Het zou een 'zon'dag moeten zijn, helaas het is een 'regen'dag. Nochtans kijk ik met plezier in mijn tuin, want daar staat verdorie één gele narcis te pronken in het gras. Zelfs zo'n eenzaam bloemeke doet de lentegevoelens al boven komen. Het is goed dat het regent misschien blijft de narcis wel mooi om tot Pasen te bloeien, het is tenslotte een paasbloem. De Winterspelen zijn bijna gedaan met een zéér magere oogst aan metalen plakken. Wel verdienen ze allemaal een 'olympisch diploma' maar daarmee geraak je niet aan werk. Hoeveel atleten zullen er stoppen na deze Olympiade? Ofwel is het voor hen terug een studie verder zetten of gewoon beginnen werken of de VDAB binnenstappen en begeleiding te krijgen bij het zoeken naar een werkplaats of gepaste job. Spijtig dus dat voor de meesten hun sportcarrière in mineur zal eindigen. De Nederlandse atleten hebben veel gouden plakken gereden en de Chinezen komen ook aardig opzetten om de USA, Canada,en de traditionele wintersportlanden vanhun troon te stoten.
Ik zit zo te denken dat de wereld nog 2 jaar Trump moet kunnen overleven. Het is geen vredevol heerser in zijn land, noch in de wereld. Een legaal verkozen leider van een groot land, die ook de rest van de wereld zijn 'wil', wil opleggen die er voornamelijk in bestaat om zijn eigen bezit te vergroten, niet die van zijn landgenoten. Zijn slogan 'make America great again' is vnl bedoeld om zijn familie voor de volgende generaties geldelijk veilig te stellen en in het miljardenclubje te posteren en te blijven. Voor mij is het een man die zelfs 2 keien kan doen ruzie maken en die lak heeft aan God en gebod en denkt er boven te staan. Voorlopig ontsnapt hij aan het schandalencircuit van Epstein, voor hoelang nog? Meer en meer republikeinen zijn ook zijn fratsen beu en dan zouden die mails en foto's wel eens goed van pas kunnen komen om hem aan banden te leggen. In ieder geval zijn er toch een paar families die niet aan de geruchtenmolen ontsnappen zoals in Groot Brittannië, Noorwegen... Ook uit een andere hoek zijn er families die in de roddelbladen terechtkomen, zoals de Grimaldis uit Monaco. Personeel ontslagen brengt altijd een gevaar voor achterklap te weeg.
Wat te denken van de tentoonstelling van de stoffelijke resten van de Heilige Franciscus ( 1181-1226) in de kathedraal van Assisi, zijn geboortestad. In een glazen kist kan men zijn botten bewonderen, de restanten van zijn aardse leven op aarde, die al die eeuwen getrotseerd hebben en niet tot stof vergaan zijn. Vele pelgrims worden er verwacht in die Italiaanse stad die door een gebed voor Franciscus voorspraak willen krijgen bij God om een mirakel af te dwingen zoals wonderlijke genezing van een kwaal. Die reis zal ik niet ondernemen, ik wil niet meer buiten mijn 'zone' leven of op stap gaan naar het buitenland. Liever thuis waar mijn vrienden op bezoek komen en me van een heerlijk ontbijt voorzien en babbel voorzien. Tot morgen
Ik zal het vandaag nog wat rustig houden en veel lezen zal er vandaag ook nog niet inzitten. Mijn krant zal terecht voor twee dagen dienen. Het ziet er goed weer uit, niet tè koud wel wat wind uit zuidwestelijke richting. De regen blijft voorlopig nog wat op een afstand. Heb ik gisteren wat gemist van het wereldnieuws? Nee, de wereld draait gewoon door ook als ik er geen aandacht aan besteed. De items van deze week waren ook gisteren en vandaag de hoofdlijnen: de gevallen ex-prins, de Amerikaanse ambassadeur die met het air van Trump hier alles wil te zeggen hebben, de invoertarieven van Trump en de slechte resultaten van de Belgen op de Winterspelen. Sportief gezien moeten we ons weer focussen op de resultaten van onze wielergoden. Vandaag zat er bij de krant de 'Wielergids' wat aangeeft dat het koersseizoen is aangebroken. Voor wie ga ik