Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Midlife I
rustgevend op vrouwen begint over te komen.
Een man in de midlife die denkt dat nu zijn beste jaren zijn aangebroken,
heeft de goede al achter zich.
De beginnende kaalheid van de man wijst op een verhoogde geslachtsdrift,
maar de mogelijkheden om dat te bewijzen, worden er niet groter door.
Als een man in de midlife genoeg ervaringen heeft opgedaan, is hij
te oud om ze nog te gebruiken.
Op ieder man in de midlife die uit ervaring spreekt,
zijn er ook tien die uit ervaring zwijgen.
Als een man in de midlife komt, is hem te adviseren om
alle opwindingen te vermijden en voortaan alleen nog maar met zijn eigen
vrouw
geslachtsgemeenschap te hebben.
Ode aan de koe


Ik zie u in de weide staan
Van liefde rood te blozen.
Gij staart mistroostig in het rond
En traag beweegt uw moedermond.
Er is nu melk in dozen.
De boter wijkt voor margarine.
Gij hangt niet meer in de vitrine.
Men maalt u tot conserven.
Gedaan met alle tederheid.
Men melkt met elektriciteit.
Uw koedom ligt aan scherven.
Daarom zijd gij zo droef van zin
En blinkt er bleke weemoed in
De toendra’s van uw ogen.
O kijkt, een gouden tranendreef.
Kom, dat ik u mijn zakdoek geef
Om ze wat af te drogen.
Een eerste fout.
Ze was één en al levenslust. Jong, en ja, ook dat tikkeltje losbandig. Maar, zijn we dat allen niet geweest in een ver verleden. Haar glimlach was zo ontwapenend, dat elke fout haar onmiddellijk werd vergeven. Die onschuldige blik wist iedereen in te palmen, elkeen te bekoren. Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat er heel wat jongens gek op haar waren. Ze was mooi, en die gasten wisten het.
Zeventien lentes, en het leven lag aan haar voeten. Alles moest gewoon nog beginnen, want een echt doel had zij zich nog niet vooropgesteld. De toekomst liet zij gewoon op zich af komen. Onzekerheid was bij haar dan wel weer troef. Elke tegenslag was genoeg om een andere wending aan haar levenswandel te geven, die ondanks haar jeugdige leeftijd, verre van rechtlijnig geweest was. Haar ouders waren gescheiden terwijl zij nog een baby was, en na een hele reeks omzwervingen leek het er nu toch op dat zij eindelijk thuisgekomen waren. Haar moeder had het geluk gevonden, ze bewoonden een nieuw huis en alles straalde een rustgevend gevoel uit. Het leek allemaal, achteraf bekeken, te mooi om waar te zijn, wisten zij veel.
Meermaals tijdens de week belde zij bij ons aan om haar verhalen kwijt te kunnen. Haar hartje luchten als het ware, met mijn zus. Telkens weer een vrouwen-onderonsje, waar ze honderduit over vriendjes praatte, of, als ze een minder goede dag op het werk achter de rug had, even verpozing kwam zoeken. Ja, want werken deed ze al, via leercontract, schoolgaan was niet echt aan haar besteedt zodat ze al vrij vlug de arbeidsmarkt opzocht. Ook daar liep niet alles van een leien dakje, maar toch, na enkele pogingen, waaronder kassierster, dacht zij uiteindelijk wel de ware job gevonden te hebben. Al iets meer dan een jaar werkte zij in een kapsalon, en ze deed het met volle overgave.
