Archief

                                                                geen windje,geen wolkje tot nu toe ,de warmste dag.
           Een goeie zondagmorgen gewenst,vandaag doen we het supermooie Rhodos aan en voor de tweede keer op deze reis,is het uurverandering. Wanneer je de haven nadert is het eerste wat opvalt,de middeleeuwse gebouwen Rhodos heeft aan de toerist veel te bieden,Rhodos kan je in principe in twee verdelen, deoude (middeleeuwse ) stad en de nieuwe moderne stad,deze laatste
begint aan de haven en strekt zich tot Rodini.
Aan de ingang van de oude haven treft men drie oude molens aan,er zijn veel verschillende bouwstylen o.a. de Byzantijnse stijl. De smalle straatjes zijn erg leuk en de stad is zeer kleurrijk,ook de vele winkeltjes en vriendelijke bevolking maken van Rhodos one geliefd eiland.
Een praatje met de plaatselijke bevolking (in het Engels) een terrasje,een paar kleine aankopen,
voor onszelf en de kleinkinderen en het was al 13h dus tijd om wat te gaan eten.
        Op het dek was het prettig vertoeven op het zachte ritme van het azuurblauwe water,de aangename temperatuur en het prachtig decort,echt om weg te dromen in een siësta. Nog net op tijd
voor de Tea Time,een paar schoteltjes koekjes en cakes,een lekker bakje koffie en we waren klaar
voor de afvaart,het was dan weeral 16 uur. Nu tijd om nog even de aankopen te inspecteren,een pakje vaar ons Tibeau een schotel voor op het boekenrek thuis(staat nog niet vol genoeg) en nog eenprulleke voor ons moe en het avondritueel kon opnieuw beginnen. Alles stondt in het teken van
Griekenland en het smaakte ons minder deze avond dan we gewoon waren ,de wijn een witte
Santorini Boutari van €24 en een rode Noussa Boutari van €20 vielen ons ook niet zo goed in de smaak,maar dit heeft ons niet weerhouden om nog een dansje te zetten en rond één uur ons bed op te zoeken en weg te dromen van een heerlijke dag;
       Acht heerlijke dagen zijn gevlogen,geen enkele minuut van verveling en dit is gemeent,zoals al
eerder vermeld,gaan wij vaak op reis,maar dit is de reis waar men kan zeggen ,ik heb mij geen moment verveelt; Wij zouden het iedereen aanraden,ik ga zeker niet betwisten dat de Caraiben of
andere plaatsen,waar ook ter wereld het niet beter is,maar voor ik en mijn vrouwke WAS DIT HET,ik als gewone loodgieter dit mogen meemaken,onvoorstelbaar zegt Eddy Wally  en dit is het
ook. Er is zeker en vast veel meer weelde en luxe op deze aardbol,maar het geluk ligt toch in de
mooiste momenten die we samen beleven ,of dit goedkoop of duur is,t'is de liefde voor elkaar dat telt en hoe ouder we worden hoe duurzamer.
      Nu ga ik al de poëtische toer op,maar in ieder geval,pak elkaar nog eens in de armen deze avond en geniet,
    tot de volgende dag, Romi

                                                                              Maandag 31 Maart 2003

                                       met nog steeds  schitterend weer en een azuurblauwe hemel
zijn we vannacht naar Athene gevaren, waar we zullen aanmeren omstreeks 6h30.
Athene,de zuidelijkste hoofdstad van Europa,is de toegangspoort tot Griekenland en tot de
wereld van de oudheid.
De marmeren monumenten van de Akropolis,die majetueus boven de stad uitrijzen,vormen het
symbool van het eerbiedwaardige verleden van de stad. De rots zou al meer dan 5000 jaar
bewoont zijn. Het moderne Athene heeft echter weinig gemeen met de schoonheid van de
classieke bouwwerken,een eindeloze zee van staal en beton strekt zich uit tot over de heuvels.
Opvallend voor een stad van deze omvang,is dat er maar weinig echt hoge gebouwen zijn.
Ruim de helft van de Griekse bevolking (ruim 4 miljoen inwoners) wonen in Athene en de
havenstad Piraeus,deze laatste is trouwens niet veel soeps om te bezoeken,allemaal recht-
lijnige en onpropere straten,een echt labierint waar je al vlug het noorden bij verliest en dit
laatste hebben wij dan aan de lijve ondervonden.Juist als we op punt stonden een taxi te nemen
lag om de hoek van de straat het schip,de bemanning was al druk doende zich voor te bereiden
om te ontschepen en koers te zetten naar het Kanaal van Corintië. Een spectaculaire doortocht
door de rotsen.
         Het idee voor een kanaal dat de Ionische en Egeïsche zee moest verbinden,werd voor het
eerst in de 7de eeuw v.Chr.geopperd,toen Keizer Nero het werk starte met een gouden houweel.
Het Kanaal werd gebouwd tussen 1882 en 1893 en is één van de mooiste en opmerkelijkste
wateren ter wereld.
      Omstreeks 15h voeren we door het kanaal ,dat was een geweldige ervaring. Het grote schip
dat met nauwelijks 30 cm speling aan beide kanten,maar met behulp van loodsboten en eigen
motoren,tussen de steile rotsen maneuvreerde,spectaculair !!
Het Kanaal van Cotiëntië is 6.343 meter lang en heeft een breedte van 24.60 meter,het schip zelf
was 24 meter,ik moet zeggen dat de doorgang veel beziens had,allen dekken waren bezet en met
een goeie cocktail in de hand waren de kilometers zo voorbij (de doortocht heeft ruim 1h30 geduurd)    Deze avond zitten we met een Gala Avond,de gala kleertjes nog even stomen en op
naar de fotoseccie met de Kapitein,een zeer vriendelijk man touwens,nog een paar  foto's tussen
enkele knappen en mooi geklede meiden en de drink van de Kapitein,of twee of drie.
Het eten was terug subliem en de wijn ,een witte Meursault van 58€  en een rode Brunello di
Montalino, de Cocktail is Strawberry Daiquiri ,na het erg lekkere eten kwamen alle kelners,wijnkelners,koks,souskoks,de opperkelner,in het totaal z'on 40 man,met gedoofde lichten
en aangepaste muziek,gewapend met vlammende ijstaarten het restaurant Riviera binnen,
vergezeld van het nodige applaus natuurlijk.
     Tot slot van een geslaagde avond de Farewell Gala Show ,men kon ook dagelijks tussen
23h30 en 00h30 nog genieten van een Magnefique Buffet maar dit was niet meer voor mijn
maagske besteed.
           Ik denk dat het stilletje tijd wordt om onder de wol te kruipen voor een verdiende
           nachtrust,we hebben weeral veel wijzer geworden vandaag,
                     tot het volgende blad,ROMI