Zinloos Geweld.

Hoe kunnen we het best reageren als iemand boos is op ons?
De meest voorkomende reactie is de verdediging. Een voorbeeld: “Ze is kwaad op me omdat ik vanavond te laat naar huis kwam”. Ik probeer me te verdedigen: “Net toen ik wou vertrekken, kreeg ik nog een telefoontje”.
Je verdedigen is niet de juiste oplossing!
Je gaat dan mee in de woede van de andere en wil haar doen inzien dat haar woede onterecht is. Haar woede is voorspelbaar: ze zal zich verdedigen en haar woede zal nog toenemen. Kortom, een typische huiselijke twist. Door mee te gaan in haar woede moedig ik haar nog aan en ga ik misschien denken: “Ze wordt al boos als ik nog maar een beetje te laat kom. Ik kan net zo goed langer wegblijven. Boos wordt ze in ieder geval. “Geleidelijk aan groeit er er zo onbegrip en de partners vervreemden van elkaar.
Een goede reactie is proberen te begrijpen welke verborgen behoefte aan de basis ligt van die woede. In het bovenstaande voorbeeld is dat misschien: “Ik wil je bij mij hebben.” In dat geval is haar woede zelfs een positief teken. Ze heeft er behoefte aan om haar partner bij zich te hebben. Als ik de onbevredigde behoefte eenmaal heb achterhaald, kan ik de woede die eruit voortkomt gemakkelijker ontmijnen. Ik begrijp dat ze boos is omdat ze me nodig heeft, en dat is positief. Ik kijk door haar woede heen. Mijn reactie zou dan kunnen zijn: “Schat, als ik het goed heb verlangde je ernaar om me te zien. Ik verlangde ook naar je. Het spijt me dat ik te laat ben.”
Op die manier maak ik duidelijk dat ik wel verantwoordelijk ben voor mijn late thuiskomst, maar niet voor de woede die dat heeft veroorzaakt. Voor hetzelfde geld was ze trouwens druk in de weer en kwam het haar goed uit dat ik wat later kwam.

Conclusie: Woede wordt altijd veroorzaakt door de manier waarop we de feiten voorstellen en niet door de feiten zelf? Dat verklaart ook waarom iets dat voor mij totaal onbelangrijk is iemand anders razend kan maken, en omgekeerd. Niet iedereen heeft dezelfde behoeften en we verwerken onze frustraties niet allemaal op dezelfde manier.

Dan zie ik soms wel eens iemand die oud zou moeten zijn maar die rustigjes, lachend en grappend door het leven gaat. Die de tijd neemt en opmerkzaam is. Die leeft ongeacht wat er komen gaat.

Dat is een keuze die men kan maken, misschien worden vele jonge mensen wel door de omstandigheden geleefd, ze maken te snel kapitale beslissingen en hebben voor het duidelijk is wat ze precies willen een overvolle agenda, en komen er misschien op latere leeftijd achter dat het een keuze was.

Ik ben niet in de zin gelovig; maar toch haal ik me wel eens het idee voor de geest om bij Petrus aan de hemelpoort te staan waarbij hij me vraagt wat ik zoal in het leven heb gedaan. Die vraagstelling is echter niet voor straks maar voor nu, want met zo\'n druk leven heb je toch eigenlijk niets bereikt wat je nou met verve aan Petrus zou kunnen vertellen. Hemelpoortpetrus is toch een levenskunstenaar en zal toch een \"connaisseur\" van verhalen zijn, wil die kleine details, het randje wat het leven vol maakt.

Wat is oud dan, oud is dat je zoveel hebt gedaan maar er zo weinig mee hebt, alles lijkt langs je heen gesneld en je bezigheden zijn opgelost in het verleden. Jong is misschien toch dat je de volgende dag wakker wordt en denkt \'ah een nieuwe dag!\'

Return tho me Salvation

Hier lig ik vroeg in de ochtend
terwijl zand naast me waait in een
Donkere hoek in een verlaten straat
Ik half slaapdronken met een scherp lang mes
Door het hart gestoken, genietend van de pijn
Die ik niet voel van de vrijheid van verlost te zijn
Van leven. Terwijl in de verte hoog in de lucht
Een gouden draak met zilveren schubben
en groene sprekende tong me komt op pikken
Voor de hel. Wetend dat niemand me gaat missen
En herinneren, dat ik al genoeg heb bereikt in
dit leven, alles is heerlijker dan toen ik
nog springlevend was.