De toekomst leek dus zonnig. Haar vooruitzichten rooskleurig, maar dan kwam opnieuw de kentering in haar jonge bestaan. Op een gegeven avond kwam zij uithuilen bij mijn zus. Het boterde niet meer met haar vriend en ze zouden met elkaar breken. Hij besteedde nooit echt veel aandacht aan haar, en zij voelde zich achteruitgeschoven. Wij hadden het wel zien aankomen, want zij verdiende beter, en die jongen bleek in onze ogen toch niet de ware voor haar. Maar liefde is tot op de dag van vandaag, nog altijd blind, dus gaf ze hem niet zo heel vlug op. Het zou wel beteren, was haar stelling. Ze gaf in vele dingen toe, maar een maand of wat later was het dan toch definitief, ze waren uiteen. Het verdriet was er, zoals bij iedereen die net met elkaar gebroken heeft. Maar ze had vrienden rondom haar, om troost te schenken waar nodig, een schouder om uit te huilen, en ook één iemand die echt wel van haar hield, maar die zij gewoon als iemand zag waaraan ze alles kwijt kon. Waar ze lief en leed mee kon delen. Die jongen zou gewoon alles voor haar gedaan hebben, maar ik denk niet dat hij haar ooit zijn liefde verteld heeft, gewoon uit schrik om haar te verliezen. Uit vrees misschien omdat hij dan haar gezelschap kwijt gespeeld zou hebben. Of ze ooit gevoelens voor hem had zullen wij uiteindelijk nooit meer weten. Want het noodlot sloeg onverwachts toe, hard en o zo genadeloos…
Die nacht, toen zij haar lach verloor, zullen wij nooit weten waar zij aan dacht, of ze echt het geluk in de ogen heeft kunnen kijken… Die nacht had zij een afspraak, waar ze niet aan ontkwam…
Ander gedicht
Voor niemand zichtbaar
Stap ik schijnbaar
Geheel gezond
In deze wereld rond
Pijn uit het verleden
Remt in het heden
Als onverwacht
Iemand naar me lacht
Niet onbevangen
Doch vol verlangen
Wil ik buiten zinnen
Kunnen beminnen
Wie hoort mijn lied
Wie danst mijn dans
Wie voelt mijn hart
Zo verward
Momenten

Sterrenpracht.
Ik weet nog goed; op een avond vertelde jij me iets, het was een geweldig moment.
We zaten op een bankje en keken naar de sterren, iets wat we regelmatig deden.
Sindsdien doe ik het nog steeds het geeft me een vertrouwd gevoel, ik word er warm van.
Bij het kijken naar de sterren krijg ik weer herinneringen toen jij dat had gezegd.
Niemand is het ooit gelukt om me echt met woorden te raken.
Wat jij deed, overrompelde mij.
Maar ik zal dat moment nooit vergeten.
Toen jij zei:’’ Kijk naar de sterren.
De ster die het meest straalt voor jou, dat is een dierbaar iemand’’.
Ik weet nog steeds niet waarom je me dat vertelde en ik wist ook niet wat ik er van moest denken.
Later begreep ik pas dat het echt zo was. Die ene heldere ster, of de woorden hoe jij het zei, daar ben ik nog steeds niet met mezelf uit.
Ik moest toen huilen en deze krachtige woorden raken mij nog steeds.
Elke keer als je dat buiten tegen mij zei, dan komen mijn tranen weer .
Vraag me niet waarom, want ik weet het echt niet.
Ik ben blij dat ik houvast heb aan die heldere ster en dat ik via die weg nog tegen iemand kan praten.
Praten tegen een dierbaar iemand doet me veel.
Al weet ik, dat ik geen antwoord terug zal krijgen.
Ik hoop dat diegene mij zal kunnen zien of horen, want het praten tegen die bewuste ster, doet me zo goed.
Als ik aan iemand anders vraag: welke ster straalt voor jou het meest, is dat meestal nog een andere ster.
Anders zou dat niet zo zijn, als ze dezelfde ster zou aanwijzen, dan geloofde ik er niet in, maar nu wel.
Als ik er behoefte aan heb, klim ik even uit mijn raam en kijk ik naar de sterren.
Dan zoek ik de meest heldere ster.
Ik blijf er naar kijken en ik praat er even tegen.
Dát moment word meestal verstoord, dan kruip ik weer snel mijn bedje in.
Ik doe dat op dagen, wanneer ik het wat moeilijk heb of als alles tegen zit.
Sterren doen mij altijd goed, omdat ik weet dat ze mij nooit zullen verlaten.
Dat zijn de enige dingen waar je zeker van bent.
Ze zullen altijd terugkomen, want als ze er één avond niet zijn, komen ze toch de volgende avond weer terug.
