Sinds jaren ben ik min of meer verslaafd aan het Griekse eiland Rhodos. Middels dit Blog wil ik u deelgenoot maken van mijn passie voor dit schitterende eiland en haar vriendelijke bewoners.

Archief

Zondag 16 september 2007

Vissen op Rhodos in juni 2007

Onze vakantie in juni van dit jaar stond in het teken van complete rust.
Dit werd mede ingegeven door de enorm hitte die er in deze periode op Rhodos heerste.
Op sommige dagen werden temperaturen van boven de 40 graden geregistreerd. Laat in de avond lagen de temperaturen nog boven de dertig graden. Nu zijn dit redelijk normale temperaturen voor Lindos en omstreken, maar niet voor Trianda waar wij atijd vertoeven. Dus het weer nodigde niet direct uit om activiteiten te ontplooien.
Dit stelde mij in de gelegenheid om weer eens een oude hobby nieuw leven in te blazen.
Vissen!
Wij vertoeven altijd bij Bar restaurant de Rainbow (tegenover het Electra Palace hotel).
Overdag aan het strand en in de avond heerlijk op het terras.
Deze bar wordt gerund door Sakis en Savvas, door de jaren heen goede vrienden van ons geworden.
Savvas mag graag een hengel uitwerpen, maar kan die, mede door zijn werkzaamheden niet altijd in de gaten houden. Toen ik hem aanbood om zijn hengels in de gaten te houden had hij zoiets van, wat weet jij nou van vissen niet wetende dat dit eens een hele grote hobby van mij geweest was. Bij wijze van grap vertelde ik hem dat ik een voormalig kampioen vissen geweest was. Toen had hij helemaal zoiets van , nou die Cees die spoort niet.
Dus wilde hij mij weleens bezig zien en plaatste meteen drie werphengels voor mijn strandbedje.

Unlimited Free Image and File Hosting at MediaFire

Toen ik de vislijnen van deze hengels eens nader bekeek, zag ik dat er aan elke lijn zes grote vishaken zaten. (op een stukje lijn van 30 cm) Even later werd mij duidelijk waarom hij zoveel haken gebruikte en er totaal geen lood aan de lijn zat. Hij was even de keuken ingelopen om het aas op te halen en toen hij terug kwam had hij drie flinke ballen (formaat tennisbal) deeg in zijn handen. Hij bevestigde dit op een speciale manier aan de vislijn door de lijn in kruisvorm om zo'n bal voer te knopen. Daarna duwde hij de haken in het deeg en toen kon er ingeworpen worden. Hetzelfde gebeurde met de andere twee hengels. Savvas ging weer aan het werk en ik ging rustig op mijn strandbedje liggen om heerlijk te genieten van de zon en de ruisende zee.
Na ongeveer 15 minuten begon de top van een van de hengels hevig heen en weer te bewegen. Ik wist niet hoe vlug ik van mijn bedje af moest komen om de vis aan te slaan.

En ja hoor ik had een prachtige vis aan de haak geslagen (zie foto). uiteraard was ik zo trots als een pauw met deze eerste vangst. Savvas sprak gelijk over beginners geluk. Gelukkig is het tijdens deze vakantie niet bij die ene vis gebleven zodat ik hem het tegendeel kon bewijzen.
Ikzelf vond het erg leuk om na zoveel jaren weer eens met vissen bezig te zijn , (+/- 25 jaar) en heb me daarom voorgenomen om deze hobby weer eens te gaan oppakken.
O ja, de gevangen vissen gingen uiteraard niet terug in de zee in. Een gedeelte verdween op de barbeque en de jongen op de foto, ja daar heeft Savvas voor mij en mijn vrouw een heerlijke vissoep van gemaakt. (zie foto hieronder)

Geschreven door Cees om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 september 2007

Mythos Bier en Coffee Anise

Mythos het goudgele Griekse bier

Mythos

In mei 1997 werd in Griekenland "Mythos" gelanceerd. Een bier met een Griekse naam en dat ook geproduceerd wordt in Griekenland, om precies te zijn in de Mythos Brewery LTD in Salonica. Vanaf het eerste jaar was het een groot succes bij de Griekse consumenten. Mythos is een lager bier met een plezierige verfrissende smaak en een alcoholpercentage van 5%. Het bier wordt in Griekenland verspreidt door 3 distributiecentra in Athene, Salonica en Kreta en is daardoor overal verkrijgbaar. (zelfs in diverse Griekse restaurants in Nederland). Op een terras of in een bar betaald men voor een halve liter Mythos bier tussen de € 1,90 en € 3,00.

Ook pils van andere merken wordt verkocht in de toeristische gebieden. Heineken en Amstel zijn algemeen verkrijgbaar. Heineken is marktleider in Griekenland. Heineken wordt onder licentie gebrouwen in Athene.

COFFEE ANISE

Mijn persoonlijke lievelingsdrankje op Rhodos is Coffee Anise. Dit is een likeur die bestaat uit koffie en Ouzo. Dit is een specifiek Rhodos drankje dat gedistilleerd wordt door de firma Aigaion op Rhodos. Coffee Anise is op Rhodos overal verkrijgbaar en heeft een aloholpercentage van 21%.

Op een terras of bar betaald u € 2,50 voor een glas, maar in de winkel heeft u voor € 5.60 een literfles. Het lekkerst drinkt men dit drankje in een longdrinkglas dat voor de helft gevuld is met ijsklontjes.

GENIET MAAR DRINK MET MATE.

Geschreven door Cees om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 21 november 2007

De Kolossos van Rhodos

Inleiding:

Tijd:
Ca. 290 en 280 jaar voor Christus, ruim 2300 jaar geleden.

