Jazz

Jazz
Frans BauerFrans Bauer (Roosendaal, 30 december 1973) is een zanger van het levenslied. Hij is ook werkzaam als televisiepresentator.
Het vermogen van Bauer wordt volgens het blad Quote geschat op 16 miljoen euro. Hij is daarmee één van de rijkste Nederlanders onder de 40 jaar. Het meeste geld verdient hij met zijn reallifesoap en de concerten in Ahoy. Per show ontvangt hij ongeveer € 100.000.
Opvallend is dat hij tijdens het spreken een Brabants accent gebruikt (zachte g, palatale r), maar tijdens het zingen is dit niet het geval.
Hij werd geboren als Frans van Doorn, omdat zijn ouders toen nog niet waren getrouwd.
Bauer groeide op in een katholiek gezin, en bracht zijn jeugd door in een woonwagen. Vanaf jeugdige leeftijd was Bauer vastbesloten om zanger te worden. Zijn grote idolen zijn Julio Iglesias, Elvis Presley en Koos Alberts. Door de laatste werd hij tijdens optredens soms op het podium gehaald om Ik verscheurde je foto mee te zingen.
Bauers eigen zangcarrière kreeg vorm in 1987 toen hij onder de hoede van producers Riny Schreijenberg en Emile Hartkamp zijn eerste single Ben je jong opnam. Eerste landelijke bekendheid kreeg hij door het televisieprogramma All you need is love (1991), waarin hij mocht kiezen uit twee vrouwelijke fans (die toevallig allebei Diana heten) om een avondje te gaan stappen.
Het televisieoptreden zorgde voor naamsbekendheid maar het duurde, mede door onwil van nationale radiozenders om zijn muziek te draaien, nog tot 1994 voor Bauer met Als sterren aan de hemel staan zijn eerste hit scoorde. Met het Duitstalige schlageralbum Weil Ich Dich Liebe veroverde Bauer in 1997 ook de Duitse markt. De Regenboog, een duet met Marianne Weber, was in datzelfde jaar in Nederland een nummer 1-hit. Het jaar 1997 eindigde voor Bauer echter in mineur; twee leden van zijn begeleidingsband kwamen, terugkerend van een optreden, bij een verkeersongeval om het leven.
Dankzij zijn fans werd Bauer steeds populairder. In maart 1998 gaf hij zijn eerste reeks concerten in Ahoy Rotterdam. Platenmaatschappijen hadden miljoenen over voor een contract. In 2003 was de realitysoap De Bauers over het gezinsleven van Frans en Mariska een veelbekeken televisieprogramma.
Bauer werd verder veelvuldig geïmiteerd door Edwin Evers in zijn radioprogramma "Evers staat op".
In 2004 werd Bauer, onder meer vanwege zijn vele liefdadigheidswerk, benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In datzelfde jaar won hij tevens de Gouden Televizier-Ring. Bauer is ook ambassadeur van Villa Pardoes.
In 2005 maakte Bauer zijn debuut in de bioscoop door mee te spelen in de film "Plop en het vioolavontuur" van Studio 100, waarin hij de rol vertolkte van de muzikale kabouter Amadeus. Eind 2005 ging hij samen met Di-rect touren.
Voor december 2006 stonden een 15-tal concerten in Ahoy gepland, welke echter uitgesteld moesten worden. Reden hiervoor was de vondst van een poliep op zijn stembanden, waar Bauer zo snel mogelijk aan geopereerd moest worden. De uitgestelde concerten hebben in april en mei 2007 plaatsgevonden.
In november 2005 was "Slapen bij Frans Bauer" een actie op de Nederlandse radiozender Radio 538 die werd uitgezonden op Talpa. In dit programma kregen deelnemers de kans om een nacht te slapen bij Bauer. Bauer koos 50 van zijn grootste fans uit om in een grote tent vlak bij zijn huis te slapen. Hieruit koos hij weer 4 fans die een nacht bij hem thuis mochten slapen.
Bauer heeft in samenwerking met de warenhuisketen Vroom & Dreesmann een kledinglijn ontworpen.
Op 12 april 2007 verscheen zijn biografie Frans Bauer, geschreven door Louis Bovée, een 155 pagina's tellend boek over de zanger met drie hoofdthema's: De Liefde, Het Geluk en Het Verdriet (en toch weer geluk).
In december 2007 gaf Bauer een serie van achttien concerten in Ahoy Rotterdam waaronder drie speciale kerstconcerten. In januari 2008 stond hij in het Antwerpse Sportpaleis.
Op 10 oktober 2007 werd het lied, "Mijn vaderland", verkozen tot het favoriete nieuwe volkslied. Dit gebeurde in een programma van de VPRO.
Op 21 april 2008 werd bekend dat de zanger een nieuwe reeks afleveringen van Bananasplit gaat presenteren. De uitzendingen komen vanaf februari 2009 op tv. Precies 5 jaar na de dood van Ralph Inbar, die het televisieprogramma in de jaren ’80 presenteerde. Op 8 februari 2009 was de eerste aflevering.