Ze verlichten plaatsen voor mensen, die ook behoefte aan deze liefde hebben.
Voor alle mensen die naar deze liefde smachten en die er steun aan kunnen hebben.
Daardoor blijven ze bestaan.
Sommige mensen zullen er minder snel naar kijken, omdat zij niet
het gevoel zullen hebben dat er achter een heldere ster een persoon zit.
Onthoud één ding: Kijk naar de sterren en zoek de meest heldere ster op voor jezelf.
Dát is een dierbaar iemand voor jou, praat er gerust tegen en doe wat je niet laten kunt, maar weet dat je het kan vertrouwen.
Die ene ster is een belangrijke persoon voor jou.
Dat is het enige wat jou nooit zal verlaten.Bedankt oma dat ik dat nog steeds mag ervaren.
Dat ben ik...
Vrienden.
Een vriend is iemand die het lied van je hart kent en het opnieuw kan zingen als jij de woorden vergeten bent.
Vrienden zijn mensen die vragen : "Hoe gaat het?" en dan wachten op het antwoord.
Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden.
Ware vrienden herkent men niet aan hun medelijden, maar aan hun oprechte vreugde om een anders geluk.
Als het karakter van je vrouw niet duidelijk is, kijk dan naar haar vrienden.
Een valse vriend is als een schaduw, die je alleen maar volgt zolang de zon schijnt.
Hierboven.

Wel wie durft nog te beweren dat er hierboven niets is, hier op deze foto is het tegendeel bewezen...
Mopjes
Invallen
Vrouwelijke Logica
Als je thuisblijft en het huishouden doet, ben je een watje. Als je te hard werkt, is er nooit tijd voor haar. Als je niet hard genoeg werkt, ben je een luilak.
Als je haar zegt hoe goed ze er uitziet, zijn het ongewenste intimiteiten. Als je niets zegt, is het mannelijke onverschilligheid.
Als je huilt, ben je zwak. Als je niet huilt, ben je ongevoelig.
Als je houdt van vrouwelijke vormen en sexy ondergoed, ben je pervers. Als je daar niet van houdt, ben je homo.
Als je ervan houdt dat een vrouw haar benen scheert en in vorm blijft, ben je een sexist. Anders ben je niet romantisch.
Als je haar bloemen koopt, wil je iets van haar. Als je het niet doet, denk je niet aan haar.
Als ze hoofdpijn heeft, is ze moe. Als jij hoofdpijn hebt, hou je niet meer van haar.
Als je te dikwijls wilt, ben je oversekst. Anders is er iemand anders.
Als zij vrijgezel wil blijven, heet dat onafhankelijkheid. Als jij vrijgezel wil blijven, heb je bindingsangst.
Als jij aan de telefoon geile dingen zegt, ben je een hijger. Als zij aan de telefoon geile dingen zegt, is dat een euro per minuut
Poëzie.
De eenzaamheid brengt de poëzie tot ontwikkeling die in iedere mens aanwezig is.
Wie het verschijnsel kent van tegelijk slapen en waken kan vermoeden wat poëzie is.
Echte poëzie loopt op straat. Wat jammer dat zoveel dichters haar in de wolken gaan zoeken.
Poëzie is een echo die een schaduw vraagt om te dansen.
Het is even moeilijk voor een dichter over poëzie te spreken als voor een plant over tuinbouw.
Open vragen.
Als konijnenpootjes geluk brengen wat gebeurde er dan met dat konijn?
Waarom kan men van dokters nooit het voorschrift lezen, maar wel de rekening?
Als Amerikanen bij een trouwpartij rijst gooien, gooien Chinezen dan hotdogs?
Wie had er eigenlijk het eerst in de gaten dat hij geen aap meer was maar een mens?
Waarom staat er op verpakkingen altijd: "Hier openen", terwijl wij dat toch pas thuis worden verondersteld te doen?
Open vragen.
Als een schizofreen met zelfmoord dreigt, is dat dan een gijzeling?
Waarom geeft een antwoordapparaat nooit een antwoord als ik iets vraag?
