eerste stapjes

Toen ik een aantal jaar geleden voor het eerst met 'blogs' geconfronteerd werd, dacht ik er in de verste verte niet aan hier ooit aan mee te doen.

Maar u weet wat Bredero zei: 'het kan verkeren...'

Een oude Chinese spreuk zegt: 'een man is pas een man als hij drie belangrijke zaken realiseert: een boek schrijven, een boom planten en een kind verwekken.'

Van dat laatste heb ik al 3 streepjes, van de bomen een veelvoud maar dat boek... Vermits het om een oud Chinees gezegde gaat zal de bedenker ervan ook wel 'blog' bedoeld hebben, zeker?

Op weg naar de man dus!

Mijn oudste streepje: Annelies (onbezonnen puber) in de gelijknamige categorie blogs van deze unieke site, zette me aan het denken. Ik verneem soms meer van haar via de blog, dan van haar zelf. We zitten dagelijks enkele malen samen aan tafel, ze vertelt duizenduit maar gevoelens brengt ze soms nog iets meer genuanceerd over in haar gedichten en andere pennevruchten.

Zit er iemand op mijn relaas te wachten: NEEN driewerf Neen!
Is het therapeutisch?
Is het eigenwaan?
Is het massavolgen?

Ik moet u heel eerlijk het antwoord schuldig blijven. Ik wil gewoon aan wie het lezen wil mijn ervaringen, wetenswaardigheden en gevoelens delen. Misschien kunnen mijn ouders, die niet meer dagelijks aan tafel zitten, mij zo ook beter begrijpen. U zal ze herkennen in Cyberoma en Godfather, de terminologie is van Annelies.

Waar gaat het over?

Over alles en niets. Alles: ik deel met u mijn vreugde over een nieuw leven dat groet in de schoot van mijn geliefde. Wellicht zal u meegenieten van vreugdemomenten en van droeve tijdingen (het kindje hoest, of zoiets).
Misschien ventileer ik ook wel eens gevoelens of opninies over andere wetenswaardigheden... Wie weet?

Het gaat allezins over leven, gewoon dus. Hoewel gewoon? Leven is wonderlijk mooi, een dagelijks mirakel. Daar zal ik het over hebben.

Wat mag u niet verwachten?

Verwacht geen intimiteiten die niet voor u bestemd zijn, geen politieke, ideologische of andere standpunten.

Vindt u er iets van, het treft u, u vindt het belachelijk, u amuseert zich of u verveelt zich, laat het me weten via mijn gastenboek.

Mijn hersenspinsels en uw reacties maken een Blog pas echt compleet.

Tot binnenkort,


Padre