Een jonge Griekse held, Dareios, kwam op bezoek bij zijn oom op Rhodos om Athene te vertegenwoordigen als generaal bij de inwijding van de Kolos die gebouwd was ter ere van de god Helios. Deze Kolos was een geniaal bouwwerk dat te boek stond als één van de zeven wereldwonderen. De Kolos diende om wacht te houden als een vesting ter verdediging van de haven en diende tevens als vuurtoren. Rhodos heeft een alliantie met de Phoeniciërs geplant met het doel tegen de Grieken samen te zweren. Dareios flirt met de schone Diala, de dochter van de bouwmeester Karete, die inmiddels in aanraking was gekomen met een groep opstandelingen onder leiding van Peliokles. De opstandelingen willen de intrigante heersende koning Xerxes uit de weg ruimen om het volk te bevrijden dat onderdrukt en uitgebuit werd door Xerxes en zijn rechterhand, Thar. Toen ook Dareios slachtoffer werd van hen, sloot hij zich aan bij de groep van Peliokles. De opstandelingen wilden het machtssymbool van Xerxes, de Kolos, elimineren. Maar helaas mislukte dit. Peliokles en zijn mannen werden gevangen genomen en gedwongen om de mensen in de plaatselijke arena te vermaken. Later volgt er een enorme aardbeving, die alles ondersteboven haalt. Niet alleen de Kolos in de haven, maar ook de machtsbalans van Rhodos stortte uiteen. Het verhaal begint zich rond het jaar 280 voor Chr. wanneer er een bevrijding plaats vindt van een aantal opstandelingen, waaronder ook hun leider Peliokles, die als gevangenen van de tiran Xerxes dwangarbeid moesten verrichten, als slaven.

Het verhaal

De jonge Griekse veldheer Dareios was als vertegenwoordiger voor Athene te gast op Rhodos bij zijn oom. Daar was hij om de inwijding van de grote kolos, die door de bouwmeester Karete ter ere van de zonnegod Helios werd gebouwd, bij te wonen. Tijdens deze ceremonie vond er een poging plaats om de intrigante Xerxes, die het eiland beheerste, te vermoorden. Deze aanslag mislukte echter. De broer van Peliokles werd neergeschoten met pijlen door de lijfwachten van Xerxes. In een geheime grot waar hij werd begraven, zei Peliokles tegen zijn zus en overige opstandelingen, die bij hem waren aangesloten, dat ze hulp van buitenaf nodig hebben om de heersende koning van Rhodos te kunnen verdrijven. Zij willen de veldheer Dareios als voorspreker naar Athene sturen, maar hij weet nog niets af van de situatie op het eiland en is daardoor ook nog niet op de hoogte van het bestaan van deze verzetsgroep tegen de slechte regering van Rhodos. Ook een tweede poging om Xerxes om te brengen door hem te vergiftigen mislukte, tijdens een feest ter ere van het beeld, want de koning liet een slaaf de eerste slok van de wijn drinken, die daarop stikte en ter plekke stierf. Tijdens dat feest werd Dareios door Diala, de dochter van Karete, in een geheime gang gelokt die uitkwam in de vergaderkamer van Xerxes. Hij was op dat moment in een bespreking bezig was met zijn legerbevelhebbers en de ambassadeur van Phoenicië om samen te werken. Door de Kolos in de haveninvaart was de binnenhaven van Rhodos een veilige schuilplaats voor Phoenicische handelsschepen. Phoenicië was echter al een vijand van Griekenland, vanwege hun rooftochten. Xerxes verdacht Dareios ervan om een spion voor Griekenland te zijn. Op dat moment kwam Dareios binnen en zei dat hij verdwaald was in het paleis. Om veiligheidsredenen zorgde Xerxes er echter voor dat niemand het eiland kon verlaten, door de binnenhaven af te sluiten, dus ook Dareios kon niet naar huis. De volgende dag zag hij een stoet slaven arriveren op het eiland, die echter in werkelijkheid Phoenicische soldaten waren, die het eiland wilde overnemen buiten het weten van Xerxes om. Met behulp van de vrijheidstrijders probeerde Dareios Rhodos in de nacht te verlaten, maar toen hun schip zich onder de Kolos bevond, werd er een grote schaal met vuur op hen gegooid waardoor het schip zonk en de opvarenden gevangen werden genomen. In de tussentijd werden de zogenaamde slaven die Dareios in de haven zag, naar een tempel gebracht waar zij hun leider, de ambassadeur van Phoenicië, ontmoetten voor verdere instructies. Door een geheime gang onder het altaar gingen zij naar een ondergrondse schuilplaats. Later werden de gevangengenomen vrijheidstrijders samen met Dareios in dezelfde tempel gebracht om berecht te worden. Maar zij werden bevrijd door hun vrienden, die hen gewapend te hulp kwamen. Ook de oom van Dareios hielp hen om te ontsnappen. Later hoorde zij van een spion dat de Phoenicische soldaten samenwerkte met de rechterhand van Xerxes, Thar. Via een list waren zij op het eiland gekomen om de macht over te nemen. Nu hadden de vrijheidstrijders niet alleen met Xerxes te maken, maar nog met de Phoeniciërs. Ze besloten om de Kolos te veroveren om de controle over de haven in handen te krijgen en om de leiders van het volk te bevrijden die in de kerkers binnen de Kolos gevangen zaten. De tralies konden echter alleen maar ontgrendeld worden via een speciaal mechanisme. Maar omdat Dareios niet wist dat Diala samenzwoer met haar vijanden, en zelfs haar eigen vader liet ombrengen, had hij haar zonder er erg in te hebben de schuilplaats van zijn vrienden verraden. De meeste van hen trof hij daarom later dood aan. Zijn oom, zijn vriend Peliokles, en de rest werden in de plaatselijke arena gebracht. Het lukte hem om hen daar te bevrijden, maar op dat zelfde moment kwamen de Phoenicische soldaten ten aanval en schoten met bogen en pijlen Xerxes dood. Daarna volgde een enorm gevecht tussen het leger van Rhodos en de Phoenicische indringers. Binnen de kortste tijd hebben de Phoeniciërs het eiland in bezit en verwachten de aankomst van een Phoenicische vloot. Dareios en zijn vrienden konden de gevangenen in de kerkers bevrijden, maar hij werd nu zelf ook gevangen genomen en vastgeketend in de Kolos. De bestorming van de Kolos door de opstandelingen mislukte omdat er gloeiende lava en vuur vanaf het hoofd van de kolos op hen werd afgevuurd met grote en sterke katapulten. Intussen lag de Phoenicische vloot nog voor de kust. Plotseling kwam er een zware aardbeving, waardoor de kolos ging wankelen. De Phoenicische soldaten vluchtten naar buiten en staken zelfs hun eigen ambassadeur neer toen hij hun in de weg stond. Buiten werden zij door de opstandige mensen van Rhodos verslagen. Door de aardbeving werd de stad grotendeels verwoest en ook de wankelende kolos brak af bij zijn zwakke plek, zijn knieën, en viel vervolgens om, en stortte neer in de haven. Later wilden ze het beeld nog gaan restaureren, samen met de steden die ook in puin lagen, maar men zag hier vanaf vanwege het feit dat een daarvoor geraadpleegde oude Griekse mythologische uitspraak door een orakel dit ten strengste afraadde: ’Wat goed ligt, dat moet men zo laten liggen’. Hierna heeft het verwoeste beeld ongeveer 900 jaar in brokstukken in de binnenhaven gelegen. Tot dat andere volken het eiland probeerden te veroveren zijn het onderstel, de sokkels en de overgebleven resten, tot ongeveer 654 n. Chr. blijven staan. Daarna hebben de Arabieren, die een inval deden op Rhodos het koper, brons en de marmeren gestript en doorverkocht.

