Berichten van 23 juni 2014 tot 29 juni 2014

Zaterdag 28 juni

Het weer is mooi en zonnig wanneer we vrijdag weer onze reis verder aanvatten. Het is nog steeds een mooi landschap waar we doorheen rijden, veel groen, berg en dal en meren.

In een provinciaal park wordt onze aandacht getrokken door een bord dat verwijst naar voorhistorische rotstekeningen. Van op de parking moeten we afdalen tot het niveau van Lake Superior.  Er wordt gewaarschuwd dat de afdaling niet zonder gevaar is en er reeds verschillende ongevallen hebben plaats gevonden.

Het pad gaat erg steil naar beneden en het is voorzichtig klauteren over scherpe rotsen om er te komen. Beneden aangekomen zouden we over een smalle richel, die bovendien flink schuin afloopt naar het water, moeten lopen om de tekeningen te zien.

Het lijkt ons toch wat gewaagd om over die gladde richel te lopen en stellen ons tevreden met de mooie uitblik en de afgebeelde pictogrammen.

We rijden verder en komen net na de middag aan op een camping in Sault Ste Marie. Op TV hadden we in het programma Rail Away een treinreis gezien die van uit Sault Ste Marie vertrok, de Agawa Canyon treinreis. Na onze siësta begeven we ons naar het station om tickets te kopen maar tot onze teleurstelling rijdt de trein dit weekend niet. We maken dan maar een wandeling langsheen het water, aan de overkant ligt de VS.

Een lange brug verbindt de twee landen. Via sluizen is er druk scheepvaart verkeer tussen het Huronlake en Superior Lake.

Zaterdag gaan we dan nogmaals de stad in en bezoeken de “Farmers Market” die eerder mager uitvalt, enkele kleine farmers verkopen er hun producten veel keuze is er niet.

Het Canadian Bushplane Heritage Center  vertoont een mooie collectie oude brandblusvliegtuigen. In vele van deze toestellen kan men binnen lopen om ze goed te kunnen bekijken.

In een cinemazaaltje worden we vergast op een 3D-film waarin we meevliegen met een brandblusvliegtuig en de hele operatie kunnen volgen zowel in de lucht als op de grond. Erg indrukwekkend, vooral de beelden van een reusachtige brand van jaren terug. Na de middag keren we terug naar de camping en genieten van een luie namiddag.

Donderdag 26 juni 

Woensdagmorgen is het droog en er schijnt een flauw zonnetje.

Zelfs op de camping zien we wild lopen. Gisteren kregen we nog bezoek van een hert en deze morgen zagen we een bever rondlopen op het terrein. We rijden weer verder richting Niagara  onderweg krijgen we meer zon te zien en de hemel kleurt blauw. Wanneer een bord langs de weg reclame  maakt voor de langste hangbrug van Canada willen we dat wel zien. We moeten zo een 10tal kilometer over onverharde weg rijden om er te komen. Voor 20 CANdollar kunnen we er overheen wandelen. We worden zelfs met een buggy tot aan de eerste hangbrug gebracht, het was een steile weg omhoog en we waren blij dat we dat niet te voet moesten doen.

Het zijn in feite twee hangbruggen die een diepe kloof overspannen. Van op de brug genoten we van het prachtige uitzicht diep in de kloof, in de verte zagen we de tweede en langste brug. Na een fijne wandeling langs de kloof kwamen we bij de tweede brug waarlangs we terug aan de overkant kwamen.  Via een lange trap daalden we af tot op de bodem van de kloof en bekeken de bruggen aan de onderkant.

 Na rond het meer getrokken te hebben kwamen we terug bij de parkeerplaats waar we lunchten vooraleer verder te rijden. Onze route loopt via de Highway 17 die op een zeker punt volledig afgesloten was voor verkeer en om op onze bestemming te komen dienden we een omweg van bij de 200km te maken. Tot overmaat was dan de eerst weg die we konden nemen om terug op de originele route te komen ook afgesloten. We hebben dan onze bestemming moeten aanpassen.

Gelukkig is de weg die we moesten volgen  wel mooi en loopt doorheen heuvelachtig gebied met talloze meren in verschillende tinten. We hebben ver moeten rijden vooraleer we een camping vonden in de plaats Longlac aan de stroom en kwamen net op tijd om de voorlaatste plaats in te nemen.

Donderdagmorgen dan maar naar de volgende bestemming de plaats Wawa. Onderweg ook weer de vele borden die waarschuwen voor elanden die de weg kunnen oversteken. We hebben toch twee stuks gezien aan de rand van de weg. Het voorbijrazend verkeer schijnt hen niet te storen maar zodra we stoppen trekken ze zich terug in het bos vooraleer we een goede foto kunnen nemen.

In de plaats White River tanken we nog maar eens vol. In deze plaats is het verhaal van Winnie the Pooh begonnen. Uiteindelijk komen we in Wawa aan na een omweg van een driehonderd kilometer.

Maandag 23 juni

Bij het meer met zandstrand hoorden veel muggen en die hebben ons flink lastig gevallen in de nacht. Onder een stralende zon rijden we weer verder. Overal langs de weg worden we gewaarschuwd voor overstekende elanden maar krijgen er geen in het vizier.

Plots worden we verrast door een overstekende Bambi, vol op de rem en met gierende banden konden we nog net een aanrijding vermijden. Hier in Canada wordt blijkbaar ook naar de wereldvoetbal gekeken want we reden geruime tijd achter een trailer die beslist een fan van  Holland was.

In Fort William nabij Thunder Bay nestelen we ons op een mooie camping aan het historisch park Fort William dat we morgen gaan bezoeken.

Dinsdag 24 juni

De ochtend begint grijs en na het ontbijt regent het. Het regenweer zal de hele dag duren. Vanaf het bezoekerscentrum brengt een shuttlebusje ons naar de ingang van het Fort William Park.

Het “fort” is een getrouwe reconstructie van een handelspost die in de nabijheid gevestigd was in 1812 en had geen militaire betekenis. Bij de ingang worden we opgewacht door een gids in klederdracht uit die tijd.

De Indianen woonden er in wigwams die niet met huiden maar met berkenschors bedekt waren, hoewel het flink regende stonden we er toch droog.

De pelshandel was er erg belangrijk en vormde de basis van de verdere ontwikkeling  van het land. De  rivier was de handelsroute bij uitstek waar de waren met kano’s en schoeners werd aangebracht en weggevoerd.

De plaatselijke bevolking waarmee goed samengewerkt werd ruilden de pelshuiden voor gereedschap en wapens.

De roeiers en dragers waren de “voyageurs” zij zorgden wel dat alles kon doorstromen maar behoorden tot de lager klasse aldaar, opgevolgd door de klerken die een trapje hoger stonden en aan de top stonden de heren van de compagnie.

Dat was duidelijk zichtbaar aan hun behuizing. In de zomermaanden kwamen er wel meer dan duizend mensen in het fort samen en was het zeer druk aan de kade. Tijdens de wintermaanden verbleven er slechts een dertigtal mensen ter plaatse. Ondanks het slechte weer hebben we er toch een leerrijke en aangename dag doorgebracht.