Novemberweer

Novemberverdriet



De vruchten willen niet meer zwellen
en ik moet helaas vertellen
dat ik gestopt ben met bladeren tellen.

Al het fruit is zelfs op.
Ik kreeg een tak op mijn kop
en door de mist reed ik door een stop.
Die rekening was een ferme klop.

De graven liggen nat onder verwelkte bloemen
Bijen zijn weg; ze willen niet zoemen.

Op het kerkhof vond ik het volgende straf:
ik kon geen naam meer lezen op  het graf.

Hallo wie n ... ?


Hallo, wie niet wil treuren op één november
en heimwee heeft naar de tijd voor september,
die blijft vandaag veel beter binnen
uit angst voor spoken en voor spinnen.


Hallo, wie nooit eens griezelt in het donker
vreest heksen en zombies in stergeflonker,
hoort het sap van lijken gezellig druipen
en skeletten door het kerkhof sluipen.


Hallo, wie nergens zijn angst nog kan verstoppen
vreest de dag dat geesten zuchten en kloppen,
verbergt zijn hoofd in een holle pompoen
en wacht vergeefs op een bloederige zoen.

Boeven en teven


Welkom, jullie boeven en teven
Lees wat ik hier heb geschreven
Ja hier, en niet hierneven !
Naar bulderlach mag je hier streven
want elk woord dat hier staat, blijft kleven.
De censuur is heden opgeheven
vooral voor nichten en neven.
Begin maar te sidderen en te beven,
Je krijgt nooit wat je al hebt gegeven.
Zo gaat het met rechten en scheven.
Deze schrijver is beangstigend gedreven
Daarom is hij werkzaam gebleven.
De zeilen zijn echter gereven
hij zal voortaan zijn ideeën zeven
Maar het blijft mij toch om het even

.

Plezier hier


Ik hoor geroep en getier
Waar ben je toch, Rogier ?
Maar vrouw toch, ik ben hier!
Met mijn hoofd in de vlier
heb ik heel veel plezier !

Maar man toch, Rogier
ik kom bij jou met bier
om te drinken in de vlier
De deur blijft op een kier
want bij jou staat een stier!

Ik ben gebeten door een mier
die verdwaald was op de vlier
en haal meteen mijn flesje bier
ik dronk er nog maar vier
en wil nu  nog meer plezier.

Jij grapjas, beste Rogier,
wij hebben samen plezier
ondanks dat grote dier
gaan we samen op de zwier
met een nieuwe bak bier !

Rood


De zon brandt mijn velletje rood
meer en meer cellen vinden de dood
en zelfs al loop ik maar op ene poot
dan besef ik wat de zon me al bood:
vele reizen per schip en per boot
en belandde ik al eens in de goot
ik kan wel tegen een duw en een stoot
zelfs toen ik nog naar de meisjes floot
was er wel iets leuks dat me te binnen schoot.
zelddn was ik echt in nood,
want altijd had ik ergens nog wat brood
dat me beschermde voor de dood.

Lotto



Maffe Mieke heeft een motto:
elke zaterdag speelt ze lotto.
Soms wint ze, als je 't maar weet
als ze 't spelen gewoon vergeet