Naar de inhoud

Humor

akke.beakke.be

Archief

Scorpions

Scorpions

Scorpions tijdens een optreden in 2007

Scorpions is een Duitse hardrockband uit Hannover. Ze dienen niet te worden verward met de band The Scorpions uit de jaren '60 uit Engeland.

Biografie

Hoewel het eerste album van de Scorpions al in 1972 uitkwam, werd de band pas internationaal bekend in 1984 met het album Love at First Sting. Op dit album stond de bekende single Still loving you. Met het nummer Wind of Change haalde de band in 1991 nog een nummer 1-hit in Nederland. Het nummer Wind of Change werd geschreven over de veranderingen in Oost-Europa in die tijd.

Scorpions was de eerste westerse band die in de voormalige Sovjet-Unie mocht optreden. Op 21 juli 1990 was Scorpions samen met veel andere bands bij de voorstelling The Wall van Roger Waters in Berlijn.

In 2010 hebben ze besloten om hun laatste album op te nemen met de naam Sting in the Tail. En daarna volgt een 3 jaar durende afscheidstournee.

Samenstelling

Huidige bandleden

Voormalige bandleden

  • Michael Schenker (gitaar)
  • Ulrich Roth (gitaar)
  • Lothar Heinburg (basgitaar)
  • Francis Buchholz (basgitaar)
  • Ken Taylor (basgitaar)
  • Wolfgang Dziony (drum)
  • Jurgen Rosenthal (drum)
  • Rudy Lenners (drum)
  • Herman Rarebell (drum)
  • Curt Cress (drum)
  • Ralph Rieckermann (basgitaar)

In deze lijst ontbreekt nog Christian Kolonovits, die in 2000 zijn moment of glory beleefde, toen hij namens de Scorpions het Berliner Philharmoniker mocht dirigeren. Van dat gezamenlijke optreden kwam de CD "Moments of Glory" uit. Het was overigens geenszins de eerste keer dat hij een orkest dirigeerde. Hoewel Kolonovits nergens formeel als Scorpionslid vermeld staat, is hij op talloze live-optredens te zien.

Controverse

De oorspronkelijke hoes van het album Virgin Killer (1976) toonde een jong meisje in een volgens sommigen pornografische pose. Een Britse internetwaakhond, de Internet Watch Foundation, oordeelde in december 2008 dat de hoes een mogelijk illegale afbeelding toonde. De hoes werd onder meer getoond in het artikel over het album in de Engelstalige Wikipedia. De IWF verzocht daarop Britse internetproviders om toegang tot die pagina te blokkeren. Door de maatregel konden veel Britse internetgebruikers niet alleen het artikel niet meer bezoeken, maar was het voor hen ook niet mogelijk Wikipedia te bewerken. Na enkele dagen werd de blokkade opgeheven; de IWF oordeelde dat de afbeelding al geruime tijd bestaat en wijd verspreid is.



495605-bda3159e3dbf01fd616ee0f1f870d888.jpg

495605-e0f1d82a17c1137e7e2f0510791d270d.jpg

495605-38450f62e1ef22b0d8c066af82eddbf2.jpg

495605-84a4fb38d2752fa903ce81b1ec9f45b7.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 13:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Hotel California

Hotel California (lied)

 

Hotel California is de naam van de titelsong van het gelijknamige album van de Amerikaanse band Eagles. Het lied werd ook op single uitgebracht. Het is een van de bekendste songs uit de moderne muziekgeschiedenis en het bekendste lied van de Eagles.

Algemene opmerkingen

De oorspronkelijke versie van het lied kent de opbouw van een traditionele rocksong: in het begin een zich herhalend melodieus gitaarthema, daarna aangevuld met zang, waarbij de gitaren- en de baspartij de zang ondersteunen. Na afloop van het tekstgedeelte wordt het lied afgesloten met enkele, elkaar opvolgende gitaarsolo's die het openingsdeel gevarieerd herhalen. De prominente gitaarpartijen worden gespeeld door Joe Walsh en Don Felder. De tekst van het lied is geschreven door Don Henley, Glenn Frey en de al genoemde Don Felder.

Walsh verklaarde in de Top2000 a Gogo versie 2007, dat de titel verwijst naar de vele kunstenaars die rond die tijd naar Californië trokken om deel uit te maken van allerlei kunststromingen die daar plaatsvonden en de aldaar verworven vrijheden. Velen gingen echter net zo snel als ze kwamen; Californië leek wel een doorgangshuis met korte verblijven; een hotel.

