Archief

India, het land van de verboden kansspelen. 

De Indische wet is al even ondoorgrondelijk als de Belgische.  Een spelletje kaart in het cafetaria van een station MAG NIET.  Kansspelen zijn niet toegelaten, zelfs niet om een meer dan vier uur durende treinvertraging te overbruggen.

Maar die wet beperkt zich tot openbare gelegenheden, dus waren de Indiërs, die we een kaartje zagen leggen op een pleintje, niet in overtreding.

En spelen met teerlingen mag dan weer WEL in een station.  Of was het omdat het Belgen waren, die kaartten (zodat het niet door de beugel kon) en Nederlanders die dobbelden (en dat wel mocht)????

We hebben uiteindelijk toch ons spelleke kaart gespeeld tijdens één van die lang durende treinritten.  Lieve, die beweerde niets van kaarten af te weten, won bijna alle spelletjes.

India, het land van de variabele inkomgelden.   

Bij  de inkom van iedere toeristische bezienswaardigheid, sta je voor een beurt hoofdrekenen.

Daar is vooreerst het inkomgeld, dat voor buitenlanders minimaal steeds het tienvoud is van het bedrag dat men de Indiërs aanrekent.

Komt er bij de taks voor het binnenbrengen van een fototoestel. Van "taks voor het gebruik" durf ik niet spreken, want soms mag men  bepaalde zaken toch niet fotograferen, zelfs na betaling.

En dan de taks voor het binnenbrengen van een videocamera. Deze "serieuze" taks treft de very rich people - videocamerabezitters zoals Pierre.

Het is hier niet de plaats om over het camera-video-gefoefel aan de inkom te praten en ook niet over de personen, die door de bewakingsdienst betrapt werden. Foei, fotograferen zonder te betalen!

India, het land van het eeuwig schoenen uittrekken.

India is een immens groot land en zelfs Rajasthan is al zeer zeer uitgestrekt. Maar zo op ongeveer de helft ervan loop je op heilige grond.

En dan hoort het dat je je schoenen uittrekt, soms ook je broeksriem!  Honderden malen zijn we uit onze schoenen gegaan en, wanneer je een discussie over de oppas ervan overleefd had en ze terugkreeg, er opnieuw in.

We zullen zeker die enkele fanatici niet vergeten, die ook onze sokken opeisten zodat we op blote voeten over de gloeiend heten plavuizen moesten lopen.

India, het land van de logica in de benaming van de steden en van nog andere begrippen. 

De namen van steden eindigend op :
* -mer (zie Jaiselmer) zijn gesitueerd in de woestijngedeelte
* -pur (zie Jodhpur) zijn hindoesteden
* -bad (zie Allahabad) zijn moslimsteden
Tot zover - en onder voorbehoud - een les die ik mocht aanhoren, gegeven door die zwartharige nederlandse vrouw met haar eeuwige videocamera in de hand

Daarenboven betekent de Jai- van Jaipur  "overwinning", zodat Jaipur naast de hoofdstad van Rajasthan, textielstad, paleizenstad en Roze Stad (kleur van de gastvrijheid, waarin de meeste huizen geschilderd zijn) OOK de stad der overwinning wordt genoemd. De stad werd gesticht door Jai Singh, die ook een befaamd sterrekundige was - zie het nu nog bestaande Jantar Mantar Observatorium.

In de 13de eeuw verhuisde Raj Poetstan uit de deelstaat Utar Pradesh naar Rajasthan en in 1381 wordt Mandore de hoofdstad. Deze is gelegen in de streek van Marudesh ook MARWAR genaamd, een benaming die nu nog overal te zien was. Mandore was te kwetsbaar en Marwar krijgt de lugubere betekenis van "land van de dood".  Rao Jodha schuift in 1459 wat dieper Rajasthan in en roept Jodhpur uit als nieuwe hoofdstad.
 
De garnizoenstad Jaisalmer midden de Tharwoestijn op de grens met Pakistan is de Gouden stad (het geel van de zandsteen waaruit de huizen zijn opgetrokken). 

