Berichten van 29 mei 2006 tot 4 juni 2006

HET VERMOEDEN.

Het leek zo simpel
niemand was er door verrast
ieder die het had
voor sommige, was het ballast
eenvoudig, een vermoeden

Hoe zou het zijn
iets te doen, of te laten
te kunnen kiezen
een drogbeeld, 't kon niet baten
toch was er een vermoeden

Het is zo ver
ondoenlijk, om in te halen
de dag is voorbij
strogeel, de laatste zonnestralen
versterkten het vermoeden

Wat voor moois
ben ik vandaag niet onbewust
voorbij geflitst
opgejut, door mijn zwerflust
zonder het minst, te vermoeden.




                                             Sami.

Febe.

Voor jou schrijf ik nu dit gedichtje
je hebt zo een snoezig gezichtje
met “Febe” als naam
zal je door ’t leven gaan
want dat stond in ’t geboorte berichtje.



                                        Sami.

Bedanken.

Bedanken wil ik jullie even
niet een maal, niet twee maal, maar zeven
waarom dan zoveel
omdat ik 't verdeel
want die vriendschap krijg je om te geven.

                                                             Sami.

De Postbode.

Elke werkdag, week in week uit
is hij op ronde, met zijn buit.
soms dreigt er even gevaar
want die hond, die is weer daar.

Maar dan ken je de postbode niet
hij is vlugger dan je ziet
dat op grote werklust duid
elke werkdag, week in week uit.

                                                      Sami.