Hotel California is wellicht beïnvloed door de in 1969 door de groep Jethro Tull op hun album Stand Up gepubliceerde song 'We used to know'. De akkoorden zijn vrijwel gelijk en ten tijde van het uitbrengen van 'We used to know' tourden de beide groepen samen.

Interpretatie

De tekst van het lied gaat letterlijk over een vermoeide reiziger die de nacht doorbrengt in een luxe hotel wat er aanvankelijk gastvrij en welkom uitziet, maar wat later een verschrikkelijke plaats blijkt te zijn waar men nooit meer uit kan vertrekken.

De abstracte opzet van de tekst heeft ertoe geleid dat veel mensen er hun eigen interpretaties aan hebben gegeven. Een veelgehoorde theorie is dat de tekst een allegorie is voor het hedonisme en de zelfvernietiging in muziekindustrie van Zuid-Californië gedurende de jaren 70 van de 20e eeuw. Don Henley noemde het "our interpretation of the high life in Los Angeles

Tijdens een optreden in The Howard Stern Show op 17 juli 2008 gaf Don Felder de volgende omschrijving van de oorsprong van de tekst:

"Don Henley and Glen wrote most of the words. All of us kind of drove into LA at night. Nobody was from California, and if you drive into LA at night... you can just see this glow on the horizon of lights, and the images that start running through your head of Hollywood and all the dreams that you have, and so it was kind of about that... what we started writing the song about. Coming into LA... and from that Life In The Fast Lane came out of it, and Wasted Time and a bunch of other songs."

Andere theorieën over de tekst zijn dat de tekst satanistische aspecten zou bevatten (met name de zin but they just can't kill the beast), dat het hotel uit het lied het Camarillo State Mental Hospital (een inrichting voor mentaal gehandicapten) zou zijn, en dat de tekst een metafoor is voor kanker. Al deze theorieën zijn echter ontkend door de Eagles.

Een populair gerucht aan de University of North Texas is dat het lied zou gaan over Don Henley’s ervaringen van toen hij met Bruce Hall samenwoonde.

Andere uitvoeringen

Er zijn enkele cover-versies van Hotel California bekend. Zo namen de Gypsy Kings een gedeeltelijk Spaanstalige flamenco-versie op, te horen in de film The Big Lebowski. In 2004 verscheen een uitvoering van William Hung. Van de Australische band The Cat Empire is een Franstalige versie bekend, onder de titel L'Hotel Californie. De Moonraisers namen het lied op in een reggae-variant. Ook Bob Marley en Majek Fashek namen reggaevarianten van het nummer op.

Diversen

  • Hotel California won een Grammy Award in 1978.
  • Bij vele in de loop der jaren opgestelde lijsten van 'beste popsongs aller tijden' eindigt Hotel California hoog in de lijst.
  • Naast de oorspronkelijke uitvoering hebben The Eagles het lied ook een plaats gegeven op hun in 1980 verschenen live-album en eveneens (maar dan in een akoestische versie) op hun in 1994 verschenen cd en video Hell freezes over.
  • Van de zinsnede They stab it with their steely knives / But they just can't kill the beast wordt aangenomen dat het een 'verwijzing-met-een-knipoog' is naar de volgende tekstpassage van Steely Dan: Turn up the Eagles, the neighbours are listening in hun lied 'Everything You Did'. In een interview uit 2003 heeft Glenn Frey dit inderdaad bevestigd.
  • De meest bekeken cover van Hotel California op videowebsite YouTube is die door Amerikaan Jimmy Gelhaar en Nederlander Bastiaan77. Hun interpretatie is binnen anderhalf jaar tijd reeds meer dan 3 miljoen keer aanschouwd.

Hitnotatie

Hotel California in de Nederlandse Top 40 - binnen 30 april 1977
Week 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10
Nummer
21
13
9
8
9
10
19
21
31
Uit

Top 2000

Single(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000
Jaar
Titel 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Hotel California 2 4 3 3 2 2 3 3 3 2 2
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 17:56 2 reacties Reageer op dit bericht

Goeie vraag hé

2 kamelen (vader en zoon) staan naast elkaar.
zegt de zoon: paaaa
Vader:ja zoon.
Zoon:waarom hebben wij zo van die lange poten?
v: wel zoon dat is voor in de woestijn zodat we niet in het zand zouden zakken.
z: ah ja
de zoon denkt nog eens na en na 10 minuten:
z:paaaaaaaaaa
v: ja zoon
z:waarom hebben wij zo van die 2 bulten op onze rug?
v: wel zoon dat is ook voor in de woestijn dat dient voor de mensen zodat die niet van onze rug zouden vallen
z: ah ja
weer 10 minuten later:
z:paaaaaaa
v:ja zoon?
z:waarom hebben wij zo van die lange winmpers?
v:wel zoon, dat is ook al voor in de woestijn zodat wij geen zand in onze ogen zouden krijgen.
z: ah ja
na een half uur denken :
z:paaaaaaaa
v: ja zoon?
z: waarom is dat allemaal voor in de woestijn als wij hier toch maar in Planckendael staan?