Tot zover het verhaal van de Kolos van Rhodos.

Geschreven door Cees om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 december 2007

Grieks Nationalisme

Grieks nationalisme

De Grieken zijn er trots op Griek te zijn. Zij kenden een bloeiende cultuur die ook nu nog een van de grondleggers is van wat wij de Westerse Cultuur noemen.

De oude Grieken vonden de democratie uit en leerden de Romeinen hun cultuur. Met de Grieken is niets mis, en dat weten ze. Elk jaar komen talloze toeristen ze eraan herinneren.

Zelf heb ik ook 'last' van de Griekse verheerlijking. Ik betrapte me erop dat mijn hart sneller ging kloppen toen ik hier voor het eerst de Godenberg Olympus zag. Het was dan ook verfrissend dat we bij onze host Dimitra de Amerikaanse Cherie uit San Francisco tegenkwamen die al jaren achtereen naar de balkan reist. Voor haar was Griekenland daar gewoon onderdeel van. Griekenland balkan? Na het nalezen van de laatste paar honderd jaar geschiedenis kan ik haar standpunt wel begrijpen.

Griekenland en het Westen

Griekenland dankt haar status als Westers land deels aan haar oude geschiedenis. Sinds de renaissance is de belangstelling voor de klassieken in het Westen enorm en wij vereenzelvigen ons met de Griekse filosofen en schrijvers. Het zijn onze voorvaderen, heb ik nog op het Gymnasium geleerd. En die focus op de klassieken heeft inmiddels eeuwen van onze eigen geschiedenis bepaald.

Griekenland ondertussen is zelf het resultaat van talloze onderdrukkingen. Er zijn tijden geweest dat de Grieken in hun dorpen altijd hun belangrijkste spullen op een kar hadden staan, met twee dissels. Zo vaak moesten ze uit hun dorpen over smalle wegen de bergen in vluchten dat ze alleen de ezel nog aan de ene of andere kant van de kar hoefden te spannen. Ik lees verhalen over de bezetting van Griekenland als een 'ongelovig' land waar de burgers als belasting hun veelbelovende kinderen aan de islamische Sultan moesten afstaan. Die werden dan bekeerd en kregen hoge ambtelijke functies toegewezen.

Maar Griekenland heeft ook tijdens de Tweede Wereldoorlog een plekje bij het Westen veroverd. Toen Griekenland aan het begin van de Tweede Wereldoorlog door Mussolini in Italië geprovoceerd werd en ze binnen drie uur doorgang voor Italiaanse troepen moest verlenen, schijnen de grieken simpelweg 'Ochi' (Nee) gezegd te hebben. Hun neutrale houding tot dan toe veranderde in een dappere weerstand tegen de Asmogendheden Duitsland en Italië op een moment dat alleen Engeland hen een strobreed in de weg legde.

De Grieken, wel een oorlogje gewend, moesten paradoxaal het onderspit delven toen de Engelsen hen tegen de Italianen wilden helpen. Daarmee werd de aandacht van Hitler op dit zuidelijke stukje Europa gevestigd. Griekse rebelie was geen probleem, maar Engelsen in het Zuiden van Europa leek Hitler geen goed idee. Korte tijd later vluchtten de Engelse troepen naar Kreta en later naar Egypte. De Grieken waren, voor de zoveelste keer, onderdrukt.