Op 5 september 2008 was bij de TROS de eerste aflevering te zien van de reallifesoap Frans & Marianne. In deze soap was de hernieuwde samenwerking tussen Bauer en Marianne Weber te zien. In december 2008 gaf het duo een reeks eenmalige concerten in Ahoy'.
Bauer presenteerde vanaf februari 2009 een reeks afleveringen van Bananasplit, precies 5 jaar na de dood van Ralph Inbar, die het televisieprogramma in de jaren 1980 presenteerde.
Op 18 oktober 2009 maakt hij bekend dat hij zijn eigen kinderfonds Sterrenfonds Laat Kinderen Stralen begint. Het fonds zal zich gaan zich inzetten voor zieke kinderen van 0 tot en met 16 jaar. De zanger stopt per direct met zijn ambassadeursschap voor Villa Pardoes.
In 2009 acteert hij voor de tweede keer. Hij speelt de rol van kapitein in de film Sinterklaas en de Verdwenen Pakjesboot.
Zijn derde acteerklus is in 2010, ditmaal alleen met zijn stem. In Wickie de Viking de film spreekt hij de Nederlandse stem van Viking Ulme in.
Vanaf 13 oktober 2010 is Frans te zien als de kapitein van de Pakjes-Boeing van Sinterklaas in de film Sinterklaas en het Pakjes Mysterie
Bauer ontmoette op 27 januari 1992 zijn latere vrouw Mariska ("Ma-ris") van Rossenberg. Hij was toen 18 en zij 16 jaar oud.
Ze hebben vier zoons: Christiaan (geb. 23 juni 2001), Jan (geb. 8 oktober 2002), Frans jr. (geb. 6 maart 2005) en Lucas (geb. 8 mei 2009).
Op 26 maart 2007 kondigde Bauer aan in het huwelijk te treden met zijn vriendin. Bauer en Van Rossenberg wilden in 1997 al trouwen, maar door de dood van Mariska's broer Jan en een miskraam in 2004 was het huwelijk voor onbepaalde tijd uitgesteld.
Op 14 februari 2008 ging het stel in ondertrouw in Zevenbergen, gemeente Moerdijk. Op 9 mei 2008 is Bauer met Van Rossenberg getrouwd in Oudenbosch, gevolgd door een feest op cruiseschip Jules Verne dat was afgemeerd in Willemstad. Voor de wet trouwden ze in het Mauritshuis in Willemstad en voor de kerk in de Basiliek van de H.H. Agatha en Barbara in Oudenbosch.
Bauer werd in de jaren 2007 en 2008 door de Nederlandse bevolking verkozen tot positiefste Nederlander.
The Stones
Paris Hilton
Paris Hilton begon bekend te raken bij het publiek omdat ze bij feestjes de boel flink op stelten zette. Maar sinds ze met haar toenmalige vriend Rick Salomon te zien was in een zelfgemaakte seksvideo die 'uitlekte' op het internet, heeft ze een model-, muziek- en filmcarrière kunnen uitbouwen. De seksvideo werd later onder de titel 1 Night in Paris op dvd uitgebracht. Er werd door de Hilton-familie tevergeefs een rechtszaak tegen de producent aangespannen, maar Paris gaf toestemming de film uit te brengen in ruil voor een flinke vergoeding.
Door het aanzienlijke familiekapitaal is ze in staat zich een uitbundige levensstijl te veroorloven. Ze zal een deel van het Hilton Hotel Corporation erven van haar vader. Het vermogen van de familie Hilton wordt geschat op 2,3 miljard dollar, wat omgerekend ongeveer 1,5 miljard euro is. Op 17 september 2007 ontving Paris Hilton 86 miljoen euro van haar opa..
In 2003 speelde ze samen met Nicole Richie (geadopteerde dochter van Lionel Richie) in de tv-serie The Simple Life. In deze serie gingen Paris en Nicole naar de Amerikaanse staat Arkansas, waar ze bij een boerengezin terecht kwamen en voor het eerst in hun leven moest werken. Er zijn vijf seizoenen van de serie gemaakt.
In 2005 speelde zij in de film House of Wax de rol van Paige Edwards. Hoewel ze al in meerdere films had gespeeld, was dit de eerste rol waarmee ze aandacht trok. Hilton veroorzaakte tijdens de Amerikaanse verkiezingen 2004 opschudding toen zij samen met P. Diddy meedeed aan de campagne Rock The Vote die jonge Amerikanen moest bewust maken van hun stemrecht. Ze was namelijk geregeld voor deze campagne op de been, maar stemde op de bewuste dag helemaal niet.