Wat als doodgaan een betere,
Gelukkigere manier is van leven?

Plots worden deze ogen wakker
Zie ik het complete aardsparadijs
Het zwarte niets, de voeling met overhitting
En de warmte van koelheid komt op mij af
in de vorm van de vrouw van de klif
Die me plots zoent en in bijenvormen
Mijn hele lichaam overneemt.
Your taking over me
Ik voel dat er nieuwe personages in dit lichaam zijn
Aangekomen, die streng worden getraind.
Het zwaard in de arm stekend terwijl de zee me toeruisd en ik bloedend
uitgevochten het water toe treed
Ondergaan.

Ik ga ten onder
om als een nieuw beter karikatuur
boven te komen en juist hetzelfde
weer mee te maken.
Bij het schrijven van dit in mijn eigen plaatsje
Kijk ik naar het raam naast me
en zie ik mijzelf niet zitten, niet terugkijkend.

\"Wat als ik nu nooit heb bestaan,
nooit echt zal bestaan ?\"

Geluk is daar waar het 'ik' niet is.

De man die toegeeft als hij gelijk heeft, is getrouwd.

Als er niets meer te zeggen valt, is het het moment om te glimlachen.

Groenten die ik vroeger niet lekker vond, smaken nu gelukkig nergens meer naar.

Wat niet kan worden geheeld, moet worden gestreeld.

Het plezierige aan herinneringen is, dat je kan kiezen.

Het tekort aan voedsel dat wereldwijd tot vijfhonderdmiljoen kinderen bedreigt, kan verholpen worden voor het bedrag dat één dag moderne oorlogsvoering kost.

Stel dat je er hooguit één krijgt.
Stel dat je de verkeerde trein kiest.
Tja, daar word ik niet vrolijk van.

Hoe zit dat eigenlijk met die treinen? En het personeel? Heb ik ze nou over het hoofd gezien? Als er personeel is, waaraan herken ik ze? Hoe kunnen ze mij helpen?

Rustig gaan zitten.
Het komt vanzelf.

Wat zou het toch mooi zijn als er ook een spoorboekje zou zijn. Een boekje waarin je kunt lezen welke trein je moet nemen om bij de juiste bestemming aan te komen! Welke eigenschap moet een bestemming eigenlijk hebben om de juiste te zijn?

Of moet ik op zoek naar ......?

Ikzelf kan eigenlijk overal schrijven als het maar wat rustig is, een boek over mijn jeugd in mijn Limburgs geboortedorp misschien. Voorlopig hou ik het nog bij gedichten, colums en of korte verhalen.

Vaak hoor ik, merendeel oudere mensen zeggen:” Ik zou een boek kunnen schrijven over de dingen die ik heb meegemaakt”, “natuurlijk”, zeg ik dan, “gewoon doen”. “Ik weet niet waar ik moet beginnen”. “Probeer eens een leeg vel papier!”

De mensen leren schrijven, mensen leren hoe je van het verhaal, dat ze altijd al eens wilde opschrijven, een kort verhaal of een roman kunt maken.er zullen wel cursussen bestaan die je eigen maken met thema, opzet en structuur. Een schrijfvakantie kan het begin zijn van de verwezenlijking van de droom om schrijver te worden. Zelfs al is het boek alleen bedoeld om na te laten aan de kinderen.

Ik bekijk de houten bodem van de wagen. De dikke houten balken zijn uitgesleten door het vele geschuif met melkbussen. Aan de binnenkant van het zijschot herken ik naast die van anderen ook mijn initialen. Die beide K’s heb ik er tijdens een vorige logeerpartij ingekerfd.

“Flats”, klinkt het opeens. Een van de wielen rijdt precies midden over een nog niet helemaal uitgedroogde koeienvlaai. De groene smurrie spettert tegen de zijkant van de wagen.

