1.100m. Daarna gingen we richting Burgos. Na San Juan de Ortega kregen we een zware afdaling en daarna een klim. Niet normaal om dat te fietsen. Daarna gelukkig een mooie, goedlopende afdaling. Toen nog een belachelijke klim over een soort bergpad (goed voor een stel geiten) met grote, scherpe keien dus het was weer af en toe lopen. Daarna nog een slechte afdaling en toen gelukkig een afstand van 14km over asfalt. Aankomst in Burgos zo rond 13.30u. Daar gegeten met een paar Spaanse fietsers die we al een paar dagen steeds weer tegenkomen. De refugio was dicht. Ook de winkels waren allemaal dicht omdat het feest is. We hebben dus maar een hostal gezocht in het centrum.
Het was vandaag ongeveer 22 graden, licht bewolkt en een frisse wind. Al met al toch weer een mooie dag met schitterende landschappen en hele mooie vergezichten. 's-Avonds naar dePlaza Major gegaan en daar wat gedronken en tapas gegeten, oa kleine geroosterde inktvisjes met look, heerlijk. Het was tenslotte feest. Om 23.00u waren we weer terug ophonk. Er was toen nog volop vuurwerk maar we hebben er niks van gezien of gehoord want we waren veeeeeel te moe en hebben dus overal doorheen geslapen.
Welterusten.

DONDERDAG 28 JUNI 2007

Dag 32 Burgos-Carrión de los Condes
Vertrek 07.30 Aankomst 17.15
Afstand 92.32 km
Hoogste snelheid 45.61
Gem. Snelheid: 14.92
Fietstijd: 9u49min
Slaapplaats Refugio 5,00 euro zonder ontbijt

Voor we Burgos weer verlieten nog even langs de kathedraal geweest. Helaas was deze nog dicht dus konden we geen stempel halen. Jammer. Het eerste stuk was slecht bewijzerd. Wij reden aan de rechterkant van de rivier maar we moesten aan de linkerkant rijden. Daar 2km van de route afgeweken. Van Burgos tot Castrojeriz ging het een beetje op en af en we reden tussen de 800 en 900 meter hoog. Het was allemaal goed te rijden. Vanaf Castrojeriz tot Fromista zat nog een flinke bult dus dat was nog even goed zweten en zwoegen. Van Fromista tot Carrión de los Condes was het vrij vlak van 800meter licht stijgend tot 900 meter. We reden langs de weg, daar lag een pad. De omgeving was mooi, veel landbouwgronden en de paden waren over het algemeen breed en goed bereidbaar. We slapen in de refugio van Carrión de los Condes. Drie nonnen regelen de refugio. Er stond een wasmachine en een droger dus dat was een bofje. We hebbenveel kleding gewassen. Dit kostte slechts 3 euro. Daarna onze boodschapjes gedaan voor het avondeten en voor het ontbijt. Toen even bij een drankje wat gerelaxed. Om 19.00u gingen de zusters zingen met bongo en gitaar. Geen kerkliederen maar moderne muziek zoals La Paloma Blanca, Besame mucho en meer van dat soort nummers. Heel erg leuk. Later op de avond was het nog een keer zingen en kregen we de zegen mee van de zusters middels een kruisje op je voorhoofd.
Het was vandaag een mooie vlakke dag. We zijn nu aangekomen op de meseta (de hoogvlakte, hoog en vlak)
Tijdens de rit hebben we ook nog even de refugio van Boadilla bezocht waar ik 4jaar geleden met Mary heb geslapen. Leuk om dat weer terug te zien.
Het was de hele dag mooi weer. Nu maar weer lekker liggen en rusten voor de dag van morgen.

VRIJDAG 29 JUNI 2007

Dag 33 Carriós de los Condes-León
Vertrek 07.45 Aankomst 17.15
Afstand 100.34 km
Hoogste snelheid 39.04
Gem. Snelheid: 17.56km
Fietstijd: 5u24min
Slaapplaats Refugio 5,00 euro met ontbijt

