Archief

ik ben deze morgen weer naar het ziekenhuis geweest en vond mijn moeder in de zetel, helemaal onderuitgeschoven en scheef, ze wou terug in haar bed maar ik kon ze niet de baas en heb hulp moeten halen.ze was weer zo moe, en die kortademigheid staat me niet aan, de verpleegsters zeggen dat ze vorige week een longfoto hebben gemaakt en dat er niets mis was,nu kan ik de gedachte niet van me afzetten dat er misschien iets mis is met haar hart, alhoewel ze daar nooit problemen mee gehad heeft. morgen gaat ze naar de G-dienst, ik heb deze avond een brief klaargemaakt met de medicijnen die ze thuis nam en wat haar gebreken zijn zodat ze daar ook rekening mee kunen houden.ze heeft in de drie uur dat ik daar zat geen tien woorden gesproken, ze heeft weinig gegeten en was daarna doodmoe. de buurvrouw die bij haar ligt heb ik ook een paar keer geholpen met sokjes aandoen, water geven en onderstoppen, er was nog niemand van haar familie, maar ik weet dat zij dat ook zouden doen voor mijn moeder, ik zat daar toch maar te niksen. ik heb haar nachtkastje leeggemaakt en de overtollige dingen meegenomen, de was gedaan, en die zit nu in de droogkast, dan kan ik die morgen weer proper meenemen. zo, dat was het weer voor vandaag

ik ben net weer terug van het ziekenhuis, mijn moeder is weer zo moe, moe, moe. ze kan het amper opbrengen om te praten, maar vandaag wist ze wel wie deze middag was geweest om haar te helpen met het eten.mijn zus heeft me afgelost en voor morgen is het ook geregeld. maandag, als ze verhuist gaat mijn zus haar helpen met eten, een uur later ga ik ook om haar mee te verhuizen en de zaak eens te bekijken, en daarna een andere zus die ook nog helpt bij het avondeten. maar ik ben vandaag vooral boos om die ene broer en de praatjes die er weer rond gaan, ik zou mijn moeder naar het ziekenhuis hebben gestuurd en ik zou nu in spanje zitten, bovendien had ik geen recht meer op huishoudgeld, ons moeder heeft thuis immers geen kosten!! dus de rekeningen van verwarming, electriciteit, water, enz zou ik uit eigen zak moeten betalen! ze moeten mijn moeder of mij wel vreselijk haten om die geruchten rond te strooien, ik ben er gewoon van onder de voet, dus gewoon weer bij af, ik ben zo moe dat ik het zou willen opgeven, maar dan denk ik weer aan ons moe en kan het niet over mijn hart verkrijgen, en ruzies wil ik zo al niet, dus zal ik het nog maar even volhouden, morgenmiddag is het weer mijn beurt om te gaan, en dan kan ik nadien even in mijn bed kruipen, dus tot morgen

vanavond hoorde ik dat mijn moeder naar de G-dienst wordt overgebracht, dat zal maandag gebeuren.ik weet niet wat ik van haar toestand moet denken, blijkbaar heeft ze geen longontsteking maar ze ademt zo vlug in en uit dat ik me toch bezorgd maak, ze zegt dat ze zo moe is; blijkbaar is haar korte termijngeheugen verdwenen want ze herinnert zich niets van de afgelopen dag, ook niet wie er op bezoek geweest is, ze praat heel weinig en ze is vaak gedesorienteerd, deze avond was ze bang, maar ze zegt niet voor wat ze bang is, ze wil persee haar pantoffels aan en weg, naar huis, dus ze weet dat ze niet thuis is;en ik mag haar nog niet meenemen, ze kan niet staan, ik heb haar deze avond geholpen om naar de wc te gaan, maar ze zakt gewoon door haar knieen.maar ze blijft redelijk goed eten, ik koop haar elke dag een ijsje, daar is ze zot op en vandaag had ik een appelflap voor haar mee, die heeft ze ook opgegeten, daarna astronautenvoeding en een potje pudding, af en toe vraag ik me af waar ze het allemaal laat. ik ga haar niet vertellen dat ze naar de G- dienst moet, dat zou haar maar meer verwarren, ik zal haar zeggen dat ze een andere kamer krijgt, gelukkig krijgt ze daar ook een kinesiste, misschien kan die haar weer op de been helpen, al kan ze maar een paar stapjes zetten, ik zou haar graag thuis zien. bovendien is er weer eentje van de familie die het niet meer zit zitten om naar haar toe te gaan als ze moet eten, het was de laatste keer dat mijn zus hem daar voor belde zei hij, wel, hij doet maar, hij zal zichzelf nog wel eens tegen komen, maar in het vervolg bellen wij hem niet meer wat er ook mag gebeuren met mijn moeder, maar als ze overleden is zal hij er vlug zijn!mijn zus was woest, voor dat beetje tijd dat ze nog heeft kan hij het niet opbrengen om haar een bezoekje te brengen, het is niet eens ver van zijn deur,ik vind het vreselijk, gelukkig onthoudt mijn moeder niks meer, dus kan hij haar niet meer kwetsen. dat zijn er dus al twee van de negen, wie volgt? wat heeft zij toch misdaan dat zij haar zo behandelen? het zal me verdriet doen als ze hemelt, maar voor haar zou dat het beste zijn, en dat is ook wat ze wil.dus ga ik maar een keertje meer op bezoek. deze nacht slaap ik weer hier, maar morgen zal ik weer moeten wassen, mijn machine is defekt, dus moet ik het ginder doen. ik wil nog maar eens alle mensen bedanken die een reaktie sturen of mij op de een of andere wijze steunen, dat houd er de moed wat in, dus tot de volgende keer