Later in de oorlog besloten de Engelsen en de Russen dat Griekenland onder de Engelse invloedssfeer zou vallen, in ruil voor invloed van de Sovjet-Unie in Roemenië, Bulgarije en Hongarije. De Engelsen wilden daarmee voorkomen dat de Russen ongehinderd met hun vloot vanuit de Zwarte Zee naar de Middenlandse Zee konden varen.

Door deze machtspolitiek bleef Griekenland na de oorlog ondanks een grote linkse meerderheid bij de bevolking (het gros van het verzet in Griekenland was communistisch) in handen van rechtse regeringen door actieve steun van de Engelsen en later de Amerikanen. Dat die rechtse regeringen dictaturen konden zijn was in de koude oorlog een ondergeschikt aan het weerstand bieden tegen de communisten.

Jonge democratie

Pas in 1974 hield de dictatuur in Griekenland op, en daarmee past ze in het rijtje van jonge democratieën als Portugal en Spanje. Landen waar evenals in Griekenland de voordelen van een sterke leider nog steeds door delen van de bevolking verdedigd worden. Landen ook waar ouderen voelen dat de situatie zo weer kan veranderen en waar mensen weten dat studenten bij problemen nog een speciale rol in de geschiedenis horen te spelen.

In 1981 kwam Griekenland als een van de rest van het grondgebied geïsoleerd land bij de Europese Gemeenschap. Nog maar zeven jaar verlost van de dictatuur en door al haar oorlogen en burgeroorlogen nog steeds zo arm als de rest van de Balkan. Maar met de toetreding tot de Europese Gemeenschap is Griekenland een periode van politieke rust en gestage economische groei begonnen.

Het land is zo snel tot ontwikkeling gekomen dat veel Grieken me vertellen dat je eigenlijk naar de dorpen moet gaan om te weten wat er in Griekenland aan de hand is. Veel stedelingen komen zelf ook uit de dorpen, zijn pas recent naar de stad verhuisd. Iedereen heeft familie in de dorpen en dáár speelt een groot deel van de Griekse cultuur zich af.

Wisselende grenzen

Griekenland, ik blijf erover praten alsof er één Griekenland geweest is. Maar net als in de laatste oorlog in het voormalige Joegoslavië heeft Griekenland geen duidelijke historische grenzen. De grenzen in het westen, noorden en oosten hebben steeds op andere plekken gelegen. Het land is onderdeel geweest van andere rijken. Er zijn enorme burgeroorlogen geweest. Meer dan een miljoen mensen zijn om hun geloof over de grens gezet (moslims) of juist uit andere gebieden naar Griekenland gejaagd (ortodox chistenen). Het maakte daarbij niet uit of deze mensen Turks, Grieks of een andere taal spraken. En het was vaak onderdeel van buitenlandse politieke belangen waarbij de Grieken slechts de rol van slachtoffer mochten spelen.

Thessaloniki, een havenstad met een miljoen inwoners in het noorden van Griekenland. Het griekse schrift schreeuwt met neoletters vanaf de gevels. Op onverwachte plekken duikt een historische site op waar opgravingen plaats vinden. Mensen vertellen trots over hun Griekse geschiedenis en wijzen over de zee naar de berg Olympus waar de Goden uit de Griekse oudheid zetelden.

Wie nu door Thessaloniki loopt realiseert zich niet dat dit gebied honderd jaar geleden nog bij de Turken hoorde. Dat Ataturk, de man waarmee turken zich vereenzelvigen, zelf uit Thessaloniki komt. Grenzen zijn hier, evenals in de rest van de balkan, zo vaak veranderd dat iedereen met verwijzing naar een ander tijdperk grond van buurlanden kan claimen.

Behoud uit trots

Grieken zijn conservatief. Ze geven hun kinderen de naam van de opa of oma, luisteren nog steeds naar Griekse muziek waarin helden worden bezongen. Ze zijn een product van het westen en het oosten, waarbij volgens de muzikant het oosten tot nu toe het laatste woord heeft. Ze willen graag behouden wat ze hebben, zich blijven vereenzelvigen met hun geschiedenis. Met de selectieve geschiedenis die ze zich eigen hebben gemaakt.

'Grieken voelen zich superieur om wat mensen hier duizenden jaren geleden hebben gedaan,' vertelt een muzikant. 'Maar echt verdiepen in hun geschiedenis doen ze niet. Dan zouden ze weten dat er van die voorouders geen banden meer bestaan met de grieken van nu. En dat wij Grieken van nu onze eigen weg moeten gaan, niet moeten blijven hangen in onze vermeende superioriteit. 'Het is niet genoeg dat hier de democratie is uitgevonden, we moeten hem nu leren leven.'

Dit mooie verhaal kwam ik op het net tegen tijdens een van mijn surftochten op zoek naar nieuws over Griekenland en Rhodos.
De schrijver wordt hieronder beschreven

Reiziger: Joeri Oudshoorn
Thema: Taking Initiative

Joeri Oudshoorn gaat in Europa op zoek naar mensen die zelf het initiatief hebben genomen om een maatschappelijk doel te bereiken.

Wie
Joeri (32) maakt zich druk over de kwaliteit van onderwijs en begon daarom het tijdschrift Anderwijz om studenten te helpen die kwaliteit te verbeteren. De eeuwige student, Joeri is inmiddels 14e jaars psychologie, houdt van de academische gemeenschap als broeinest voor nieuwe ideeën en inspiratiebron. Hij leest en schrijft graag, volgt de actualiteiten, is actief bij scouting en speelt toneel.

