Er waren eens 2 zotten en die 2 zotten hadden een bijverdienste en dat was kranten rond brengen. Op een dag regende het zo hard dat de éne tegen de andere zei: "Ik ga vandaag geen kranten rond brengen hoor, anders ben ik morgen doodziek!" En de ander dacht hetzelfde. "We spreken vanavond af in ons stamcafé." zei de ander en ze vertrokken. s´Avonds zat één van de 2 al een half uur op de ander te wachten totdat hij binnenkwam. Deze was door en doornat, dus vroeg zijn vriend: "Waar heb jij gezeten!" Waarop de ander zei: "Ik heb tegen al onze klanten gezegd, dat we vandaag géén kranten rondbrengen.

" Een jongen probeert luidkeels zijn kranten te verkopen. Hij roept: Grote oplichterij gesignaleerd al 472 slachtoffers! Een man die voorbij komt koopt een krant en komt na een tijdje er achter, dat de krant al 3 weken oud is. Hij gaat terug naar de jongen om zich te beklagen. Maar dan hoort hij de jongen roepen: Grote oplichterij gesignaleerd al 473 slachtoffers!

Jansen kan niet slapen, omdat ze bij de buren een feestje hebben. Urenlang staat hij tevergeefs op de muur te bonken. De volgende middag komt hij de buurman tegen. Zeg, heb je me vannacht niet op de muur horen bonken? Ja, maar dat geeft niet hoor. We hadden toch een feestje

Om half vier 's nachts ging de telefoon bij Frits. Moeizaam kwam hij uit bed en vond op de tast de telefoon. "Spreek ik met meneer Van Rensburg?" vroeg een boze stem aan de andere kant van de lijn. "Ja, inderdaad," mompelde Frits. "Met Smit van de overkant. Ik bel even om te zeggen dat het geblaf van uw hond me gek maakt. Laat hem alstublieft onmiddelijk ophouden." De volgende nacht om drie uur ging de telefoon bij Smit. "Hallo?" mompelde hij slaperig. "Meneer Smit, met Van Rensburg van de overkant." "Om drie uur 's nachts? Bent u gek geworden?" "Meneer Smit, ik bel even om te zeggen dat ik geen hond heb.

Een alleenwonende man verloor zijn huissleutel. Hij belde zijn ouders die in een klein dorpje in het hoge noorden woonden; zij zouden de reservesleutel opsturen. De man trok zo lang bij een vriend in. De volgende dag liep hij de postbode tegemoet, maar deze had niets bij zich. De man mopperde: Ach ja, de post in dat boerengat werkt natuurlijk niet zo vlug, en ging weer voor een nacht naar zijn vriend. De volgende morgen reed hij weer naar zijn huis om de post op te vangen, maar was net iets te laat. De postbode kwam net de tuin uit en zei: Ik heb de brief in de bus gegooid hoor!