In 2006 is haar eerste album 'Paris' uitgekomen, samen met de singles 'Stars Are Blind' en 'Nothing In This World'. Het album is 2.6 miljoen keer wereldwijd verkocht. In 2007 bevestigde ze in juli dat ze bezig is met haar volgende album. Ook houdt ze zich bezig met het ontwerpen van een juwelen- en handtassenlijn, samen met haar zus Nicky.
In 2005 werd haar persoonlijke mobiele telefoon annex note-book gestolen, waarmee haar volledige telefoonboek met nummers van andere bekendheden op internet werd gezet, die daardoor last kregen van telefoontjes van fans. Ook werden er aantal pikante foto's gepubliceerd, waarop Paris topless te zien is of tongzoenend met een ander meisje. In 2006 ontstond er opnieuw opschudding over het al dan niet bestaan van een seksvideo. In deze video zou Hilton seks hebben gehad met een Playboymodel, Nicole Marie Lenz.
In september 2006 werd Hilton gearresteerd en veroordeeld voor het rijden onder invloed tot 36 maanden rijontzegging en $ 1500 boete. Zij had de alcohollimiet van 0,08% overschreden . In november werd haar rijbewijs ingevorderd door de politie. Op 15 januari is ze gearresteerd door de California Highway Patrol wegens rijden zonder rijbewijs. In 27 februari 2007 gedroeg zij zich roekeloos en reed 75 mijl per uur in de 35-mijl-per-uur-zone. Zij reed ook zonder licht. In maart 2007 werd ze veroordeeld door de rechter Michael T. Sauer voor te snel rijden, en rijden zonder rijbewijs . Bovendien had ze de voorwaarden van de eerste veroordeling geschonden. De rechter veroordeelde haar tot 45 dagen effectieve gevangenisstraf waar ze zich op 5 juni voor moest melden.
Hilton besloot zich op al op 3 juni, verrassend 2 dagen eerder, na de MTV Movie Awards, te melden bij de Twin Towers Correctional Facility in Los Angeles . Bij goed gedrag zou ze na 23 dagen kunnen vrijkomen, maar deze kans op vervroegde vrijlating moest ze inruilen voor huisarrest in haar woning. Op 7 juni werd Hilton onverwacht door hoofdsheriff Lee Baca vrijgelaten uit de gevangenis en onder huisarrest geplaatst vanwege ongespecificeerde medische redenen . De hoofdsheriff is op het matje geroepen door de toezichthouder, het Los Angeles County Board of Supervisors . Op de dag dat ze naar huis werd gestuurd werd ze opnieuw gedaagd om naar de rechtbank te komen, waar ze alsnog naar de gevangenis teruggestuurd is om haar oorspronkelijke 45-daagse veroordeling uit te dienen. Paris Hilton werd in de medische afdeling van deze gevangenis geplaatst. Zij weigerde eten, wilde niet douchen en geen oranje overall dragen. De cipiers hadden last van haar geschreeuw. Zij krijgt een aantal medicijnen om haar gemoedstoestand te verbeteren. Op 26 juni werd ze onder intense aandacht van de media vrijgelaten .
De voorheen terughoudende grootvader die haar rijk maakte, keurde het gedrag van zijn kleindochter ten strengste af, maar is er inmiddels volledig van overtuigd dat Paris van haar "gevangenisuitstapje" heeft geleerd.
In maart 2008 verloofde Paris Hilton zich met Benji Madden, gitarist en achtergrondzanger van Good Charlotte. Later in november 2008 zijn ze uit elkaar gegaan.
In december 2008 werd er voor 1,4 miljoen euro aan sieraden gestolen in huize Hilton. De voordeur zat niet op slot.
In Augustus 2008 kwam Paris opnieuw in het nieuws omdat de presidentskandidaat McCain ongevraagd beelden van haar verwerkt had in een politieke reclameboodschap waarin hij zijn tegenstander Obama vergeleek met 'andere sterren'. Paris sloeg terug door zelf ook een boodschap op het net te zetten, waarin zij McCain als oeroud afschilderde en haar eigen kandidatuur voor het hoogste ambt in het land aankondigde. Hoewel haar optreden vooral satirisch bedoeld was, bevatte het een heus voorstel voor een energiebeleid. Paris liet zich duidelijk van een andere kant zien die ook politieke commentatoren verbaasde. Keith Olbermann van MSNBC's Countdown zei: Paris Hilton, you have unsuspected depth!



Charlie Watts
Charles Robert Watts (Islington Londen, 2 juni 1941), beter bekend als Charlie Watts is de drummer van de Engelse rockband The Rolling Stones.
De 23-jarige Rolling Stones-drummer Charlie Watts trouwt op 14 oktober 1964 in Bradford met de drie jaar oudere Shirley Ann Shepherd. Hun vrienden Jeanette en Andy Hoogenboom zijn getuige. Charlie en Shirley Ann hebben elkaar leren kennen op de kunstacademie in Londen. Zij krijgen één dochter. Seraphine Watts wordt op 18 maart 1968 in een ziekenhuis in Howe geboren. Watts staat bekend als een rustig, evenwichtig persoon en is zich, op een korte periode in de jaren 1980 na, nooit te buiten gegaan aan drank of drugs, zoals zijn bandgenoten.
