Naar de inhoud

Eenvoud siert

You'll never walk alone
akke.beakke.be




Mijn blogdeurtje staat altijd open, voor ieder die me weet te apprecieren,
 voor WIE ik ben, niet voor WAT ik ben.


Berichten van 24 september 2012 tot 30 september 2012

Bread - Guitar Man


Bread - Guitar Man

Klik op de foto om ze te beluisteren






Bread is een band uit Los Angeles, Californië. Zij zijn eigenlijk de grondleggers van een destijds nieuw genre binnen de popmuziek: softrock (superromantische liedjes).

Gates, Griffin en Royer formeren de groep in 1968 en tekenen een contract bij Elektra Records. Ze hebben eerder samengewerkt in een band The Pleasure Fair. Hun album Bread verschijnt in 1969 met sessiemuzikant Jim Gordon achter de drums. Bij de opnamen van het tweede album On The Waters komt Botts de gelederen versterken. Als begeleidende single wordt echter een track van Bread heropgenomen: "It Don't Matter to Me". Na album nummer 3 verlaat Royer de groep en wordt opgevolgd door Larry Knechtel, ook al een studiomuzikant; hij blijft permanent bij de groep. Ondanks het succes dat de band heeft ontstaat er wrijving tussen Gates en Griffin. Alle singles, die Elektra uitgebracht heeft zijn composities van Gates en dat steekt bij Griffin, die een fifty-fifty verdeling wil.
Bij de opnamen voor het 6e album slaat de vermoeidheid toe. Het lange toeren, tijden van opnemen en de spanningen tussen Gates en Griffin leiden uiteindelijk tot de uiteenval van de groep. Gates en Griffin beginnen beide een wisselende solocarrière.
In 1976 komen ze op aandringen van Elektra Records weer bij elkaar en er ontstaat zowaar een nieuw album: Lost without your love. Uiteraard gaat het weer gepaard met flinke verkopen van de singles van het album en het album zelf. Er volgt nog een tournee ter promotie, maar dan is de koek op.




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 14:46 Reageer op dit bericht

Bob Dylan - Lay Lady Lay


Bob Dylan  - Lay Lady Lay

Om hem te beluisteren druk op de foto







Bob Dylan, geboren als Robert Allen Zimmerman (Hebreeuws: Shabtai Zisel ben Avraham) (Duluth, Minnesota, 24 mei 1941) is een Joods-Amerikaans popmusicus. Hij wordt beschouwd als een van de grootste songwriters van Amerika. Veel mensen beschouwen hem als de eerste singer-songwriter. Hij heeft een oeuvre bij elkaar gespeeld dat op één lijn wordt gesteld met dat van Stephen Foster, Irving Berlin, Woody Guthrie en Hank Williams, die deel uitmaken van het Amerikaanse culturele erfgoed.

Dylans carrière begon in het midden van de jaren vijftig, nog in zijn middelbare schooltijd. Zijn muzikale en literaire faam zijn sindsdien uitgegroeid tot een welhaast filmisch en opstandig, maar ook onwillig boegbeeld van de onrust in de Amerikaanse samenleving. De beweging voor de burgerrechten kende geen beter volkslied dan zijn song Blowin' in the Wind (1963). Miljoenen jongeren omarmden The Times They Are A-Changin'.

Vaak wordt aan Dylan de verdienste toegekend het normale recept van simpele teksten in de popmuziek te hebben verheven naar het niveau van politiek-sociaal commentaar, en naar een complexe weergave van een actueel levensgevoel. Hiertoe introduceerde hij beeldspraak, 'stream of consciousness' (bewustzijnsstroom, een literaire techniek), losse gedachten en invallen, soms op absurdistisch-komische wijze. Dylans teksten onttrekken zich aldus vaak aan een eenvoudige omschrijving of uitleg. Polyinterpretabele teksten (teksten die op meerdere manieren geïnterpreteerd kunnen worden) waren tot dan in de popmuziek onbekend. Dylans songteksten en zeer eigen muziekopvatting hebben grote invloed gehad op de ontluiking van de popmuziek in de jaren zestig.

De tekstuele vernieuwing was te danken aan Dylans brede belangstelling voor de rijke tradities van het Amerikaanse lied, van folk en country/blues tot rock-'n-roll en rockabilly, tot aan Keltische balladen, zelfs jazz, swing en Broadway.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 10:38 Reageer op dit bericht

Meer van Eenvoud siert

↑ Terug naar de berichten