Gedicht \"De Zwaan.\"
DE ZWAAN.
De zwaan die over het water dreef
haar kopje hield ze een beetje scheef
sierlijk haar nek omhoog gestoken
alsof ze onraad had geroken
Twee poten die haar snelheid gaven
gelijkmatig, zonder te staven
het water dat voor haar open ging
weer achteraan sloot, haar zo opving
Statig dreef ze in de smalle beek
elk obstakel, vindingrijk ontweek
van niemand moest ze nog iets leren
net of ze was in hoger sferen
Lekker voedsel, haar toegeworpen
mensen uit omringende dorpen
krant of lectuur werd opgevouwen
om haar statigheid te aanschouwen
Nu zijn er nog maar weinig beken
grote vijvers of kleine kreken
waar zwanen, hun hoofd opgeheven
ongestoord kunnen overleven.
Sami.