Udaipur is dan weer de Witte Stad of Stad der Meren.

Pushkar dan valt uiteen in : Push dat bloem betekent (zie de lotusbloem, die Brahma liet vallen) en kar dat hand betekent. (daarom wil iedereen je bloemen in de hand stoppen - om in het meer te strooien).

Het begrip Karma is te interpreteren als kar dat dus hand betekent en ma dat de vertaling van hart is (met de hand op het hart, waar the power of reincarnation zit).

Mahal zal dan wel paleis betekenen en Pol poort.

India, het land van de vele oorlogen.

Het is gekend dat India nu verwikkeld zit in een latente oorlog met Pakistan, vooral over het betwiste Kasmirgebied. 

Maar het heeft er blijkbaar al meerdere achter de rug en heeft in het verleden (onder de Engelse bezetting?) ook zijn bijdrage geleverd aan de Wereldoorlogen.

Net zoals de Menenpoort in Ieper, staat in New Delhi een poort : de 42 meter hoge India Gate, waar 90.000 namen zijn ingebeiteld van Indiase soldaten, gesneuveld in alle mogelijke oorlogen.
Enkele soldaten uit de land-, lucht- en zeemacht houden er dag en nacht de wacht.

Vanaf dit oostelijk uiteinde van de stad vertrekt de koninklijke avenue Rajpath, een zeer lange en brede laan, waarlangs de meeste ambassades liggen. Ze voert naar een punt waarrond het Presidentshouse, een immens paleis, het Parlementsgebouw en de twee belangrijkste ministeries - Financiën en Defensie - zijn geschaard.

India, het land van de verstopte douchekoppen. 

Over de kwaliteit van onze hotels onderweg kan moeilijk geklaagd worden, op enkele kleine ups en downs na .  Ik heb al véél erger meegemaakt. 

Ze hadden in alle geval klinkende namen : Singh Continental, Dhola Maru, Karni Bhaloan, Raj Palace, Master Paradise, Jaipur Inn, Amar Yatri Niwas, Betwa Cottages, Usha Bundela, Yatrik en  Siddharth.  Sommige hadden zelfs een zwemkom, zij dat er niet altijd water in stond. 

Maar wat me wel intrigeert is dat soms nieuwe installaties weinig of niet onderhouden worden.  Neem nu bij voorbeeld het sanitair : negentig procent van  de douchekoppen zit dichtgekalkt. Er ligt een gigantische markt voor het merk Calgon open in India!

En ook de constructie van hun douchecellen verwondert mij telkens.  Geen enkel poging om het gebruikte water tegen te houden zodat het de hele badkamervloer overspoelt, onder lavabo door en rond het toilet.  En wee u, wanneer ge hem even later op kousevoeten wilt betreden.

India, het land van de touristitis. 

Zoals in vele landen in Afrika en Azië is de constante dreiging van de niet gevaarlijke maar zeer "ambetante" touristitis steeds aanwezig.

Die haalt soms de darmen overhoop met de "vervelende buikloop" tot gevolg.  Ik geloof dat we dit gevaar redelijk goed zijn doorgekomen, enkele kleine incidentjes niet te na gesproken???

Een goede raad van tante Kaat :
drink enkel water uit GOED GESLOTEN flesjes, nooit uit de kraan
drink enkel bier in flessen onder capsule
eet geen rauwe groenten - gespoeld in "plaatselijk" water
drink geen ijsgekoelde dranken (of ijsjes zelf)
pas op met melkproducten
eis uw spijs en drank gloeiend heet (dus goed doorkookt)
ga naar restaurants waar westerlingen komen, als was het maar om het eten niet TE SPICY te krijgen

Ik denk dat we er goed aan deden te overleven op rijst en bier.....

India, het land van de fietsen. 

Naast de fietsriksja's - helicopters? - , rijden nog zeer vele doodgewone Indiërs met de fiets, zij het dan als zeer zwakke weggebruiker. 

