Afscheid !

.

Mijn liefste Valentijn voor het leven,

jij houdt onze liefde sprankelend jong,

boeiend, door ze dagelijks te geven,

de vonk die onze harten ooit samen dwong.

.

Woorden als raad weggegeven,

alsof ze met goud zijn geschreven,

het zijn teksten die stollen op korte tijd,

ze indachtig zijn voorkomt de latere spijt.

.

Zon en bloemen laten vergeten,

gedachten als donderwolken grijs,

uit gebogen regenboogkleuren weten,

alles geraakt wel eens even van de wijs.

De zin en het ultimatum van het leven,

is dankbaarheid voor elke nieuwe dag,

is genieten van dat wat het je wilt geven,

is uit je schaduw treden zolang het mag.

.

Er is muziek die me tot schreiens toe ontroert,

er zijn tranen waarover geen muziek bestaat.

.

Net als een roos is alles breekbaar en broos.

.    

Zie de regen als geluk
en je dag kan niet meer stuk
achter de wolken schuilt de zon
omdat zij niet tegen regen kon.

Mooie herinnering ...

Hij vliegt zo snel waarheen hij gaat,

soms lijkt het dat hij heeft stilgestaan,

van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat,

is hij onvoorspelbaar in zijn manier van gaan.

.

Elke dag vieren we de jaren van ons trouwen,

geluk waar we beiden dagelijks aan bouwen,

een jarenlange terugblik op veel wedervaren,

rijpheid der liefde ook voor morgen bewaren.

.