Naar de inhoud

De herfst blaast zijn hoorn.

Hoe een tachtiger zijn herfst beleeft.

Berichten van 2 mei 2005 tot 8 mei 2005

Moeder en kind ?

Moeder en kind een hout snij werk , waarin het dode hout terug liefde uitstraald naar de mensen toe ¨Peter
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 14:24 Reageer op dit bericht

Bloemen voor alle moeders ;

Bij ons vieren wij Moederdag  , Moeder het mooiste woord op aarde.
               Moederdag !
 Mijn grote vreugde zou zijn te kunnen vertellen, vertellen aan de mensen over , hoe een gewone man , de liefde voor de geest van zijn  moeder  tot een werkelijkheid is gekomen . Een liefde gegroeid uit een diep denken , over het alles omvattende leven , het leven dat toch steeds groeit in de schoot van een vrouw , of ze nu wit, zwart , geel bruin , of koolzwart is, steeds is het een vrucht van nieuw leven , een nieuw leven,.Niets komt tot iets ; als het niet de warmte van een schoot heeft gekend : en in barens weeen is gespeend. Het zijn de vreugde , de liefde en de pijn ; die  zin aan  het leven geven , en de misteries van zijn leven beter doen begrijpen , is het niet wonderbaar ; dat mensen steeds grijpen naar de hand van hun moeder , wanneer er nood is of leed ; wat zijn wij zonder haar troostende woorden , wat zijn wij zonder haar vreugde , zonder haar liefde .Wat zonder pijn ? hoe zouden wij het geluk van het leven kunnen begrijpen zonder al deze ,
  Daarom zal een hart dat weent, zijn tranen drogen aan "de bron ". Zijn ogen zullen weer gaan stralen , en door zich te geven aan andere , zal zijn hart weer gaan slaan , door de glimlach van zijn Moeder , deze staling zal hem eeuwig doen leven ;
  Daarom is "De moeder " het leven van de gemeenschap .......;

  Sorry ik was even aan het weg deemsteren maar daar om die bloemen voor alle Moeders ;        Peter .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 17:53 Reageer op dit bericht

Op wandel .........

Regen in de stad........
 Ook bij regen kan" het stad "er schoon  bij zijn .... al is het dan wel anders 
Een kille , veregende stad 
Onder een bol geslagen regenscherm 
Zoeken twee mensen  wadend een pad
tussen plassen en modder berm;
Koud verstijfd staan terrasstoelen 
tegen hun tafeltje gedrukt
dicht bij mekaar om't nat niet tevoelen 
Hun ruggen voor de buien gebukt.
Een stads duif trippeld dik gepluimd
door het weerspiegelend nat
haar donkeren schaduw, slecht geluimd
Pikt nu lings , dan rechts maar wat .
Ongelukkig staan gebouwen en  torens zich te spiegelen
vervormd en onthuts , in het nat , te wiegelen .
Wat zijn wij toch veel mooier in het gouden zonnelicht 
dan nu met onze natte knoken zo vol jicht .
. Toe klokken roept de lente zon !......
maar  "Roeland" zucht  ....als ik maar kon 
en weer stoomt de regen neer 
op mens en dier en oude steen 
als wilt hij ons knetterend tergen  om ons verweer 
ons verkillen tot op het been 
Maar niets zal het u baten 
Weldra moet gij ons verlaten 
gij  "oscar " der natte winden 
en... dan zullen wij een fijn terrasje vinden .

 dat was even een tourtje in de veregende stad 
 groetjes tot kijk  .  Peter .


 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van De herfst blaast zijn hoorn.

↑ Terug naar de berichten