ik ben er weer, ik ben 10 dagen in het ziekenhuis geweest, ik heb een kuur zware antibiotica gekregen, elke morgen een zak, 4 keer per dag airosol en twee verschillende puffers die ik moet blijven gebruiken, wat er precies aan de hand was weet ik niet, maar ik moet over drie weken al terug komen op controle, ik had nog maar 40% longinhoud, daarom was ik zo moe. morgenavond moet ik naar de huisarts met de brief van de longarts, die zal me dan uitleggen hoe het zit, want die specialisten krijg je niet of amper te spreken. ondertussen lag en ligt mijn moeder nog daar, haar hoofdwonde is genezen, maar ze heeft nog steeds hoofdpijn en ze klaagt van pijn in haar schouder, ik heb al drie keer gevraagd om daar eens naar te kijken en het gebeurt nog steeds niet. gisteren was ik bij haar en ze heeft weer veel fluimen en ze hoest weer veel, ik ben bang dat ze weer een longontsteking gaat krijgen, ik heb ook gevraagd om een longspecialist langs te laten komen, zal straks zien of dat gebeurt is, zo niet dan zwaait er wat.ondertussen hebben mijn broers en zussen een beurtrol om haar te helpen met eten en ik merk dat ze geen drinken krijgt tussendoor, als wij er zijn drinkt ze een glas vol, ze laten haar ook met een vuile pamper liggen en als je dat gaat zeggen dan zeggen ze dat ze direkt komen en mag je nog een half uur wachten, want ze zitten in de keuken te gibberen. nu ga ik kijken of er ergens klachtenbrieven hangen, ik ga er een invullen, zijn er geen dan stuur ik een brief naar de direktie, ik vind het ongehoord dat men hulpeloze mensen zo behandelt. we hebben ook overlegt wat er met haar moet gebeuren, zoals ze nu is kan ze niet naar huis, ik moet nog twee weken rusten en 14 dagen later ga ik naar spanje, dus hebben we besloten om haar daar of op geriatrie te laten tot ik terug ben van vakantie, want naar mijn zus gaan en dan weer terug en dan nog eens vind ik te veel, ze kan beter blijven waar ze nu is tot ikzelf voldoende hersteld ben,dus ga ik er nu maar eens naartoe, tot later

deze namiddag heb ik de huisarts over de vloer gehad en die heeft me naar het ziekenhuis gestuurd, morgenvroeg moet ik binnen langs spoed, ik moet minstens 8 dagen blijven en daarna nog een herstelkuur van twee of drie weken. wat moet er nu van mijn moeder geworden? ik mag niet bij haar liggen en ik ben bang als ze me een week niet ziet dat ze ongerust zal worden, ze is wel wat verward maar ik denk dat ze het toch zal merken. ze hebben vandaag weer een eeg gemaakt om te zien hoe het vordert in haar hersenen, daar weet ik dus de uitslag niet van, maar daar ga ik morgenochtend toch eerst naar vragen. mijn zus zegt dat ze dan maar bij haar moet komen zolang ik uit de roulatie ben, maar dat vind ik geen oplossing, ze heeft zoveel werk en bij mijn moeder kan je niet van de deur, dus denk ik dat het beter is dat ze nog in het ziekenhuis blijft maar ik weet niet wat de dokters zullen beslissen, dus ik ben ongerust.morgenvroeg komt mijn dochter me ophalen, ik ga een telefoon nemen zodat ik ook eens naar mijn zoon kan bellen of hij naar mij. ik heb het huis van mijn moeder opgeruimd, alles gewassen en op zijn plaats en nu blijf ik hier in mijn eigen huisje en daar zal ik ook naar terug moeten nadien, dus zullen jullie voor het eerst niet veel van me horen,maar ik dank iedereen die op welke manier dan ook blijken van medeleven hebben gegeven; tot later

