gedicht een engel

WAt heb ik toch genoten
                     van die mooie vrije tijd                    
twee weken de boeken gesloten
gaven mij een zee van tijd.
*
We vlogen naar de rust toe
daar,waar de tijd bleef stille staan
waar de natuur in al zijn pracht
door geen mensenhand ontregeld word.
*
Ginds, hoog op de klippen bij de zee
ervaart men,hoeveel deugd de stilte doet;
zelf eens nietsdoen,alleen maar zijn
en ruiken,voelen,ademen die zuivere lucht.
*
Veertien heerlijke dagen  heb ik kunnn leren
wat rust ,gezonde lucht en ontspanning kunnen doenmister parkinson heeft me daar met rust gelaten
misschien was ook hij.....aan vakantie toe.
******

Zie de witgekalkte krijtrotsen
van caap gris nez
de meeuwen scheren krijsend in hun vlucht
langs de loodrechte klippen.

Er hangt mist boven het kanaal
alles is grijs en grauw
de kilte dringt tot je door
de zilte zeelucht kan men proeven.

Langzaam breekt de zon door
alles veranderd in een kleurrijk pallet
de prachtige blauwe lucht
weerspiegelt zich in de schuimende baren.

EEn vissersboot haalt zijn netten op
een groep hongerige meeuwen
vliegen krijsend om de boot
belust om een hapje te vangen.

In de verte varen bootjes zo klein
aan de overkant van het kanaal
schittert de zon op de hoge klippen
vaneen ander land....Engeland
***

Dit is een gedichtje die ik geschreven heb,en die één van mijn kleindochtertjes zal voordragen op het feest van mijn moeder die honderd jaar wordt.Op een andere blog heb ik ook iets geschreven daarover.Wil je dit blog bezoeken,dan geef ik u graag  het adres.http://blog.siniorennet.be/36ikke -en nu het beloofde gedichtje.
     Heel speciaal voor jou
heb ik mijn mooieste kleedje aan
en weet jij wel waarom?
Wel,ik zal het u vertellen. 

Vandaag is het een bijzondere dag voor jou
want jij bent 100 jaar
gelukkig kan ik al zo ver tellen
want dat is heel veel mémé.                             

Vandaag wil ik je wensen
al wat heerlijk is en fijn
maar nu,in plaats van woorden te verspillen
geef ik jou een dikke zoen.