Gedicht "Zwevende Gedachten."
Zwevende Gedachten.
Lucht weerspiegeling van 't leven zo mooi
bloemrijke elegantieop de weg van bonnefooi.
Een ijl hemels wezen goudkleurig van haar
net een grotesk fantoometherisch, ongrijpbaar.
Door elfen gedragen vrouwelijke natuur geesten
haren bijeen gestrengeld alsof ze gingen feesten.
Maanlicht als hoofd spot met sterren als aureool
frisse bries in de bomen zuiver van de noordpool.
Al die bomen blaadjes ze hingen in de tocht
ieder blaadje was verteld wanneer hij ruisen mocht.
Op nevelige grond wolken mochten de elfjes dansen
feest was er voor iedereen ze hadden gelijke kansen.
Eensklaps was er kabaal het feest liep op zijn eind
weerom was de nacht te kort als maantje niet meer schijnt.
Alles vlug bijeen gebracht sommige moest men wekken
iedereen wist terstond dat niemand wou vertrekken.
Sami.