Berichten van 18 februari 2008 tot 24 februari 2008

Ze hoorde heel vaak zeggen :
We zijn hier om onze weg af te leggen,
dat had ze heel goed verstaan
en is haar gangen gegaan
ze bewandelde vele wegen
kwam voor- en tegenspoed tegen
ging bijna de hele wereld rond
sliep in kastelen en op de grond
op de zijpaden viel het meest te beleven
daar kon ze zich ten volle uitleven
de angst iets te missen, werd groter met de dag
tot ze uiteindelijk geen uitweg meer zag
uitgemergeld en moe kwam ze thuis aan
en begreep toen dat ze te ver was gegaan...

Als het puntje bij het paaltje komt
heb je de letter i

Dag lieve senioren, onze week zit er weer bijna op, dus wens ik jullie alvast een zeer aangenaam weekend toe !

Ik heb niet goed geslapen
de bus is weer te laat
het regent pijpestelen
en hier sta ik dan op straat
'k heb een splinter in mijn vinger
mijn rug doet heel veel pijn
ik moet weer naar mijn werk
daar zal het weer miserie zijn !

refrein :
ALLEGRIA! ALLEGRIA ! Waar is mijn rose bril ?
Vergeet niet te genieten want de tijd die staat niet stil !

De kat is aan 't miauwen
de hond die blaft zo schril
ik heb me weer gestoten
zo'n blauw plek op mijne bil
ik moet weeral gaan kuisen
nen strijk van hier tot daar
het vlees is aangebrand
en de patatten zijn niet gaar !

ALLEGRIA ! ALLEGRIA ! Waar is mijn rose bril ?
Vergeet niet te genieten want de tijd die staat niet stil !

Op zondag weeral werken
er is niets op de TV
kilometers lopen
en mijn been wil weer niet mee
hele dagen zwoegen
en dan moet ik nog in bad
ik zie het niet meer zitten
'k heb mijn portie wel gehad !

ALLEGRIA ! ALLEGRIA ! Gooi weg die bittere pil !
Vergeet niet te genieten want de tijd die staat niet stil !

Er is niemand op deze planeet
die echt ALLES weet !

Goedemiddag iedereen ! Ik wens jullie een positieve dag toe !

Gij heerlijk mannelijk wezen
van ons hebt ge niets te vrezen
dan slechts wat zat gelul in de nachtelijke uren
dat hooguit tot 's morgens kan duren
het is niet om te schuilen voor warmte of kou
nee kastelein, het komt alleen maar door jou
gij laat ons hier goed voelen, in dit staminee
lacht met Jan en klein Pierke mee
een therapeut, een sociale vent
die stuk voor stuk zijn klanten kent
wij vereren jou als kastelein
zonder jou zou dit café, geen stamcafé zijn !

Een mens moet werken tot zijn pensioen,
en dan zo veel mogelijk proberen te doen !

Slaap zacht lieve mensen !

Ik zweef, ik vlieg, en zie
ik hoor een symphonie
ik voel de kleuren
proef de geuren
ik ruik de nacht
omhels zijn donkere vacht...

dan zie ik het prachtige gezicht
van het opkomende licht
ik proef de kleuren
voel de geuren
ik ruik de dag
en hoop
dat ik dit concert des levens
nog vaak beleven mag...

Kleren maken de man !
En vrouwen dan ?

Zit hier geplaagd met een griepje, blijf dus niet te lang in mijn blog hangen of u krijgt het over !
Koortsige groetjes van Senca !