In 2004 is bij Watts keelkanker geconstateerd, waar hij volledig van is genezen.
Watts is ook een begenadigd tekenaar. Hij staat er om bekend in iedere hotelkamer waar hij verblijft het bed te tekenen en deze tekeningen aan zijn uitgebreide collectie toe te voegen. Hij verzorgde tevens de tekeningen op de hoes (en later het CD-boekje) van het album Between the Buttons en is nauw betrokken geweest bij het ontwerpen van verschillende podia. Daarnaast is hij een verwoed verzamelaar van antieke zakhorloges en klassieke, Britse automerken, alhoewel hij geen rijbewijs heeft. Met zijn vrouw Shirley Ann deelt hij een voorliefde voor paarden (arabieren).
Watts groeide samen met één zus op in de Londense stadsdelen Wembley en Islington. Zijn vader werkte voor de Britse spoorwegen. Op jonge leeftijd raakte Watts geobsedeerd door het spel van drummers als Buddy Rich, Max Roach en Chico Hamilton. Al snel kreeg hij zijn eerste drumstel en leerde zichzelf drummen door mee te spelen op platen van zijn muzikale voorbeelden. Na zijn middelbare school volgde Charlie een opleiding tot reclametekenaar op de Harrow Art
School, waar hij tevens uitblonk in voetbal. In 1960 speelde hij in een lokaal bandje, toen hij kennis maakte met Alexis Korner, de grondlegger van de bluesscene in Londen. Korner wist Watts te overtuigen om achter het drumstel van zijn invloedrijke band Blues Incorporated te kruipen.
Zijn leven als muzikant was echter van korte duur. Watts kon het optreden en oefenen maar moeilijk combineren met zijn baan als tekenaar op een reclamebureau. Toch lukten het The Rolling Stones, die op het punt van doorbreken stonden, eind 1962 Watts te strikken als drummer. In januari 1963 zegde hij zijn zijn reguliere baan op om zich alleen nog maar op The Stones te concentreren.
Samen met Mick Jagger en Keith Richards behoort Watts ruim 45 jaar later nog steeds bij de Stones. Hij is tevens deels eigenaar van het zakelijk imperium van de Stones. Na het vertrek in 1991 van vriend en bassist Bill Wyman, verkoos Watts de jonge, zwarte Daryll Jones uit als vervanger.
Watts heeft meerdere jazz/big band opnames uitgegeven met verschillende zangers en muzikanten.
VS #14, 6 weken (Billboard Top Jazz Albums)
VS #19, 10 weken (Billboard Top Jazz Albums)
VS #6, 15 weken (Billboard Top Jazz Albums)
VK #86, 2 weken; US #10, 13 weken (Billboard Top Jazz Albums)
Watts drumstijl kenmerkt zich voornamelijk door soberheid. Keith Richards beaamt dat door te zeggen dat hij tijdens concerten zich altijd richt op Charlie, omdat hij zich niet van de wijs laat brengen door het flamboyante en opzwepende gedrag van zanger Mick Jagger. Charlie heeft een voorliefde voor jazz en is dan ook het meest in zijn element als hij samen met zijn eigen big band optreedt.
Watts stond bekend als een van de ruigere beat- en bluesdrummers van de vroege jaren '60. Vanaf het einde van de jaren 1960 ontwikkelde Watts zich aan de hand van Stonesproducer Jimmy Miller, zelf ook drummer, tot een meer all-round slagwerker. Bekende voorbeelden van zijn ingetogen, maar zeer karaktersitieke stijl zijn terug te horen op nummers als "Honky Tonk Women", "Start Me Up" en "Paint it, Black". Veel drummers noemen Watts een van de meest invloedrijke blues- en rockdrummers.
Watts speelt al zijn gehele professionele loopbaan op drums van het merk Gretsch. Zijn standaardkit bestaat uit een snare, tom, floor tom en een kick. Watts geluid wordt mede gekarakteriseerd door het gebruik van een Chinees bekken, de zogenaamde china cymbal. Deze gebruikte hij voor het eerst veelvuldig op het album Tattoo You. Zijn huidige drumstel omvat een china, china-ride of swish-knocker, crash en ride van de merken Ufip en Zildjian. De producent van drumstokken, Vic Firth, bracht enkele jaren geleden een Charlie Watts Signature-serie op de markt.
Natalia's vader is niet meer,
Kim WildeKim Wilde, geboren als Kim Smith (Chiswick (West-Londen), 18 november 1960) is een Brits zangeres en tuinier. Ze debuteerde in 1981 met de new wave classic "Kids in America", een top 10 hit in Nederland en nummer 2 in Engeland. In 1987 haalde ze nummer 1 in Amerika met haar versie van The Supremes' "You Keep Me Hangin' On". Wilde's carrière was onvoorspelbaar, met veel pieken en dalen. Tussen 1998 en 2005 was ze voornamelijk bekend als tuinier in Engeland, en in 2006 keerde ze met redelijk succes terug als solo-artiest, na haar eerste nummer 1 hit in Nederland in 2003 samen met Nena.
