hier ben ik weer even terwijl mijn zus de wacht houdt bij mijn moeder. ze is verschrikkelijk afgevallen, vandaag moeten haar morfineplakkers verhoogd worden, dus zal ze weer in de war zijn,gisteren was de dokter er weer en ik heb er een flinke discussie mee gehad,en alweer over euthanasie. ze vroeg of ik geen wroeging zou krijgen als zij bv. haar een dodelijke injectie zou geven en ik antwoordde: neen, als jij hier zo een jaar moest liggen met zoveel pijn en je moet daar machteloos op toezien zou je wel anders denken. ik kan haar pijn niet wegnemen, die plakkers hebben nu drie weken gediend, nu moet ze al een hogere dosis hebben, maar nog niet genoeg om de pijn te doen weggaan,waarom nog????????????? ze wil zo graag dood zijn, ze heeft niets meer om voor te leven en ze zegt dat ze ons leven tot een hel maakt, wat moet je als dochter dan doen? gewoon kijken wanneer ze haar laatste adem uitblaast terwijl ze vergaat van de pijn,? dokters moeten ook hun grenzen kennen vind ik, een hond doet men dit nog niet aan!ik ben boos, boos , boos!!!!
mijn moeder is nog steeds ziek en met deze warmte wordt het er niet beter op. de dokter is gisteren weer geweest , hij zegt dat ze nog een reeks moet hebben van de kinesiste, ze kan niet goed hoesten en dan lijkt het wel of ze stikt. al haar medicijnen zijn afgeschaft buiten één, ze heeft nu morfineplakkers en dat gaat reelijk goed, maar ze wil me altijd in haar nabijheid, ze zei tegen de dokter dat ik bij haar moest slapen op de grond want ze is bang, maar dat heeft hij verboden, ze heeft alles wat ze nodig heeft en een pamper aan, maar om drie uur vannacht was het prijs, ze moest naar het toilet, dus de pamper af en daarna een broekje. maar vooraleer ik haar terug in bed had dat duurde een poosje. om zes uur van 't zelfde, ik heb haar niet geholpen ,ze had enkel het laken en de deken tegen de grond liggen. ze is ook vaak verward, dan ziet ze stro in de keuken en varkens buiten, dan vraagt ze weer wanneer ze naar huis mag, en waar ze toch in was beland. het is erg, maar beter dit dan pijn.of ze nog zal kunnen stappen weet ik niet, ze eet in bed en ik zit naast haar met mijn bord op schoot. nu moet ik wat rekeningen betalen en dan ga ik er weer vandoor, tot later
ik heb een vrije namiddag, ik dacht even hier te ontspannen maar de planning is anders verlopen, ik ga met mijn zus winkelen en een terrasje doen, dus tot later
heel even hier , alleen voor het hoognodige, er steeg een luchtballon op hier vlakbij met vrienden erin en dat wou ik niet missen.maar ik heb geen tijd om adem te halen, mijn moeder had een longontsteking in plaats van een bronchitis, ze heeft twee kuren antibiotica op, dat is redelijk goed gegaan, maar nu ze aan de morfine is heeft ze hallucinaties, ze wordt boos, dan huilt ze weer, dan scheldt ze me uit, dan bedankt ze me weer, het is raar, dan zegt ze weer dat ik meer weet dan ik wil vertellen, we zijn allemaal leugenaars etc..maar ja, het doet soms wel pijn maar ik weet waardoor het komt, maar toen de huis arts er van hoorde wilde hij de morfine terug afnemen, maar daar heb ik me tegen verzet, nu heeft ze geen pijn en ligt ze confortabel in een ziekenhuisbed dat op en neer kan om het werk van de verpleegsters te verlichten, die komen twee maal per dag, de dokter is deze week vier keer geweest, dus ik kan niks plannen of ergens naartoe want er kan altijd iemand komen, en dan denk ik nog niet aan het bezoek dat ze krijgt; ik heb 5 nachtten bij haar gekampeerd op de grond, maar nu durf ik het weer aan om naar mijn kamer te gaan.en nu ga ik weer, tot de volgende keer