Wat
Joeri interviewt mensen die zelf een initiatief hebben genomen om een maatschappelijk doel te bereiken. Hij vraagt ze het hemd van het lijf om erachter te komen wat een politicus bezielt die een experiment begint voor gratis openbaar vervoer, waar een ondernemer tegenaan loopt die een school in Afrika gaat bouwen, wat een student overkwam toen hij een eigen universiteit oprichtte en welke schokkende ontdekkingen een journalist deed toen hij een krant voor kinderen begon.

Na zijn reis wil Joeri elke week in de krant kunnen lezen wat andere Europeanen en maatschappelijke organisaties belangrijk vinden. Dus gaat hij krantenredacties in alle landen motiveren om samen wekelijks een opiniestuk te selecteren en te publiceren in eigen krant en in eigen taal. Een Europese forumpagina dus.

Uitdaging
Joeri wil niet alleen het land bezoeken, maar ook het water. Hij duikt dus in Rome in de Tiber en in Parijs in de Seine. Hij moet daarvoor helaas wel wat prikken halen bij de GGD.

Klik op onderstaande link om op zijn site te komen.

JouriOudshoorn

Geschreven door Cees om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 januari 2008

Paasfeest in Griekenland

Pasen in Griekenland

Pasen in Griekenland wordt dit jaar gevierd op 27 april 2008.

Ik zal proberen om u een indruk te geven van het Griekse paasfeest, met de Griekse gewoontes, cultuur, eten en muziek tijdens de paasprocessie. Een heerlijke tijd om bijv. Rhodos te bezoeken.

Pasen in Griekenland is een heuse belevenis, tevens is het paasfeest het begin van het zomer seizoen voor de Grieken. Pasen in Griekenland valt meestal niet gelijk met het paasfeest in de Benelux. Een keer in de 6 jaar valt Pasen gelijk met katholiek Pasen. De aanloop (dagen voor Pasen) naar Pasen is heel bijzonder, nooit heeft u Pasen zo meegemaakt als in Griekenland. De maandag voor Pasen is Grote maandag, zo wordt elke dag van de week "groot" genoemd voor de Pasen. De hele week voor Pasen is leuk om de dorpen in te trekken. Iedereen is bezig met het voorbereidingen van Pasen. De huizen worden geschilderd, huiskamers krijgen een grote schoonmaak. Hoe meer u het binnenland van Griekenland intrekt, hoe meer traditionele zaken u te zien krijgt. U ziet ook regelmatig Griekse jeugd voorbij trekken met stukken hout, voor de brandstapel op "Grote zaterdag". Op de dorpspleintjes lopen oude dametjes naar de lokale bakker om hun Paaskoekjes af te bakken. Als u plannen maakt om Pasen in Griekenland te vieren, zorg er dan voor dat u minstens 4 a 5 dagen voor het Griekse Pasen aanwezig bent, zodat u de aanloop naar het paasfeest niet mist. De eieren worden rood geverfd (het bloed van Christus), de meisjes en vrouwen versieren de Epitafios, een soort draagbaar die het graf van Christus symboliseert, en op vrijdagavond na de kerkdienst wordt meegedragen in een indrukwekkende processie. Dan komt goede vrijdag, die ook "Grote vrijdag" genoemd wordt. S’avonds gaat bijna iedereen naar de Griekse kerk. Daar staat dan de Epitafios van opgesteld. Daarna gaat de processie met het gesymboliseerde graf langs alle kerkjes en kapelletjes van het dorp. Iedereen uit de kerk loopt mee en draagt een lichtje bij zich, zoals een kaars of een lantaarntje. U kunt gerust mee lopen om deze plechtigheid mee te maken. Op zaterdag avond begint het pas echt. Op Grote zaterdag (Megalo Sabbato) gaat het hele dorp naar de Griekse Kerk om 23.30 uur. De ouderen gaan vaak al veel vroeger. Op dat moment heerst er een apart gevoel in de dorpen, het valt niet te beschrijven, maar het wordt nu echt Pasen . Het geeft een gevoel als oudejaarsavond: "we wachten op iets nieuws". Dan om klokslag 00:00 uur slaan de deuren van de kerk open en de priester roept: Christos anesti, wat betekent: "Christus is opgestaan". De klokken gaan luiden, het paasvuur gaat aan, het vuurwerk barst los en iedereen geeft elkaar een lichtje met een kaars die het heilige vuur van Jeruzalem heeft. Iedereen geeft elkaar de hand, het is net nieuwjaarsdag. Het is leuk om wat langer op het kerk plein te blijven, u ziet dan na ongeveer 20 minuten iedereen in de auto stappen of lopen met een kaars in de hand. Het is de kunst om thuis te komen met het heilige vuur. Vandaar dat u mensen (ja geloof het maar) in de auto ziet rijden met brandende kaarsen. Maar de meeste mensen lopen altijd terug naar huis. Op straat komt u veel dorpsbewoners tegen die allemaal roepen: "Christos anesti", u beantwoordt dat met hetzelfde. Thuis gekomen is er weer een Griekse traditie, met de vlam van uw kaars, maakt u boven de deurpost, een kruis. Als u in Griekenland rondreist ziet u veel zwarte kruizen boven de deuren. Daarna wordt er Paassoep en rood geschilderde eieren gegeten. Een rood ei slaat u tegen het ei van uw geliefde, om te kijken wie zijn ei het eerste breekt.