Kim Wilde werd geboren als eerste kind van Marty Wilde, bekend rock-'n-roll-zanger in de jaren '50 en Joyce Baker, die deel uitmaakte van de Vernons Girls.
Als kind ging ze naar Oakfield Preparatory School in Dulwich. Ze verhuisde met haar familie naar de provincie Hertfordshire toen ze negen jaar oud was, en ging naar Presdales School, Ware, waarna ze naar de kunstacademie in St. Albans ging. Ze tekende een contract bij Mickie Most's RAK Records in 1980 nadat ze was ontdekt als zangeres en popster tijdens het zingen van achtergrondvocalen bij een opname van haar broer.
Kim's eerste single, "Kids in America", werd uitgebracht in januari 1981. Het was meteen een groot succes, nummer 2 in de Engelse singleshitparade en top 5 in heel Europa. In Amerika bereikte de single een jaar later nummer 25 in de Billboard Hot 100, en aan het eind van het jaar stond het op nummer 85 in de year-end Hot 100 chart voor 1982. Het wordt wereldwijd nog altijd gezien als Kim Wilde's meest bekende song.
Het debuut-album Kim Wilde werd later in 1981 uitgebracht en bracht nog twee hits voort: Chequered Love (Top 10 in Engeland, Australia and Germany en nummer 2 in Nederland) en Water On Glass.
Het werd gevolgd in 1982 door het album Select, vol songs met synthesizers en de mid-tempo ballade "Cambodia" en de melodramatische tweede single "View From a Bridge". In Frankrijk stond "Cambodia" acht weken lang op nummer 1, in Nederland behaalde het de tweede plaats.
Indertijd was er wat verbazing over Kim's weigering om live op te treden . Haar eerste concerten vonden plaats in september 1982 in Denemarken , en een maand later ging ze op tournee in Engeland .
Wilde won in 1983 de Best Female Vocalist Award tijdens de jaarlijkse uitreiking van de British Phonographic Industry Awards. Echter, na het tegenvallende succes van Wilde's single "Love Blonde" en haar derde album Catch As Catch Can in 1983 verliet ze RAK Records. In de zomer van 1984 tekende ze een contract met MCA Records — daarmee de eerste periode van haar carrière beëindigend.
Tot 1984 was het merendeel van haar songs geschreven door haar vader Marty en haar broer Ricki Wilde, maar Kim begon nu ook zelf te schrijven en componeren. De eerste twee zelfgeschreven songs verschenen op het album Teases & dares, dat twee kleine hits bevatte: "The second time" (nummer 24 in Nederland) en "The Touch" (nummer 20 in Nederland)
Op haar vijfde album, Another Step (1986), had Wilde een nog groter aandeel in de composities. Dit album bevatte tevens haar grootste succes met een cover van de Supremes classic "You Keep Me Hangin' On". Na de hoogste plek te hebben bereikt in Australië en Canada en nummer 2 in Engeland, werd het in de zomer van 1987 een nummer 1 hit in Amerika. Daarmee werd ze de vijfde Engelse zangeres die nummer 1 werd in de US Billboard Hot 100, na Petula Clark, Lulu, Sheena Easton, and Bonnie Tyler. Pas in maart 2008 zou Leona Lewis met haar single Bleeding Love Kim opvolgen.. Wilde gaf later toe dat ze de song "niet enorm goed kende" voordat ze het opnam.
In 1988 bracht Kim Wilde haar best verkopende album uit: Close, dat in Nederland 43 weken in de albumhitparade zou staan, met nummer 7 als hoogste positie. Er kwamen vier Top 40-hits uit voort: "Hey mister Heartache", "You Came", "Never Trust a Stranger" en "Four Letter Word". De release van het album viel samen met Michael Jackson's Bad tournee, waar zij in het voorprogramma optrad in heel Europa. Hoewel ze hem alleen ontmoette tijdens het poseren van een promotiefoto had de mogelijkheid met hem te touren een zeer positieve invloed op haar carrière.
Wilde bracht in 1990 het album Love Moves uit. Het album probeerde het succes van Close uit te bouwen, maar hoewel de werkwijze niet noemenswaardig was veranderd had het publiek haar alweer verlaten. Opnieuw tourde Kim in het voorprogramma van een grote ster: deze keer met David Bowie tijdens zijn Sound & Vision tour.
Een samenwerking met Rick Nowels, songwriter voor o.a. Belinda Carlisle, resulteerde in het gitaar-georiënteerde "Love Is Holy" en het album Love Is (1992). In 1993 bracht ze haar eerste officiële compilatie-album uit, met als nieuwe track het dansbare "If I Can't Have You", een cover van de Yvonne Elliman track (geschreven door de Bee Gees voor de film Saturday Night Fever).