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 10:29 2 reacties Reageer op dit bericht

Verstand

twee ambtenaren komen elkaar tegen, zegt de ene tegen de andere: "ik ben met heel weinig spullen mijn zaak begonnen" dan vraagt de andere ambtenaar:"met wat bent u dan begonnen?" de ambtenaar zegt:"mijn verstand" waarop da andere ambtenaar zegt:"dan ben jij wel met hééééééél weinig spullen begonen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 23:36 3 reacties Reageer op dit bericht

Bryan Adams

Bryan Adams

Bryan Adams (Kingston (Ontario), 5 november 1959) is een Canadese zanger. Hij wordt ook wel de Canadese Bruce Springsteen genoemd.

Als kind trok hij met zijn ouders door Europa en het Midden-Oosten. Op de leeftijd van tien jaar kreeg hij zijn eerste gitaar; twee jaar later kocht hij zijn eerste elektrische gitaar. Op 14-jarige leeftijd verhuisde hij naar Vancouver. Een jaar later verliet hij de school en trok hij door Canada om op te treden. Als 18-jarige kreeg hij zijn eerste platencontract aangeboden.

Zijn grootste successen behaalde Bryan Adams begin jaren '90 onder de productionele leiding van Robert John "Mutt" Lange, een Zuid-Afrikaanse topproducer. Zijn single (Everything I Do) I Do It for You werd een wereldwijde nummer 1-hit, waaronder in Nederland. In veel landen, waaronder Nederland, was het de bestverkochte single van 1991. In Nederland bleef het nummer 12 weken op de eerste positie staan in de Nationale Hitparade, destijds een record. Het nummer stond op de soundtrack van de film Robin Hood: Prince of Thieves.

Bryan Adams zong in die jaren vaker voor de soundtrack van grote films. Zo scoorde hij een hit met Have You Ever Really Loved A Woman? (afkomstig van de soundtrack van de film Don Juan de Marco) en All For Love (van de soundtrack van de film The Three Musketeers). Dat laatste nummer zong hij met Rod Stewart en Sting. Andere bekende nummers van Bryan Adams zijn Summer of '69, It's Only Love (met Tina Turner) en When You're Gone (met Mel C.). In 2005 kwam er een greatest hits album (2-CD) uit waar al zijn grootste hits plus enkele live-opnames op staan, genaamd Anthology.

In de Nederlandse Top 2000 van Radio 2 staat Bryan Adams verschillende keren genoteerd. Summer of '69 scoort al jaren goed, evenals (Everything I Do) I Do It for You, Heaven en Run To You. In België stond het nummer Summer of '69 al jaren op de tweede plaats in de eindejaarshitlijst Donna's top aller tijden. Het moest enkel Bohemian Rhapsody van Queen laten voorgaan. Op vrijdag 14 december 2007 kwam daar verandering in. Summer of '69 liet na 6 jaar Bohemian Rhapsody achter zich.

In juni 2007 gaf Bryan Adams een concert in een uitverkochte Rotterdamse Ahoy en het Antwerpse Sportpaleis. Op 14 maart 2008 kwam zijn elfde album uit genaamd: "11". Ter promotie van dit album gaf Adams weer een reeks concerten waarbij opnieuw Ahoy en het Sportpaleis.

Bij de opening van de Olympische Spelen in Vancouver (2010) zong Bryan Adams samen met Nelly Furtado het nummer Bang the Drum.

In 2012 werden tijdens een Greatest Hits Tour onder andere het Zénith in Parijs en wederom het Rotterdamse Ahoy en het Antwerpse Sportpaleis aangedaan.

Privé

Adams is ongehuwd. Hij heeft same met zijn vriendin (Alicia Grimaldi) een dochter. Het stel verwacht in 2013 hun tweede kind.