We rijden vlak langs de sloot. De kikkers hebben ook ontdekt dat het een prachtige lentedag wordt. Ze kwaken het hoogste woord. Tussen de waterplanten zie ik glibberig kikkerdril. Over een paar weken zwemmen hier weer duizenden dikkopjes. Op de wat langere grasstengels aan de slootrand zie ik tientallen dauwdruppels. Ze glinsteren in het zonlicht. Het zijn net pareltjes.
Een paar eenden vliegen plotseling vanuit de sloot omhoog. Ik schrik ervan. De hond rent luid blaffend achter ze aan. Maar al snel ziet hij de zinloosheid van deze actie in. Kieviten en Grutto’s vliegen op en beginnen zich op een overdreven manier aan ons voor te stellen. Tegen het decor van een strakblauwe hemel.

Heel in de verte blaft een hond. We horen het geronk van een vrachtauto heel ver weg. En verder zijn er alleen maar de geluiden van de natuur en van onszelf.

Ik voel me gelukkig!

Nog even en ik krijg een “ophokplicht” voor de kat. Daar moet ik toch even niet aan denken. Ik heb namelijk zo’n halve kist waar hij in moet als hij naar de dierenarts gaat. Zo’n plastic geval met gaten en een traliedeurtje ervoor. Een mini-doodkistje, zeg maar. Zodat hij in de auto, op weg naar de dierenarts, zijn poot tussen de tralies kan steken om, terecht, zijn nagels waarschuwend in één van min lichaamsdelen te planten. Meestal is dat mijn dijbeen omdat de kist op de passagiersstoel staat. Met het traliedeurtje in mijn richting zodat hij mij kan zien. Na het laatste gevecht met hem, waarbij ik twee bloedende beenwonden opliep, heb ik daar een kleine wijziging in doorgevoerd. Met bloedend hart, dat wel.

Toch vraag ik mij af of wij deze vogelgriep niet teveel onderschatten. Want laten wij eerlijk zijn. Heeft iemand al onderzocht hoe het met de vissen zit? Moet er ook niet een ophokplicht voor vissen worden ingesteld? Ja toch? Veel vogels eten namelijk vissen! Daar is even niet over nagedacht. Stel dat een door vogelgriep aangetaste reiger een vis vangt, vervolgens met de vis wegvliegt en deze tijdens de vlucht laat vallen omdat de vis te groot is... Jazeker, dat komt dagelijks voor. Er gaat geen dag voorbij dat er niet plotseling uit het niets een vis op mijn terras te pletter valt, maar dat terzijde.

Vervolgens wordt de inmiddels besmette vis door de kat, die per ongeluk uit zijn ophok ontsnapt is, verder bewerkt waarna ook de kat besmet raakt. Zie je het plaatje voor je? Je houdt je hart toch vast? Ik vang de kat weer, stop hem in zijn ophok waarna hij mij door het traliedeurtje een haal probeert te verstrekken.. Dat lukt natuurlijk niet want daar reken ik op. En toch raak ik besmet! Hoe dan? Vlooien! Jazeker, vlooien! De inmiddels besmette kat heeft vlooien en één daarvan springt op mijn arm terwijl ik pogingen onderneem om de moordaanslag van de kat te voorkomen.

Waarmee is aangetoond dat ook voor de vlo een ophokplicht dient te komen. Maar wij zijn er nog niet. Die besmette vlo springt van mijn arm op de arm van mijn buurmeisje. En laat die nu net last van luizen hebben. De vlo besmet de luis en de luis het buurmeisje.
Kun je het nog volgen?
Ik wel. De overheid weet meer dan zij toegeeft. Want wat ik kan bedenken kan de overheid ook. Daarom is “ophokken” overbodig! Want hoe wil je de vissen ophokken? Netten over alle wateren spannen? En wat te denken van vlooien en luizen? Hoe moet je die in Godsnaam ophokken? Laat staan inenten?? En over katten gesproken. Vallen leeuwen ook niet onder de katachtige diersoort? En beren? De grijze beer! De grizzlybeer? De Masturbeer? Hoe moet je die in Godsnaam ophokken?

