Naar de inhoud

Eenvoud siert

You'll never walk alone
akke.beakke.be




Mijn blogdeurtje staat altijd open, voor ieder die me weet te apprecieren,
 voor WIE ik ben, niet voor WAT ik ben.


Berichten van 14 januari 2008 tot 20 januari 2008

Zondag 20 januari 2008

VERVOLG PPS WERELDWONDEREN!

Hier dan het vervolg, of wat rest van mijn vorig pps'ke. Ik hoop dat jullie evenveel genieten, en alvast van harte bedankt voor de belangstelling bij het vorige pps'ke over de wereldsteden. Jullie zijn fantastische blogvrienden, bedankt daarvoor. En nog een héél fijne zondag. Liefs, Hugo
Hoe vind je dit bericht? 19 stemmen
Geschreven door kunta kinte om 00:22 29 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 18 januari 2008

PPS alle hoeken van de wereld.

Ik heb nu es geprobeerd een pps te maken over al de hoeken en kanten in de wereld, ik heb natuurlijk  nog over om een 2de pps te maken, maar die komt er ook , zeker en vast. Ik hoop dat jullie wat kunnen genieten. Nog een héél fijn weekend, liefs Hugo.
Hoe vind je dit bericht? 18 stemmen
Geschreven door kunta kinte om 00:10 36 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 15 januari 2008

Vrede.

taglogo3.gif

Op een dag zat er een vreemde witte duif voor het hok van de postduif. Hij zag er moe en verfomfaaid uit...
"Dag," zei de postduif.
"Dag," zei de witte duif.
"Wie bent u als ik vragen mag?"
"Ik ben de postduif," antwoordde de postduif. "Ik breng de post.
Brieven en zo. In witte enveloppen. En wie bent u?"
"Ik ben de Vredesduif," zei de witte duif. "Ik breng Vrede."
"Vrede?"
De Vredesduif knikte.
"Is dat moeilijk?"
De Vredesduif knikte opnieuw. "Hèèl moeilijk, Vrede kun je namelijk niet zien. Die moet je voelen."
"Daar ben ik heel goed in, in voelen," zei de postduif. "Wij postduiven vliegen op ons gevoel moet u weten."
"Voel eens dan," zei de Vredesduif... "
De postduif deed zijn ogen dicht en voelde.
"Ik voel iets zachts," zei hij na een poosje.
"Rust, fijns en iets warms. Het doet me denken aan een nest. Een veilig nest, hoog in een boom. En aan maïskorrels en aan verse stukjes brood."
"Zou dat Vrede zijn?"
"Dat is heel goed mogelijk," knikte de Vredesduif. "Wilt u het hebben?"
"Graag," antwoordde de postduif. "Als u het tenminste kunt missen."
"Och.. ik heb genoeg," vervolgde de Vredesduif...
"Lang niet iedereen wil Vrede. Soms gaat mijn hele bestelling retour afzender."
"Onbegrijpelijk," zei de postduif. "Het voelt heerlijk. Ik dank u wel. Wilt u misschien iets eten?"
"Nee, dank u," zei de Vredesduif. "Ik moet gaan. Het is een drukke tijd." De postduif knikte...
"Praat me er niet van. Tot ziens dan maar.
En nogmaals hartelijk dank. Ik wist niet dat Vrede zò goed voelde...."
Hoe vind je dit bericht? 14 stemmen
Geschreven door kunta kinte om 12:52 24 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Eenvoud siert

↑ Terug naar de berichten