deze morgen ben ik om zes uur vertrokken naar zaventem om mijn zooon en schoondochter weg te brengen, ik heb rechtsomkeer gemaakt en ben naar het ziekenhuis gereden met mijn zus, wij hebben haar geholpen met eten en bij de verpleging gevraagd wat er met haar gebeurd was en ze zeiden dat ze een scan gehad had van haar buik( buik???) ze is voor een hoofdwonde opgenomen en ze maken een scan van haar buik! deze namiddag moest ze naar neurologie voor een hersenscan, en nog een paar onderzoeken, ik vraag me af waarom ze die onderzoeken doen! enfin, ze heeft redelijk gegeten,en veel gedronken maar ze kan zelf niet bij haar drinken,en ze kreeg ijsje als dessert en dat at ze graag, ze kan moeilijk spreken maar verstaat me wel alhoewel ze niet meer weet wat er gebeurd is, ik hoop dat dit nog wat opklaart. één van mijn broers had al gezegd dat ze niet meer naar huis kwam, maar dan zal er wat anders moeten gebeuren als ik haar daar zou moeten laten,maar ik zal het maar bij de dag bekijken, ik krijg woensdag de dokter weer op bezoek en als die me naar het ziekenhuis stuurt dan valt er niks meer op te lossen, dan probeer ik om bij haar op de kamer te liggen en kan ik haar in het oog houden, dit is alles weer voor vandaag!

eindelijk denk je dan dat het ergste voorbij is en er gebeurt weer wat!gisterenavond deed ik met mijn moeder het gebruikelijke wandelingetje rond de tafel , daarna vroeg ze om haar poep in te smeren want ze deed pijn, dus ik de cremepot gepakt en terwijl ze aan de stoelleuning vasthield heb ik haar ingesmeerd, ik zei dat ze even moest vasthouden omdat ik eerst de pot terug op tafel moest zetten anders kon ik haar niet vasthouden, dus ik draai me om, zet de pot neer en draai terug en hoorde een harde knots, precies of er hout brak, was mijn moeder achterover gevallen met haar hoofd op de marmeren rand van de schouw. ze was buiten westen en het bloed stroomde uit haar hoofd, ik heb een kussen onder haar hoofd gelegd,toen zag ik dat ze haar mond dichtneep en er allemaal blaasjes uitkwamen, haar ogen waren ver open gesperd en ik dacht dat ze stierf, jongens, ik ben nog nooit zo in paniek geraakt, ik heb geroepen, gehuild en proberen te bellen maar door de consternatie heb ik een paar keer een verkeerd nummer gebeld, eindelijk kreeg ik mijn zus aan de lijn , en riep dat ze direkt moest komen en heb mijn gsm laten vallen, ik heb toen eerst mond op mond beademing toegepast en hartmassage, ik wist niet of dat nodig was maar deed het toch maar en na een vijftal keer was ze weer bij bewustzijn, ondertussen was mijn zus gearriveerd en belde de dokter, die had geen dienst,kreeg een ander nummer, kwam een dokter uit een ander dorp, die moest de ambulance verwittigen, daar is allemaal veel tijd door verloren, hij heeft haar onderzocht, en vond dat ik goed werk gedaan had, maar ik trilde op mijn benen en kom niet blijven staan;daarna is ook mijn oudste broer en zijn vrouw gekomen en samen zaten we te wachten op de ambulance. daarna kreeg ze een halskraag aan en in de ambulance hebben ze ook nog werk gehad voor ze vertrokken, mijn zus en schoonzus zijn meegereden, ik was niet bekwaam om auto te rijden, dus heb ik thuis de boel maar opgekuist, alles hing vol bloed, ikzelf ook, heb gewassen enz, gewacht op mijn zus die om halftwee deze nacht erdoor kwam. ze hebben een foto genomen van haar hoofd, de wonde genaaid, zes draadjes, en alle twee uur gingen ze kijken. deze morgen ben ik met mijn zoon en schoondochter gaan kijken, ze kan nauwelijks spreken, weet niet dat ze in het ziekenhuis is en dat ze gevallen is. morgen wordt er een ctscan van haar hoofd gemaakt,dus daar ga ik recht naartoe als ik van het vliegveld kom, jammer dat mijn zoons vakantie zo moet eindigen, maar die vindt dat ik te veel opoffer en dat ik andere maatregelen moet nemen, misschien brengt de volgende week vanzelf een oplossing, ik hou jullie op de hoogte!