Eerste paasdag in Griekenland begint al vroeg in de ochtend. Overal in de omgeving ziet u rookwolken van de voorbereidingen op de barbecue. Het is een hele klus om een paaslam klaar te maken. Het paaslam aan het spit rijgen is een heel karwei: het lam moet gevuld worden met oregano, olijfolie, zout en peper. Men smeert ook de buitenkant van het paaslam in met een mix van olijfolie, zout, peper en oregano. Daarna wordt er een goed vuur gemaakt, bij voorkeur in een diepe kuil in de grond. Daarin olijvenhout en druivenhout. Dat laat men net zolang branden tot het houtskool wordt. Het lam moet zeker 6 uur braden, dus gaat het Paaslam al om 08:00 uur in de morgen boven het vuur Tijdens het draaien van het paaslam, schuift men het houtskool naar beiden kanten om te voorkomen dat het recht onder het lamsvlees ligt want dan verbrandt het vlees te snel. Om 14:00 uur is het dan zover, het Paas diner kan beginnen. Dit is een feestelijke dag met vrolijke Griekse muziek, wijn, Griekse salades, dakos (hard brood met tomaten, uien oregano, peper, zout, feta en olijfolie er op) en vele andere gerechten. Het paasfeest gaat door tot ver in de avond. Tweede paasdag is een luier dag, mensen gaan uit eten, de Griekse taveernes zijn allemaal vol. Veel Grieken trekken erop uit om familie in de bergen te bezoeken, of gezellig met de familie uit eten te gaan. Ik raad u ook aan om lekker erop uit te gaan.

Geschreven door Cees om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 februari 2008

Griekenland brand in aug. 2007

In augustus 2007 werd Griekenland getroffen door alles verzengende bosbranden. Als fervent Rhodosganger heeft mij dit niet onberoerd gelaten, vandaar dit herdenkingsfilmpje.

Geschreven door Cees om 21:43 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Lindos

De traditionele bouwstijl en decoratie van de huizen in Lindos blijven een geweldige indruk maken op de bezoekers.
Lindos stad en de omliggende dorpen Kalathos,Pylona en Lardos vormen samen de gemeente Lindos. Lindos, beschermd door zijn sterke burcht en de Acropolis, was vroeger een maritieme vesting die mede hierdoor een enorme culturele groei doormaakte. Lindos was de geboorteplaats van de wijze tiran Kleoboulos, en werd bewonderd om het welzijn van zijn inwoners, zijn schoonheid en de strategische ligging.
Voordat u Lindos bereikt kunt u al van verre genieten van een geweldig uitzicht op dit schitterende stadje met zijn acropolis. Wanneer u mocht besluiten om vanuit Rhodosstad (Mandrakihaven) met een boottocht Lindos te bezoeken zult u genieten van het panorama dat u ziet wanneer u Lindos in de verte ziet oprijzen uit de zee.
Traditioneel Lindos, met zijn witte huisjes, Byzantijnse kerkjes en zijn met kiezelstenen ingelegde weggetjes, ligt aan de voet van een rotspunt met op de top de burcht en zijn acropolis. Door de smalle straatjes met zijn talloze winkeltjes en restaurantjes komt u bij een lange, uit de rotsen gehouwen trap, die u naar boven brengt.
Is dit te vermoeiend voor u, geen probleem, want op het centrale plein is er een ezel station waar u een ezel kunt huren die u naar boven zal brengen.
Op het strand of in de baai van Lindos kunt u relaxen aan de azuurblauwe zee of deelnemen aan de diverse watesport mogelijkheden. In een van de talloze traditionele taverna’s kunt u genieten van een vegetarische maaltijd of van een portie verse vis die dezelfde dag gevangen is.

LINDOS IS EEN MUST VOOR ELKE RHODOSBEZOEKER.

Geschreven door Cees om 12:40 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 april 2008

Dagtrip naar Symi

DAGTRIP NAAR SYMI

Het is zeer aan te bevelen om tijdens uw verblijf op Rhodos een dag excursie te maken naar het eiland Symi.

Vanuit de haven van Rhodos is het ongeveer een uur varen naar dit mooie eilandje.

Het beste kunt deze excursie op Rhodos boeken bij een agentschap of nog beter aan de Mandrakihaven in Rhodosstad. De reden hiervoor is dat u dan in de meeste gevallen goedkoper uitbent dan dat u de trip bij uw reisorganisatie boekt.

Algemene info

Symi behoort tot de Dodecanese eilanden en ligt 24 zeemijlen ten Noord Westen van Rhodos en 255 zeemijl uit de haven van Piraeus. Het hoogste punt is de berg Vigla met een hoogte van 616 meter. Het is een klein eiland van slechts 67 vierkante kilometer. Het grootste gedeelte van het eiland is rotsachtig en bedekt met stenen.Twee dorpen vormen de gemeente Symi, te weten Chorio en Gialos. Pedi in de gelijknamige baai en Nimporios eveneens in de gelijknamige baai hebben een paar inwoners. Er is ook een groot kloostercomplex, dat door elke excursie wordt aangedaan, Panormaritis genaamd, waar ongeveer dertig mensen wonen die zorgdragen voor het klooster. In Gialos vind u talrijke winkeltjes, taveerne’s en visrestaurantjes waar u van een heerlijke vismaaltijd kunt genieten. Hieronder volgt een stukje geschiedenis over Symi.