308347-9308f8fe3adf75dd1d07ea911c45a2de.jpg

308347-8e8dfcc4372258775675c7dd1d31f5e2.jpg

308347-d7e1473fa875b4efc4dad6712d988775.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Rud om 11:12 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag

Een252520romantische252520zaterdag1.gif

Een gezellige laatste zaterdag van het jaar toegewenst,groetjes

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 06:26 2 reacties Reageer op dit bericht

Procol Harum

Procol Harum

Procol Harum is een Britse band, die in het begin van de jaren '60 werd gevormd. De band is vooral bekend van hun nummer-1-hits A Whiter Shade of Pale en Homburg. De band wordt gezien als een van de wegbereiders van het genre progressieve rock. De samenstelling van de band is in de loop der tijd veelvuldig gewijzigd. De enige constante leden zijn zanger/pianist Gary Brooker en tekstschrijver Keith Reid.

Biografie

De wortels van Procol Harum lagen in een live band genaamd 'The Paramounts', die door Gary Brooker en Robin Trower werd geleid, populaire artiesten in het begin van de jaren '60. Zij sloten in 1963 een contract af bij Parlophone en brachten de single Poison Ivy uit, die een gematigd succes was in Groot-Brittannië. Zij konden dit succes echter niet vasthouden en de band viel in 1966 uiteen. Brooker ging werken als liedjesschrijver en kwam hierbij in aanraking met tekstschrijver Keith Reid, met wie hij een aantal nummers schreef. Om deze nummers uit te voeren werd een nieuwe band genaamd 'Pinewoods' opgericht, met daarin naast Brooker o.a. organist Matthew Fisher en bassist Dave Knights. Met deze band werd het nummer A Whiter Shade of Pale opgenomen. Nog voordat dit nummer werd uitgebracht werd de naam van de band veranderd in Procol Harum. De bandnaam werd gekozen door de manager, naar de naam van de kat van een vriend.

A Whiter Shade of Pale werd een enorm succes en is één van de weinige nummers die tot twee keer toe de nummer 1 positie in de hitparade zou behalen. Het nummer wordt algemeen beschouwd als één van de grootste popklassiekers. De samenstelling van de band werd gewijzigd door twee leden te vervangen door oud-Paramounts Robin Trower (gitaar) en B.J. Wilson (drums). Een eerste album werd opgenomen, eenvoudig Procol Harum geheten. Ook verscheen een tweede single, Homburg, dat weliswaar minder succes had dan de voorganger, maar wel weer de 1ste plaats behaalde in de hitparade. Latere singles hadden vaak weinig succes maar de LP's vonden hun weg naar een groot en trouw publiek, echter vooral in het buitenland, met name in Nederland. Op de volgende albums, Shine on Brightly en A Salty Dog werd de op het eerste album ingeslagen weg verder gevolgd, steeds met compositorische bijdragen van Brooker, Fisher en Trower. Daarna verliet Matthew Fisher de band om te worden vervangen door Chris Copping, waarmee alle oud-leden van de Paramounts weer herenigd waren. In deze bezetting werd het album Home opgenomen, min of meer een conceptalbum rond het thema de dood. Na het volgende album, Broken Barricades uit 1971, verliet ook Trower de groep. Hiermee bleef Brooker als enige componist over.

In de jaren zeventig bleef Procol Harum populair. De band ging ondanks een constant wijzigende bezetting door met het maken van muziek. Zij waren een van de eerste groepen die succes had met een symfonieorkest.

Meer personeelsproblemen droegen bij tot dalende verkoop tegen het einde van de jaren zeventig. Korte tijd later viel de band uiteen (1977), al werd de groep vijf maanden later herenigd voor een eenmalig optreden. Brooker begon vervolgens een solocarrière. In 1991 werd Procol Harum echter heropgericht. De band bestond nu uit Brooker, Trower, Fisher en drummer Mark Brzezicki. B.J. Wilson was het jaar daarvoor overleden. Na de opname van het album The Prodigal Stranger viel ook deze bezetting uiteen. Pas in 2003 verscheen het meest recente album The Well's on Fire, waarop ook Fisher weer te horen is. Na dit album stapte Fisher echter weer op. In november 2006 stapte hij naar de rechter om zijn deel in de rechten op A Whiter Shade of Pale op te eisen. Hij kreeg vervolgens 40% van de credits toegekend, omdat de rechter het met hem eens was dat zijn orgelspel een wezenlijk onderdeel van de song is. In april 2008 werd deze beslissing in hoger beroep weer teruggedraaid en kreeg Brooker weer de volledige rechten. Een van de redenen was dat Fisher pas na 30 jaar om deze royalty's vroeg.In 2010 maakt Fisher op zijn website bekend dat hij een overeenkomst heeft gesloten met Onward Music Ltd, waarin alle juridische en financiële aangelegenheden met betrekking tot de rechtszaak op een bevredigende manier zijn opgelost.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 15:39 4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Humor

↑ Terug naar de berichten