Archief

Al bij al blijft het weer goed. Er staat een stevig windje, maar de zon is er. Rémy is verzot op het zeewater en rolt zich voluit op het strand. Hond gelukkig, man en vrouw dan ook. Onze vrienden uit Vlaanderen, Beveren, zijn vandaag aangekomen. Hopelijk beleven zij ook een mooie tijd hier.

Rémy begint het leven aan zee goed gewoon te worden. En Bea heeft aan een schappelijke prijs een kreeft gekocht. Wij noemen hem Heinrich, of beter we “noemden” hem, want bij het koken werd hij rood en veel leven zat er niet meer in wanneer hij op de tafel kwam. En lap, de tweede muziekavond is er al. Een plaatselijk koor zong Franse liederen en we kregen een voorproefje van het concert van zaterdag. Dan komen twee virtuozen uit Duitsland, de Pierrolos.

Hier zijn dan eerste beelden van de oceaan. Bij elk tij krijg je een ander beeld. Gisteravond was het muziekavond, zoals vele avonden hier. Xavier Quemet gaf een rockfestival op zijn eentje. Met zijn gitaar speelde hij denderende rocknummers uit onze tijd van de jaren ’70. Hubert, de campingeigenaar, mocht ook nog een nummer meezingen. En dan zie je nog Angel, de mascotte van de camping.

Nee, nog steeds geen foto's van de zee. Later komen die nog in overvloed. De zon geeft warmte. Rémy heeft zijn eerste ervaringen opgedaan in de oceaan. Ik liet hem vrij loslopen op het strand tussen de andere hondjes. Zo beleeft hij de tijd van zijn leven. De Bretoense vlag wappert aan onze caravan en Bea maakt de eerste oesters open. Meer moet dat niet zijn.

Door de gustende regen zijn we naar Landéda gereden. Maar we zijn er en blijven er een hele tijd. Meteen na aankomst werden we verwelkomd door onze vrienden uit Bayern en Rémy heeft al kennis gemaakt met zijn Duitse vriendje Felix. We hopen op een beetje droog weer, maar het weer is zo onvoorspelbaar hier aan de oceaan in Bretagne.

We zijn terug gestart deze morgen rond 7 uur. Langs Kortrijk, Doornik, Lille, Arras, Amiens en Le Havre staken we de Seine over. Bijna de ganse rit bleef het regenen. Het is eens wat anders. Zo zijn we aangekomen in Normandië, in Torigny-sur-Vire, ergens tussen Caen en de Mont Saint-Michel. We zijn 530 kilometer ver. Morgen doen we er nog een paar honderd bij en komen we aan in Lanéda, Bretagne, ten noordwesten van Brest.

Gisteren hebben we een rit gemaakt van 500 kilometer, zowat het maximum van wat ik doe op een dag. Met een span van 12 meter moet je super geconcentreerd blijven rijden en de fouten van andere weggebruikers inschatten. Zo rijd ik in Frankrijk 80 km/uur op een tweevaksbaan, de maximum toegelaten snelheid. En toch willen de meeste automobilisten me voorbij steken en halen gevaarlijke manoevers uit. Ze zien een caravan en denken dat ze absoluut moeten inhalen, omdat ze ervan uitgaan dat ik traag en amechtig ben op de baan. Zo moet ik permanent afstand houden, cruise control nooit gebruiken!

Vandaag en morgen moeten auto en caravan klaargemaakt worden voor de rit naar Landéda aanstaande maandag. Wordt vervolgd.

Vandaag is het onze laatste dag in Gérardmer op camping Les Sapins. Morgen rijden we naar Vlaanderen. We blijven je op de hoogte houden, want heel binnenkort vertrekken we terug. Maandag trekken we naar het westen, naar de Bretoense kust. De rit van 900 kilometer zal in twee dagen gedaan worden. Houd je vingers dus op de knoppen van je laptop, PC of smartphone!

Het is bloedheet in de Vogezen en in Gérardmer. Daarom moet ik redelijk vroeg mijn foto's nemen. Bij een felle hoogstaande zon worden de beelden flets. Het meer blijft aantrekkelijk en straks komen er vele honderden toeristen en dagjesmensen hun namiddag doorbrengen aan de rand van het water. Rémy heeft voor de eerste keer in zijn leven ondervonden dat hij kan zwemmen. Vanaf nu zoekt hij elke vorm van water op om af te koelen en om zijn nieuwe ervaring verder te beoefenen.

Er is een groot probleem in de Fauststad Staufen. Om een of andere reden zijn er grondboringen gebeurd en de historische huizen zijn aan het verzakken. De bewoners hebben nu een grote zorg om hun waardevol patrimonium in stand te houden. Gisteren hebben Rémy en ik onze beer uitgelaten en een stevige voettocht gemaakt door het woud van Etzenbach. We zitten nu in Frankrijk, in de Vogezen, in Gérardmer. We kennen Gérardmer door en door. We staan weer op camping des Sapins. De camping is goed vol, mede door het prachtige weer.