Het oriëntalisme in de 19de eeuwse muziek
Ik heb een nieuwe hoofding aangebracht boven de blog : de Gouden Tempel tijdens een strenge winter in Kyoto, de vroegere hoofdstad van het Japanse keizerrijk. Dat is een goede aanleiding om enkele muziekstukken op te zoeken die dateren van de wisseling van de 19de naar de 20ste eeuw, een periode waarin Europese kunstenaars in de ban geraakten van het Verre Oosten, niet enkel musici maar ook beeldhouwers en schilders waren gefascineerd door Azië en overal doken zogenaamde chinoiseries op in de salons van de welstellenden.
Hierna enkele muzikale voorbeelden die teruggrepen naar de mode van toen. De gekendste voorbeelden vinden we bij Puccini met Madama Butterfly in Nagasaki en Turandot uit Peking. Ook Franz Lehar liet zich inspireren door China in "Het Land van de Glimlach" dat eerste Die gelbe Jacke heette en Pietro Mascagni hing ook rond in Japan voor Iris. Maar die heren komen regelmatig genoeg aan bod. Nu enkele minder gekende componisten, alhoewel ...
Savat
.. ..
Albert Ketelbey - In a Persian Market (André Rieu)
.. ..
Leo Delibes - Lakmé - De klokjesaria - Sumi Jo (adembenemend)
..
Nu we toch bij Lakmé zijn aanbeland, kan ik echt niet buiten het Bloemenduet gezongen door Sumi Jo & Ah-Kyung Lee
..
Georges Bizet - Les Pêcheurs de perles - Au fond du temple saint - Bryn Terfel en Roberto Alagna
..
Albert Ketelbey - In a Chinese Temple Garden

