Zondag 23 oktober 1994
Dit had ik niet meer verwacht
Dit had ik nooit meer verwacht*.Door halfgesloten oogleden lig ik te turen.Mijn hersenen dwingende, mijn gedachten te besturenMaar waarom tollen die steeds weer over en weerEn keren weer terug bij dezelfde iemand neerMijn handen liggen op mijn hart gevouwenGod…hoe kan je toch zó van iemand houwenZijn dit wonderen die gebeuren op deze aardeEn hecht ik eraan wel de nodige waardeIk voel het ritme van mijn hart snel slaanOmdat ik zó innig met die iemand ben begaanAl de stromingen die mijn lichaam doen begerenMoet ik die dan altijd maar blijven werenIk wil de liefde terug bezingenEn mijn gevoelens niet meer bedwingenIk wil die iemand omhelzen en liefkozenIk wil op mijn gelaat weer een blos zien blozen.Eigen gedicht















