De mens is verstand

Het woord "mens" (man in het engels) komt van het sanscriet: man, dat verstand wil zeggen. Als we begrijpen hoe het verstand, de hersenen werken, kunnen we misschien de "mens" en zijn mogelijkheden doorgronden. Als we het menselijke "verstand" analizeren, kunnen we misschien ook het verleden van de "mens" verstaan, net zoals zijn heden en zijn toekomst. De mens als lichaam is geen "wezen" het is een reiziger. We zijn steeds in verandering, onderweg, opweg naar anders zijn. We evolueren soms naar beter soms naar slechter. Maar we zijn steeds in beweging. Beneden ons hebben we de natuur, boven ons hebben we de cosmos. De mens zit er midden in, hij is niet het centrum, hij staan er gewoon midden in, op weg naar beneden of op weg naar boven. De mens is op reis naar zijn twee eeuwigheden. Ene is de natuur, de andere is het overstijgende. Sommigen noemen het God, anderen noemen het De Energie, laat mij het ons Doel noemen. De mens zit dus juist tussen deze twee eindeloosheden in.

We staan er niet alleen tussen, we zijn ook een deel van deze twee. Een deel zowel van de natuur als een deel van het Overstijgende. Daarom zijn we steeds in dualiteit. Deze twee krachten trekken ons ofwel omhoog ofwel omlaag. We zijn een deel van hen, maar we "zijn" niet hen. We moeten nog ergens naartoe, net zoals een reiziger zijn laatste trein moet halen, of moet inchecken en de file voor ons eindeloos is. Als we daarna eindelijk rustig in de trein zitten, of op onze vlucht zitten en de handbage opgeborgen is, keert onze rust even terug, maar niet voor lang. Daarna komen er vertragingen, andere reizigers stappen op, de wagon loopt vol. Er is geen ruimte. We willen er weer uit, maar er zijn teveel drempels.

We kijken soms slinks naar de pasagiers in eerste classe. Die zitten heerlijk breed, mogen eerst op en af het vliegtuig. Zij hebben ruimte, krijgen meer aandacht, meer keuzes in de films. Misschien hebben ze wel beter stewards ?
En eigenlijk kunnen we allemaal eerste classe vliegen of reizen, zelfs eerste classe leven. Rustig en met ruimte. Meer keuzes of liever minder keuzes nodig, omdat we tevreden zijn en we minder valse verlangens koesteren. Eerste classe maak je in je hoofd, in je eigen hart. Gewoon het centrum vinden van onszelf om zo de rust en de ruimte in ons te vinden.  Leven is nu eenmaal reizen, probeer dat dus te doen met classe. Verlangens zorgen voor stress, iets willen geeft ons een drang die ons onrustig maakt. We moeten niet wachten tot de anderen ons de rust geven, een betere service geven, wij zelf moeten aan onszelf een betere service geven. Zodat we heerlijk zalig eerste classe kunnen reizen al is het in een huifkar.