vrijdagmorgen, ik ben even hier om wat dingetjes te doen, maar ik kan vanavond helaas niet hier zijn, mijn moeder is erg verzwakt en ik durf haar niet meer alleen laten, ik heb al drie nachten bij haar geslapen op de grond op een matras. nu is de hulp in huis en kon ik even weg. de dokter is al vier keer geweest, blijkt het weer een longontsteking die ze had, ze is zo zwak, kan niet meer op haar benen staan, we moeten haar met twee helpen, dus krijgt ze pampers aan, ik vind dat eigenlijk een beetje vernederend, ze is altijd zo zelfstandig geweest en nu is ze zo hulpeloos als een baby.nu krijgt ze eindelijk morfinepleisters en heeft ze geen pijn meer, maar ondertussen kan ik een winkeltje beginnen met al de pijnstillers die ze ooit heeft gebruikt en niet hielpen! ik ben boos op de dokter dat hij het zo ver heeft laten komen . nu komt de verpleegster twee maal per dag om haar te verzorgen, en de kinesist om te kloppen, daarna is ze zo afgepeigerd dat ze amper iets kan zeggen. eten doet ze nog weinig, een puddinkje, wat yougourt, en af en toe een boterhammetje, voor de rest slaapt ze, en soms is ze ook verward, maar daar zit ik niet zo mee, als ze maar geen pijn heeft. ik heb nog niemand van mijn broers of zussen gezien die het even wil overnemen, alleen belde mijn jongste zus dat ze maandagnamiddag me een paar uur komt aflossen. onbegrijpelijk dat ik haar kinderen zo weinig zie nu ze er zo aan toe is. voor mezelf heb ik weer antibiotica gekregen, nu s zijn het weer streptokokken waar ik tegen moet vechten, ik ben echt moe, moe ,moe, maar ik moet vooruit he, ik wil dit tot een goed einde brengen. ik leef per dag omdat je nooit weet wat de volgende dag zal brengen, dus kan ik ook niet zeggen wanneer ik terug kom, dank je aan allen die mij een reactie of e-mail stuurden,dat is voor mij een waren steun, dank!!!
eindelijk ben ik weer eens hier om een stukje te schrijven, maar ik heb een bangelijke week achter de rug. het eerste weekend waren de kleinkinderen bij mij en ze waren goed ziek, enkele dagen nadien kreeg ik en mijn moeder een zware bronchitis, de dokter kwam op maandag en had alleen voor mij medicijnen voorgeschreven, de dinsdag heb ik de hele dag in bed gelegen maar 's nachts moest ik er vier keer uit voor mijn moeder, ze hoestte en hoesste maar, dus om 8 uur 's morgens de dokter weer maar gebeld, en die pipo kwam pas 's avonds om 5 uur. hij schreef antibiotica voor en pijnstillers, maar nu was ik het beu, alle pijnstillers die er bestaan had ze al gehad en nu dan weer met codeine! ze kan daar niet tegen! daarbij heeft het invloed op de darmfunctie, daarin gaf hij me gelijk maar hij wist niet zo gauw wat dan voor te schrijven, dus vroeg ik hem of het nu stilaan geen tijd werd om haar morfine te geven en uiteindelijk heeft hij toegestemd. maar wat heeft ze afgezien! ondertussen hadden we een ander ziekenhuisbed gehaald met een verzorgingstafel want nu komen de verpleegsters twee maal per dag en de kinisiste elke dag om te kloppen, ze kan haar fluimen niet boven krijgen. de dokter heeft even voor haar leven gevreesd. natuurlijk was ik die avond in paniek, ze had ook koorts, mijn dochter heeft de eerste schokken opgevangen . ze heeft de familie gebeld.vanaf gisteren heeft ze geen koorts meer, maar af en toe is ze er naast, maar ze heeft god zij dank geen pijn meer. toen ze daar zo lag kwam er bezoek en die zeiden, het is toch wel erg he, een hond of kat maken ze af en dat mens laten ze verrekken van de pijn! ondertussen ben ik zelf nog niet genezen, heb weer een monster moeten binnendoen en maandag komt de dokter terug. ik weet nog niet of ik hier nog kan komen slapen, nu kan ze niet meer uit bed dus draagt ze pampers. ik bekijk het weer maar dag na dag, dus tot de volgende keer.
