Archief

Herinnering

Het blijft zo pijnlijk zo tastbar dichtbij en elke nieuwe dag voel ik je nog bij mij
Tijd die verstrijkt en toch went het niet.
Ik moet nog zo leren, leven met mijn verdriet. Het voelt zo anders zo onheilspellend kil.
Mijn leven verandert zonder dat ik het wil. Niets is terug te draaien.
Ik mis je lach en traan, ik ben nog steeds verbaast waarom het zo moest gaan.
Toch moet ik wel verder alles gaat gewoon door.
Alsof je niet bestaan hebt
maar ik weet beter hoor!
M'n hart draagt je bij me.
 Je stem streelt mijn oor.
Je beeld nog zo glashelder, het is of ik je huilen hoor.
 Je hebt steeds een plaats, in mijn hart en in mijn hoofd
Terwijl ik hoop en bid dat de tijd mij ongewild niet van je heldere beeld beroofd

Table created by Brigitte