Archief

Na de Russische revolutie brak in Rusland een burgeroorlog uit tussen de witten en het rode leger. Wanneer het rode leger erin slaagde een generaal van de witten gevangen te nemen , wilde ze hem op de meest wreede manier executeren, er werden allerlei voorstellen gedaan, onder meer om de generaal in stukken te laten trekken door vier paarden. Toen stond Joeri, een jonge luitenant op en zei' kameraden, ik heb een voorstel, laten we hem een een hele nacht laten drinken en s morgens geven we hem niets meer! Ach Joeri ,wat ben jij wreed, zeiden de anderen.

Sommige noemen het hier Moskou plage,en inderdaad de Russen hebben hun weg gevonden naar Nha Trang Vietnam, maar opvallen weinig Russen hier komen uit het Europese deel van Rusland, de meeste komen uit Siberië ,op zes uur vliegen van hier en bovendien nog in zelfde tijdzone gelegen. Nha Trang is een grote badplaats met veel hoogbouw, een mooi zandstrand, een warme, azuurblauwe zee met grote golven, maar je hebt hier niet echt het gevoel in Vietnam te zijn, het zou evengoed een badplaats ergens in de Krim kunnen zijn. Alle opschriften op straat, de menukaarten in restaurants, de muziek die je hoort, alles is ten bate van onze russische kameraden in het Russische,

onze Russische kameraden zitten al van s morgens met grote flessen bier op het strand, tegen de middag gaan ze een hapje eten, dan verschijnen de flessen vodka in de ijsemmers, de Vietnamese restaurants serveren dan borstj, permeni, grote schalen oesters, gebakken hart en lever, rode bieten met zure room.....of grote pizza's met veel worst, daar zijn ze ook dol op.

s avonds gaan ze naar "den Armeniër " dan worden de tafels volgezet met allerlei vlees van grill , vers gebakken brood, en rum, flessen en nogeens flessen rum, die worden doorgespoeld met liters Saigon green, het plaatselijke bier ,kostprijs veertig eurocent voor een halve liter. Als ze zien dat je alleen bent word je onmiddellijk aan hun tafel uitgenodigd, om de haverklap wordt er een heildronk uitgebracht op vanalles en nogwat, dan is het de bedoeling dat je dan zo n klein, gemeen borreltje van die rum in één klap achterover slaat.

Het orkestje speelt voor de vijfde maal die avond heisa kalinka heisa kalinka heisa kalinka, iedereen is opper goede stemming, de vrouwen dansen met elkaar, de meeste zijn niet meer zo jong. Ze bedekken hun aanzienlijke konten met kleine minirokken, op sommige staat vanachter in grote letters "Versace " geschreven.

toch zie je nooit stomdronken Russen, een Duitse arts die ik gisteren sprak ,zei me dat het bijna allemaal alcoholisten zijn, ze komen uit Siberië, hebben daar weinig werk en brengen de dagen drinkend door, ze zijn eigenlijk voortdurend geintoxiceerd en bij die mensen zie je zelden uiterlijke kentekens van dronkenschap

om elf uur stopt het orkestje na nog een laatste keer loeihard heisa kalinka te spelen, de rekeningen worden rondgebracht en nu er niets meer te drinken valt gaat iedereen gelaten richting hotel, aan de nachtwinkel wordt nog halt gehouden voor wat bier en een laatste fles Vodka

en nog wat

Sommige noemen het hier Moskou plage,en inderdaad de Russen hebben hun weg gevonden naar Nha Trang Vietnam, maar opvallen weinig Russen hier komen uit het Europese deel van Rusland, de meeste komen uit Siberië ,op zes uur vliegen van hier en bovendien nog in zelfde tijdzone gelegen. Nha Trang is een grote badplaats met veel hoogbouw, een mooi zandstrand, een warme, azuurblauwe zee met grote golven, maar je hebt hier niet echt het gevoel in Vietnam te zijn, het zou evengoed een badplaats ergens in de Krim kunnen zijn. Alle opschriften op straat, de menukaarten in restaurants, de muziek die je hoort, alles is ten bate van onze russische kameraden in het Russische,

onze Russische kameraden zitten al van s morgens met grote flessen bier op het strand, tegen de middag gaan ze een hapje eten, dan verschijnen de flessen vodka in de ijsemmers, de Vietnamese restaurants serveren dan borstj, permeni, grote schalen oesters, gebakken hart en lever, rode bieten met zure room.....of grote pizza's met veel worst, daar zijn ze ook dol op.

s avonds gaan ze naar "den Armeniër " dan worden de tafels volgezet met allerlei vlees van grill , vers gebakken brood, en rum, flessen en nogeens flessen rum, die worden doorgespoeld met liters Saigon green, het plaatselijke bier ,kostprijs veertig eurocent voor een halve liter. Als ze zien dat je alleen bent word je onmiddellijk aan hun tafel uitgenodigd, om de haverklap wordt er een heildronk uitgebracht op vanalles en nogwat, dan is het de bedoeling dat je dan zo n klein, gemeen borreltje van die rum in één klap achterover slaat.

