Vroeger !!!

.

Als baby worden we geboren,
Nog zo klein en onbevreesd.
Niks geen onschuld gaat verloren,
Maar die tijd is snel geweest.

We groeien op met de jaren,
En alle emoties komen dan voorbij.
En in een rugzak gaan we bewaren,
al die dingen, want die horen toch bij mij?

Maar als die rugzak nu eens vol raakt,
En ik hem niet meer kan dragen.
Alles mij doodmoe en ongelukkig maakt,
Moet ik dan om hulp gaan vragen?


Weet soms welke last ik weg kan gooien,
Veelal zijn dat ervaringen van verdriet.
Maar heb het ook nodig om mijn leven te voltooien,
Ook al begrijpt een ander dat soms niet.

Dus wees zuinig met wat je weg doet,
Al wat gebeurt in je leven heeft zijn doel.
Dingen verwerken geeft de mens weer moed,
Dus laat los en blijf bij je eigen gevoel.

Dan voel je dat rugzak ook al minder weegt,
Het lopen is ineens niet meer zo zwaar.
Zo word hij stukje bij beetje geleegd,
Probeer het maar, en word het zelf gewaar!

.

.

Onze zorgen en verdriet

vreugde en verwachting

hoop en verantwoordelijkheid

worden als vanzelf meegevoerd

over de drempel van de tijd

het nieuwe jaar binnen.

.

De tijd van huiselijke warmte

buiten is het fris

Dat kan maar één ding betekenen

het is kerstmis.

.

.

Dank je wel, geleende schouder

dat ik even leunen mocht

dat ik even klein mocht wezen

dat een hand de mijnen zocht.

.

.

Om gelukkig te zijn
is het niet nodig om veel te bezitten
een "thuis" vind je alleen maar
bij iemand waar je hart voor klopt !

Een zachte blik, een blij gelaat
Een vriendelijk woord,een goede daad
Al lijkt het simpel wat je schenkt
Toch is het meer dan je denkt

.

Een blik,een woord,een gebaar
Een verhaal van twee mensen
die blij zijn en dankbaar !

.

.