Archief

 

Een dame rijdt met haar dure wagen naar een boerderij, want ze heeft 25 kg patatten nodig.

De boer vraagt nogal nors: "Mannelijke of vrouwelijke, madammeke?"

“Hoe mannelijke of vrouwelijke?" reageert de dame verbaasd.

"Ja madam, is het nog voor vandaag? ik heb veel werk zenne”.

“Mannelijke of vrouwelijke?”

De dame, geheel uit haar lood geslagen: " Awel, geef mij maar eens vrouwelijke!"

De boer gaat naar de stal, komt terug met een zak aardappelen en giet die leeg in de pas schoongemaakte koffer van de wagen.

" Awel, wat doede gij nu ? Waarom giet ge dat zo los in de koffer ?", sakkert de dame geergerd.

" Luister madammeke, ge hebt vrouwelijke patatten gevraagd he, awel da zijn er zonder zak!!"

Hallo lieve bezoekers van mijn blog.Hier ben ik dan weer even.Mijn ventje was weer opgenomen in het ziekenhuis.Maar hij is van vandaag alweer een week terug thuis.Ik had hem naar de spoed moeten brengen omdat hij wartaal sprak,en bijna niet meer reageerde op wat ik zei of vroeg.Ook deed hij dingen die in het geheel niet klopte.Ook waren zijn voeten en benen gezwollen,en er zat zoveel water in dat het over zijn benen liep.Die wartaal enz.noemden de dokters een botsing van de chemo met zijn medicatie.Eerst wilden ze zijn volgende chemo een week uitstellen.Maar dan besliste ze om hem een minder zware chemo te geven (hij kreeg de zwaarste die er was ).Nu slaapt hij heel veel en is constant moe.Dat is normaal.Maar ik hou mijn hart vast voor de volgende chemo.Dan wordt het terug die zware.Volgens de dokter gaat het de goede richting uit.Het gezwel was 35 mm en nu nog 24 mm.Maar ik kan jullie verzekeren dat het zwaar is.Ik zal blij zijn dat ik binnen twee weken verlof heb,want ik begin er een beetje door te geraken.Niet dat ik de moed laat zakken.Maar ik ben echt moe.In verlof gaan naar het bos zit er dit jaar niet in.Maar ik zal al blij zijn dat we vier weken rustig bij elkaar kunnen zijn.Nog vier chemo's te gaan.We tellen af.Hij zal blij zijn dat hij terug het één en ander kan doen zegt hij,en dat kan ik goed geloven.Hier zie je een foto van de laatste keer dat hij in't ziekenhuis was.Hij was dan alweer wat beter.Klik op de foto voor een grotere afbeelding

Nu mijn ventje thuis is en het hier een beetje rustiger wordt,heb ik terug een beetje yijd over om aan mijn peeceeke te zitten.Willen jullie muziek beluisteren terwijl je aan je peeceeke zit.Ga dan eens een kijkje nemen op de site van Minerva.Je kan de zender on line beluisteren.En het is echt goede muziek.Echt iets voor senioren.Klik op de banner om op de site te komen.Echt het proberen waard.

Vanmiddag ben ik mijn ventje uit het ziekenhuis gaan halen.Het gaat redelijk goed met hem.Op 17 april moet hij naar het daghospitaal voor zijn tweede chemo.Ondertussen zal ik hemeens goed vertroetelen.

In mijn vorig bericht schreef ik dat de dokter ons gezegd had dat mijn ventje geen kanker had.Eergisteren kwam de dokter die de chemokuur had samengesteld aan zijn bed.Ik vroeg hem wat mijn echtgenoot nu eigenlijk juist mankeerde.Die heeft ons de waarheid gezegd.Het is limfklierkanker in de hoogste graad.Ze zijn vrijdag met de chemo begonnen.Gelukkig was hij er niet ziek van.Maar de dokter heeft gezegd dat hij dan wel een klakske zal moeten kopen.Een nog jonge maar hele lieve dokter.En hij is heel begaan met Eddy.Dus nu weten we tenminste waar we voor staan.Wij zijn héél optimistisch en heel positief.We gaan ervoor!!!!Als hij op deze chemo goed reageert mag hij naar huis,maar dan moet hij om de drie weken een dag naar het ziekenhuis voor zijn chemo.Dat moet acht keer.Dan gaan ze kijken of er nog kanker aanwezig is.Is dat zo dan doen ze een beenmergtransplantatie.Maar met die andere dokter ben ik nog niet uitgepraat.Ik zal hem vragen of dit zijn visie is over eerlijk zijn tegen zijn patienten.Ik zal regelmatig op mijn blog schrijven hoe het met Eddy gaat.Bedankt beste bezoekers voor jullie steun.Elke dag bid ik.Iets wat ik nog nooit eerder gedaan heb.En de Heer heeft ons al goed geholpen.Ik ben er zeker van dat Hij ons niet los zal laten

Beste blogbezoekers
Ik zal een tijdje niet aan mijn blog werken.Mijn ventje is verleden week donderdag 13 maart opgenomen in het ziekenhuis.Hij had zoveel pijn en koorts dat ik met hem naar de spoedafdeling gegaan ben.Vrijdags zijn ze met de onderzoeken begonnen.Verleden week woensdag heeft de dokter gezegd dat hij een heel nijdige en langdurige klierziekte heeft.Het is geen kanker,maar hij moet toch chemo krijgen.Daar zullen ze waarschijnlijk woensdag mee beginnen.Hij is wel erg verzwakt,en weegt nog maar 50 kg.Nu is hij ook dikwijls versuft van de pijnstillers.Gelukkig zijn ze vorige vrijdag terug begonnen met vast voedsel,want hij had een hele week niets anders gekregen dan baxters.Dus veel tijd om aan mijn blog te werken schiet er niet over.En eerlijk gezegd heb ik de laatste weken niet veel zin in mijn puterke.Ik kan er gewoon mijn gedachten niet bijhouden.Hopelijk verstaan jullie de situatie.Af en toe zal ik nog wel iets op mijn blog zetten.Maar het zal niet veel zijn.Als mijn ventje beter is,kan ik er met nieuwe moed tegenaan.Toch wil ik iedereen een vrolijk pasen wensen