Geschiedenis Symi

De geschiedenis van het eiland begint in de oudheid toen het eiland tijdens verschillende periodes steeds een andere naam had, zoals Kirki, Aigli en Metapontis. De huidige naam van het eiland komt voort uit de Griekse mythologie, n.l. van de nimf Symi die volgens de mythes trouwde met de God van de zee, Poseidon. Homerus beschrijft Symi al in zijn boek (8^ste eeuw voor Chr.) voor zijn deelname aan de Trojaanse oorlog die geleid werd door de Symiot Koning Nereas. Later in de geschiedenis omstreeks 1309 werd Symi verovert door de ridders van St. John. Vanaf nu volgde er een periode van welvaart, mede door de ontwikkeling van de scheepsbouw, de sponzenindustrie en andere ambachten. In 1832 werd Symi overheerst door de Turken, waarna in 1912 de Italianen de overheersers waren. Vanaf het moment dat de schepen gemotoriseerd werden en het sponzen duiken achteruit ging en niet te vergeten de Tweede wereld oorlog ook over Symi aandeed begon voor het eiland en haar bewoners een periode van armoede. Hierdoor vertrokken veel oorspronkelijke bewoners naar andere oorden. Vanaf 1943 kwam het eiland in Duitse handen waarna in 1944 de Engelsen het eiland weer heroverde.

Op 8 mei 1945 ondertekende de Duitsers het overgaveverdrag over de gehele Dodecanese eilandengroep, waarna op 1 april het Britse militaire commando de rechten over Symi overdroeg aan de Grieken.

Op 8 maart 1948 tenslotte, werd op Symi het protocol over de volledige integratie van de Dodecanese eilanden in Griekse staat ondertekend.

Geschreven door Cees om 11:49 Reageer op dit bericht

Zondag 1 februari 2009

Romeinen, ridders en fascisten

Romeinen, ridders en fascisten

GRIEKENLAND RHODOS, EEN GLIMP VAN HET PARADIJS

De akropolis van Líndos.

Het Griekse eiland Rhodos was een kruispunt van culturen, maar is ook een op-en-top toeristische plek. Een verhaal van Romeinen, ridders en opgezette haaien.

tekst en foto's

Het gezellige antiekwinkeltje van Mixalis Hagis vormt een schraal tegenwicht tegen de honderden toeristenbazaars in de oude binnenstad van Rhodos. Mixalis is 72 en verkoopt hier al de helft van zijn leven oude spullen. Het pandje in het smalle steegje Agios Fanouríou is maar met veel moeite te vinden tussen de honderden kitschwinkels, bontjassenzaken en juwelenboetieks die Rhodos Old Town rijk is. In de toeristenarme wintermaanden schuimt Mixalis niet alleen de kleinere eilanden in de buurt, maar zelfs het vasteland van Griekenland af, op zoek naar authentiek antiek. Op Rhodos zelf is immers niet veel meer te vinden. In een groezelig ateliertje aan de overkant van de steeg poetst hij oude koperen potten en pannen op. Bezoekers krijgen er steevast een Grieks koffietje met de obligate scheut ouzo aangeboden. Zijn bescheiden bedrijfje floreert. Iedereen koopt wel wat uit pure sympathie.

Rhodos is het grootste eiland van de Dodekanesos, negentien Griekse eilanden voor de westkust van Turkije. De plaats, gelegen op een kruispunt van culturen en ooit een van de belangrijkste maritieme en commerciële centra van heel het oostelijke Middellandse-Zeegebied, heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. De stad Rhodos werd gesticht in 408 v.C., toen de inwoners van de door Dorische Grieken opgerichte stadstaten Líndos, Kámiros en Jálissos besloten om samen een krachtige nieuwe hoofdstad uit de grond te stampen. Na de Grieken passeerden er Romeinen, Byzantijnen, de katholieke ridders van de Orde van Sint-Jan, Ottomaanse Turken en Italianen. Voor die laatsten, die het eiland beheerden vanaf 1912, was Rhodos een oriëntaalse droom, die zich uitte in een megalomane bouw- en restauratiewoede. Pas in 1948 werd het eiland aan Griekenland vastgehecht.

Mijn hotel ligt in het moderne gedeelte van de hoofdstad, helemaal op de noordpunt van het eiland. Nieuw Rhodos onderscheidt zich in niets van andere drukke toeristenoorden aan de Middellandse Zee. Tenzij je gecharmeerd bent door rijdende discobars, gierende motoren en een Babylonische muziekverwarring die uit eettenten en cafés loeit, heb je hier maar weinig te zoeken. Het contrast met de oude binnenstad is immens. Ook hier zijn er enkele straten die je uit zelfrespect mijdt, maar voor de rest is dit een oase van authenticiteit.

De oude stad van Rhodos, die door imposante muren en grachten omgeven is, is naar verluidt de grootste nog bewoonde middeleeuwse stad van Europa. Het hele stadsgebied werd in 1988 door de Unesco als werelderfgoed erkend. Verwacht je dus niet aan een steriel Carcassonne, maar wel aan een levendig, authentiek plaatsje, waar je tussen wasrekken, vuilnisbakken en scooters je weg moet zoeken. De bezienswaardigheden zijn talloos. Het Paleis van de Grootmeesters, in de 14de en 15de eeuw het administratieve hoofdkwartier van de ridders van de Orde van Sint-Jan, de zogenaamde johannieterridders, is het opvallendste bouwwerk. Het werd in de jaren 1930 door de Italianen ingrijpend gerestaureerd. Een marmeren plaat bij de binnenkoer van het paleis meldt nog steeds ongegeneerd: gerealiseerd in 'het jaar van de Heer 1940. Het jaar XVIII van het fascistische tijdperk'. De burcht is indrukwekkend van buiten, maar koel van binnen, hoog geplafonneerd en mager gemeubileerd. Je voelt er als het ware de kilte van het fascisme op je neerdalen.

