Stukje proza over die mooie locatie:

Ik was zo gegrepen door al dat moois dat ik er een stukje over schreef bij thuiskomst;
De Rode Zee
Een oord vol geschiedenis,van wijkende watermassa's en oude patriarchen
Volksmenners,de Sinai weergalmde van Mozes'naam,Wadi Moesa, de Mozesberg
Christelijke en islamitische godsdienst beiden vereren zijn naam
En de plaatsen van de heilige bron,het brandend braambos,
Mooie onherbergzame woestijn,gedicht van rots en kleur aambeeld van de zon
Klein,verloren en toch in Gods hand zo voelt men zich in Sinai desert
Haar bergen worden aan de rand geliefkoosd door de meest prachtige riffen
Aan haar kust vol koraal en leven; de bloemen die ze mist daar in de woestijn
Ze zijn tot leven gewekt in de zee heerlijk om daartussen te mogen bewegen
Heel vredig, heel kalm stille wereld vol schoonheid overweldigend mooi
Daar te worden toegelaten ,een mens kan niet anders dan er ontzettend
Dankbaar voor zijn