supporteren dit jaar? Buitenlanders genoeg maar een echte Vlaming/Belg moet een idool binnen de eigen geledingen hebben. Ik ben geen fan van Remco, ik zal naar een andere Flandrien uitkijken om voor te juichen, misschien Thibau Nijs. Die heeft geen schrik om te verliezen en blijft altijd goed gezind en geeft geen schuld aan een ander bij verlies. Voor de rest ziet het er een rustig weekend uit. Ze hebben mijn Chinese kleren geleverd, waar ik echt heel blij om ben. Niet alleen omdat ze me uitstekend passen maar vooral omwille van de prijs. Wat mijn kinderen, onze leiders van het land en managers van de winkels ook beweren, en de weigering van de 'kringloopwinkels' dergelijke kleren in hun assortiment op te nemen, ben ik heel tevreden met een regenjas en pull die me samen 12,99€ kosten. Tenzij je bij de 'haute couture' gaat winkelen, komen de meeste spullen in ons land ook van het verre China, Indië, Cambodja, Vietnam ... Gezien de dure tijden moet ik ergens wel een beetje profijt zoeken als ik niet op voeding, gas en electriciteit wil bezuinigen. Tot morgen
Een drukke vermoeiende en pijnlijke dag. Een grote troost, de vorige oogspuit heeft goed werk geleverd en heeft de woekering van kleine bloedvaatjes achter mijn oog, stopgezet. Maar lachen doe ik toch niet als ze met een naald in mijn oog prikken. Volgende maand nog een keer. Daarbij kreeg ik vandaag ook het schema voor de verdere behandelingen van die 'maculadegeneratie' in mijn linkeroog en de cataract behandeling in het andere oog. Om het kort te zeggen, men moet er wat voor over hebben om gezond en zelfstandig oud te worden. Gelukkig bestaan er nu allerlei remedies om dat te kunnen waarmaken. Dus ja, ik ga het voor de rest van de dag rustig houden en mijn ogen wat rust geven door ze toe te doen. Tot morgen
Wat is er in de wereld gebeurd terwijl ik, samen met de poetshulp, met stofdoek en dweil mijn huis van alle onreinheden probeerde te ontdoen? De aanhouding en dus verdere vernedering van een gewezen prins, die dacht dat hem alles was toegestaan omwille van zijn heldendom tijdens de Falklandoorlog en omdat 'mammie dear', the Queen was en hij haar lievelingske. In Groot-Brittanië zorgen de Royals voor de nodige bladvulling van de boulevardpers, al eeuwen en jarenlang. Het kan niet missen dat ze gevolgd worden door de paparazzi, want elkeen wil wel eens een primeur krijgen van het volkje dat achter grote hekken, beschermde muren en eindeloze landerijen leeft, ver weg van 'gewoon leven'. De twijfelachtig eer dat hij één van de weinige prinsen is die verantwoording moet afleggen van zijn daden die het land schade toebrachten, dus aan het plebs of de gewone burger in een gerechtsgebouw, staat lijnrecht tegenover zijn 'air van niks kan me wat doen'. Hij misrekende zich daar een beetje bij. Zijn broer de koning, neemt afstand van hem evenals zijn neven en hun gezinnen. Na het afnemen van zijn 'prinselijke titel en waardigheid, zijn royal lodge met 30 kamers, is dit de zoveelste vernedering die Andrew Mountbatten-Windsor ondergaat: in hechtenis genomen worden. Dit keer niet alleen omwille van het seksschandaal dat losbarste, maar wel omwille van het doorgeven van gevoelige info aan Epstein tijdens de uitoefening van een openbaar ambt als handelsgezant (2001-2011). Wie neemt hij in zijn letterlijke en figuurlijke val allemaal mee? In eerste instantie zijn ex, Fergie, die na de scheiding in 1996, eigenlijk nooit van hem is weggegaan maar nu letterlijk op de straatstenen terecht komt. Dan zijn 2 dochters, die ook kennis maakten met de veroordeelde zedendelinkwent Jeffrey, na zijn vrijlating in het jaar 2008. Miljoenen mails worden uitgeplozen, wie gaat er nog aan de schandpaal genageld worden? Veel bekende hoogwaardigheidsbekleders worden er genoemd, maar is het daarom strafbaar dat ze goeden dag zegden aan een man die alle groten der aarde kenden? De toekomst zal wel uitwijzen of er nog verdere aanklachten en veroordelingen volgen van de rich and the famous people, die met geldzorgen zaten of met ongewone seksuele appetijt zaten en zich uit noodzaak tot die man wendden. Tot morgen