Vandaag was de rit over de Meseta. Heel de dag zo'n beetje over een grindpad gereden vlak langs de normale weg. Het pad was af en toe erg smal, je fiets met de tassen eraan paste soms maar net. Het was net zo vlak als in Nederland. Bij een van de weinige afdalingen zag ik toch nog kans om even te vallen. Ik had wat schaafwondjes en wat bloeduitstortingen. Ik was blij dat ik mijn helm ophad want bij het vallen hoorde ik tok en dat was mijn helm tegen een steen en er zit nu een deuk in (in mijn helm dus niet in mijn hoofd)
Het was de hele dag prachtig weer met wat tegenwind. Voor de lopers is dit wel een saai stuk want zij schieten natuurlijk niet echt hard op. Aankomst in León om 17.15 uur. Wij sliepen bij de nonnetjes in het centrum van de stad. Je slaapt er in grote slaapzalen. Door het late tijdstip van aankomst hebben we niet zoveel meer gedaan in León. Nog wat rond gelopen ‘s-avonds een biertje gedronken en een broodje gegeten. De winkels waren allemaal dicht ivm het feest van San Pedro (mijn naamgenoot dus).
We hebben nog wel de kathedraal bezocht. Deze lijkt een beetje op die van Burgos vind ik. Hij is ook erg mooi zowel van binnen als van buiten.
We zijn bijtijds naar bed gegaan (21.45u) want morgen willen we weer vroeg opstaan. Er waren hier 13 fietsers.
Slecht geslapen ivm de herrie op straat. Dit duurde tot een uurtje of 5 in de ochtend. Maar ja, feest is feest en ze kunnen niet stil zijn omdat er een paar van die pelgrims willen slapen.
4jaar geleden hebben we hier samen (Mary en ik) ook geslapen. Toen was het ook feest dus ook toen genoten van de herrie op straat.Toen was het nog zo dat er mannen en vrouwenzalen waren. Het was alleen wel hilarisch dat de vrouwen door de mannenzaal naar hun bed moesten. Nu zijnzelfs de zusters modern geworden en mag iedereen op een zaal slapen. Zo zie je, zelfs de zusters gaan met hun tijd mee.

ZATERDAG 30 JUNI 2007

Dag 34 León-Rabanal del Camino
Vertrek 07.45 Aankomst 16.45
Afstand 72.98 km
Hoogste Snelheid 49.77
Gem. Snelheid: 15.10
Fietstijd: 4u49min
Slaapplaats Refugio 4,00 euro zonder ontbijt

Om 06.15u licht aan en bed uit, net als in dienst. Bij vertrek uit León nog even langs het oude pelgrimshospitaal gegaan en daar bij het beeld van een rustende pelgrim een foto getrokken. We waren met 7 en, allen fietsers. We komen elkaar steeds weer tegen.
De eerste kilometers waren een beetje gelijk aan die van gisteren. De volgende 26km werden weer wat zwaarder met wat klimmetjes en moeilijk begaanbare wegen. We gaan zachtjesaan de Meseta weer verlaten. In Astorga koffie gedronken en een gebouw van Gaudi bekeken. Astorga is een mooie en gezellige plaats.
Daarna was het afgelopen met de pret, we gingen weer naar de 1.200 meter naar Rabanal del Camino. Dus weer stijgen met weer van die rot paadjes. De grootste moeilijkheid is dat het pad vol ligt met stenen en afgezaagde boomstammetjes.
Ook een heel stuk langs een asfaltweg gefietst. Ik weet niet hoeveel graden het was maar het asfalt was zacht en stonk net alsof ze nog aan het asfalteren waren. Het lag dus lekker te sudderen. In dit gebied hoor je alleen de vogeltjes zingen en je eigen adem als je moet klimmen en verder zie en hoor je niets.
In Astorga nog een Spaans prepaid kaartje gekocht voor mijn gsm. Ik had een kaartje van Aldi talk, dit is net nieuw maar het werkt ook nog nieuw, niet dus. Lang leve base en Aldi talk. Smssen, vergeet het maar.
Geluncht in Santa Catalina de Somoza, voor ons (Mary en mij) was dit het dorpje van Hilton 2. Wij waren daar 4 jaar geleden en toen was het een troep in de refugio daar. We kwamen binnen en toen stond er een Rotterdamse vrouw aan dedeur die riep: treed binnen in het Hilton 2, vandaar dat we dit nog steeds zo noemen.
Geslapen in de refugio van Rabanal del Camino. Het was rustig daar. De beheerder was een Belg.
We gaan nu maar weer lekker slapen want morgen wordt het weer klimmen.
Het was vandaag een mooie, warme dag.