Dus moesten wij, Merckx en Boonen indachtig, ons ook aan een fietstochtje wagen.  Eenmaal de eigenaardig positie op de fiets onder knie - zeer laag gezeten en zeer hoog stuur - hebben we de onuitgegeven klassieker gereden : de Tempelroute van Khajuraho .  André vergat meerdere keren dat men ginder LINKS rijdt!

Die tocht eindigde wel voor een onoverkoombare prikkeldraad ergens op de boerenbuiten van India.  We hebben de hulp moeten inroepen van een klein meisje dat ons weer op de plus - minus goede weg heeft gebracht.

India, het land van de rijst. 

In India dien je in het restaurant altijd eerst te beslissen : vegetarisch of niet-vegetarisch.  Dit laatste betekent dan dat je een onderdeeltje kip voorgeschoteld krijgt, want het "mutton" staat soms wel op de kaart, maar is zeer zelden te krijgen.

Een constante is dat je bij alle schotels rijst krijgt, of je moet uitdrukkelijk "nan" vragen : pannekoekenbrood dat je met verschillende smaken kunt bestellen.

Teneinde te voorkomen dat we begonnen geel uit te slaan en spleetogen kregen hebben éénmaal een pizza gegeten in een Pizzahut (Agra) en éénmaal hebben we een Mac Donalds bezocht (Allahabad).  Vooral deze laatste slaat blijkbaar aan bij de plaatselijke jeugd.

India, het land van de overvloed aan bezienswaardigheden op één plaats. 

Dit overrompelend gevoel was nergens meer aanwezig dan in Orchha en Khajuraho.

In Orchha bezochten we achtereenvolgens, er heen gevoerd door een toek-toek, afgehuurd voor de hele expeditie :
Chaturbhuj Temple : het trappenhoge bouwwerk waar het beeld van Lord Rama zou moeten staan, maar er nooit geraakte (bleef in de Ram Raja tempel)
Raj Mahal : waar we later chic gingen dineren
Rai Praveen Mahal : muziek- en danspaleis
Phool Bagh : een mooie ommuurde binnentuin, waar het fris was te vertoeven
Laxminarayan Temple : met zijn nog schitterend bewaarde schilderijen op muren en plafonds
Cenotaphs : liefst 14 vlak bij elkaar liggende tombegebouwen gegroepeerd langsheen de Betwa rivier.
Ram Raja Temple : de enige tempel in India waar Ram, incarnatie van Vishnu, wordt aanbeden als Godheid zelf! We woonden tijdens een avondlijk bezoek een godsdienstige plechtigheid bij, nadat om 20uur stipt de gordijnen van voor het inwendige heiligdom werden opzij geschoven.

Die menigvuldige nieuwe impressies zijn we gaan doorspoelen met een jammer genoeg voor de eerste keer slecht smakend bier. 

Het was ook feest in de stad maar de enkele moedigen, die het openluchttoneel wilden bijwonen, zijn het na enkele tijd moeten aftrappen : hun hindi was na 14 dagen verblijf in India nog niet op peil om de voorstelling te kunnen volgen....

Twee dagen later werden we opnieuw ondergedompeld in een (te grote) hoeveelheid aan machtige tempels, dit maal in Khajuraho :
West-tempels
* Lakshmana, gewijd aan Visnu
* Varaha met beer
* Visvanatha met olifant aan de ingang
* Kandariya Mahadeva, de grootste en de mooiste gewijd aan Shiva
* de Chitragupta, de Jagadambi, de Devijagdambi, enz..enz..
Oost-tempels
* Parsvanath, met zijn zeer gedetailleerd uitgehouwen beeltenissen
* de Sri Shantinath, de Adinath, enz..enz..

Na de middagsiësta en een zwembeurt springen we de fiets weer op om te gaan eten en gaan internetten - dit laatste verloopt razend vlot -.  Daarna het Indiase platteland in op zoek naar de Zuidelijke tempels tot we ons volledig vastrijden.....