Berichten van 7 november 2005 tot 13 november 2005

Dagelijks.

 

Wanneer de nacht zijn tijd heeft gehad
langzaam wegschuift voor die vreemde kracht
gebeurd het wonder van de natuur
zowel voor mij als voor mijn buur.

De zon die ‘s morgens de maan verdrijft
en in 't oosten al naar 't westen kijkt
als de nevel die het zicht versperd
door de zon uit de lucht optrekt.

Dan mijn vriend, heeft ieder mens op aard
jong, oud, arm of rijk, hoe ook vergaard
dezelfde oeroude gedachte
is het wel dit, waarop ik zolang wachtte.

                                                        Sami.

IK, EEN MENS.

Als het licht in donker overgaat
en de pijn aan je voordeur staat
de klok slaat al kwart over enen
alle geluid in huis is verdwenen
niemand die je 't kan vertellen
het met je eigen ik moet stellen
je lichaam nat, een klam gevoel
gezeten aan tafel op die ene stoel
klinkt ingekeerd, je smartekreet,
die je hele gestel huiveren deed
begon er helemaal van te zieden
waarom moest dit mij geschieden
heb ik een slecht woord gezegd
iemand iets in de weg gelegd
niets van dit al kan ik vinden
't helpt niet om mij op te winden
of te schelden of met een vloek
heb alleen dit kleine verzoek
ga mijn deur voorbij vannacht
verlost mij van die zware vracht
laat mij los, jij smerige pijn
dat ik even een mens kan zijn.


                                      Sami.

ALISKE.

Er was eens een kindje Aliske

als kusje gaf ze steeds een likske

dat deed ze zo graag

heel goed sappig, maar traag

maar nog liever liep ze in haar nikske.


                                                Sami.