Berichten van 21 april 2014 tot 27 april 2014

24 april 2014  het kind van de rekening



soms is men, ongewild, getuige van een voorval die je blijft achtervolgen ....

vier hoog ... de wind ruist door de bamboe...

het zonnetje projecteert de jeudgdige blaadjes op mijn boek...

dwingen me tot innerlijke rust...

de straat ligt er verlaten bij...

een auto met allure staat aan de overkant....

een jonge dertiger trekt mijn aandacht ...

zijn houding vertoont onrust, onmacht, onzekerheid ..

automatisch gaat de kofferbak open...

met zachte hand streelt hij een doos...

de verpakking verraad een geschenk..

het wachten lijkt zwaar...

met kleine pasjes volgt hij de minuten die voorbij kruipen...

moeder en kind ... één

schuchtere ontmoeting met de man, onbeholpen, afwachtend...

het kind kijkt verwonderd naar de uitgestoken hand...

de moeder neemt afstand, gaat wat verder staan...

kijkt vertwijfeld naar de tedere omarming van vader en zoon...

                             --------------

het peutertje zit nu in de ruime autokoffer ....

naast het grote mooie pak... scheurt het papier... moeilijk..

papa is er.. helpt... maakt foto's met zijn smartphone....

dit was zo aangrijpend dat ik discreet naar binnen ben gegaan... vergeten en beoordelen kan je, en mag je, niet .....

22 april 2014.... VRIEND OF VIJAND ?



och als we ons maar goed voelen !!!  worden we niet te veel beinvloed door onze omgeving...

wel zoals ik vorig jaar in augustus aankondigde ging ik op dieet... neen geen drastische bedoening op water en droog brood ...rustig aan, ik gaf mezelf een jaar ( of langer ) om op mijn streefgewicht te komen. mijn eigen versie van de WW heeft me  geholpen al twaalf kilootjes achter me te laten...  (nog acht te gaan )

ik verzeker jullie  niet chagrijnig te zijn geworden...  mijn knieen zijn me dankbaar maar blijven versleten spelbrekers...enkele kleine ongemaken hebben het hazepad genomen...

ik ben natuurlijk geen lopende kapstok.. zal ik ook nooit zijn... 

dus het gaat stilaan de goede kant op... een klein complimentje hier en daar is bij iedereen welkom...

laatst kuierenden we door durbuy, of beter gezegd strompelende ik achter de rollator die moeite had mij over de kinderkopjes te loodtsen ...mooi stadje..eten en drinken ... winkeltjes of winkels die hun hebben en houden onder grote parasols op straat etaleren... welke vrouw kan weerstaan aan rekken met kleding ???...kan ze eigenlijk niet altijd iets gebruiken ???...

en maar neuzen ...tot er  plotseling een stem als een klaroen mij toeriep : madam voor de grote maten moet je binnen zijn....

even een koude douche !!!!