Laat ons...

.

Ik wens je mooie bloemen voor elke dag,

in een kleurenvariatie die nog niemand zag,

een vreugdevol leven, een stralende lach,

omdat ik jou het liefst boven alles mag.

.

Waarschijnlijk staat er niemand dagelijks bij stil,

niets in het leven verloopt zoals men het graag wil,

gezondheid, werk, de luxe van een huis groot of klein,

niet voor iedereen blijkt dit zo vanzelfsprekend te zijn.

.

Onmogelijk is het eisen van het gebaar,

al wat geforceerd is wordt men gewaar,

waarom was die dag niet iedereen daar,

in ouderdom weegt afwezigheid zwaar.

.

Wie zich niet bezondigt aan het veronderstellen,

moet zelden fouten van gisteren herstellen,

wie eerst goed nadenkt vooraleer te doen,

krijgt geen roestige nagel in de zool van zijn schoen.

.

Ook uit beproevingen kan men groeien,

en zo als mens nog mooier openbloeien,

het is een goede leerschool en al lijkt het hard,

vele tranen van geluk worden geboren uit smart.

.

Het ene gezegd, net zoals het andere,

een pluim waarmee ik hem graag tooi,

met weinig kan hij zoveel veranderen,

die echte zomer, hij kleurt alles mooi.

.

Wij vragen allemaal “waarom”?
Het antwoord verstilt
daar er geen antwoord is.

.

Krachten herleven in donkere sombere dagen,

als het gevoel verdwijnt er alleen voor te staan,

omdat de vrienden bij wie je zonodig mag klagen,

nadien met jou verder het moeilijke pad op gaan.

.

Wat wordt een mens die nooit iets zegt,

die zelfs niet voor zijn eigen mening vecht,

als hij niet durft op te komen voor zijn bestaan,

dan pas zal het leven hem louterend vergaan.

.