ik wil het nu eens over iets anders hebben dan mijn moeder maar toch iets dat er bij aansluit. wat houdt mantelzorg in? dat je voor iemand zorgt die dat zelf niet meer kan geloof ik! wat zijn de gevolgen als je voor mantelzorg beslist? wat de voordelen? ik zal mijn geval uitleggen, maar dat wil niet zeggen dat het voor iemand anders hetzelfde is, maar voordelen zie ik er niet in, alleen maar nadelen. wie er goed bij vaart is de staat!indien ik deze taak niet op mij had genomen zat mijn moeder al zeven jaar in een bejaardenhuis, en wat zou dat de gemeenschap gekost hebben ? en aan haar? zij zou haar huis hebben moeten verkopen, en misschien hadden de kinderen dan ook nog bij moeten leggen; dat is de staat bespaard gebleven. voordelen voor de mantelzorger??? ik ben een tijdje bij mijn moeder ingeschreven geweest nadat mijn man gestorven was, en toen kreeg ik van de gemeente 2000 frank, mooi meegenomen, maar nu ik een eigen adres heb kom ik daar niet meer voor in aanmerking, je moet, ofwel bij haar, of naast haar wonen, dus weg voordeel! de mantelzorgpremie? die wordt gestort op de rekening van mijn moeder. niks dus. nu heb ik pas mijn belastingsbrief laten invullen en blijkt dat je 2500€ zou mogen aftrekken als je in- of naastwonende bent, niet dus, maar ik doe nog altijd hetzelfde, nl. voor mijn moeder zorgen. dan de verhoudingen tussen broers en zussen: er zijn er altijd bij die denken dat je er beter van wordt, gelukkig heb ik overal bewijzen van, maar al bij al voel ik mij niet gelukkig in deze situatie, en ik kan het dan ook niemand van harte aanraden; maar ja, als mijn moeder in een verzorgingstehuis had gezeten was ze er waarschijnlijk al lang niet meer geweest.maar het ergste vind ik dat ik niet kan doen wat ik graag zou willen, nl. bijstuderen en van mijn apartement genieten, zelfs mijn vrienden schieten er af en toe bij in. dus mensen, verzint eer ge begint. dit wou ik ook eens kwijt, desondanks zal ik doen wat ik kan om mijn moeder zo goed mogelijk te verzorgen, dure wat het dure! tot later!
ja, ik ben er weer even , deze morgen ben ik terug naar de huisarts geweest en het rare is dat ik deze week weinig of geen pijn heb gehad, en dat na het schrappen van de ledertrexate,ik moest het een weekje proberen zonder en het resultaat is prima, maar wat was het dan voor ik met die pillen begon? blijkbaar meer pijn door artrose dan door artritis. de huisarts heeft me geadviseert om nog een weekje erbij te doen en ik moet vrijdag weer terug komen.vandaag ben ik weer even babysit geweest, de kleinste hoest weer verschrikkelijk, de school doet er blijkbaar geen goed aan, hij gaar weer pas een week en het is weer van dat, maar ja, het kind gaat zo graag, en die kinderziekten moeten ze toch doorlopen he.mijn moeder stelt het redelijk wel, alhoewel ze op een avond, na de verdwijning van die twee kinderen in Luik , plots moest huilen; ze zei, ik wou dat ik morgenvroeg niet meer wakker werd, in wat voor een wereld leven wij? . maar ja, mijn moeder is de laatste jaren afgesloten geweest van het wereldnieuws, ik vertelde haar wel het voornaamste maar ze kan het allemaal niet meer verwerken, dit is haar wereld niet meer!en hoe meer ik haar vertel, hoe meer ze piekert, ik hoorde gisteren dat mijn broer erg achteruit gaat en ze een bed voor hem in de woonkamer hebben geplaatst, maar ik durf het niet tegen mijn moeder te zeggen, dat is nog tijd genoeg als ik er niet meer onderuit kan. vanavond is mijn dochter met de kinderen blijven eten, en de grootste is met me mee gekomen, zo heeft mijn dochter ook wat rust want ze staat met de vroege, er zijn een paar collegas ziek en ze moet meer invallen, maar werken met zieken en bejaarden is geen lachertje dus spring ik even bij. morgenvroeg ga ik de kleinste halen tot na zijn dutje en dan kunnen ze weer naar huis.'t is me wat als je steeds plannen moet maken voor je kinderen! maar ja, morgen gaat de zon weer op en zien we weer wel hoe het gaat. moet ook nog eens naar spanje bellen, ik denk dat hun telefoon niet werkt, het is al een week geleden dat ik van mijn zoon gehoord heb,maar geduld is een mooie deugd he, tot de volgende keer
is er iemand die mij kan helpen? als ik mijn blog open krijg ik de mededeling gereed maar met fout in de pagina, bij de details staat regel 5697, teken 1, fout: object wordt verwacht, code 4, url: https://blog.seniorennet.be/satoshi/
wat moet ik daar mee aanvangen? hopelijk weet iemand raad, ook als ik mij aanmeld met mijn gebruikersnaam en paswoord op het forum krijg ik telkens als antwoord dat ik verkeerd paswoord of gebruiker heb opgegeven en dat is toch niet zo, dus nu kan ik niet anders dan via mijn blog om hulp vragen.
weet iemand raad?
dank je wel
ongerust!!!!!!!!!!!