Vette Dinsdag is achter de rug en ik kan wel zeggen dat hij letterlijk en figuurlijk vet was! Eerst en vooral al de chips, nootjes en drankjes thuis en dan lekkere garnalenkroketten met veel mayonnaise en veel frieten, een tiramisu daarna om alle gaatjes te vullen. Om het compleet te maken een 'coke' zoals hij hoort te zijn, geen 'zero'. Figuurlijk was het een 'vette dinsdag' omwille van al mijn gasten, eigenlijk mijn kinderen die allemaal tesamen eens langs gekomen zijn en dat was een eeuwigheid geleden. En vandaag begint de 'vasten'. Om de 33 jaar en dus hoogst uitzonderlijk begint de 'ramadan' en de christelijk vasten op dezelfde dag. Daar is toch wel een hemelsbreed verschil tussen beide boetedoeningen. De 'moslims mogen volop eten na zonsondergang terwijl bij de 'roomsen' een 40 daagse gematigdheid heerst gedurende gans de dag. Wel te verstaan met echt vasten vandaag en een askruisje (van stof zijt gij en tot stof zult ge wederkeren) gaan halen in een kerk die nog open is. Ook op Goede Vrijdag is het echt vastendag. Het is al een eeuwigheid geleden dat ik al die rituelen nog gedaan heb, maar laat me zeggen dat ik tot aan Pasen toch een zekere gematigdheid probeer na te streven. Het gemakkelijkste is dan niet naar de winkel gaan of de rayon met snoep en koekjes niet in te draaien. De komende 40 dagen zal het soberheid troef zijn.
De mond gesnoerd worden door een Amerikaan!!! in ons eigenste land. Het gebeurt niet dikwijls, maar nu heeft Trump een mini versie van zichzelf als ambassadeur naar ons land gestuurd. Geen 'grote sant in eigen land' maar dat maakt hij goed door hier de baas te willen spelen in een 'zelfstandig koningrijk', dat hij beziet als een grote Amerikaanse stad waar hij het voor het zeggen heeft. Natuurlijk is er al langere tijd polemiek over de besnijdenissen bij pasgeborenen en kinderen, zowel bij jongens als meisjes. Dat zijn echt onnodige ingrepen die het leven van de kinderen van bij de aanvang belasten en ze zelfs kunnen verminken en traumatiseren. In de godsdienstige geschriften staat het nergens geschreven dat dergelijke ingrepen een godsdienstige meerwaarde zijn en verplicht is te gebeuren. Sommige religieuze rituelen zijn zijn echt uit den boze en zijn verboden in ons land en moeten de beoefenaars van dergelijke praktijken voor de rechtbank veroordeeld te worden bij niet naleving van de Belgische wetgeving. Dat heeft niks te maken met 'tegen een bepaalde religie te zijn'. Iedere godsdienst moet de mens respecteren zoals hij geschapen heeft. Iedere religie gelooft in een God, die de mens geschapen heeft naar zijn beeld en gelijkenis en daar moet de mens niet aan tornen en niets aan afdoen. Tot morgen
Lang slapen, iedereen van eten en drinken voorzien, de artikelen in de krant becommentariën, nabeschouwing van het paardansen op het olympisch ijs van Milaan, voorbereidingen voor de wandeling die mijn gasten gaan doen enz en de voormiddag is met een vingerknip voorbij gevlogen. En nu kan ik rustig aan mijn dagelijks blogje beginnen, want een lunch moet ik niet voorzien. Vandaag komen onze beste ijsdanseressen op de piste en hopelijk brengen ze hun kür er zonder kleerscheuren en valpartijen ten tonele. Met goed gevolg, hoop ik, want de verzameling plakken is maar een mager beestje tot hiertoe. Mopperen mag ik eigenlijk niet doen, want er zijn toch een 30-tal atleten die een olympisch diploma krijgen en zoals een echte olympiër moeten we zeggen, 'deelnemen is belangerijker