In 1995 bracht Kim het album Now & forever uit. De single "Breakin' away" bereikte slechts de tipparade, verder succes bleef uit. Wilde sloeg een nieuwe weg in toen ze van februari 1996 tot februari 1997 optrad als Mrs. Walker in de London West End musical-productie van Tommy. Hier ontmoette ze Hal Fowler, met wie ze trouwde op 1 september 1996. Wilde nam in 1997 nog een nieuw album op, maar na complicaties binnen de platenmaatschappij MCA werd het contract in 1998 ontbonden. Het album werd nooit uitgebracht.
Tijdens de jaren '80 had Wilde een aantal relaties. Eerst werd ze de vriendin van saxofonist Gary Barnacle. In 1988 kreeg ze een relatie met Calvin Hayes van de band Johnny Hates Jazz. In 1993 had Kim een kortstondige relatie met TV-presentator Chris Evans. Op 1 september 1996 trouwde Kim Wilde met Hal Fowler, haar medespeler in de musical Tommy. Ze wilden zo snel mogelijk een gezin stichten. Op 3 januari 1998 werd hun eerste zoon Harry Tristan geboren. Twee jaar later, op 13 januari 2000, volgde dochter Rose Elisabeth.
Tijdens haar eerste zwangerschap realiseerde Wilde zich dat ze voor haar kinderen een gezonde leefomgeving wilde creëren. Ze volgde colleges aan het prestigieuze Capel Manor college om tuinbouw te studeren. Toen het Britse TV-station Channel 4 op zoek ging naar talent om een tuinprogramma te presenteren, kwamen ze uit bij Capel Manor, en bij Wilde. Ze werd aangetrokken als designer voor het programma Better Gardens. Een jaar later stapte ze over naar de BBC, waar ze twee seizoenen van Garden Invaders opnam. In 2005 deed zij voor het eerst mee aan de Royal Horticultural Society Chelsea Flower Show, en won een gouden medaille en de titel 'best in show' in de categorie Courtyard Gardens. Ze brengt tevens haar eerste boek uit: 'Gardening with children' (Collins, 2005). Dit boek wordt een jaar later, in maart 2006, uitgebracht in Nederland als 'Tuinieren met kinderen'. Haar tweede boek volgde in april 2006, getiteld The First-time Gardener, uitgebracht in Nederland in 2007 als Tuinieren!.
Kim Wilde en David Fountain maakten de tuin 'All about Alice' voor de Tatton Flower Show die plaatsvond van 18 tot 21 juli 2001. De tuin verbeeldde het verhaal van Alice in Wonderland. De tuin was gebouwd op twee verdiepingen, met een grote eikenboom als centrale blikvanger. Het onderste verdiep toonde gat dat steeds kleiner leek te worden, zoals het konijnenhol waar Alice haar avonturen begon. Het bovenste verdiep verbeeldde vier verhalen uit Alice's avonturen. De tuin kreeg de 'Best Show Garden' prijs.
Kim Wilde en Richard Lucas ontwierpen en maakten 'The Cumbrian Fellside Garden' voor de RHS Chelsea Flower Show in Londen in 2005. Deze romantische tuin uit Cumbria was geïnspireerd door het heuvellandschap van de Lake District. Een voortdurend waterstroompje wordt door een sleuf door de tuin geleid, als simpel en relaxed onderdeel. De achterzijde van de tuin was voornamelijk wild; de natuur wordt teruggedrongen in haar poging om territorium te winnen. Wilde bloemen groeien in het lange gras en in de voegen van de muren. De voorkant van de tuin is romantisch beplant met verschillende bloemen. Leisteen uit Cumbria werd gebruikt als ondergrond. De tuin won een gouden medaille en de 'Best in show' prijs in de categorie Courtyard Gardens, plus de BBC RHS People's Award voor kleine tuinen.
Maar de muziek zat haar intussen nog altijd in het bloed. Op 13 januari 2001 trad ze voor het eerst in vier jaar weer op, als gast in een lokaal liefdadigheidsconcert verzorgd door de ABBA tribute band Fabba. Als gevolg hiervan trad ze aan het eind van 2001 op in de Here & Now Tour, een concertserie rondom de muziek van de jaren '80, samen met artiesten als Paul Young, The Human League en Howard Jones. Dit was zo'n succes dat ze dit de drie jaren daarna herhaalde. Nieuwe muziek was er ook; in 2001 nam ze een nieuwe track op (Loved) voor een compilatie-album, en die track werd onverwacht een hit in België. In 2003 had ze in heel Europa succes met Anyplace, anywhere, anytime, een duet met een ander '80er jaren-icoon: de Duitse zangeres Nena. Dit is een tweetalige remake van het oorspronkelijk Duitse nummer Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann van Nena uit 1984.