Intussen staat de buurman voor mijn deur. ’Ik moet naar het ziekenhuis. “Een lintworm”, fluistert hij mij vertrouwelijk toe. ‘Sorry,buurman’, zeg ik. Daar doet het ziekenhuis niets mee. Die laten de wurm zitten waar hij zit.. Ophokplicht weet je nog?’
Ik kan nog net wegspringen…

Op hetzelfde moment zie ik ook een aantal vleermuizen in het maanlicht fladderen. Ik vraag mij af wat die hier komen doen in deze koude en barre streek. De slede komt in mijn richting en ik onderscheid een man met een hoge hoed op. Nog dichterbij zie ik dat de man een lange jas draag met een gillet daaronder, een hemd met stijve boord en een vlinderdas. Ook zie ik slobkousen verschijnen en zie ik een wandelstok, net als de mijne. De slede komt nog dichterbij en mijn nekharen komen overeind en beginnen te trillen. Ik voel aan mijn hoofd, het gloeit als een kreeft. Ik knijp in mijn wang en vraag mij af of ik droom of wakker ben. De slede stopt en de man stapt uit. Ik hoor de sneeuw knarsen onder zijn zware schoenen. Hij komt mij bekend voor. Plots, herinner ik mij hem weer.

Enige tijd terug heb ik dat gezicht in een verschrikkelijke droom gezien. Maar nu is het werkelijkheid . Ik begin weer te beven net zoals toen, alleen nog harder. Wanneer hij voor mij stil staat, zie ik weer die twee diepe poelen van de hel die weken de slaap hebben ontnomen. Wij staan neus aan neus. Alleen heb ik een normale en hij een echte haviksneus met een wrat erop.

“Goeie avond” zegt hij “Lekker weertje niet?” “Gaat wel” stotter ik terug. “Met wat kan ik je van dienst zijn”,hoor je mij prevelen. “Niet jij maar ik” zegt hij. “Jij wil toch immers een biertje, een ijsgekoeld bier niet”? “Ja” zeg ik. “Wel ik heb het bij” zegt hij en ...... doet zijn jas open. Langs beide zijden zijn de panden van zijn jas behangen met blikjes bier waar de rijm afloopt. Ik moet slikken want alleen de aanblik brengt mij al in vervoering. “Alleen” zegt hij ..... “Jij krijgt het bier van je dromen en ik je leven voor alle eeuwigheid”.

Waarom wordt ik nu niet wakker denk ik ...

De romantiek was in beider verhalen héél ver te zoeken. Een andere bron heeft het dan weer over een heidense traditie waarbij ongehuwde jonge vrouwen tijdens het feest van Lupercalia, ongegeneerd op zoek mochten gaan naar een gezel. Niet te verwonderen dat toen het Christendom in Europa aan de macht(?) kwam, het snel gedaan was met dergelijke losbandige feesten. Lupercalia werd dan maar vervangen door de brave Valentijnsviering.

Welke versie ook uw voorkeur wegdraagt, de traditie is zeker ontstaan uit een mengeling van Christelijk geloof, heidense rituelen, sentimentalisme én commerciële belangen. Maar wat men er ook over denkt: Valentijnsdag brengt kleur in deze donkere en saaie wintermaand.

Hoe dan ook, rond 14 februari gaan in elk geval alle vogels op zoek naar een partner. Als dat niet een eerste teken is dat de lente in aantocht is!

Er is lang aangenomen dat de verschillen tussen man en vrouw vooral cultureel bepaald waren. Feministen hebben jarenlang vergeefs geprobeerd jongens met poppen en meisjes met autootjes te laten spelen. Dat werkte niet. Jongens wilden auto's en meisjes wilden poppen. Een paar jaar geleden is wetenschappelijk vast komen te staan hoe dat komt: mannen en vrouwen hebben hersenen die verschillend werken.

Bij vrouwen is het gedeelte dat de emoties regelt beter ontwikkeld dan bij mannen. Bovendien werken de beide hersenhelften bij vrouwen beter samen dan bij mannen het geval is. Daar staat weer tegenover dat mannen ruim 15 procent meer hersencellen hebben.

