Archief

Naboram is genomineerd voor de publieksprijs van www.careforpeople.be.

Care for people award

Publieksprijs

Stem aub op ons : NABORAM en vraag uw vrienden dit ook te doen.

Het is superbelangrijk om onze werking veilig te stellen.

Per computer kan men maar één maal stemmen (wat niet meer dan eerlijk is) maar… mag ik jullie vragen om op Naboram te willen stemmen?

Hier wat meer info:

CARE FOR PEOPLE AWARD

DE PUBLIEKSPRIJS

projecten om de levenskwaliteit van borstkankerpatiënten te verbeteren
komen hiervoor in aanmerking

Vol trots melden wij de nominatie van ons project

Warm onthaal voor patiënten

Wij zijn dolgelukkig met deze nominatie het is een erkenning voor ons belangrijke werk. Maar…. Natuurlijk willen we de publieksprijs mee naar huis nemen en daarbij kunnen jullie ons helpen.

Indien jullie vinden dat een warm onthaal voor patiënten in de toekomst moet blijven bestaan. Surf dan naar

www.careforpeople.be

klik op Astra Zeneca foundation
klik op care for people Award
dan op publieksprijs en stem liefst voor NABORAM ;-)

Vraag familie, vrienden en buren om hetzelfde te doen.

Enkel door jullie steun kunnen wij de borstkanker- patiënten een warm onthaal blijven bieden in een gezellige omgeving waar patiënten zich thuis voelen en al hun grote angsten en kleine bezorgdheden kunnen delen met lotgenoten.

Niet enkel het Naboram team maar alle patiënten zullen u dankbaar zijn.

SAMENVATTING VAN HET PROJECT   

Onthaalcentrum Naboram is een vrijwilligersorganisatie die reeds 30 jaar ondersteuning biedt aan borstkankerpatiënten.

Anno 2007 krijgt 1 vrouw op 9 borstkanker. Veel van die vrouwen hebben nood aan steun, hulp en informatie. Naboram staat voor een enthousiast team van lotgenoten die met hart en ziel werken om in alle privacy opvang voor borstkankerpatiënten te verzekeren. Het aantal bezoeken in 15 ziekenhuizen in Antwerpen en grote omgeving en de vraag voor aanvullende begeleiding liegen er niet om. We zijn er dan ook van overtuigd dat we onmisbaar zijn in het verwerkingsproces.

Wij merken nog steeds dat een patiënt nood heeft aan contacten met lotgenoten, want dat is nog net iets anders. Daarom zijn wij een noodzakelijke aanvulling op de professionele hulpverlening. Wij reiken de patiënt een warme hand toe om deze moeilijke periode te doorstaan. Wij merken dat ook praktisch heel veel onzekerheden naar boven komen ten gevolge van een borstsparende ingreep of een borstamputatie en daar proberen wij vanuit onze persoonlijke ervaring raad in te geven.

Wij merken dat doorheen de jaren de nood van patiënten wijzigt en de manier waarop mensen met ons in contact treden ook. De ziekenhuisopnamen is korter geworden en de periode waarin wij de patiënten kunnen bezoeken aldus ook. Meer bezoeken achteraf zijn nodig en naast de huis bezoeken moeten wij de patiënten kunnen blijven opvangen in een ruimte waar ze zich thuis voelen. Een luisterend oor en de hoop die een Patiënt van een logenoot kan krijgen is immers onmisbaar .

In 2008 bestaat Naboram 30 jaar. Wij zijn erin geslaagd om jaar na jaar de vrijwilligerswerking draaiende te houden. Maar dit is geen makkelijke opdracht. Naast de lidgelden die wij zo laag mogelijk houden (6 euro) zijn er ook mensen die ons steunen door giften. Echter elk jaar opnieuw moeten wij op zoek gaan naar extra steun om onze doelen te realiseren.

Voor 2008 plannen wij :

•  ziekenhuisbezoeken
patiëntenontvangst op het Centrum
Contactnamiddagen (10 per jaar) thema's:( zie agenda)

•  Jongerenavonden (4 per jaar)
Voordrachten in scholen en voor verenigingen
Voordracht borstreconstructie (jaarlijks)
•  Symposium over lymfoedeem (april) naar aanleiding van ons 30-jarig bestaan)

 Natuurlijk willen wij nog meer doen voor onze patiënten maar helaas moeten wij keuzes maken. Onze werking brengt immers veel kosten met zich mee:

vervoerskosten, telefoonkosten, secretariaatskosten, organisatiekosten, huur van de lokalen,..

Niemand van de Naboram vrijwilligers ontvangt meer dan enkel zijn onkostenvergoeding. De tijd en energie die onze vrijwilligers besteden aan lotgenotenondersteuning is onbezoldigd. Dat maakt onze vereniging zo mooi en sterk. Alle vrijwilligers zijn immers overtuigd van het belang van lotgenotenondersteuning. En wij merken dat er veel dankbaarheid is vanuit de patiënt die vroeg of laat met ons in contact komt.

DAAR DOEN WE HET VOOR!!!

Enkel dankzij jullie sympathieke steun kunnen wij dit alles blijven verder doen.

Alvast bedankt!

Groetjes,

Rita
vrijwilligster bij

Op vrijdag 18 mei vertrokken we gepakt en gezakt én met onze fietsen op de fietsendrager naar zee.
Jaarlijks huren we daar een huisje. Vroeger gingen we vooral wandelen maar de laatste jaren nemen we onze fietsen mee en maken we onze uitstapjes op de fiets.
De eerste jaren reden we vooral uitgestippelde routes zoals:
Lange Lisroute 39km
Veurne Ambachtroute 48km
Cobergherrouter 51km (die een stuk door Franrijk loopt langs De Moeren
Later combineerden we de routes en sinds vorig jaar volgen we de knooppunten.
Meestal rijden we tijdens onze vakantie zo'n 500 km hangt ook een beetje af van de weersomstandigheden. Wind en regen houden ons soms tegen...
Dit jaar hebben we minder gefietst.
Onze eerste rit zou een kort ritje worden...we reden via de Doornpanne naar Nieuwpoort tot aan de Pier. We zouden dan terugkeren langs het kanaal Veurne-Nieuwpoort maar...knooppunt 8 was niet te bereiken en dus reden we over de brug en volgden de punten 9 - 10 tot 23 (Uniebrug), daar sloegen we af naar 22 - 21 en 20 (De Landman) waar we meestal een pauze inlassen want veel routes komen daar langs en dat was bekend terrein. Daar de brug over de E40 en naar de nieuwe brug aan knooppunt 6 (Wulpenbrug) en verder een stukje Veurne Ambacht-route, aan Ster der Zee waren we rond, want daar in de buurt is ons vakantieadres. Het ritje was dus helemaal niet een korte inrij-rit het werd meer dan 50 km.

We reden ook naar Lo via de knooppunten, maar daar hadden we het moeilijk om een terrasje of cafeetje te vinden om onze boterhammekes op te eten. Dus moesten we doorrijden  langs de Lovaart en pas aan knooppunt 44 (Fortembrug) was er een caffeetje waar we onze middagpauze konden nemen. Gelukkig zijn we door de jaren heen slimmer geworden en nemen we nu steeds boterhammekes mee en natuurlijk genoeg drinken. Het is ons wel eens overkomen dat we niks bijhadden, we zouden onderweg wel ergens een snack gaan eten... maartoen vonden we echt nergens iets waar we konden eten.