ik ben er weer en dat op vrijdagmiddag! het was een flink gepuzzel om de hele dag vrij te hebben, maar het is gelukt! ik ben deze morgen vertrokken even na elven met mijn zoon en schoondochter, we hebben hier koffie gedronken, haar naar één van haar vroegere bazinnen gebracht en een pc winkel bezocht. nu doet mijn zoon een siesta en ik ga even in de tuin werken, dat is ook weer nodig. straks halen we mijn schoondochter op en gaan we ergens iets eten, ondertussen zit nu mijn zus bij mijn moeder en straks mijn dochter, zij zal ook het eten voor mijn moeder klaarmaken; hoe laat ik thuis zal zijn weet ik niet, maar ik ben blij dat ik kan rekenen op enkele invallers, zo kan ik de batterijen ook weer eens opladen. mijn moeder stelt het redelijk wel, de dokter adviseert een speciale stoel voor haar opdat ze wat meer op kan gaan zitten, ze is niet meer ziek maar ze krijgt altijd pijn in haar zij als ze op is, dus proberen we daar iets aan te doen, toen ik aan de dokter vroeg of dat nog wel de moeite was op deze leeftijd zei hij dat ze voor de rest gezond is en er nog veel plezier van kan hebben. weet je, al dat liggen op haar rug veroorzaakt steeds opnieuw een doorligplek en dan moet er steeds weer zalf op, dus nu maar afwachten. wat mezelf betreft, ik heb een week uitstel gekregen, volgende woensdag komt hij terug en als het dan niet goed is stuurt hij me naar het ziekenhuis, maar dat is van latere zorg, nu nog even genieten,dus tot later

dit is de tweede avond dat ik hier ben, maar ik heb nog veel te doen, dus het zal een kort stukje worden. mijn moeder blijft zo ongeveer het zelfde, als ik haar naar de tafel breng steekt ze haar handen in mijn broeksband maar ik voel dat ze geen evenwicht heeft, het ergste is dat zij zich niet laat leiden, ze wil altijd haar richting uit met als gevolg dat we al drie keer tegen de grond gegaan zijn, zonder veel erg want ik kon haar nog wel wat tegenhouden maar ik ging toch mee. eten doet ze alleen met het nodige gemors maar liever dat dan helemaal niks doen, ze heeft antibiotica gekregen, maar daar heeft ze vandaag last van, vier keer naar het toilet terwijl ze anders nooit kan. vandaag heb ik haar een uur alleen gelaten, ik moest naar de mediotheek, voor ik vertrok had ik haar een pamperbroek aangedaan, voor het geval, en ja hoor, ze had een vuile pamper, dus alles weer maar afgewassen, maar voor de rest was ze braaf in haar bed gebleven, ik kan toch niet voor elk wissewasje iemand roepen om op haar te passen? ze gaat nu redelijk vooruit en ik durf al eens naar de bakker of de bank, maar dat is allemaal dichtbij, de mediotheek is wat anders, maar enfin, zo erg was het ook weer niet. moegen wordt het vroeg dag want ik moet eerst hier gaan stemmen en daarna in mijn moeders dorp, zal weer aanschuiven zijn denk ik.mijn broer was vannacht bij mijn moeder, deze nacht een zus en morgenvroeg komt een andere zus haar de eerste zorgen toedienen en haar ontbijt brengen, hopelijk ben ik dan terug. dus voor deze avond wel te rusten en tot de volgende keer, wanneer dat zal zijn weet ik niet want mijn zoon komt over uit spanje en dan zal ik wel wat anders te doen hebben denk ik, dus tot later!