Die verschillen zeggen overigens niets over intelligentie. TijdensIQ-testen scoren mannen en vrouwen over het algemeen even goed. Wel is het zo dat er op deelonderwerpen door het ene of het andere geslacht beter gescoord wordt. Al met al betekenen de verschillend functionerende hersenen wel dat de mannen beter zijn in het een en vrouwen goed zijn in het ander. De verschillen onder elkaar:

Mannen kunnen complexe technische problemen beter oplossen dan vrouwen. Dit komt doordat mannen meer verbindingen tussen de hersencellen hebben.

Mannen hebben een beter ruimtelijk inzicht. Ze kunnen objecten daardoor beter visualiseren.

Wanneer er een probleem is, dan zijn mannen meer op actie gericht, terwijl vrouwen meer op communicatie zijn gericht.

mannen kunnen door hun goede ruimtelijke inzicht beter kaartlezen. Vrouwen zijn daarentegen weer beter in het gebruik van een routebeschrijving waar veel herkenbare punten op staan.

Mannen zijn zich minder bewust van hun emoties en zijn daardoor minder 'vatbaar' voor depressies.

Vrouwen kunnen zich zowel mondeling als schriftelijk beter uitdrukken. Dit komt doordat hun hersenhelften beter samenwerken. Vrouwen zijn daardoor ook beter met woorden en kunnen reeksen onsamenhangende woorden beter onthouden.

Vrouwen ruiken beter dan mannen.

Vrouwen zijn veel beter dan mannen in staat om meerdere taken tegelijk uit te voeren. Dit komt omdat de hersenhelften bij vrouwen beter samenwerken.(Wat van vrouwen onderling niet altijd gezegd kan worden)

Vrouwen zijn beter in het herkennen van gezichten.

Vrouwen hebben een betere fijne motoriek.

Vandalen
De Vandalen zijn een Germaans volk die tot de Lugii groep behoren. Ze leefden oorspronkelijk in het Midden-Oder-gebied (een gebied in het huidige Polen en Duitsland). Ze bestonden uit de Asdingen en de Silingen. Later maakten zij deel uit van de Gotische Volkenbond, met wie zij invallen deden in het Romeinse rijk.
De hoofdmassa van de Vandalen trok in het begin van de 5e eeuw naar het westen, onder leiding van hun koning Godegisel. Ze staken in 406 de Rijn over onder Gunderich en vestigden zich in Gallië. De Visigoot Wallia vernietigde in 416 de Silingen, en drong de Asdingen terug naar Gallië. In 428 drongen zij onder leiding van Geiserik echter weer door tot aan de zuidkust en staken de Middellandse Zee over.Ze stichtten in 439 het Rijk der Vandalen op de Noordkust van Afrika, na de verovering van Carthago. Van hieruit deden zij herhaandelijk aanvallen op het Romeinse rijk. In 455 plunderden zij zelfs Rome.

Vandalisme
Het woord \'vandalisme\' werd pas in 1794 voor het eerst gebruikt door Grégoire, de bisschop van Blois. Hij gebruikte het in een rapport over de verwoestingen in bibliotheken en monumenten door het Parijse \'gepeupel\' tijdens de Franse Revolutie. Waarschijnlijk vergeleek bisschop Grégoire de vernielzuchtige Parijzenaars met de Vandalen.

Het recht te doden uit zelfverdediging gold tot dusver alleen voor de eigen woning,
maar nu dus ook voor openbare gelegenheden.
Volgens het parlement in Florida is het onzin dat menen op straat moeten vluchten
als zij worden bedreigd.
Zelfs als een aanvaller geen vuurwapen draagt, is hij volgens de wet vogelvrij.

Critici menen dat de maatregel wel moet leiden tot wildwesttaferelen.
De Democratische minderheid in Florida vindt het schokkend dat een instituut dat pretendeert
“het leven te beschermen”, op deze manier de waarde van een mensenleven naar beneden haalt.
De Democraten vinden dat de wet wapenbezitters feitelijk een “vergunning om te doden” geeft.

http://www.telegraaf.nl/buitenland/19643851/Parlement_Florida_keurt_wildwestwet_goed.html