De Ridderstraat of Ippotón, die het Grootmeesterspaleis met de haven van de oude stad verbindt, geeft een goed beeld van de luxueuze wijze waarop de middeleeuwse ridders hier gehuisvest waren. Elke nationaliteit of 'taal' had er zijn eigen herberg. Een bezoek waard is ook het oude ridderhospitaal, waarin nu het archeologische museum gevestigd is. Je kunt er onder meer een verrassend modern aandoend marmeren beeld van een hurkende Aphrodite uit de 1ste eeuw v.C. bekijken. Voorts zijn er in de oude stad de schamele ruïnes van een tempel van de liefdesgodin uit de 3de eeuw v.C., een Turkse bibliotheek met zeldzame handschriften, een nog steeds actief badhuis of hammam van de 18de eeuw en verscheidene moskeeën, waarvan sommige wegens gebrek aan restauratiefondsen al jaren in de steigers staan.

Een van mijn favoriete monumenten is de eigenaardige klokkentoren, die een mooi uitzicht biedt over Rhodos-stad. Oorspronkelijk was hij met het Paleis van de Grootmeesters verbonden, maar heel dit stadsgedeelte werd na een buskruitexplosie in 1856 grondig vernield. De toren werd onmiddellijk in barokke stijl heropgebouwd. Je moet het hoge bedrag van 5 euro betalen om hem te bezoeken, maar in die prijs is wel een drankje in de aanpalende bar inbegrepen.

Liefhebbers van de klassieke oudheid komen volop aan hun trekken op het eiland. Van de akropolis van Rhodos zelf, op de Monte Smith ten zuidwesten van de oude stad, is niet zo veel meer overgebleven. Enkele zuilen zijn heropgericht in de tempel van Apollo, de patroongod van de stad, en je kunt er ook een imposant hellenistisch stadion uit de 3de eeuw v.C. zien, waar atletiekmanifestaties werden gehouden.

Van meer belang zijn de restanten van de oudere stadstaten Líndos, Kámiros en Jálissos. Het overbekende Líndos aan de oostkust heeft een indrukwekkend gelegen akropolis, waar de grootschalige restauratie in volle gang is, maar het stadje, een aaneenrijging van winkeltjes, restaurants en bars, lijkt geconcipieerd als een toeristenval: je komt er gemakkelijk in, maar je geraakt er moeilijk weer uit.

Meer rust vind je in Kámiros, een lieflijke stadsruïne aan de westkust, waar restauratie tot een minimum beperkt is gebleven, en vooral in Jálissos. Een bezoek aan de akropolis van die stad, op de bosrijke heuvel Filérimos, is een ware verademing. Van de antieke bouwwerken zijn buiten wat grondvesten van een Zeus- en Athena-tempel en een helaas wegens restauratiewerken niet toegankelijke Dorische fontein niet veel bewaard gebleven, maar er is ook een kerk en klooster uit de riddertijd te zien en een romantisch verwilderd Byzantijns fort. Er scharrelen hier overal pauwen rond. Als je geluk en geduld hebt, kun je getuige zijn van een balts of paringsdans. Een monumentaal betonnen kruis op de top van de heuvel kun je langs een gammele wenteltrap beklimmen. Het uitzicht over heel het noordelijke deel van Rhodos is adembenemend.

Griekenland is een land van kerken en kloosters en Rhodos is geen uitzondering. Je kunt tal van religieuze monumenten bezoeken, maar onder geen beding mag je het Byzantijnse kerkje van Agios Nikólaos Fountouklí missen, niet ver van het dorpje Eleoúsa in het bergachtige binnenland. Dat schattige bouwwerk, onderdeel van een intussen verdwenen klooster, is meer dan zeshonderd jaar oud en gedecoreerd met stemmige fresco's. Ze zijn slordig gerestaureerd, maar van een overstelpende charme. Aan het heiligdom hangt een triest verhaal. De opdrachtgevers voor de bouw waren welstellende lieden, die wellicht als gevolg van een epidemie hun drie kinderen verloren. Zowel ouders als kinderen zijn op de fresco's afgebeeld. Altijd brandende kaarsen getuigen van een nog steeds levendige devotie in het kerkje. Ex-voto's, zilveren en verzilverde plaatjes met afbeeldingen van zieke lichaamsdelen, waarvan je oude exemplaren in Mixalis Hagis' winkeltje kan kopen, worden nog steeds op Rhodos vervaardigd en door gelovigen in kerken en kapellen opgehangen. Verleden en heden versmelten op het eiland.

Buiten het Paleis van de Grootmeesters zijn er op Rhodos nog verscheidene andere johannieterburchten te bekijken, zoals die van Kritinía, Feraklós en Archángelos. Geen enkele ligt echter zo majestueus als de burcht van Monólithos. Die robuuste vesting, gebouwd in de 15de eeuw als een controlepost voor het zeeverkeer, troont als een arendsnest boven op een gigantische rots. De klim is lichtelijk uitputtend en van de gebouwen blijft niet veel over, maar het uitzicht, zoals zoveel panorama's op Rhodos, is oogverblindend.

Helemaal op de punt van Rhodos ligt het Aquarium, een curieus gebouw in art-decostijl van 1934. Het kalf met zeven hoeven en de eenogige aap die hier volgens mijn reisgids worden geëtaleerd, zijn tot mijn ontgoocheling weggeborgen. Het aquarium, geconcipieerd als een onderwatergrot, is een verzameling levende en opgezette zeemonsters die ik me niet in deze wateren had voorgesteld. De duidelijk niet volgens de regels van de moderne taxidermie geprepareerde haaien lijken wel gedrochten uit een B-griezelfilm.

Ik heb op Rhodos een glimp van het paradijs gezien, maar ik baad geen poot meer in de Middellandse Zee.

Dirk Huyge

Geschreven door Cees om 10:27 Reageer op dit bericht

Archief

Mythos het goudgele Griekse bier

Romeinen, ridders en fascisten

Meer van RHODOS