Dagafsluiter 11 april

Even voor middernacht, dan is het reeds 12uren geleden het verlossende spuitje, even had ik gehoopt dat de arts me nog hoop zou geven maar nee, het was te ver gevorderd en o zo fataal, terug thuis een leegte en o zo'n pijn. Een plaatsje heeft ze gekregen tegen de rand van het bos waar ze zo graag vertoefde al was het maar om de poezen uit de buurt er weg te houden want het was trouwens haar stekje. "Hopen op" dat werkt niet meer Wonderen kan ik niet verrichten Het doet me ontzettend zeer Ik hoop dat de tijd de pijn zal verlichten Dag mijn lieve meid nu mag je gaan Met heel mijn hart wens ik jou Ergens anders een prettig bestaan.