Berichten van 20 juli 2009 tot 26 juli 2009

Zij, van hier rechtover zijn op reis. Naar Amerika hoorde ik zeggen door mijn rechternaast buurman tegen zijn rechtsnaast buurvrouw. Een rondreis van wekenlang moet het worden, helemaal Amerika en een stukje Mexico en, vooral een (bewaard) toeristisch deel van het  vroegere wilde westen, bisson inbegrepen. Het is dus stil in mijn anders zo rumoerige straat, want die van rechtover zijn geen doetjes met hun daverende feestjes tot in de vroege uurtje. Ik weet niet precies wanneer ze terugkomen en of ze terugkomen,  want met vliegtuigen weet je maar nooit.

Vier zilvergrijze auto's staan achter elkaar voor mijn huis geparkeerd. Vier maal stank op wielen en ze zijn alle vier van mij. Geen luxe paarden zijn het, niet Mercedes dus, niet Alfa romeo, niet BMW maar alle vier uitmuntende en betrouwbare Nissan's want een auto moet rijden wanneer ik het wil.

I


Ik pijnig mezelf, ik zoek naar een verklaring of ik sla er naar zoals ik met een mepper vliegen te lijf ga. Ik zoek in boeken maar, vind geen zinnige verklaring, wat moet een mens met een naam als Braakhekke vraag ik me af. Welke oorsprong zou deze naam hebben, braaksel, braakliggend land, of gewoon nietszeggend, ikzelf zou het niet weten. Maar, ik blijf me mezelf pijnigen, ik blijf koortsachtig zoeken in woordenboeken en in hoeken of, ik blijf (bij gebrek aan iets beters) er naar slaan, zoals ik met een mepper naar vliegen sla.

Een paard heeft een paardenkop, das normaal zei ze. En een staart en manen en twee oren en ogen en een mond vol paardentanden en iets dat het verschil maakt tussen een hengst en een merrie.... zei ze.