Veel jongens raken aan een lief (of andersom) door een geschenk te geven. Ik ben de mijne erdoor kwijtgeraakt. Sta me toe het even te vertellen... Toen mijn lief jarig was, kocht ik haar een paar handschoenen. Maar dezelfde dag ging mijn zuster in dezelfde winkel een paar slipjes voor zich kopen. De twee pakjes werden thuis bezorgd. Door een spijtige vergissing kwamen die handschoenen bij mijn zus terecht en die slipjes bij mijn verloofde. Dat was nog niets, maar een e-mailtje dat ik geschreven had, kwam met die slipjes bij mijn verloofde. De brief luidde zo: Liefste schat, Dit klein geschenk is ter herinnering aan je verjaardag. Ik heb ze zelf gekocht en dacht dat je ze best kon gebruiken, aangezien je er de laatste tijd geen meer draagt. Daar je oude door het dikwijls nat worden van kleur veranderd waren en de naad was losgegaan van het dikwijls aan- en uittrekken, bracht me ertoe jou nieuwe te kopen. Eerst wilde ik lange kopen, maar mijn zus zei dat de korte modellen mode waren. Het is een vaste kleur die niet afgaat. De winkeljuffrouw heeft mij de hare laten zien en die waren al drie keer gewassen. Ze waren nog zo goed als nieuw. Ze mogen getoond worden zonder te blozen. Ik heb de bruine kleur gekozen omdat je hier het vuil niet zo vlug op ziet. De winkeljuffrouw heeft ze even aangetrokken en ze stonden haar heel goed. Als je ze voor de eerste keer draagt, moet je er talkpoeder in doen, dat bevordert het schuiven. Als je ze wast, moet je ze aanhouden,anders krimpen ze teveel. Ik hoop dat je ze draagt met dezelfde gevoelens als ik ze je schenk. Vergeet niet te tellen hoe dikwijls ik ze in de loop van het jaar zal kussen. Je schat. (de volgende dag was het uit.)
Moos moet als tuinman gaan solliciteren bij een rijke dame. Sam staat voor de deur te wachten tot Moos weer terug komt. Na een half uurtje komt Moos weer naar buiten en doet zijn verhaal. Nou ik kom daar binnen en de dienstmeid brengt me naar haar bazin. De rijke dame vraagt of ik mijn handen wil laten zien, dat doe ik dus en zij ziet dat ik veel eelt op mijn handen heb. Dat vond ze een goed teken voor een tuinman. Toen moest ik mijn benen laten zien, dus ik trek mijn broekspijpen omhoog en zij ziet dat ik sterke kuiten heb, en dat is natuurlijk ook prima voor een tuinman. Toen vroeg ze naar mijn referenties, en toen heb ik waarschijnlijk een foutje gemaakt...
Twee Dexianen zitten te zuchten en kreunen op het werk. Ze zouden zo graag een dagje verlof nemen, maar de chef heeft alle verlof opgeschort omdat er teveel werk is. Plots springt een van de twee recht. "Ik weet een manier om enkele dagen verlof te krijgen!" roept hij. "Hoe dan?" vraagt de ander De man kijkt snel rond - niets te zien van de chef. Hij klimt op zijn bureel, neemt enkele tegels van het valse plafond uit, klimt in het plafond. Dan slaat hij zijn benen over een metalen pijp, laat zich zakken en hangt zo met zijn kop naar beneden in het kantoor. Binnen enkele seconden staat de chef er. "Wat is dat hier allemaal?" wil hij bars weten. "Ik ben een lamp" zegt de man. "Ik denk dat jij een beetje overspannen bent. Maakt dat je wegkomt, en dat is een bevel! Ik wil je hier minstens twee dagen niet zien!" "Ja, chef" antwoordt de man heel gedienstig; hij springt naar beneden, zet zijn computer af en verdwijnt door de deur. De tweede man zit op zijn hielen. "Hela, waar ga jij naartoe?" vraagt de chef. "Naar huis. Ik kan niet werken in het donker..."
Twee landlopers waren op een stuk bouwgrond. De ene legde zich neer om te slapen. Zijn hoofd rustte op een rioolbuis. 'Maar is dat niet te hard onder je hoofd?' vroeg de andere. 'Welnee', antwoordde de eerste, 'ik heb er heel veel stro in gestopt.'
Jos, die een beetje teveel gedronken heeft, waggelt een kerk binnen. Hij gaat in het hokje van de biechtstoel zitten, ... en zegt niets. De verbijsterde priester hoest om zijn aandacht te trekken. Maar nog steeds zegt Jos niets. De priester klopt vervolgens drie keer op de muur, dit in een laatste poging om Jos tot spreken te krijgen. Ten slotte antwoordt Jos, met een dubbele tong: "Ge moet niet kloppen, hier is ook geen papier!"
Humor,