dan winnen' al is zegevieren natuurlijk het plezantste, zelfs voor de Belgische thuisblijvers en teevee-kijkers. Het zijn toch bewonderingswaardiger sporters, jàààààààren trainen, oefenen, geen pleziertjes, dieetjes volgen, alles opzij zetten wat deel uitmaakt van het hedendaagse jeugdige goede leven, om één moment de gloire te hebben in hun jonge leven. Want het zijn allemaal jonge mensen, op 1 enkele uitzondering na, prille twintigers. Die hun talenten aan de wereld willen tonen, zonder er een geldelijke vergoeding voor te krijgen of er fortuinen voor in de wacht te slepen. Volharding om dat ene moment in het leven te bereiken, de gouden medaille en die ontvangen op het hoogste schavotje. Alle deelnemers aan de olympische spelen zijn kampioenen en doen een gewone sterveling zoals ik, met open mond kijken naar hun sportieve prestaties. "We zullen het zien" zei onze Brusselse minister president Boris, in zijn beste Vlaams, en iedereen zal weer duimen voor onze meisjes op het ijs.
Het is ook plezant om in gezelschap eens een kwis op tv te volgen zoals de 'Krokusquiz' op canvas. Ons eigen geheugen eens testen of we de antwoorden op de vragen die Phara stelt, nog weten en nog kennen. Een gezellig spelletje met al de versnaperingen en een drankje erbij en ons gewoon amusement geeft. Nog tot het einde van de week is het genieten van deze Winterspelen. Tot morgen
Mijn ene zoon en zijn gezin waren juist op tijd vóór de sneeuwstorm vertrokken, mijn dochter en co kwamen er middenin hier aangeschoven. Eens de buien voorbij, steeg de temperatuur en was de sneeuw even rap verdwenen als hij toegekomen was. Terwijl het ene gezin is gaan wandelen zit ik op gezin nr 3 te wachten. Nog tot morgen zal het hier een drukte van belang zijn en achteraf blij dat ik iedereen eens rondom mij heb gehad. Ik ben gelukkig dat iedereen in goede gezondheid is, zowel kinderen als kleinkinderen en kan dan weer wachten op de volgende bijeenkomst rond Pasen. Gisterenavond hebben we als echte kenners naar het mooie 'paardansen' gekeken. Stijve harken als we zijn, merkten we elke fout van hem of haar op. Een verkeerde grip, niet synchroon genoeg, niet hoog genoeg gesrongen, een verplichte oefening vergeten, een 'bijna' valpartij, afijn, alle verkeerde bewegingen in bijna perfect uitgevoerde dansen. Bij de 'Bolero van Ravel' dacht ik eens aan de perfecte score van Torvill (Jayne) and Dean (Christopher) bij de O.S. 1984 in Serajevo. Nu nog wachten op Loena en Nina. Misschien bezorgen die ons nog een medaille.Met deze winterspelen ben ik wel tevreden, het brengt wat andere sporten op de buis dan wielrennen en voetbal en je kan eens voor de landgenoten supporteren die jarenlang oefenen en trainen om te mogen deelnemen aan deze winterse Olympiade. Zo, ik ga mijn tafel dekken en de pompoensoep met wortelen op tafel zetten. Mijn jongste zoon en co komen eraan. Tot morgen
Probeer in ieder geval elkaar goed warm te houden door veel omarmingen en knuffels te geven want het is ijzig buiten met een schrale wind uit het zuidoosten die alles nog wat kouder doet aanvoelen. Gelukkig kunnen velen toch warm en gezellig binnen zitten en zich warmen aan de liefde die Valentijn gisteren weer bracht bij velen. Hier heeft iedereen goed geslapen, wat enorm belangrijk is om zich goed te voelen bij zo'n echte winterdag. Niet alleen 'ik' ben tevreden maar waarschijnlijk ook de Brusselse landgenoten die uiteindelijk weer een ééntalig Franse ministerpresident, Dilliès, hebben. "We zullen zien" is voorrlopig de enige zin die mijnheer Boris in verstaanbaar Nederlands kan uitbrengen. Hij zal nog veel taalbaden nodig hebben vooraleer hij op de vele vragen van de Vlaamse journalisten en reporters een deftig antwoord kan geven in de eigenste taal van de verslaggevers en vragenstellers.