ZONDAG 1 JULI 2007

Dag 35 Rabanal del Camino-Vega Valcarce
Vertrek 08.00 Aankomst 17.00
Afstand 79.65 km
Hoogste Snelheid 55.84
Gem. Snelheid: 15.06
Fietstijd: 5u17min
Slaapplaats Refugio 4,00 euro zonder ontbijt

Bij vertrek was het zwaarbewolkt en het miezerde. Regen kleding aan en maar weer starten. Wemoesten gelijk al 8km klimmen van 1.200m naar 1.500m. Het was allemaal niet grappig, veel wind, dampig en miezerig koud, zo'n 8 graden. Het was een flinke, gelijkmatige klim. We waren op de weg gebleven omdat met het afraadde om over de camino te gaan. Boven bij het ijzeren kruis waaide je weg dus maar heel even gestopt en naar het kruis gekeken. We waren onze steentjes van thuis vergeten dus konden we niks achterlaten. Nog even gekeken of onze steentjes van 4 jaar geleden er nog stonden maar niks kunnen vinden. We hadden daar namelijk een torentje gebouwd van stenen die daar langs de kant liggen. De stenen van huis hoor je op een grote hoop rond het kruis te gooien. Had ik ook niet verwacht hoor.
Toen maar weer door gegaan want hier lang staan leverde alleen maar kou op. Daarna nog een paar flinke klimmen in de kou. Na 16km kwam er een afdaling van 10km. Dat was ook niet echt grappig, koude handen, koude voeten, echt alles was helemaal koud geworden.
Onderweg even gestopt in Alcebo voor een kop koffie. Vier jaar geleden hadden we daar toevallig ook koffie gedronken en toevallig was het toen ook zo koud en brandde daar de kachel. Helaas dit keer niet. Jammer
Beneden scheen de zon een beetje dus we warmden wel weer wat op. Doorgereden naar Ponferrada, een leuk plaatsje. Hier is het kasteel van de tempeliers die vroeger de pelgrims moesten beschermen tegen de rovers.
Ons volgende doel was Villefranca del Bierzo. Hier een heel stuk over de weg gereden omdat er geen camino pad is. Toen nog een stukje door, richting O Cebreiro (1.400m).
We zijn 7km voor de berg, O Cebreiro, gestopt want dan kunnen we morgen eerst een beetje warm fietsen voordat hetklimmen weer begint.
Om 22.00u zijn we weer ons bedje ingedoken.

MAANDAG 2 JULI 2007

Dag 36 Vega de Valcarce-Sarria
Vertrek 08.00 Aankomst 16.30
Afstand 57.96 km
Hoogste Snelheid 35.55
Gem. Snelheid 10.62
Fietstijd 5u27min
Slaapplaats Refugio 3,00 euro zonder ontbijt

Vertrek om 0800 uur richting O Cebreiro op 1400 meter. Dit is zo’n 15 km van Vega dus dat betekende 15 km steeds omhoog. Het was gelukkig droog. Hier hebben we wel de route over de weg genomen dit omdat het looppad, volgens de geleerden, niet voor fietsers te doen was. Er is namelijk een stijging van zo´n 100 meter per km dus een stijging van 10 % en dit over 7 kilometer en de weg ligt ook nog bezaaid met keien en andere obstakels.
Toen ik boven was dacht ik: het is wel meegevallen. Ik had namelijk het idee dat het zwaarder was geweest 4 jaar geleden. Boven even koffie gedronken met Compostela taart. Daar het pad (de Camino) weer op. Dit was ongeveer 16 km met stijgen en dalen. Daarna volgde een afdaling van 7 km maar dat was bijna net zo zwaar als het klimmen. Het pad zit vol met gaten en er liggen overal keien en grinddus je moet zo´n beetje constant remmen en bijna steeds uit je zadel (dus staan) Het is voor de hele echte mountainbikers een afdaling om van te dromen. De daling eindigde in Triacastela, op 700 meter. Daarna weer omhoog naar 950 meter ( Col montán) over het pad. Dus zweten en af en toe lopen. We zijn nu in Galicie. Je hebt hier prachtige berg landschappen. Hier in Galicie rijden we soms door dorpen daar kan je zo een film maken die zich afspeelt in de 16 eeuw, zo oud en zo typisch, het is als of je honderden jaren terug in de tijd bent. Hier laten ze hun koe of paard uit ipv hun hond. Manuel had nog een lekke band gekregen, dit omdat er een zeer scherpe steen lag. De binnenband had 2 gaten bij het ventiel dus een andere binnenband erin gedaan. Al met al en prachtige mooie zeer warme dag. We slapen in Sarria dat is nog zo´n 120 km van Santiago dus we komen al aardig in de buurt.
Tot morgen.

DINSDAG 3 JULI 2007

Dag 37 Sarria-Melide
Vertrek 08.15 Aankomst 17.30
Afstand 65.23 km
Hoogste snelheid 50.23
Gem. Snelheid 11.22
Fietstijd 5u48min
Slaapplaats Refugio 2,50 euro zonder ontbijt.