Als iemand die niet kan tellen een klavertje vier vindt, heeft die dan ook geluk?
Als je van zwemmen slank wordt, wat doen walvissen dan verkeerd?
Olijfolie komt van olijven, maïsolie van maïs. Waar komt babyolie dan vandaan?
Waarom worden voor ter dood veroordeelden in de V.S. steriele naalden gebruikt?
Uitspraken.
Uren en dagen lang
van je vreemde gedachten en je angsten heen,
dan droeg ik je,
Uren en dagen lang
Indien ik de woorden kende om je antwoord te geven
op je duizend vragen over leven,over jezelf,over liefhebben en gelukkig worden
dan praatte ik met jouw
Uren en dagen lang
Indien ik vrede in je hart kon planten door geduldig te wachten
en te hopen tot het zaad van vrede in je open brak
dan wachtte ik
Uren en dagen lang
Indien ik genezen kon wat er omgaat in je hart
aan onmacht,ontevredenheid en onverwerkt verdriet,
dan bleef ik naast je staan,
Uren en dagen lang
Maar ik ben niet groter,niet sterker dan jij
en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel...
Ik ben maar een vriend op je weg...
Al uren en dagen en maanden lang.
Aforisme
Och als je zestien bent, ben je verliefd op een meisjeshoofd zonder lichaam en je wordt geobsedeerd door een vrouwenlichaam zonder hoofd. Pas later komen die twee te zamen.
Al ziet een mens zijn graf al open, toch moet hij altijd blijven hopen.
Een vrouw die aan de was was zag zeven vliegen vliegen en er was ook een bij bij maar die vloog over de weg weg.
Democratie : de vrijheid om je eigen onderdrukker te kiezen.
Mijn huwelijk is als een sprookje. Elke avond als ik thuis komt zit er weer een heks op de bank.
Geen enkel mens is intelligent genoeg om zijn eigen domheid te kunnen begrijpen.
Mensen, die naast hun schoenen lopen zijn snel op hun teentjes getrapt.
Brief aan mijn kinderen.
...Wil je het ontdekken...?
Ik kan je geen oplossingen geven voor al je problemen,twijfels en angsten in het leven.
Maar ik kan naar je luisteren en samen zullen we zoeken naar antwoorden.
Ik kan je verleden met al je hartzeer en pijn niet veranderen, noch de toekomst met zijn nog te vertellen verhaal
Maar ik kan er nu voor je zijn wanneer je me nodig hebt.
Ik kan niet voorkomen dat je over je eigen voeten valt.
Ik kan alleen mijn hand aanbieden, zodat je die kan grijpen mocht je vallen.
Jouw plezier,overwinningen, successen en geluk zijn niet de mijne,toch kan ik met je meegenieten.
Jouw besluiten in het leven zijn niet de mijne om te maken,noch te beoordelen.
Ik kan je alleen steunen,aanmoedigen en je helpen als je daarom vraagt.
Ik kan niet voorkomen dat je valt,weg van onze vriendschap,van je waarden,van mij.
Ik kan alleen voor je duimen,met je praten en op je wachten.
Ik kan je geen grenzen geven,welke ik voor mezelf stel,
maar ik kan je ruimte geven om te veranderen,
ruimte om te groeien,ruimte om jezelf te zijn.
Ik kan niet voorkomen dat je hart breekt of pijn hebt,maar ik kan met je meehuilen en je helpen de scherven te lijmen
Ik kan je niet vertellen wie je bent.
...Ik kan alleen van je houden en een vriend voor je zijn..."
Afwachting...
Deze citaten en of stellingen zijn niet van mijn hand maar wel het ontleden waard.Ik schrijf uitsluitend voor mezelf. Toch denk ik vaak aan mijn lezers maar dat is dan in de periode dat ik bezig ben het schrijven uit te stellen.
Pas op voor schrijvers met de maarschalkstaf in hun ransel, want de rest van hun bagage bestaat niet zelden uit de ordinaire benodigdheden voor een literair middenstandsdiploma.


2 reacties op dit bericht
Moeilijk hoor
hm,