Gedicht "Winter."
WINTER.
Herfst met zijn grillige dagen
schuilen kan nog achter hagen
bomen die in winterslaap gaan
blaren zelf hebben afgestaan
Seizoen wissel, herfst naar winter
onmogelijk voor de schilder
hoe mooi het ook werd aangebracht
natuur heeft eigen kleurenpracht
Als regen niet meer neervalt
maar sneeuw stilletjes neerdwarrelt
gedragen door wind die uithuilt
de zon, die achter wolken schuilt
Die soms toch even komt warmen
voelbaar aan voeten en armen
blijft wel laag aan de horizont
omdat ze niet hoger meer komt
Hoe mooi is dan ’t winterlandschap
onbezoedeld wit stoffen lap
zo zuiver, geen fout die je ziet
mensenhanden kunnen dat niet
Als je 's morgens vroeg wakker word
al spoedend, de dag is zo kort
ijskoude wind uit het noorden
die laat voelen zonder woorden.
Water bevriest, word zo heel glad
plassen, vijvers, beken die dat
zo een ijs massa verkrijgen
waarop men schaats kan gaan rijden
Wilde beesten die men niet ziet
wel zijn spoor in sneeuw achterliet
word zo het prooi van de jager
't wilde vlees, 't is wel wat mager
Zij die hun hol terugvonden
hijgend voor de ingang stonden
heel moe van dat harde lopen
zijn maar dicht bijeen gekropen
Vogels vliegen niet zoveel rond
eten zoekend vanwaar 't ook komt
dicht bij huizen durven komen
uitrusten doen ze in bomen
De nestplaats werd goed gekozen
waar hun vleugels niet bevrozen
uit de tocht van ijskoude wind
die men na goed kijken wel vind
Drinken is hun grootste probleem
men vind het niet bij iedereen
zij danken daarvoor de mensen
die hun drinkwater inschenken
Elk seizoen heeft eens zijn einde
zo hun nood ook erg verkleinde
't is niet omdat je hen niet ziet
ze bedanken je met hun lied
Slechte tijd is afgelopen
alles komt uit zijn hol gekropen
ijverig bezig met hun nest
voor nieuwe jongen en de rest.
Sami.