Het orkestje speelt voor de vijfde maal die avond heisa kalinka heisa kalinka heisa kalinka, iedereen is opper goede stemming, de vrouwen dansen met elkaar, de meeste zijn niet meer zo jong. Ze bedekken hun aanzienlijke konten met kleine minirokken, op sommige staat vanachter in grote letters "Versace " geschreven.

toch zie je nooit stomdronken Russen, een Duitse arts die ik gisteren sprak ,zei me dat het bijna allemaal alcoholisten zijn, ze komen uit Siberië, hebben daar weinig werk en brengen de dagen drinkend door, ze zijn eigenlijk voortdurend geintoxiceerd en bij die mensen zie je zelden uiterlijke kentekens van dronkenschap

om elf uur stopt het orkestje na nog een laatste keer loeihard heisa kalinka te spelen, de rekeningen worden rondgebracht en nu er niets meer te drinken valt gaat iedereen gelaten richting hotel, aan de nachtwinkel wordt nog halt gehouden voor wat bier en een laatste fles Vodka

en nog wat

Tam is general manager van het gloednieuwe Alpha Bird hotel, het hotel in Nha Trang waar ik momenteel verblijf, ze heeft een kinderlichaampje en draagt een soort schooluniform ,smal donkerblauw rokje en lichtblauwe bloes, ze is erg klein en tenger maar moet wat energie betreft voor niemand onderdoen. Ze spreekt Engels alsof het ook een toontaal is zoals het Vietnamees, wat tot gevolg heeft dat ze alles twee keer moet herhalen voor ik haar begrijp.
Tam loopt op glazen muiltjes, eigenlijk zijn het goedkope plastike schoenen met verschrikkelijk hoge hakken uit een van die Russische rommelwinkels hier in de buurt, maar ze staan haar beeldig. sinds ik haar enkele dagen geleden vertelde dat ik nog nooit zoiets mooi gezien heb als haar kleine voetjes in die glazen muiltjes, spurt ze me elke morgen tegemoet vanachter de receptie vandaan,"goooodmoooning misteil pietel,ik wijs naar beneden en zeg "special for me ?"dandraait ze een pirouette op de nieuwe marmeren vloer. Dan kan het spel beginnen: sinds Chinees nieuwjaar voorbij is dalen de hotelprijzen spectaculair, ik zoek de dagprijs van het hotel op op booking.com, vraag Tam om de commissie te laten vallen en de prijs aan te passen, dan gaan haar vingers vliegensvlug over haar zakrekenmachine, trekt ze een pruillip en zegt 'cantdoo, cantdoo" na enig gebakkelei wordt de prijs bepaald en het ochtendritueel beëindigd.

Ik ben Tam inmiddels 3.250.000. Vietnamese dong verschuldigd

Tam, als de prins jouw kleine voetjes zou zien, dan zou Assepoester met haar grote Duitse schoenmaat geen schijn van kans maken.

Gisteren iets gaan eten met Tineke, ze woont bij mij achter de hoek en koopt haar brood bij de zelfde bakker, we hebben ons leven aan elkaar verteld, dat van mijn duurde wel wat langer want ik ben 65 en Tineke 29,Ik vroeg of ze tattoos had, ja, een huisje antwoordde ze, ik ben er niet achtergekomen waar.Misschien zien we elkaar nog eens bij de bakker

Ik sliep vannacht in een Chinees hotel, dat betekent ook een Chinees ontbijt, en dat betekent soep, wat daar allemaal in ronddreef, het leek wel een protozoïsche oersoep, na veel aandringen heb ik een spiegelei met een sandwich gekregen.

afgelopen zaterdag ben ik na mijn aankomst in Saigon in het restaurant aan de overkant van mijn hotel gaan eten ,ze zijn gespecialiseerd in rood vlees en bier.

een Hoegaarden met gegratineerde mosselen

een rib eye uit nieuw Zeeland met een Duvel

de dagen daarvoor was het kip met rijst en rijst met kip

Dag vrienden, hopelijk lezen jullie deze bijdrage want internet is hier geweldig

sinds zaterdag ben ik in Vietnam, op de luchthaven van Bangkok, waar ik een vlucht naar Saigon moest nemen ,waren het apocalyptische toestanden.het is namelijk Tet ,dwz Chinees nieuwjaar,duizenden Chineesen onderweg, allemaal met een mondmaskertje op tegen het grote monster Corona, lange wachtrijen, vertraging,.Uw held ter plekke droeg natuurlijk geen mondmaskertje, ze waren trouwens uitverkocht bij de Seven eleven, om de wachtrij ,waar ik op mijn paspoort moest laten afstempelen ,wat in te korten ben ik dan maar wat wild om me heen beginnen hoesten, minstens een dozijn Chineesen gingen opslag in een andere rij aanschuiven, ik ben er dan maar mee gestopt, je mag het er nooit te dik opleggen, vind ik.

In Saigon waren alle winkels dicht, dit duurt nog minstens een week, er heerste een gezellige sfeer, zo een beetje zoals bij ons een braderij, iedereen buiten met tafels en stoeltjes, mensen die aan het kaarten waren ,biertjes drinken, eten, de kinderen feestelijk gekleed. het was voor Saigon ongewoon rustig.

ik ben nu aan zee, veel te druk, te duur, neem straks de bus naar Nha Trang, een stad met een half miljoen inwoners ,ook aan zee maar minder toeristisch, zo schuif ik langzaam op naar het noorden, als ik het daar leuk vind blijf ik enkele dagen,