Ik ontwaak...

.

Het lichaam geven we uit handen,

de ziel sluiten we in onze geest,

zo blijven onze diepste banden,

een kloppend hart dat nooit verweest.

.

Jong en oud eren,

fascinerend om lezen,

dochter die moeder eert.

.

.

Net als vroeger, toen de zomer nog vroeg begon,

wordt een schitterende dag overgoten met zon,

zijn we verzadigd en worden we een beetje lui,

volgt de afkoeling met een briesje of een bui.

.

Even was de lentezon van de partij,

toen schoven de wolken langszij,

toen dacht de zon, kom dat tegen,

ik breng warmte, zij koude regen.

.

Waar is de vriendschap toch heen van weleer,

haar beklijvende afwezigheid doet zo zeer,

zwaar weegt deze tol nu op onze moderne tijd,

achter elke hoek gluurt nu afgunst, haat en nijd.

.

Er is een vriendschapsklokje dat altijd tikt,

ook als moedeloosheid je aan je zolen likt,

rustig speelt het haar bemoedigend lied,

dat niets van jou haar onverschillig liet.

.

Belangrijk lijkt de mens die kan denken,
dat merk en wordt je direct gewaar,
groots is enkel wie kan schenken,
onopvallend met een stil gebaar.

.

In een boek, door het hart omkaderd,
achter het venster van elke ziel,
staat voor er voor eenieder die er in bladert,
de juiste wegbeschrijving naar elke deal.

.

Neem ontspanning, neutraliseer druk,
prik geen mooie dromen stuk,
geniet doordacht van een goed moment,
gezond leven bespaart je hart een stent.