Voor de rest is het al Olympische Spelen dat de klok slaat. Als het me goed voorstaat, heeft België nog maar één medaille binnengehaald, een onverwachte bronzen plak bij de shorttrack. Een magere oogst. Maar kom, nog een week te gaan op deze prachtige spelen, misschien komt er nog een plakje bij.
De lucht betrekt, wordt grijzer en grijzer en men voorspelt zelfs, voor hier aan de kust, een lichte sneeuwval. Maar voor de sneeuwvoorspellingen, zijn mijn voeten de beste weermannen. Als de witte vlokken komen krijgen mijn voeten het plots winters koud. Voorlopig is alles nog geruststellend en zijn mijn ledematen nog goed van temperatuur en ga ik genieten van de aanwezigheid van mijn kinderen. Deze namiddag komen er nog enkelen erbij. Het zal een getater van jewelste worden, mijn oren zullen flappperen en mijn stem zal morgen wel hees en schor klinken. Tot morgen
Deel twee van een bewogen weekend. Zo mag ik dat wel noemen. Alle emoties zijn geuit, een goede babbel met zoonlief en vriendin met haar dochter, en die zijn nu eventjes op stap in mijn dorp aan de zee. Dan begin ik maar aan part 2 van mijn zaterdagse blog. Dat gaat natuurlijk over de OS, die me laat kennismaken met al die gevaarlijke sporten waarbij nog niet veel gekwetsten gevallen zijn. Dit in tegenstelling tot de lawines in de Alpen die al heel wat dodelijke slachtoffers heeft geëist. Maar de atleten verkiezen het liedje van John Lennon (1940-1980), make peace and love no war. Veel liefde op de pistes en banen. Gedurende de dag houden ze zich warm met hun fantastische caprriolen, tijdens de nacht houden ze elkaar warm door elkaar alle liefde van de wereld te geven. De 3500 atleten hebben alle beschikbare condooms (10.000) die ter hunne gerief ter beschikking werden gesteld, opgesoupeerd of liever gezegd aan een grondige test onderworpen. Men kan zeggen, dat de atleten gebruik maken van alle accomodaties en materialen die het IOC hen geeft om een aangename tijd in de olympische dorpen in Cortina en Milaan te hebben en de liefde de kans te geven om te zegevieren. Voilà, mijn 2e korte bijdrage in dit liefdevolle weekend. Tot morgen
Ik ben een beetje zenuwachtig en daarom zal mijn blog in schuifjes geschreven worden. Een eerste deeltje dat ik nu al schrijf en een tweede deeltje deze namiddag. Het is lang geleden dat ik mijn tweede baby gezien heb, nu een boom van een vent , +1m85 en navenant de kilo's. Ik zit nu op het puntje van mijn stoel te wachten terwijl ondertusen mijn soep staat te pruttelen om klaar te zijn als hij toekomt. Het is een frisse en winderige dag dan doet een warm soepeke met ballekes altijd deugd bij aankomst. Alhoewel ik geen Valentijn heb, beschouw ik dit bezoek dus als dusdanig en zal er vreugde en blijdschap zijn als hij toekomt. In ieder geval bij mij, minder bij de hond die zijn jaloerse kant een beetje zal tonen door altijd maar mijn aandacht te trekken. Zo mensen tot later op de dag. Tot strakskes
