Bloemenweelde

Eindelijk, terug van "weg geweest". 't Spijt mij, beste vrienden, ik heb u 'n hele poos in de steek gelaten. Eerlijk gezegd, ik had er niet veel zin meer in. Hoe dat dat gekomen is? Wel 't zit zo: Maanden geleden ging ik naar den doktoor voor 'n jaarlijkse kontrole. Ge weet wel, gelijk met d'autos: de moteur eens nazien, kijken of de kleppen nog goed werken, enz. Wel dat viel helemaal niet mee. Een blad vol met gaatjes zouden ze in garagisten termen zeggen. De doktoor had mij nog niet goed bezien of 't was al van:

meneere, gij ziet er helemaal niet goed uit, hij de gij geen koppijn? Zij de gij niet moe? Ik schoot in 'n lach. Maar meneer den doktoor, 'k voel mij nochtans vreed goed. Maar 'k was nog niet uitgesproken of hij had al 'n hele hoop papieren klaar om diverse onderzoeken te laten doen. Geen weg terug; meneere, gij zoudt u beter ne keer laten opnemen. Ik viel bijkan achterover van 't verschieten. Kunnen jullie geloven dat ik al begon dood te gaan.'k Heb hem geantwoord: meneer doktoor, mee alle chinezen, maar niet mee den dezen! Maar meneere, laat och maar ne keer uw bloed nemen, en ga maar ne keer onder de scanner... de caroussel moest draaien, en hun apparaten moesten opbrengen. Zo ben ik een hele tijd onderweg geweest. Van Pier naar Pol, met mij laten sollen, tegen mijn goesting, met 't gedacht dat ik ging doodgaan. Ah ja, dienen doktoor had toch gezegd dat ik er zo wreed slecht uit zag! En nu, maanden later, na al die onderzoeken, waarbij zij niets bijzonder gevonden hebben, krijg ik weer zin om te bloggen! Daarmee vandaag enkele mooie herfstbeelden.

Lieve lezers, 'nog hee fijne dag, en tot binnen kort

Prunus in bloei

Narcissen inovervloed

Ons hofke

Een Coucou Malinois die 't warm heeft

Tot in de draai!

Helleborus

Helleborus met zaaddoos

Forsythia

Hyachint

Jonge scheuten van Gynnura

Dan gaan we er weer volop tegenaan. Kunnen jullie geloven dat mijn plantpatoaters al ongeduldig liggen te wachten om in de grond gestopt te worden.  Zij zijn al even ongeduldig als ik zelf. Tussen de regendruppels door, heb ik gisteren mijn rozen gesnoeid. Ik kreeg vlug gezelschap van de buren. 'k Dacht dat ze mij kwamen helpen, maar ze hadden hun snoeischaar blijkbaar vergeten. Misschien zijn jullie dat ook wel al tegen gekomen zeker?

Genoeg gezeverd; tijd om jullie allen 'n fijn weekend te wensen. Lieve lezers hou jullie allen kloek, en hou er de moed maar in.... straks komt de Lente! Tot in den draai!


De eenzame wandelaarster
Spiegelbeeld

Ik heb deze week nog maar eens in een van mijn schoendozen zitten rommelen. Wat moet 'n mens van jaren, zoals ik, anders doen bij zo'n koud en killig weer?  En telkens weer ontdek ik dan toch weer enkele fotokes, die aantonen hoe schoon ons Vlaaanderen landje toch is. Hier bij ons zijn toch zo veel schone plekjes. Maar ja, voor veel mensen is dat niet ver genoeg hé. Ze zouden niet kunnen stoefen bij hun collega's  hé.  Maar ja, 't is waar ook; er moeten er van alle soorten zijn . Zie dat iedereen naar de Vlaanders komt... Wij zouden mekaar wel in de weg lopen toch? Gelukkig is er hier bij ons achter den draai nog veel plaats. 't Is wel koud en killig vandaag, maar 'k peinze toch van eens op mijn gemakske eens de polder in te trekken. Er is daar zo'n etablissement waar ze zulke danig goeie appelbeignets maken. En geloof me of niet: uwen dienaar heeft er nu echt ne keer goesting naar zie. Dus terwijl jullie naar mijn fotokes zitten te kijken, wel dan zal ik 't mij laten smaken. En nog iets: ik wens jullie al te gare nog 'n heel fijne zondag. Tot in den draai !


Zonsondergang in 't land van Gavere

Zonsondergang in de Polder bij St-Jan -in  Eremo

Echte Vlaamse knotwilgen