Op 8 september 2006 werd een nieuw album uitgebracht door EMI: Never say never. De eerste single verscheen kort daarvoor in Nederland: een nieuwe versie van het nummer You came. In 2007 ging ze voor het eerst sinds 1994 weer op tournee, waarbij ze ook enkele malen Nederland aandeed.




Geert Hoste
Geert Hoste (Brugge, 1 juli 1960) is een Vlaamse humorist die kan beschouwd worden als de grondlegger van de stand-upcomedy in Vlaanderen.
Geert Hoste is sinds 1993 één van de meest succesvolle theaterauteurs en performers van Vlaanderen. Al zijn theaterprogramma's zijn op televisie en/of radio uitgezonden en worden jaarlijks herhaald. Hoewel hij nog slechts een tweetal maanden per jaar optreedt, komen jaarlijks zo'n 60.000 toeschouwers naar het theater. Zijn televisieprogramma's halen jaarlijks heel veel kijkers.
Hoste is vooral bekend vanwege zijn politieke en actuele humor.
Hij studeerde aan het Gentse Sint-Barbaracollege en begon daarna aan zijn studie Rechten aan de universiteit van Gent. Om die studie te betalen begon hij 1978 als mimespeler op te treden op straat. Hij vervolledigde zijn act met opleidingen klassiek ballet in Gent en Parijs en flamenco in Spanje. Al snel werd zijn mime door lokale journalisten opgemerkt en trad hij op tijdens festivals in heel Europa, in Washington, Moskou en Bombay.
Na de première van zijn mimesolo "Vlaas is Zot" in 1983 werd Hoste benaderd door de BRT met het verzoek om mee te werken aan de creatie van een nieuw kinderprogramma in opvolging van Sesamstraat, Liegebeest.
In de jaren '90 maakte Geert Hoste bekroonde programma's voor Radio 1, Radio 2 en Radio Donna en in Duitsland voor WDR.
Sinds 1993 maakt hij elk najaar een theaterprogramma rond de actualiteit van dat jaar, bedoeld als eindejaarsconference. Dit programma wordt traditiegetrouw op 1 januari uitgezonden op de Vlaamse openbare omroep. Op 1 januari 2009 keken 1,7 miljoen kijkers na een item in het journaal op de VRT én NOS hoe onder andere Prins Laurent en Prinses Claire lachen met de conference. Het programma haalde in primetime 61,9 procent marktaandeel. Zo komt het theaterprogramma Geert Hoste Regeert in de Top 20 van de best bekeken Vlaamse televisieprogramma's aller tijden.
Hoste staat al jaren bekend vanwege zijn humor rond de actualiteit. De theatershows die hij elk jaar uitbrengt en traditiegetrouw met Nieuwjaarsdag op televisie worden uitgezonden zijn opgezet als een soort van eindejaarsoverzicht. Daarbij maakt hij grappen over de Belgische en internationale politiek, maar ook rond het Vlaamse medianieuws dat jaar. Vooral rond het Belgische koningshuis maakt hij geregeld grappen.
Hoste was één van de eerste Vlaamse komieken die stand-upcomedy bracht: conferences waar slechts zelden muziek of andere theatervormen aanwezig zijn. In zijn onemanshows maakt hij ook gebruik van mime en pantomime. De voorbije jaren schreef hij een paar liedjes voor zijn theaterprogramma die door Miguel Wiels op muziek werden gezet.
Ondanks zijn succes heeft Hoste ook de nodige kritiek mogen verwerken. Critici verwijten hem dat zijn humor het vooral moeten hebben van rare gezichten trekken, idiote stemmetjes opzetten en grappen die personen eerder op hun uiterlijk of uitspraken pakken dan op hun daden[bron?]. In die zin verwijt men hem ook dat hij geen echte politieke satire maakt, maar eerder vrijblijvende, brave, simplistische grapjes rond politici. Ook wordt hem verweten te vaak met het Belgische koningshuis te lachen.
Geert Hoste heeft een column in het Vlaamse weekblad Dag Allemaal. Zijn conference wordt uitgezonden op de Vlaamse radiozender Radio 2. Zijn tv-programma's worden jaarlijks door alle zenders met veel succes herhaald. Al zijn boeken haalden de bestsellerlijsten. Hij kreeg diverse prijzen en onderscheidingen in binnen- en buitenland. Geert Hoste zet zich actief in voor Amnesty International Vlaanderen en bij orgaandonorenverenigingen. Hij is ambassadeur voor Vogelbescherming Vlaanderen.
Geert Hoste laat zich zelden interviewen en er is zeer weinig over zijn privéleven bekend. Hij is gehuwd met illustrator en schrijfster Veronique Puts. Ook is hij familie van fotomodel Phaedra Hoste.