Na vertrek konden we gelijk weer aan de bak, dus klimmen. Het eerste deel van de rit ging naar Portomarin. Het was weer een mooie rit en op een gegeven moment zaten we tussen een kudde koeien. Daar zijn ook hele brutale bij, ze ruiken even aan je tassen of aan je stuur of handen, wel heel leuk natuurlijk. In Portamarin koffie gedronken. Het begon ook behoorlijk te miezeren dus je heb er weer vijanden bij. De eerste is de regen en de tweede grond die eerst hard was en nu zacht was geworden. Dan zak je met je wielen weer verder de grond in dus dat houdt ook weer tegen. Aan het eind van de dag zagen wij en de fietsen er niet uit, overal een laag modder op. Op je benen en je schoenen, tassen, ketting en versnelling, verschrikkelijk gewoon. Gelukkig was er een waterslang aanwezig bij de Refugio dus we konden de fietsen weer toonbaar maken en er was een wasmachine en droger die we konden gebruiken. Dus na een paar uur was alle leed geleden en was alles weer in goede staat voor de volgende dag en nu maar hopen dat het droog blijft. Één dag met regen is leuk om dat mee te maken maar ik denk dat je, als je dat een week hebt, het niet zo leuk meer vindt. Maar ja, ook dan moet je door.We zijn de stad nog even ingelopen voor wat boodschappen te halen. We hebben wat brood en dergelijke gegeten in de keuken. Bij ons op de slaapzaal sliep een vrouw met haar dochter uit Leuven. Zij deden de tocht per voet. Die mevrouw had toch verschrikkelijk veel blaren, zelfs onder het eelt zaten blaren. Ze bleef optimistisch en ze zei: na twee dagen voel je de blaren niet meer dus het valt wel mee. Ik had daar wel andere gedachten bij. Ik vond dat heel sterk van haar. Het was een vrij grote refugio en er waren een paar groepen die daar sliepen van een middelbare school. Er was ook een keuken waar iedereen gebruik van kon maken. Buiten werd het eten klaar gemaakt voor de scholieren want men had branders, pannen en dergelijke bij zich.

WOENSDAG 4 JULI 2007

Dag 38 Melide-Santiago de Compostela
Vertrek 08.15 Aankomst 14.15
Afstand 56.96km
Hoogste snelheid 49.31
Gem. Snelheid 11.98
Fietstijd 4u45min
Slaapplaats Hostal 15,00 euro zonder ontbijt

Het was gelukkig droog bij vertrek. Later op de dag kwam zelfs de zon door en het werd weer een mooie dag. We kregen het ook vandaag weer niet voor niets. We kwamen weer van alles tegen zoals trapjes en grote stenen waar je over moest lopen. Als wandelaar gaat dat goed met grote passen maar met de fiets er naast valt dat niet mee. Tot de laatste km bleef het zwaar. We bleven klimmen tot in Santiago. Om 14.15u in Santiago. Als je zo Santiago voor de 2^de maal binnen kom fietsen dan voelt dat toch wel erg lekker aan. Het is net of je weer thuis komt. Je bent dan weer blij dat je wederom heelhuids hier bent aangekomen en dat je het toch weer gehaald heb want het blijft natuurlijk een hele inspanning. We zijn eerst, aan de rand van de stad, even gaan lunchen, daarna wat foto´s gemaakt voor de kathedraal en daar onze Spaanse fietsers weer ontmoet. Toen onze oorkonde opgehaald, een kamer gezocht en gevonden. Dit was makkelijk want je wordt gewoon aangesproken door mensen die kamers daar in de buurt verhuren. We hebben nu van Saint Pied de Port naar Santiago 838 km gefietst. Vanaf Lourdes komt daar nog 150 km bijdus zeg maar een kleine 1000 km en dat in 14 dagen.
Alles bij elkaar vind ik op dit moment dat de eerste dagen tot Burgos zwaar waren maar met mooie ritten, afdalingen en vergezichten. Het deel Burgos - León is vlak dus vinden we dit iets minder mooi en spannend. Het deel León - Santiago is net als het eerste deel, zwaar en mooi. Al met al een prachtige tocht die jammer genoeg nu afgelopen is. Hier in Santiago heb ik mijn belofte aan de vrijwilligers van het Rode Kruis zonhoven volbracht.
Deel 2 van mijn reis heb ik nu volbracht en over twee dagen stomen we op naar Fátima in Portugal, voor mij dus deel 3 van de reis.