Winteruur, 3uur word 2 uur,|
|
|
|
Wintertijd en winteruur zijn informele aanduidingen voor de "standaardtijd" die in grote delen van Europa wordt aangehouden van de laatste zondag in oktober tot de laatste zondag in maart. Dit is de periode waarin een eventuele zomertijd niet wordt gebruikt. Steeds geldt: "wintertijd" is standaardtijd, zomertijd is de afwijkende tijd.
De standaardtijd (en daarmee ook de zomertijd) heeft een afwijking ten opzichte van de middelbare zonnetijd. De grootte van die afwijking is afhankelijk van de plek waar men zich bevindt: in het meest oostelijke deel van het Nederlandse taalgebied in Nederland (Bad Nieuweschans in Groningen) loopt de standaardtijd 31 minuten voor terwijl dat in het meest westelijke deel van het Nederlandse taalgebied in België (De Panne in West-Vlaanderen) 50 minuten is.
De Belgische en Nederlandse regering hebben zich aangesloten bij het besluit van de Europese Commissie (mei 2007) om de zomertijd in elk geval tot en met 2010 te laten ingaan.
Bij het einde van de zomertijd schuift de daglichtperiode een uur op, waardoor het 's ochtends vroeger licht en 's avonds vroeger donker wordt. Het weer stoort zich uiteraard niet aan de verandering van de tijd, zodat ook de gemiddelde dagelijkse gang van weersverschijnselen een uur naar voren schuift. Zo wordt de hoogste temperatuur van de dag meestal enkele uren na het middaguur bereikt. In de winter valt het warmste moment gemiddeld tussen 15 en 16 uur, maar omdat de invloed van de zon 's winters kleiner is dan 's zomers kan het warmste moment van de dag ook op een heel ander tijdstip vallen. Hartje winter wordt de hoogste temperatuur bij stormachtig weer soms midden in de nacht gemeten.
In Nederland is de zomertijd in 1977 opnieuw ingevoerd; ook van 1916 tot 1945 was de zomertijd van kracht. Tot aan het begin van de 20e eeuw had vrijwel elke plaats zijn eigen tijd, omdat voor de tijdbepaling werd uitgegaan van de hoogste stand van de zon ter plaatse. Vanwege de rotatierichting van de Aarde wordt de hoogste zonnestand in het oosten van Nederland een kwartier eerder bereikt dan in het westen, in België is het verschil nog wat groter.
In Nederland maakte de komst van spoorwegen de invoering van een landelijke standaardtijd noodzakelijk. Van 1909 tot 1940 kende Nederland daarom de "Amsterdamse tijd", die 20 minuten voorliep op de West-Europese Tijd. Overgang naar de huidige Midden-Europese Tijd vond plaats op 16 mei 1940: op bevel van de Duitse bezetter werd de klok toen één uur en 40 minuten vooruit gezet. Die zomertijd gold ook gedurende de winters van 1941 en 1942. Pas in november 1942 werd de klok weer één uur teruggezet. In de jaren 1943-1945 gold alleen 's zomers de zomertijd, maar in 1946 werd de zomertijd voor een periode van ruim dertig jaar geheel afgeschaft.
Voor de tijdrekening die we nu kennen is de aarde verdeeld in 24 tijdzones, waarin een standaardtijd geldt. Als maatstaf (universele tijd) wordt de tijd van Greenwich in Engeland genomen, dit is de Greenwich Mean Time. Nederland en het grootste deel van Europa liggen in de zone ten oosten daarvan, waarin het een uur later is dan in Greenwich, de Midden-Europese Tijd.
Crosby,Stills,Nash and Young
Crosby, Stills & Nash, Crosby, Stills, Nash and Young of Crosby and Nash is een Amerikaanse band van wisselende samenstelling die vooral in de eerste helft van de jaren '70 zeer bekend en gewaardeerd was, met name door hun karakteristieke close harmony zang en hun verpersoonlijking van de Woodstock generatie.
David Crosby had in de nadagen van Buffalo Springfield (waarvan Stephen Stills ook deel uitmaakte) de plaats van Neil Young ingenomen op het Monterey Pop Festival. Graham Nash had The Hollies verlaten en was vertrokken naar de VS. Tijdens een tournee van the Hollies in 1968 had Cass Elliott van The Mamas and the Papas Graham Nash inmiddels al voorgesteld aan David Crosby. Tijdens een feestje zongen Crosby, Stills en Nash a capella "Helplessly Hoping," de aanwezigen waren zo enthousiast dat ze als groep verder gingen.
Hun eerste LP Crosby, Stills & Nash was meteen een succes. Hierna trad ook Neil Young toe tot de groep en gingen ze verder als Crosby, Stills, Nash & Young. Het tweede album, Déjà Vu met Neil Young geldt nog steeds als een van de hoogtepunten uit de popgeschiedenis. Ook het dubbele live album 4 Way Street heeft de tand des tijds doorstaan. Daarna gingen de vier echter hun eigen artistieke weg, met wisselend succes.


